Á bókasafninu

Jaeja, núna sit ég á bókasafninu góda. Netid er ekki enn komid í Geldersedam 42 og ég er tadan af sídur búin ad athuga hvort tad fáist netkort í tolvuna mína. Ég er heldur ekki búin ad kaupa mér hjól og ég er heldur ekki búin ad senda póstkort heim. Fyrir ykkur sem ekki hafid tekid eftir tví, tá gerast hlutirnir ekkert alltaf hratt í kringum mig...

En annars hef ég tad óskop gott hér í 's-Hertogenbosch. Ég er m.a. búin ad eignast nýjan kaerasta , en tessi gutti tekur heilan vegg í herberginu mínu.

Setning dagsins: Ik praat niet Dutch.

En núna aetla ég ad fara og ráfa pínu um! Ástarkvedjur, Anna Bjork

Komin til Hollands!

Jaeja, er komin til Hollands. Aetladi ad skella inn tessari svakalegu faerslu í gegnum mp3 spilarann minn (sem haegt er ad nota sem usb) en nei, tá tarf tad ad vera alvoru usb-lykill...

En já. Stadan er sem sagt svo ad eftir nokkra daga fáum vid trádlaust samband í íbúdina (fáum ad nota net nágrannans), en fyrir tá sem ekki vita, tá haetti innbyggda trádlausa netkortid í tolvunni minni ad virka fyrir svona tveimur og hálfu ári... En tad er nú taekniold svo ég trúi ekki odru en ad haegt sé ad kaupa einhver utanáliggjandi netkort sem passa í raufirnar á tolvunni minni...

Sem sagt, ég komst á leidarenda (skelli inn bloggfaerslu um tessa svadalegu ferd sídar) og allt er í ljómandi gódu standi hér :) Aetla svo ad kaupa mér hjól vid fyrsta taekifaeri (helst strax á morgun) og fá flottan hjólarass svona fyrir jólin...

Kaerar kvedjur, Anna í Hollandi!

Ó svei

Klukkan er rétt tæplega tvö að nóttu til og mér er eigi svefns vant. Hefur það hugsanlega eitthvað með það að gera, að ég legg af stað til Hollands eftir svona 29 tíma.

Já, ég hlakka svo til að ég get ekki legið kyrr! Hélt að ég væri orðin alveg ofboðslega þreytt eftir lítinn svefn undanfarið (sem hefur einmitt orsakast af tilhlökkun) og fór því í bjartsýniskasti í rúmið um tólfleytið. Æ-æ. Og ég sem ætlaði svona eiginlega að vakna aftur klukkan fjögur til að gera allt sem ég þarf að gera. Æ-æ.

En eigi skal gráta Björn bónda heldur safna liði! Með öðrum orðum, nú get ég nýtt nóttina í eitthvað skynsamlegt, á borð við að læra meiri hollensku (ég er orðin algjör snillingur í því hrognamáli skal ég ykkur segja!) og kíkja einu sinni enn á flugmiðann minn, sem er ekki til á pappírsformi heldur bara sem viðhengi í tölvupóstinum mínum, og athuga hvort ég sé ekki alveg örugglega að fara út á fimmtudaginn en ekki í dag (miðvikudag)... Það væri nú ljóta klúðrið að ruglast á dögum!

Og áhyggjur líðandi stundar eru eftirfarandi:

