Stutt blogg

Úps og æ-æ, ég er víst búin ad vanrækja bloggid adeins meira en gódu hófi gegnir... best ad kippa tví í lidinn rétt sem snöggvast!

Hédan er allt fátt ad frétta, ad vanda. Vid fengum nýja bordstofubordid okkar í dag, vúhú! Vid ákvádum ad kaupa einhvern kall med sem gæti sett bordid saman, og tad tók nú ekki nema 2 tíma, ef vid hefdum reynt tad sjálf hefdi tad verid verkefni næstu ára... En bordid er allavega hörkuflott, pláss fyrir trjá stóla á hvorri hlid og 4-5 stóla á hvorri hlid tegar tad er búid ad stækka tad. Tví midur eigum vid bara 4 stóla í allt...

Svo er fyrirlestrum ad mestu lokid í skólanum og verkefnavinna í fullum gangi. Tess á milli er ég í ræktinni eda teysist um á hjólinu mínu út um allar trissur, skil hreinlega ekki hvernig ég gat lifad af án hjóls! Já nú er sko átakid "í bikiníid fyrir sumarid" hafid og tad stefnir allt í ad tad verdi hörkukroppur sem mun spígspora um strendur Kaupmannahafnar í sumar, í stad tess ad hræda börn og gamalmenni eins og svo oft ádur...

Annars er mest fátt ad frétta. Á föstudaginn er förinni heitid nidur í Drageyri heim til módursystur hans Peters, tar sem öll fjölskyldan hans Peters mun hittast og borda, já, alveg ægilega danskar samlokur... Ég var m.a. send út í búd í dag ad kaupa marga pakka af rúllupylsu, roastbeef, remúladi, steiktan lauk og "sky" (hef ekki glóru um hvad tad er, eitthvad svart hlaup í dollu sem madur smyr ofan á braud) sem vid ætlum ad legga í púkkid. Einnig verdur ýmislegt annad danskt álegg á bodstólnum, og tessu verdur ad sjálfsögdu öllu skellt ofan á rúgbraud... Tess má geta ad ég borda ekki neitt af ofantöldu, nema rúgbraud. En tetta verdur bara spennandi :) Og vid ætlum ad sjálfsögdu ad hjóla ef vedur leyfir, enda ekki nema 7 km hvora leid, sem er ekki neitt fyrir svona hjólagarp eins og mig!

Svo er vorid komid í Kaupmannahöfn, med tilheyrandi kóngulóm... en tær fá nú aldeilis ekki ad búa í neinum vellystingum hjá mér, svo ég er allan daginn annad hvort med ryksugu í hönd eda gargandi á Peter um ad koma og bjarga mér...

Af vinnumálum Peters er ekkert ad frétta, tad er enga vinnu ad fá, og hann heldur áfram ad fá bréf um "Tví midur hefur tú ekki verid valinn, vid fengum nefnilega um 300-400 umsóknir um starfid..." Grínlaust, tad hafa verid yfir 300 manns sem hafa sótt um öll störfin sem hann hefur sótt um. Jájájá.

Hey, svo áttum vid nú eins og hálfs árs afmæli í fyrradag, vid héldum upp á tad fyrir viku sídan, skelltum okkur út ad borda og dansa og allskonar kósílegheit :)

En jæja, heimalærdómurinn kallar...
Vid heyrumst ástarpungarnir mínir!
Bestu kvedjur, Anna panna

Djammsen ;)

Í kvöld verdur DJAMMAD!!! Planid er ad vera vel í tví og taka einn almennilegan Lauritz á tetta, tví madur er ordinn svo ægilega latur í tessu djammstússi, og ef ég geri tetta almennilega í kvöld tarf ég ekki ad djamma aftur fyrr en í maí! ;)

