Prjón

Jæja lesendur gódir
Hid ótrúlega hefur gerst - NÝ FÆRSLA!!!

Allavega, seinustu daga hef ég setid sveitt fyrir framan tölvuna og lært ad prjóna eftir allskonar leidbeiningum. Var ordin öfundsjúk út stelpurnar í skólanum sem prjóna sokka eins og ekkert sé, svo ég tali nú um alla á facebook sem eru margir hverjir eins og einhverjar prjónamaskínur! Svo ég ákvad ad læra tetta sjálf, og hananú. Med dyggri adstod netsins og smá hjálp frá tengdamömmu, tá er ég núna byrjud á skærbleikum legghlífum sem eiga ad notast, ef vel tekst til, á jólahladbordi med 80´s tema sem verdur haldid hjá vinkonu minni í lok nóvember. Peter fær leyfi til tess (í eina skiptid í tessu lífi!!!) ad vera med yfirvaraskegg í tessu bodi. Hann er eins og spenntur krakki á jólum.

Ég get tó ekki sagt ad ég hafi aldrei snert prjóna ádur, ef vid lítum yfir mína prjónasögu tá er hún í stuttu máli svona:

- Lærdi ad prjóna um 5 ára (sjá mynd fyrir nedan tar sem árstalid sést, tad er mín sönnun;) ) tar sem ég gerdi heidarlega tilraun tess ad prjóna bleikan trefil med gardaprjóni. Trefill tessi vard tó ekki annad en einn stór brandari, tví ég var víst ansi dugleg vid tad ad taka upp aukalykkjur sem gerdi tad ad verkum ad trefillinn var tvöfalt breidari efst en nedst... Ég held ad trefill tessi liggi einhversstadar í kassa heima á Grænavatni, og hann má alveg liggja tar áfram til æviloka.

Ég ad prjóna, 23. september 1992.

-Í grunnskóla reyndi ég ad prjóna bláa (eda græna?) húfu á hringprjóni í ca. 6. eda 7. bekk í handavinnutíma. Nidurstadan var sú, ad mamma prjónadi næstum alla húfuna fyrir mig, enda fannst mér tetta hundleidinlegt...

- Í ca. 8. bekk tókst mér ad prjóna forljóta bleika og fjólubláa vettlinga med gardaprjóni, festa saman med hvítu ullargarni á hlidunum. Allt of tykkir og ljótir til tess ad vera notadir...

- Í 9. bekk árid 2002 lék ég í einhverju leikriti tar sem ég átti ad vera frú í saumaklúbbi. Til tess ad geta leikid í tví stykki turfti ég ad læra ad prjóna! (Ótrúlegt hvad madur er fljótur ad gleyma hvernig á ad prjóna...). Svo hér ad nedan gefur á ad líta mynd af mér tar sem ég sit heima í leikbúningnum (gamla kjólnum hennar ömmu Steingerdar, minnir mig, og med gamlan hatt sem er einnig í hennar eigu) og er ad æfa mig.
Ég einbeitt vid prjónaskapinn.


Tannig er nú mín prjónasaga! En núna er ég sem sagt byrjud aftur, og hef áhuga á tví í tetta skiptid ;) Er meira ad segja búin ad læra ad prjóna brugdid og alles, svo nú verda vonandi ekki framin fleiri gardaprjónshrydjuverk á mínu heimili. Brádum verd ég svo farin ad framleida meistarastykki í tonnatali og framvegis munu allir fá trefla í jólagjöf (og treflanir vonandi med jafnmörgum lykkjum efst og nedst...).

Bestu kvedjur, Anna prjónakona.

Gærdagurinn

Jæja, 4. desember og tíminn týtur áfram. Í gær átti hann Peter minn afmæli og er tar med kominn "öfugu megin á trítugsaldurinn", sem sagt ordinn 25 ára, Peter til mikillar mædu. Peter var búinn ad segja mér hvernig svona danskir afmælisdagar eiga ad vera, og tví vard ég ad gjöra svo vel og laumast út í bakarí um hánótt og kaupa allskonar bakkelsi í morgunmatinn, leggja fínt á bordid og allskonar dúllerí. Svo á madur ad setja afmælispakkann á eitthvad annad bord tar sem afmælisbarnid getur horft á hann á medan tad bordar morgunmatinn. Mér fannst samt stofubordid okkar adeins of langt frá bordstofubordinu okkar tar sem vid bordudum morgunmat, svo ég skellti bara pakkanum á tvottagrindina okkar sem stód inni í stofu og vonadi ad ég yrdi ekki rekin úr afmælisdekrarahlutverkinu. Svo átti ég ad fara og vekja afmælisbarnid med afmælissøng. Frá tví er skemmst ad segja ad afmælisbarnid var sátt vid allt umstangid og afmælispakkann á tvottagrindinni og er ég tví ordin einum hæfileikanum ríkari: Ad geta vakid afmælisbarn á danskan hátt.

Ég gaf Peter svo úlpu í afmælisgjöf og hann nýtir núna hvert tækifæri til tess ad vera útivid, enda var gamla úlpan hans ekki upp á marga fiska og henni var hent rakleitt í ruslid...