- Að mér takist að missa af lestinni til Kaupmannahafnar. Veit nú reyndar ekki alveg hvernig það á að vera hægt...
- Að ég komi ekki öllu draslinu mínu ofan í ferðatöskurnar mínar. Þetta lítur vel út eins og er, en þó er alltaf eitthvað sem maður gleymdi að gera ráð fyrir og þá þarf að taka allt upp úr aftur og raða upp á nýtt... ojoj.
- Að ég verði eins og algjör asni með risastóru ferðatöskurnar mínar tvær (sem munu samtals vega um, tjah, meira en tuttugu kíló...), fartölvutöskuna, handfarangurstöskuna mína (sem er nú ekkert af minnstu gerðinni), myndavélatöskuna mína og stóra pokann með línuskautunum mínum í. Jii, hvar er hann Ingi minn núna?
- Að mér verði ekki hleypt um borð í vélina því ég á ekki miðann minn á pappírsformi, auk þess sem yfirleitt er gert ráð fyrir hjá SAS að sá sem borgi miðann ferðist með honum... Hmm, eitthvað þurfti ég að komast í kreditkortið hans pabba til að borga miðann (ég, eða réttara sagt hann, fær það samt allt endurgreitt seinna), vúps! Reyndar á þetta að reddast ef ég hef vegabréfið mitt (sem er by the way hvar?) og önnur skilríki með, en það er engu að treysta nú til dags!
- Að ég geti ekki borgað yfirvigtina mína því íslenska debetkortið mitt virki ekki á Kastrup. (Það á nú samt ekki að gerast, en hvað veit maður?). Hmm, hvort á ég að skilja stóru ferðatöskuna með fötunum í eða stóru ferðatöskuna með öllu snyrtidraslinu mínu í eftir?
- Að einhver steli draslinu mínu því ég verði svo þreytt vegna svefnleysis að ég taki ekki eftir þótt ein, tvær töskur hverfi...

Já, áhyggjum lokið. Því einhvern veginn held ég að þegar ég verð komin til Hollands, þá sé þetta leikur einn. Lestarmiðinn minn þar er nefnilega opinn, sem þýðir að ég hef tíma alveg til 11. október að koma mér um borð í lestina... hah! Reyndar gæti ég hugsanlega óvart farið úr á vitlausum stað, en það ætti nú samt ekki að gerast, því ég veit að lestarferðin tekur akkúrat einn klukkutíma og tvær mínútur... verð sem sagt með skeiðklukkuna tilbúna!

Nei, nú verð ég að fara að sofa! Ætla nefnilega að vakna klukkan fjögur sama hvað tautar og raular, læra smá meiri hollensku áður en ég skila disknum á bókasafnið, fara í sturtu, fara á pósthúsið, kaupa mér nesti fyrir ferðalagið, þvo þvott, klára að pakka, þrífa íbúðina, hitta Ylvu (sem kemur í bæinn spes á morgun til að hitta mig! Við vorum reyndar búnar að kveðjast og svona, en það er nú eiginlega alveg ómögulegt að hittast ekkert fyrr en ég veit ekki hvenær), þrífa meira og þrífa meira, blogga smá, taka óvart kæruleysiskast (ég get ekkert að því gert, það gerist bara), verða alveg ofboðslega stressuð því ég á enn eftir að þrífa svo mikið, hitta Ragnar (eiganda íbúðarinnar) sem ætlar að kíkja á íbúðina og athuga hvort hún sé nokkuð alvarlega skemmd (held að allt sé í heilu lagi, fyrir utan að ég held að eitt blómið sé dáið og ég braut einu sinni eitt glas...), blogga meira, fara að sofa.

Jæja, góða nótt! Ætla að skella Indjánadisknum mínum ferðageislaspilarann og hugsa um árnið (ár-nið, sem sagt nið í á) og sexí Indjána... Kærar kveðjur, Anna Björk

Útskýring

Ég fékk komment á síðustu færslu þar sem stóð: "Anna að nenna ekki einhverju? Klípið mig, ég hlýt að vera sofandi :o "

Nei, sko, þið skiljið ekki. Þetta er í genunum og ég get ekkert að þessu gert!

Já, móðir mín er nú alveg hörkudugleg kona, en þegar það kemur að því að pakka niður í ferðatöskur, tjah, þá á kæruleysið það til að ná yfirhöndinni.

En þetta reddast alltaf, sjáið til! Oftar en ekki hefur heyrst í okkur mömmu daginn fyrir ferðalög:

"Nei, eru að koma gestir? En gaman! Eigum við ekki að baka vöfflur og pakka svo bara í kvöld?"

"Jæja, núna er klukkan orðin 22... eigum við ekki bara að klára þetta í fyrramálið?"