Ég hef nú samt heyrt tví fleytt ad vinnan mín muni halda julefrokost (jólahladbord) ansi brádlega, sem sagt út ad borda og svo í bæinn... Og einhverra hluta vegna hafa vinnufélagar mínir tá mynd í hausnum á mér ad ég sé alveg ægilega saklaus ung stúlka sem ekki drekkur og hagar sér eins og vitstola á nokkrum tímapunkti (í alvörunni, ég geng undir nafninu "søde Anna" í vinnunni!), og verda alltaf jafn hissa tegar tau fara í bæinn med mér. Já, tad gengur meira ad segja svo langt ad allir teir sem eru nýir í vinnunni og tekkja mig ekki, teir fá nokkrar vikur til ad kynnast mér (og fá allir tessa "Søde Anna" mynd í hausinn, don't ask why!) og svo er teim sagt af "eldra" starfsfólki ad tau verdi nú bara ad bída eftir tví ad fá ad fara á fyllerí med mér... og tar af leidandi verd ég ad hálfgerdi godsögn í hvert skipti sem vid fáum nýtt starfsfólk í vinnuna tví tau trúa tessu ekki upp á mig, hahaha :)

En jæja, helst í fréttum er annars ad ég er búin ad kaupa mér fínt frúarhjól og brúnan, grænan og bleikan hjólahjálm og hjóla nú allra minna ferda (svo framarlega ad ég turfi ekki ad fara út í mikla umferd, tví tad kann ég ekki, haha), ég er líka búin ad kaupa mér kort í ræktina og er búin ad mæta samviskusamlega annan hvern dag sídan ég keypti kortid, æfi einmitt oft med einni úr bekknum mínum. Ég píska hana áfram í lyftingunum og hún pískar mig áfram á hlaupabrettinu, vid bætum hvor adra upp. Rómantískt. Annars er allt crazy ad gera í skóla og heimanámi og vinnu og félagslífi og allegræ, svo ég hef nú ekki mikinn tíma fyrir afslöppun, Peter greyid sér mig skjótast út úr dyrunum ad morgni til og svo leggst ég til hvílu um leid og ég kem heim. En eftir 25 daga verd ég búin med alla tíma í skólanum og tá tekur vid verkefnavinna í 2 mánudi, tad verdur nice ad sitja heima og skrifa og dunda sér.

Bestu kvedjur, Anna Lauritz

PS. Ég var ekki búin med 4 og hálft glas af Bacardi Razz í Coke Zero tegar tetta var skrifad.

PS2. Tad er komin SÚLA í adra gluggakistuna á Lauritz, vúhú!!!

PS3. Ég vona ad Hildur Eva verdi brádum búin ad mála sig. Ég tarf nefnilega ad pissa og vid turfum ad blasta Landi og Synum og syngja hátt og vel med ádur en vid getum lagt af stad í bæinn.

Bæjó!

Vúps

Ég skrifadi færslu en hún var óheyrilega leidinleg svo ég eyddi henni aftur.

Heyrumst sídar!

PS. Finnst samt ad tid ættud ad hlusta á tetta lag og hækka allduglega í græjunum :) Lagid heitir Taxa og er med Sanne Salomonsen: http://www.youtube.com/watch?v=F2-_3xn3gI0

Ný færsla, vúhú!

Góda kvöldid kæru lesendur! (Ef tad eru tá einhverjir lesendur eftir, tad virdast allir vera pikkfastir á face-book).

---

Tad hefur alla tíd klætt mig afar illa ad ljúga ad ödru fólki, en ég komst samt ad tví í dag ad tad getur stundum verid brádnaudsynlegt!

---

Ég fór sem sagt í skólann í dag og á leidinni heim kom ég vid í verslun og keypti allskonar álegg á pitsuna sem ég ætladi ad baka handa mér og mínum elskulega seinna um daginn. Hungrid var ad drepa mig og ég ákvad ad kippa med mér súkkuladistykki, sem sagt tvöföldu Daim og ætladi ad geyma helminginn handa honum Peter mínum, enda viss um ad hann yrdi gladur fengi hann slíkt gódgæti. En á leidinni heim gleymdi ég óvart öllu um tad ad geyma annan helminginn og gleypti í mig báda helmingana án tess ad hika. Svo tegar heim var komid átti eftirfarandi samtal sér stad:

---

Peter: Hæ elskan, keyptirdu inn fyrir kvöldmatinn?