Svo skellti ég mér upp í skóla eftir morgunmatinn og fór í munnlegt próf í digital videoproduktion, var eilítid stressud enda fyrsta háskólaprófid mitt og yfirprófdómari enginn annar en Ulrik Skotte sem er stór kall á DR-sjónvarpsstödinni sem er ríkisrekin stöd hérna í Danmörku, sem sagt svona eins og RÚV heima. En stressid nádi ekki yfirhöndinni (enda tjáist ég sem betur fer ekki af alvarlegum prófkvída) og ég rúlladi tessu prófi upp eins og rúllupylsu og fékk fullt af gódum kommentum á bord vid ad kynningin mín í upphafi prófsins hafi verid svo skemmtilega og ödruvísi uppbyggd ad ég hafi hreinlega vakid prófdómarana upp frá daudum eftir ad hafa setid í fleiri daga og hlustad á kynningar á verkefnum sem allar hljómudu eins... Tad var líka augljóst ad ég vissi upp á hár um hvad ég var ad tala og fékk ég alveg ljómandi góda einkunn, vúhú! :) Tetta var svo gaman ad ég væri til í ad endurtaka tetta, svei mér tá :) Plís minnid mig á tessi ord mín í janúar tegar ég fer í RISAstórt og mikilvægt próf...!

Eftir ad ég var búin í prófinu dreif ég mig heim og sjænadi mig og svo fórum vid Peter út ad borda, ægilega huggó :) Vid vorum samt mjög óheppin med almenningssamgöngur bædi á leidinni á veitingastadinn og á leidinni heim, sem var ekki mjög gaman tví tad var skítavedur úti, rigning og slabb og jökulkuldi, sem var ekki mjög snidugt ad ég er búin ad vera veik sídan á sunnudaginn (er samt ad hressast í dag). En tá var nú gott ad kallinn var búinn ad fá almennilega úlpu, sjá mynd:

Á laugardaginn fáum vid svo ættingja Peters í heimsókn í smá afmælisbod, ég er búin ad fá tad hlutverk ad baka bollurnar, tví lagkökuna snerti ég ekki! Finnst svona danskar afmælislagkökur ekkert spes (örtunnir svampbotnar, vanillukrem og rjómi og bananar á milli laga og helst makkarónukökur líka...) og tad er tví midur ekki hefd fyrir alvöru súkkuladikökum í svona afmælum svo tad eina sem ég fæ ad baka eru b0llur. Tad eiga ad vera svona pakkabollur, eda eins og Peter segir: "Madur kaupir bara svona pakkaduft og setur smá vatn og olíu útí og hnodar og skellir á plötu og svo inn í ofn, pís of keik!". En heyrdu minn kæri, af hverju gerirdu tetta ekki bara sjálfur fyrst tú kannt tetta svona vel ;) Sú athugasemd var látin um eyru tjóta... En tetta verdur mjög huggulegt allt saman :)

En jæja, ritgerdarlufsan er farin ad kalla á athygli, bara verst ad pólitíski lesendabréfatextinn sem ég er ad vinna med fellur undir tvær mismunandi kenningar og tad má bara alls ekki gerist, tarf ad reyna ad leysa tetta mál svona ádur en ég fer yfirum :)

Vid heyrumst! Bestu kvedjur, Anna panna

Løng myndafærsla

Jæja, tá kemur smá færsla handa ykkur med myndum og allegræ. Flestar myndirnar eru frá Íslandi, tví søkum stuttrar ferdar og leti var ekki tekid mikid af myndum á Portúgal, og eru flestar tær sem tar voru teknar hvort sem er óbirtingarhæfar søkum lélegs útlits (augnblýanturinn minn týndist) og/eda drykkju. Vesgú:

Ég í flugstødinni á leidinni til Íslands, ad sjálfsøgdu var tveggja tíma seinkun á flugi.

Vorum alveg ad fara ad lenda á Akureyri, og ég turfti ad útskýra fyrir Peter af hverju áin liti svona út. Ekki eitthvad sem madur sér í Danmørku.

Vid lentum heil og á húfi og eftir smá rúnt á Akureyri var haldid heim í Mývatnssveit. Vid stoppudum vid Godafoss á leidinni í nístings kulda.
Fjárhúsin heima.
Og húsid mitt :)
Svona fyrirbæri hafdi Peter aldrei séd ádur og fannst tad voda merkilegt.
Peter heima vid Grænavatn.

Gamli bærinn heima, tókum ad sjálfsøgdu skodunartúr um hann.
Heima.
Vid á leid í hvalaskodun. Ég veit samt ekki alveg til hvada lands vid vorum ad fara tegar vid pøkkudum nidur, og tess vegna eru bádar úlpurnar sem vid erum í fengnar ad láni hjá Kristni litla bró...
Flottur jakki!
Jessör!

Og svo var haldid af stad.
Alltaf svo sæt og fín ;)
Vid sáum fullt af hvølum og høfrungum.
Tessi appelsínugulu vesti bæta ekki upp á útlitid...

Og svo var farid tvisvar sinnum í jardbødin, ljúft ljúft.