Og fleira í þeim dúrnum. Þó verður að viðurkennast að mamma er aðeins duglegri í niðurpökkuninni en ég, enda eldri en ég, og kann skipulagningu þar af leiðandi aðeins betur. Ég stend yfirleitt eins og hauslaus hæna og veit ekkert hvar ég á að byrja.

Ég held samt að mamma kunni alveg að pakka upp úr töskum. Það kann ég ekki. Hell no!

Ég man eftir því í fyrrasumar, þegar skólanum slúttaði um miðjan maí, að ég tók ekki upp úr töskunum heima í Mývatnssveit fyrr 27. júlí, en þá bara vegna þess að ég átti von á gestum á afmælinu mínu þann 29. júlí... Dugleg?

Svo þannig er staðan í dag. Ég nenni þessu ofureinfaldlega ekki. EN í dag er næstsíðasti dagurinn minn hérna og ég á eftir að þvo þvott og pakka helling og þrífa alla íbúðina, svo ég held ég reyni nú að taka daginn með trompi. Já, I´m a strong, powerful woman og ætti nú að geta það, held ég?

Kærar tiltektarkveðjur, Anna Björk

Niðurpökkun!!!

Í dag þarf ég að hefja niðurpökkun og þrif af mikilli alvöru, ó svei.

En ég er samt alveg byrjuð, er búin að pakka niður einhverjum fötum og búin að þrífa ofan af eldhússkápunum... Dugleg!

Æi mamma, nennirðu ekki að koma ef ég borga flugið? Ég nenni þessu ekki!!!

Og fyrir þá sem eru búnir að gleyma því hvenær ég fer út (fæ þá spurningu reglulega), þá fer ég út á fimmtudaginn. Á lest til Kaupmannahafnar klukkan 7:20-11:37, flug til Amsterdam frá 14:55-16:20 og svo lestarferð til Den Bosch þegar mér sýnist svo, en ég giska á að það verði frá 17:13-18:15. Annars fer lestin á hálftímafresti svo það er ekki svo nauið.

Svo fyrir þá sem vilja hugsa til mín, munið bara að ég er tveimur tímum á undan ;)

Jæja, ég má ekki vera að þessu. Mamma, komdu fljótt!

Kærar kveðjur, Anna Björk

JESS JESS JESS!!!

JESS, ég er búin með síðasta daginn í vinnunni!

Ég ætlaði nú samt varla að komast í gegnum daginn. Sunnudagar eru alveg skelfilegir dagar, enda allir gestirnir að fara sem þýðir alþrif á öllum herbergjunum. Ó svei.

Síðustu 5 herbergin voru sérlega erfið, því þá fann ég virkilega hvernig öll vinnuþreyta sumarsins flæddi yfir mig: Endalaus hlaup fram og aftur um hótelgangana, þungir vagnar, rúmfataskiptingar á fleiri hundruð rúmum, stigahlaup þegar báðar lyfturnar voru í notkun, löng ganga í matsalinn, að þurfa að tala 2-4 tungumál á dag, þungir handklæðabunkar, að þurfa að ryksuga undan rúmunum, að þurfa að færa til húsgögn, að þurfa að bograst yfir baðkörunum, að þurfa að flýta sér óendanlega mikið, að leita að týndum hlutum s.s. baðsloppum og auka kaffibollum, að þurfa að eyða síðustu orkudropunum í að fylla á vagninn fyrir næsta dag...

Já, ég er alveg búin á því. Hef samt ekki fundið fyrir þessari þreytu fyrr en bara núna í dag, enda hefði ég ekki komist í gegnum sumarið hefði ég leyft mér að vorkenna sjálfri mér. Og margir á hótelinu hafa unnið við hótelherbergjaþrif í fleiri fleiri ár, hugsið ykkur!

En um Hotel Gothia Towers hef ég ekkert annað en gott að segja, öll vinnuaðstaða er til fyrirmyndar og yfirmennirnir síkátir, maturinn vandaður (bara verst hvað ég er matvönd) og andrúmsloftið létt og skemmtilegt. Þannig að ef fólk hefur áhuga á að hótelherbergjaþrifum, þá mæli ég með Turnunum.

