Annáll 2007

Jæja, nú er árið brátt liðið í aldanna skaut og því komið að hinum árlega annáli, sem verður skammarlega stuttur að þessu sinni vegna atburðarleysis á árinu.

Í janúar 2007 flutti ég til Danmerkur, sem var nokkuð rökrétt framhald eftir búsetu mína í Svíþjóð og í Hollandi, enda var ég komin með alveg nóg af flutningum og farin að huga að varanlegri dvalarstað.

Ég man harla fátt frá fyrstu níu mánuðum ársins, enda var ég í fullri vinnu (fyrstu vikurnar í þvottahúsi og restina í hinni frábæru verslunarkeðju Netto) og þar að auki á all svakalegu hraðdönskunámskeiði sem tók allan minn frítíma og kvöldstundir. Sumarið fór þar af leiðandi algjörlega framhjá mér, og það eina sem ég afrekaði var að fara einu sinni í sólbað úti í garði - með dönskubækurnar á nefinu.

En svo leið loksins að lokum námsins, og viku áður en ég kláraði var skólanum mínum lokað vegna grægði Kaupmannahafnarkommúnu, sem mér er meinilla við alla tíð síðan.

Í byrjun haustsins var ég spottuð á Myspace og kynntist þar með Hildi Evu. Við létum ekki okkar eftir liggja og stunduðum skemmtistaði bæjarins grimmt (eða eiginlega bara einn stað, Lauritz Betjent er og verður okkar staður!) og gerðum allskonar skandala. Einnig var ákveðið að fara í eitt ákveðið missjón, og ekki leið langur tími áður en missjón var completed. Svo gerðum við okkur að sjálfsögðu ýmislegt annað til dundurs, kaffhús, brunch, kynlífssýningar og verslunartúrar urðu daglegt brauð, en svo kom allt í einu jólafrí eins og þruma úr heiðskíru lofti og haldið var heim til Íslands í þriggja vikna afslöppun og átveislu.

Þannig var nú árið 2007, viðburðarlítið með eindæmum vegna annríkis en fínasta ár engu að síður. Stefnir þó allt í frábært ár 2008 (þótt fátt toppi 2006) og er margt á dagskránni sem og í plönun.

Áramótaheit 2008 eru með svipuðu sniði og áður.

1. Borða minna.
2. Hreyfa mig meira.
3. Hætta að eyða pening í óþarfa, samanber haldapoka og bókasafnssektir. Undantekningar eru föt, skór og make-up, bíóferðir, út að borða og djamm.
4. Vera gella (sem sagt fara reglulega í klippingu og litun, hugsa um neglurnar, hugsa um fæturna, hugsa um húðina).
5. Halda strangt heimilsbókhald og læra að skilja að gerfiþarfir (fyrir utan föt, skó og make-up, bíóferðir, út að borða og djamm) frá frumþörfum.

Þar með er það upptalið.

Ég færi öllum lesendum mínum (sá hópur spannar bæði vini, fjölskyldu, kunningja, fólk sem kannast við mig, ókunnuga og svo framvegis) bestu þakkir fyrir samskiptin og lesturinn á árinu sem er að líða og vona að nýja árið færi ykkur hamingju og gleði.

Við hittumst/lesumst heil á nýju ári! Ástarkveðjur, Anna Björk

Útskýring

(Til fastalesenda: Einhver virðist hafa linkað á síðuna mína á B2, greinilega svona agalega fyndin færsla hér fyrir neðan... sem skýrir einmitt þessu skrýtnu komment og lesendafjöldann!!!

Borðið ekki yfir ykkur í kvöld, sjálf er ég farin að stressast, á eftir að fara í sturtu og búa til súkkulaðimús og púsla og ráða krossgátu og jafnvel sauma pínulítið út... Jólakveðjur, Anna hin víðlesna).

Hvernig skipta skal eggi

Það var einn góðan veðurdag í desember 2002, sem hún móðir mín ákvað að baka smákökur. Tók hún fram áhöld og hráefni og gerði sig klára í slaginn, alvön húsmóðirin. En fljótt kom þó upp babb í bátinn, því að í uppskriftina átti að nota hálft egg!

Nú voru góð ráð dýr. Stóðum við þarna fjölskyldan og hneyksluðumst á þessari asnalegu uppskrift, en ég dó þó ekki ráðalaus frekar en fyrri daginn og ákvað að taka það að mér að skipta eggi í tvo helminga. Og hófust þá aðgerðirnar.

Ég náði mér í matardisk og ætlaði að skera eggið í sundur, en komst þó fljótlega að því að eggið hoppaði og skoppaði og vildi ekki vera kyrrt. Þá náði ég í litla tréliti sem við höfðum fengið gefins frá Landsvirkjun eða eitthvað álíka og límdi þá með límbandi niður á diskinn til þess að skorða eggið. Svo markaði ég hvar miðjan á egginu var og var nokkuð klár í slaginn.
Hér má sjá eggið skorðað niður.
--

En svo hófust vandræðin. Hvernig átti ég eiginlega að fara að því að skera akkúrat á miðjuna, því eggið var náttúrulega sleipt og hnífurinn tolldi illa á miðjunni? Auk þess sá ég fram á að eggið myndi fara allt í klessu þegar ég væri búin að skera það, því varla væri ég nógu snögg að skilja hlutana að. Þá tók ég á það ráð að klippa niður söfnunarbauk (æ nú fæ ég samviskubit) og límdi tvær hliðarnar saman með límbandi, svo ég kom hnífnum á milli. Náði ég þar með að skorða hnífinn á egginu, akkúrat á miðjunni, auk þess sem söfnunarbauknum var ætlað að halda eggjahelmingunum aðskildum þegar á hólminn væri komið.