Skodunartúr um sveitina: Ég, Peter, Fridrik litli bró, Kristinn litli bró og Einar stóri bró.
Ég og Peter uppi á Hverfjalli.
Og svo var kíkt í Grjótagjá.
Peter og pabbi vid Grjótagjá.
Ég.

Ég og Kristinn.
Sprunga.
Ég og Peter í Grjótagjá.
Ønnur hópmynd.
Fórum líka í Krøflu.

Og á Hverarønd.
Peter ákvad ad skellla sér í gufubad, trátt fyrir "ógedslegu eggjalyktina"...

:)

Og svo vildi svo skemmtilega til ad hann Frikrik litli bró vann eitt sinn adalvinninginn í bingói, sem innihélt fimm rétta máltíd med drykkjum fyrir 6 manns, svo Fridrik baud fjølskyldunni út ad borda. Tar komst hann Peter minn í feitt tegar hann fékk allskonar "nýjan"mat ad borda. Í fyrsta forrétt var fiskiréttur sem samanstód af humar, silungi og einhverjum ødrum fiski. Í annan adalrétt voru rækjur. Í tridja rétt var ønd. Í fjórda rétt var hreindýr (og Peter bordadi bædi sinn skammt og minn...) og í eftirrétt var svo grilladur banani med ís. Jammí.

Sigrún (kærastan hans Einars), Einar, Kristinn, Peter, ég og Fridrik.

Pabbi og mamma.
Peter og ég.
Einn daginn fórum vid Peter í Høfda.

Peter í Høfda.
Og aftur í Høfda.

Alltaf jafn fallegt.
Peter og ég.
Peter ofan í sprungu.
Fridrik og Peter fóru í golf úti á túni.

Eitthvad sýnist mér turfa ad slá grasid, enda var Peter alltaf ad týna golfkúlunni sinni...

Svo var líka farid út ad veida í Grænavatni. Ad sjálfsøgdu turfti ad klæda sig í hlý føt og stíbbur, tví engin var sólin. Og tar sem frøken Önnu misminnti hvernig sumrin á Íslandi eru, tá turfti ég ad fá lánada flíspeysuna hennar mømmu, ekki í fyrsta skipti.

Vid Peter klár í veidina.
Glæsilegur fótabúnadur.
Ég og Peter.

Peter med eitt net af fjórum sem vid løgdum.

Pabbi og Peter ad róa.

Og svo fékk ég líka ad prófa, svona til ad pósa fyrir myndavélina... ;)

Svo voru netin løgd út.
Kristinn og Peter réru heim.

Og ég réri líka smá.
Morguninn eftir fórum vid og nádum í netin. Og sjá, tad var veidi!

Pabbi ad hálsbrjóta einn...

Tad veiddust 10 silungar í allt, meira en tad hefur veidst í vatninu í einni ferd í mørg ár! Viljum vid meina ad Peter sé lukkudýr í teim efnum :)

Og svo var farid med silungana heim til Ömmu Steingerdar. Á myndinni má sjá Peter, pabba, afa Helga, Kristinn og Fridrik.

Peter med silung.

Og ég med silung, eftir ad ég hafdi fengid smá panikkskast yfir ad turfa ad halda á silungi! Jakk.

Aflamenn.
Og hér má sjá veidina í heild sinni.

Amma slægdi svo tvo af silungunum sem voru hafdir í hádegismat. Restin var send á næsta bæ í reyk.

----

Og tar med líkur myndum af Íslandsferdinni. Vid gerdum samt ýmislegt fleira, t.d. fórum vid í sund og Peter fékk nádarsamlegast leyfi til tess ad smakka íslenskan bjór og svona og svo kom Hildur Eva í heimsókn og allskonar. Og svo seinkadi fluginu okkar svo mikid ad vid misstum af fluginu okkar til Portúgal, en trátt fyrir tad eru hér ørfáar myndir frá Algarve í Portúgal, tar sem vid leigdum íbúd med vinum okkar. Med íbúdinni fylgdi einkasundlaug og var hún mikid notud. Eins lá strøndin 150 metra frá íbúdinni, auk tess sem vid bjuggum á gøngugøtu bæjarins og tví allt innan handar. Jæja áfram med smjørid:

Sól og gott vedur, ljúft ljúft.

Fórum einn daginn í klikkadan vatnsrennibrautagard, myndin af klikkudu rennibrautunum hefur tví midur ekki komid inn og ég get ekki sett hana inn án tess ad tessi færsla fari øll í klessu.
Mie og Richard, tau sem vid fórum med.

Ég og Peter.


Ad sjálfsøgdu fengu nokkrir drykkir ad renna ljúflega nidur...

Vid Peter fórum í gøngutúr einn morguninn og rákumst á fjóra sæta kettlinga inni á einum veitingastad, mússímússí!

Svo var farid í sædýragard.
Tar sáum vid medal annars høfrungasýningu.
Og sæljónasýningu.
Eitt kvøldid tegar vid fórum út ad borda birtust fimm magadansmeyjar og dønsudu í kringum okkur megnid af kvøldinu.

---

En jæja, best ad fara ad gera eitthvad. Bestu kvedjur, Anna panna.