Eins er ýmislegt sem hægt er að hlægja að, a.m.k. svona eftir á.

Stresstakkinn: Í lyftunum er takki, sem á að loka lyftudyrunum ef maður ýtir á hann. Það vita allir ósköp vel að þessi takki virkar ekki, en ef fólk er stressað, þá hann óspart notaður. Lyftudyrnar hlusta hins vegar ekki á skipanir af nokkru tagi og lokast þegar þeim sjálfum sýnist. Flottur takki!

Klósettdansinn hennar Hönnu: Við Nordjobbaranir vorum einu sinni að búa til dans með þrífingarhreyfingunum okkar. Hanna ákvað að búa til spor við klósettþrifin, en þau eru svona: Hægri hönd lyft upp í naflahæð og snúið í litla hringi (lárétt) á góðum hraða. Colgate-bros á meðan. Þetta dansspor var óspart notuð í sumar, þrátt fyrir að ég leggi ekki í vana minn að þrífa klósettin lárétt...

Óverdós á MTV: Það voru oft fjörugar umræður í hádeginu um myndböndin á MTV. Sérstaklega gerðum við mikið grín að Paris Hilton. Flott lag, en af hverju getur manneskjan ekki staðið kyrr?

Klaufaskapur: Vitlausubeinin voru alltaf á vitlausum stað þetta sumarið. Oftar en ekki kom fólk farlama niður í hádegismat, því það hafði rekið vitlausabeinið allhressilega í rúmstokk... Ég var líka flott á því einn daginn þegar ég var að flýta mér extra mikið. Jú, sjáið til, við vorum í stuttermaskyrtum í vinnunni. Ég var að strunsa út úr einu herberginu til að fara með glas fullt af einhverjum vökva fram í þrífingarvagninn, og vildi ekki betur til en svo að ég kræki hægri skyrtuerminni í hurðarhúninn á herberginu, hrasaði og ALLT innihald glassins sullaðist yfir skyrtuna mína... Einkar ánægjulegt!

Anna Ástralíubúi: Það ganga ennþá sögur þess efnis að ég sé frá Ástralíu... mér hreinlega tókst ekki að kveða þann orðróm niður, sama hvað ég reyndi!

Að ganga inn á nakið fólk: Sem betur fer gekk ég aldrei inn á fólk sem var alveg kviknakið, en ýmsir aðrir lentu þó í því. Fyndnasta innágangan mín var þó vafalaust þegar ég hafði bankað allhressilega á dyrnar á einu herberginu, því ég þóttist vita að það væri maður þar inni og vildi vita hvenær ég gæti komið og þrifið. Enginn kom til dyra og gekk ég því inn. Alltaf þegar ég kom inn í herbergi var mitt fyrsta verk að opna baðherbergisdyrnar, og rykti ég því allduglega í dyrnar og opnaði þær með látum (var eitthvað að flýta mér). Stendur þá ekki maðurinn þar inni og er að raka sig í rólegheitunum, vúps! Ég, algjörlega óviðbúin, gargaði upp fyrir mig: "URSÄKTA, JAG KOMMER TILLBAKA SENARE!!!" þrátt fyrir að vita mætavel að maðurinn var enskur og hljóp út. Ætlaði svo varla að þora að þrífa herbergið hans þegar hann loksins fór út úr því...

Jájá. En þetta hófst nú allt saman að lokum og ég táraðist næstum þegar ég þurfti að skila öllum mínum skrilljón lyklum. Ætlaði svo enganveginn að komast út úr hótelinu, enda lyklalaus með öllu, en tókst það þó með því að taka einhverja lyftu eitthvert og ganga síðan út um aðalinnganginn... Mér varð þá hugsað til þess að þetta var í bara annað skiptið sem ég kom þangað, en þangað hafði ég einmitt komið fyrsta daginn minn, allslaus og vitlaus með öllu og kunni ekki stakt orð í sænskri tungu. Í þetta skiptið gekk ég út, með tvö Toblerone að skilnaðargjöf, pró í hótelberbergjaþrifum og blaðrandi sænsku hægri vinstri :)

Þetta var sem sagt fín sumarvinna. En við skulum samt hafa það á hreinu að ég ætla að vinna mitt framtíðarstarf á skrifstofu. Ég nenni ekki svona púli ;)

Jæja, best að fara og læra hollensku! Það er ekki seinna vænna...

