Í morgun stökk ég upp í sporvagn númer níu og skellti mér í Saltholmen sem er lengst úti í burska. Eða kannski ekkert svo langt í burtu, en 35 mínútur með sporvagni er nú alveg kappnóg að mínu mati.
Saltholmen er mjög huggulegur baðstaður. Ég skyldi myndavélina mína þó viljandi eftir heima, því ég vildi kanna staðinn fyrst og meta hversu miklar líkur eru á að slíkum gripum sé stolið þar. Eftir fjögurra klukkustunda langt sólbað í bikiníbrókinni einum fata komst ég að því að hættan er ekki mikil, því umhverfið er einfaldlega þannig að erfitt er að nálgast aðrar manneskjur án þess að þær taki eftir því. Ekki það að ég hafi gert einhverjar tilraunir með það...
Og já. Það verður að segjast eins og er að það sé miklu, tjah, vandræðaminna að skella sér á svona baðstað og vera ber að ofan þar í stað þess að flagga sínum málum alveg óvart í miðjum almenningsgarði... eins og ég gerði einmitt í Kungsparken um daginn... Já, þar lá ég í mestu makindum með lokuð augun og mp3 spilarann á eyrunum og fattaði ekki fyrr en eftir maaargar mínútur að bikiníbrjóstahaldarinn minn var nú ekkert alveg á sínum stað... Hehe. Vúps.
Og á morgun ætla ég aftur í Saltholmen, og svei mér þá, kannski ég skelli mér barasta í sjóinn þá! Ég ákvað samt að sleppa því í dag, því eitthvað hef ég heyrt sögusagnir þess efnis að hættan á að maður sólbrenni sé mun meiri ef maður þvær saltvatnið ekki af sér. Og þar sem engar sturtur eru á svæðinu, tjah, þá tók ég enga sénsa.
Annars er fátt í fréttum hér í Gautaborg, fyrir utan að hún Venla er týnd... Eða hún hefur allavega ekki látið sjá sig hér í Odinsgatan eftir að ég kom heim klukkan fimm. Hmm, ég hefði nú samt helst viljað sjá hana hér, því ég ætlaði að draga hana með mér í Liseberg að skoða sæta stráka.
Jæja, best að hætta þessu blaðri og fara að lesa bloggsíður! Eða fara í Liseberg! Eða leita að Venlu! Tjah, eða bara horfa á sjónvarpið...
Adiós, AnnaBabe
Engin ummæli:
Skrifa ummæli