Anna: Jább, eitthvad álegg og hveiti og svoleidis.

Peter (æstur): Keyptirdu nokkud eitthvad gotterí? Ég er svo svangur!

Anna: Nei, keypti bara inn fyrir kvöldmatinn... (svo fékk ég ægilegt samviskubit yfir ad vera ad ljúga ad manninum svo ég bætti vid:) Eda jú, ég keypti líka Daim, en ég bordadi tad allt...

Peter: BORDADIRDU TAD???

Anna: Já... ég ætladi samt ad gefa tér helminginn... en tad er samt hugurinn sem gildir, er tad ekki annars?

Peter: Nei tad er sko fjandinn hafi tad ekkert hugurinn sem gildir!!! Höh!!!

Svo sat hann alveg ægilega módgadur í nokkrar mínútur á medan ég fór og skellti vörunum inn í ísskáp. Tegar ég kom til baka inn í stofi átti eftirfarandi samtal sér stad:

Peter: Tú getur ekki bara bordad allt nammid ein. Svona, hérna er Dankortid (debetkortid) mitt, tú bara verdur ad fara út í búd og kaupa handa mér nammi!

Anna: Nei gleymdu tví! Ertu á túr eda?

Peter: Nei en tú bordadir nammid mitt.

Anna: Nei ég nenni ekki, ég tarf ad lesa svo mikid og sjitt hvad tad er kalt úti...

Peter (ægilega vonsvikinn): Ohhh...

Anna: Oh nú fæ ég samviskubit. Svona, ég tek Dankortid titt og skrepp nidur í búd, hvad langar tig í?...

---

Ótrúlegt hvad madur lætur alltaf spila med sig! Lýg tví næst ad ég hafi ekki keypt neitt nammi og tá getur hann ekki klínt sökinni á mig og tá verdur hann sjálfur ad fara út í sjoppu ;)

---

Annars er ég nú búin ad vera almennileg Hausfrau í dag, fyrir utan tad ad hafa skroppid út í sjoppu fyrir kallinn er ég líka búin ad búa til heimabakada pitsu og lofa ad láta renna í heitt bad handa Peter tegar hann kemur heim af fótboltaæfingu á eftir, en hann ákvad ad reima aftur á sig takkaskóna eftir nokkurra ára pásu og býst ég vid ad fá hann kaldan og hrakinn heim, enda skítakuldi úti (samt ekki mínus billjón grádur eins og heima!).

---

Annars er nú lífid bara í nokkurnveginn vanagangi hér, skólinn er byrjadur aftur af fullum krafti og lesálagid er grídarlegt og verdur næstu tvo mánudina. En tad er samt ágætt, tví mér líkar vel vid annarskipulagid í skólanum sem er nokkurn veginn tad sama og á fyrstu önn og verdur sennilega gegnumgangandi næstu annir: Fyrstu tvo mánudina eru margir margir fyrirlestrar og mikid mikid mikid ad lesa (ég tarf ad lesa 60-100 bls. á dag, hvern einasta dag (líka um helgar) til tess ad halda tempói) og svo tekur vid hópverkefnavinna fram í maí. Í júní mun ég svo taka tvo skrifleg heimapróf (annad triggja daga og hitt tíu daga) og svo í lok júní mun ég taka próf úr hópverkefninu. Skidegodt.