Ástarkveðjur älsklingarnir mínir :) Og ég þakka innlitið, það er gaman að sjá á fína fína teljaranum mínum hversu margir kíkja hingað :) Nú, og ef tölurnar á teljaranum skírast af því að það er alltaf sama fólkið sem kíkir hingað mörgum sinnum á dag, þá þakka ég kærlega fyrir forvitnina og hvet ykkur til að halda áfram uppteknum hætti :D Puss och kram, Anna Björk

Oslo baby!

Eins og dyggir aðdáendur vita, þá fór ég til Óslóar í gær.

Í samanburði við hraðann og brjálæðið Kaupmannahöfn, þá er Gautaborg sveitó. Í samanburði við Gautaborg, þá er Ósló lummó.

Neinei, ekkert neikvætt lummó sko :) Bara svona sætt lummó.

Í Ósló búa um 520.000 manns sem er væri nú alveg feikinóg á íslenskum mælikvarða, en á öllum öðrum mælikvörðum, þá jaðrar það við að vera ekki neitt. Sem sást glögglega í gær, en í Ósló ganga allir hægt og tala lágt. Sem sagt alveg afskaplega hæg stemning.

Já, mér tókst að komast slysalaust til Noregs. Eftir að hafa snúist í marga hringi í Sentralstasjóninu í Ósló, þá tókst mér að finna hraðbanka svo ég gat farið og keypt mér samloku, til þess að fá smá klink til að geta fengið mér farangursbox fyrir teppið mitt og koddann. Fór ekki betur en svo að ég læsti samlokuna mína inni í boxinu. Jájá.

Svo þurfti ég að finna einhverja leið út úr Sentralstasjóninu, en það var nú ekkert auðvelt. En það hófst allt saman. Þegar út úr byggingunni var komið, þá var ég verri en hauslaus hæna, enda hafði ég aldrei á ævinni séð götukort af Ósló og hafði þess vegna ekki Guðmund um hvar í heiminum ég væri eiginlega stödd. En ratvísi mín (hehemm) kom mér þó til hjálpar og ég fann verslunarmiðstöð þar sem ég fann götukort. Jess.

Engin plön hafði ég um hvernig ég ætlaði að eyða deginum, enda ekki manneskja sem nennir að þræða söfn í marga klukkutíma, svo ég fór og rambaði óvart á stærstu verslunargötu Óslóar (eða ég held það), sem var hreint ekki svo risastór, ef miðað er við Strikið í Kaupmannahöfn og Kungsportsavenyen í Gautaborg. Þar spásseraði ég um í góðu gamni og fór svo og fann mér einhvern garð sem heitir bæði Slottsparken og Dronningsparken, lagðist óvart undir tré og sofnaði í 45 mínútur, enda þreytt með eindæmum.

Þegar ég rumskaði aftur nuddaði ég stírurnar úr augunum og hélt sem leið lá yfir í annan garð sem heitir Frognerparken. Það er listigarður af einhverju tagi, þar sem þemað er höggmyndir af nöktu fólki. Íha!

Restin af deginum fór svo í að dandalast eitthvað og taka myndir. Ég hitti m.a. Englending sem spurði hvaðan ég væri og ég svaraði að bragði: "Sweden, and you?". Fattaði svo hvað ég hafði sagt og leiðrétti mig. Vúpsí!

Þegar ég fór og leitaði að rútuSentralstasjóninu aftur, þá ætlaði ég aldrei að finna það. Ég gekk nefnilega fyrst inn á lestarSentralstasjónið, sem er nú ekkert lítið sko! Það er nefnilega alveg heil verslunarmiðstöð inni í byggingunni. Svo ég fór út úr þeirri byggingu og gekk inn í eitthvað annað sem ég hélt að væri rétta byggingin. En nei, var það þá ekki verslunarmiðstöð á 5 hæðum! Klukkan var níu og allr búðirnar ennþá galopnar, takk fyrir pent! En ég mátti nú ekki vera að því að kíkja í búðirnar (peningarnir búnir, þið skiljið) svo ég fór og fann loksins réttu bygginguna. Beið þar svo í einn og hálfan tíma og var komin heim klukkan þrjú í nótt. Jess.