---

Hinsvegar er öllu verra ad ástandid versnar og versnar í byggingarbransanum í Danmörku og Peter er núna búinn ad vera atvinnulaus í rétt rúma tvo mánudi, eda sídan í byrjun desember. Verkalýdsfélagid hans sagdi honum fyrir tveimur vikum sídan ad bara gleyma tví ad fá vinnu sem smidur (sem er einmitt hans menntun) og sækja um eitthvad annad. Enda skipta atvinnulausir byggingaridnadarmenn túsundum hérna í Kaupmannahöfn og Peter búinn ad hringja í fleiri fleiri fyrirtæki í hverri viku sídan í desember og honum er allsstadar sagt ad gleyma tessu. En málid er ad tad lítur heldur ekki út fyrir ad hann fái vinnu vid neitt annad í ödrum atvinnugreinum, bædi tví ad umsækjendum um hvert laust starf í Kaupmannahöfn skiptir tugum og líka vegna tess ad verkalýdsfélagid segir ad hann eigi ekki ad fara undir ákvedin tímalaun, tví hann fær tad mikid í atvinnuleysisbætur ad tad myndi ekki borga sig fyrir hann ad fara í ófaglærd störf sem gefa yfirleitt ekki jafn mikid og bæturnar dekka. En hann sækir samt um alveg á fullu, en störfin turfa sem ádur segir bædi ad vera med gott tímakaup (tannig ad tad myndi t.d. aldeilis ekki borga sig fyrir okkur ef ég tæki hann med mér í Nettó, hehe) OG störfin turfa audvitad vekja áhuga Peters, allavega upp ad vissu marki. Tannig ad tad verdur sem sagt ekkert um ferdalög hjá okkur í vor og sumar eins og planid var, en vid ætlum bara ad njóta elsku Danmerkur í stadinn og kannski skella okkur í helgarferd til Svítjódar eda eitthvad slíkt. Verd samt ad bæta tví vid ad vid erum ekki í neinum fjárhagskröggum, enda bædi algjörlega skuldlaus (fyrir utan námslánin mín, hehe) og búum í ódýru húsnædi og erum bædi med gott fjármálavit svo tetta reddast alveg ;)

---

En jæja, best ad skella sér í lesturinn aftur, er ad lesa um hvernig madur les og rýnir teiknimyndasögur á bord vid Andrés önd og Tinna og svoleidis... spennandi ;)

Bestu kvedjur úr kreppunni, Anna dekrari
---

PS. Endum tetta á nokkrum myndum frá litlu-jólunum okkar Peters sem vid héldum tann 20. desember ádur en ég fór til Íslands í jólafrí :)

Lambalærid undirbúid, med rósmarín og hvítlauk nammi namm

"Jólatréd" okkar :) Erum alltaf á leidinni ad reisa jukkuna vid, enda dálítid skökk greyid...


Peter sker lærid

Hyggeligt :) Vid leggjum samt ekki enntá í tad ad brúna kartöflur...

Peter minn

Madur deyr ekki rádalaus

Jæja, núna er fyrstu önn í skólanum lokid, peace of cake! Svo ég er í fríi til 2. febrúar og er tví búin ad tilkynna yfirmanni mínum ad hann megi misnota mig ad vild næstu tvær vikurnar (nei, ekki á tann hátt sódabrækurnar ykkar). Svo núna er ég komin í fulla vinnu og var medal annars send út í buskann í einhverja búd í dag til tess ad bjarga tilbodsvörudeildinni (sem hafdi verid vanrækt í smá tíma vegna veikinda starfsmanna) og gekk tad ljómandi vel. Alltaf gaman ad koma í adrar Netto-búdir og sjá hvernig hlutirnir ganga fyrir sig tar. Svo er tad bara vinna vinna vinna í minni búd næstu dagana.

---

Tegar ég kom aftur til Danmerkur eftir jólafríid tók ég med mér statífid fyrir hljómbordid mitt (sem ég tók med mér til Danmerkur tegar vid Peter fórum heim í sumar (30 kílóa flykki (hljómbordid alltso, ekki Peter)). Hljómbordid hafdi bara stadid á gólfinu sídan í sumar en er núna komid á gódan stad inni á skrifstofu. Núna undanfarna daga er Peter svo mikid búinn ad tala um ad hann langi til tess ad læra ad spila smá og ég hef svona hálfpartinn ýtt tví undan mér, enda verid frekar treytt og upptekin vegna prófalesturs og svo langra vinnudaga. Nema hvad, ad núna ádan kom ég heim úr vinnunni (algjörlega uppgefin) og lofadi hálfsofandi ad ég myndi kíkja á bókasafnid á föstudaginn og ná í einhverjar byrjendabækur og hefja kennslu. En Peter nennti nú ekki slíku dóli svo hann hvarf inn á skrifstofu og kom svo aftur skömmu sídar, búinn ad gúggla byrjendanótur fyrir píanó og prenta tær út. Svo byrjadi hann ad spyrja allskonar spurninga, t.d. hvad týdir tessi klessa og hvad týdir tessi klessa og hvernig veit madur hvada klessa er hvad og af hverju er gat á tessari klessu og strik undir tessari klessu en ekki hinum. Ég útskýrdi eftir bestu getu og sagdi svo ad vid myndum kíkja á tad annad kvöld, enda uppáhaldssjónvarpstátturinn minn ad byrja og svona. Allt í lagi med tad, nema ad svo hverfur Peter og svo heyri ég allt í einu "Mæja átti lítid lamb" innan úr skrifstofu. Talandi um ad redda sér!