Ég get hins vegar ekki með góðu móti gert greinarmun á norsku og sænsku. Ég hef lent í því áður hér í Svíþjóð í vinnunni að tala sænsku við Norsarana eins og ekkert sé, enda hef ég haldið að þeir væru Svíar. Ég heyri heldur ekki þegar það er töluð norska í sjónvarpinu og undra mig alltaf á því að það skuli vera texti á skjánum! Og í gær heyrði ég engan mun. Eftir að ég fattaði að maður pratar ekki norsku heldur snakkar hana, þá gat ég talað við hvern sem er. Og tölurnar eru meira að segja eins og alles.

Hins vegar verð ég að segja, að mér finnst skemmtilegra að fara í búðir í Gautaborg. Þar er nefnilega sagt "Hej!!!" við þið eins og þú sért aldargamall vinur búðarstarfsfólksins. Í Ósló er ekki sagt "Hej" nema í svona 1/5 tilvika og þá á svo áhugalausan hátt að þú heyrir það varla.

Og ég myndi ekki mæla með því að fólk fari í verslunarferðir til Óslóar ef það langar í flott tískuföt. Tískan í Ósló er nefnilega, tjah, ekki jafn flott og í Svíþjóð skulum við segja... Hún er eiginlega frekar lummó, ef ég á að segja alveg eins og er. Og meira að segja í búðum sem eru GEGGJAÐ flottar í Gautaborg, s.s. BikBok, HM, VeraModa og fleiri, þá eru þær eiginlega frekar hallærislegar í Ósló. Bara só sorrí. Og fötin er MARGFALT dýrari í Ósló!

Annars er Ósló alveg geggjuð borg. Reyndar frekar furðulega skipulögð þar sem hvergi finnst bein gata í allri borginni, en hún er mjög falleg, kyrrlát, afslappandi og sveitaleg.

Og þá er komið að myndunum:

Þessi mynd er nú reyndar tekin í Svíþjóð, út um gluggann í rútunni. Þetta er alveg týpískt sænskt landslag, vatn og tré og smá hólar, ekkert smá fallegt!

Dómkirkjan í Ósló

Einhver bygging við verslunargötuna, það voru búðir og kaffihús á neðstu hæðinni

Séð yfir verslunargötuna

Ég í Ósló - augnblýanturinn hafði víst eitthvað farið úr skorðum í rútunni...

Stortinget

Studenterlunden

Ég í Studenterlunden

Universitetet

Blómlegt og fallegt

Flottur gosbrunnur

Höllin í Slottsparken/Dronningsparken

Þarna lagðist ég undir tré og sofnaði

Í Frognerparken

Veit ekki alveg hvað þessi gella er að pæla

Þessi slær mig alveg út í pósunum

Það var fullt af rósum í garðinum

Gosbrunnur

Allt í blóma

Séð yfir Frognerparken

Þessi súla var búin til úr nöktu fólki

Bjútí bjútí

Ég

Tekið við bryggjuna

Þessi voru flott. Maðurinn var þarna með kassagítar (með magnara og tilheyrandi) og dóttur sína sem er nýorðin 6 ára. Þarna sungu þau saman allskonar ballöður. Ástæða þess að ég set mynd af þeim hingað? Jú, þið sjáið það kannski ekki svo skírt á þessari mynd, en karlinn er með bundinn spotta í hægri löppina svo hann gat spilað á trommuna sem hann sat á. Á vinstri fætinum var hann svo með einhverskonar hristu sem heyrðist í þegar hann hreyfði fótinn. Síðan er hann með munnhörpustatív um hálsinn. Mig langar til að verða eins og þessi kall!

Já, þannig var nú það! Kærar kveðjur, Anna Björk