Jújú, undir nótunum hafdi nefnilega stadid tölustafir sem sagdi hvada putti átti ad vera hvar og hvada putti átti ad ýta hvenær, haha. Og tá gat ég náttúrulega ekki bara setid og horft á sjónpvarpid svo ég fór og hóf kennslu ;) Og turfti ad rifja upp allt sem ég lærdi tegar ég var 6 ára, tví ég turfti náttúrulega ad útskýra allt frá byrjunarreit og útskýra tagnir og takta og af hverju madur veit ad C er C en ekki D og svo framvegis. Núna, tremur tímum seinna er Peter byrjadur ad spila lag fyrir 5 putta (Upp upp upp á fjall, upp á fjallsins brún) og tad er ekkert lát á áhuganum. Hann gerdi til dæmis tilraun til tess ad horfa á uppáhaldssjónvarpstáttinn sinn en entist bara í 3 mínútur tví tá turfti hann ad fara og halda áfram ad spila... Núna er Upp upp upp á fjall ordid fullkomid, mjög "mjúkt" og rennandi, og ég voda stolt, enda er hann allavega taktfastari en ég nokkurn tímann, hendurnar í réttri stödu og er mjög efnilegur byrjandi :) Hins vegar er ég búin ad hóta tví ad ef hann verdi ekki búin ad skipta um lag tegar ég kem heim úr vinnunni annad kvöld, tá kaupi ég handa honum heyrnatól...

En jæja, best ad fara og draga kallinn frá hljómbordinu, nágrannarnir verda nú ad fá smá pásu... Bestu kvedjur, Anna píanókennari

Próf

Á morgun er próf. Í dag er ég kærulaus og nenni ekki ad lesa meira. Ég er samt búin ad búa til trjú plön fyrir morgundaginn, og fer tad eftir vedri og vindum hvad ég ákved ad nota.

Plan A: Nota eftirfarandi setningar í gegnum allt prófid:
- Ég neita ad tjá mig.
- Spurdu Sidsel (eda Leu, eda Chrestine eda...).
- Ég er ad bída eftir lögfrædingnum mínum.

Plan B: Ef ég verd spurd um eitthvad sem ég kann ekki skil á tá segja eftirfarandi:
- Sko jú, vid ákvádum ad skrifa tetta í verkefnid, en vid skulum spjalla um tad seinna, tegar ég er búin ad spjalla um rökfrædina (sem ég er gód í).

Plan C: Ljúga prófdómarana fulla af allskonar vitleysu, gera tad af mikilli innlifun og sannfæringarkrafti. Ég er hvort sem er sú fyrsta sem fer í prófid, og hinar í hópnum verda eflaust gladar ad turfa ad reyna ad laga og útskýra allt bullid sem ég hef sagt...

Nú, eda tá bara nota plan D, sem segir ad ég viti nú ansi margt og kunni grundvallaratridin í 130 bladsídna ritgerdinni okkar (170 í uppsetningu) og ætti nú ad geta reddad mér, svo framarlega ad ég nái ad stýra prófdómurunum frá themagreiningunni... Annars gríp ég til plans A eda B.

Bestu kvedjur, Anna súkkuladirúsína

Ófarir

Í dag er ég með dásamlega fallegar hendur.

Ástæða númer eitt: Þetta byrjaði allt saman í síðustu viku þegar ég fór að finna fyrir miklum handþurrki, sem ágerðist með dögunum og enginn handáburður vann á. Í gær skellti ég mér svo í vinnuna en þá versnaði þurrkurinn um helming, hendurnar á mér urðu hrúðurlagðar og um hádegi voru hendurnar á mér orðnar svo sprungnar og aumar og með svo miklum bjúg að ég gat varla setið á kassanum lengur. Þá splæsti Nettó í handáburð handa mér (datt ekki í hug að þetta yrði svona slæmt svo ég tók ekki slíkt með sjálf) og þá varð vinnan aftur þolanleg. Ofnæmi, sagði ein sem er að vinna með mér og er að læra hjúkrun. Frostexem, segi ég. Hef oft fengið svoleiðis á litla putta vinstri handar, en aldrei á allar hendurnar! Sjitt, þetta er vont, en þó skárra í dag en í gær, þótt það virðist sífellt bætast á krókódílahúðina. Kynþokkafullt.

Ástæða númer tvö: Áramótaheitið mitt 2009 ber yfirskriftina "Tútta tvöþúsundogníu". Sem felur meðal annars í sér langar og fagurlega lakkaðar neglur ásamt fleiru. Nema hvað að fröken Anna hafði gleymt því að hún vinnur ekki neitt voðalega naglavænlega vinnu og braut 4 neglur upp í kviku á fyrsta klukkutímanum þegar hún sveiflaði 84 stykkjum af 15 kílóa mjólkurkössunum fram og aftur og aftur og fram, þrátt fyrir að vera með hanska. Þær neglur sem ekki brotnuðu upp í kviku við mjólkurtilþrifin klofnuðu þegar ég sat á kassanum seinna um daginn.

Ástæða númer þrjú: Í dag skellti ég mér á bókasafnið hérna niðri í Kastrup og náði mér í fullt af bókum um röksemdafærslu og pólitísk samskipti sem undirbúningsefni fyrir stórt próf sem ég er að fara í á fimmtudaginn. Ég nældi mér í 7 hnausþykkar bækur og skellti í ferðatöskuna mína (já, ég fór með ferðatösku því frostexemahendurnar á mér höndla ekki að halda á neinu þungu, slíkur er sársaukinn) og ætlaði svo að æða heim, þegar ég gekk framhjá hillu þar sem stóð skrifað með stórum stöfum "Áramótaheit". Ég hægði ferðina og kíkti á hilluna og sá þá að þetta voru allskonar blöð og dvd-diskar sem fjalla um hreyfingu af allskonar tagi. Ég hugsaði til áramótaheitisins góða og greip með mér einn eróbikk-disk í anda Ágústu Johnson og strunsaði svo heim. Þegar heim var komið dró ég fyrir gluggana og skellti disknum í leikjatölvuna (og átti svo í löngum rökræðum við fjarstýringuna, Peter ekki heima og ég kann ekki á svona tæknidót en tókst þó með herkjum að koma disknum í gang) og fann mér viðeigandi íþróttaföt. Svo byrjaði hasarinn. Hér á bæ er nefnilega stór og rúmgóð stofa með fullt af gólfplássi og hentar því vel til eróbikks. Það voru þó ekki liðnar nema tvær mínútur af upphituninni þegar mér tókst að dúndra vísifingri vinstri handar í loftljósið (sem brotnaði guðs blessunarlega ekki!) og skóf skinnið að hálfum puttanum. Svo byrjaði blóðið að fossa úr fingrinum. Ég, full af eldmóði vegna áramótaheitisins, hljóp fram í eldhús og náði í plástur og hélt svo æfingunum áfram. Eftir hálftíma voru æfingar dagsins búnar og ég búin að skipta tvisvar um plástur. Það fossblæddi svo í hálftíma í viðbót. Svo núna er puttinn á mér hálfskinnlaus og ljótur, í stíl við útbrotin á handarbökunum og brotnu neglurnar.

Sumum er ekki ætlað að vera fallegir...

Hafið það gott älsklingarnir mínir! Bestu kveðjur, Anna hin handfagra.