Hér má sjá hnífinn skorðaðan með söfnunarbauknum á egginu.

--

Og svo var skorið. Tók þónokkur átök að komast í gegnum skurnið, en það tókst þó og söfnunarbaukurinn datt niður og skildi eggjahelmingana að.

Hér má sjá eggið í tveimur helmingum og söfnunarbaukurinn gegnir því hlutverki að halda eggjahelmingunum aðskildum.

---

Og svo var bara að fiska annan helminginn upp og vúla, hálfa eggið var klárt!

Annar helmingurinn á disknum og hinn í glasinu, aðgerðin heppnaðist fullkomlega.

--

Það var þá sem heyrðist í mömmu: "Við hefðum svo sem getað tvöfaldað uppskriftina?"

Hafið það gott börnin góð :) Bestu kveðjur, Anna á veggnum

Ég held ég gangi heim, held ég gangi heim

Jæja góðan daginn! Ef einhver veit hver ber ábyrgð á öllu þessu myrkri, þá má sá hinn sami gefa sig fram hið snarasta! Við þurfum að spjalla aðeins saman.

Ég er sem sagt stödd á Íslandinu góða, kom í gærkvöldi. Við Hildur Eva vorum ferðafélagar og gekk ferðin stóráfallalaust fyrir sig. Lentum í hlussuröð á Kastrup, þurfti bara að borga 5 kíló í yfirvigt (var samt með 10 kíló, húrra!), fórum og fengum okkur (ókeypis) pylsu hjá dönskum félaga mínum sem vinnur í Kastrup, misstum ekki af fluginu, fengum vondan flugvélamat, smá ókyrrð í lofti við lendingu en mín alveg pollróleg (enda ekki flughrædd) og flugmaðurinn kunni ekki að lenda mjúklega. Svo tókum við flugvallarútuna og brunuðum til Reykjavíkur, þar sem Doddi frændi Hildar og Lóa konan hans kipptu okkur með norður. Var svo komin hingað klukkan ca. hálftíu í gærkvöldi. Ljúft.

Reyndar má nú segja að þótt ferðin sjálf hafi gengið slétt og fellt fyrir sig, þá tókst okkur Hildi nú samt að gera okkur að smá fíflum í Kastrup. Við vorum búnar í öryggishliðinu og ætluðum að fá okkur litla töskuvagna undir allan handfarangurinn (sem var nú ekki í minna laginu) og hlupum að tveimur fínu fínu vögnum sem við sáum standa á miðju gólfi. Uh já. Það var greinilega ástæða fyrir því að þessir tveir vagnar stóðu þarna aleinir, því þeir voru nefnilega fastir saman og engin leið að ná þeim í sundur! En við Hildur (eða bara Hildur samt) getum verið svolítið of þrjóskar og því var togað og rykkt og hamast á grey vagnadruslunum alveg þangað til við náðum þeim í sundur. Það tók dálítinn tíma, áhorf annarra ferðalanga og svita, en það tókst. Er ekki frá því að ég hafi skammast mín eilítið fyrir aðferðirnar, en maður verður nú að redda sér, ikke?

Og það er svo gott að vera komin heim, þrátt fyrir myrkrið. Hér í húsinu mínu er nefnilega hlýtt og hreint og fullur ísskápur af mat - öfugt við það sem ég á að venjast úti í Danmörku. Svo sat ég og spilaði á píanóið fram á rauða nótt og svei mér, ég kann ennþá alveg helling! Var eitthvað með áhyggjur af þessu...

Íslenska símanúmerið mitt er (00354) 848 6686.

Ég held samt að það muni taka smá tíma að venjast íslenska lífinu aftur (höfum það í huga að ég hef ekki komið hingað síðan um seinustu jól og þar áður hafði ég ekki komið hingað í 7 mánuði). T.d. lenti ég í stórkostlegum vandræðum í gær með að skilja íslensku peningana. Ég er aðeins búin að missa verðskynið - og hvaða djókur er þetta eiginlega með allt þetta klink? Ég fór í sjoppu og (eftir að hafa misst mig yfir verðinu) þá ætlaði ég að borga með klinki sem mér hafði áskotnast yfir daginn. En ég stóð bara og starði og fattaði ekkert hvar ég átti að byrja og hvernig maður ætti að telja þetta svo ég rétti afgreiðsludömunni bara seðil (sem var by the way ógeðslega fyndinn á litinn). Fór svo og taldi klinkið mitt til þess að reyna að átta mig á þessu og taldi og taldi og endaði í 210 krónum. FULLT VESKI!!! Við erum að tala um að þetta eru tveir peningar í Danmörku! Fannst mér þetta nú heldur slappt.

Annar hlutur er að ég kann ekki lengur að biðja um hluti í sjoppum. Ég kann engan veginn við að fara inn í sjoppu og segja "Ég ætla að fá eina pylsu með...". Eruð þið ekki að grínast með ókurteisina? Ég, kurteisi Daninn, er nú meira á því að segja "Ég vildi gjarnan biðja um eina pylsu með...". Ég á aðeins eftir að pæla í þessu og finna einhvern góðan frasa til þess að nota á íslensku. Allar uppástungur eru vel þegnar.

Þannig að já, allt í góðum gír hér á bæ. Seinna ætla ég svo að setja inn myndir úr litla road-trippinu okkar Hildar á Mörkinni góðu þar sem grasið er ennþá grænt og það birtir stundum á daginn.

Hafið það gott ástarpungar,! Adiós, Anna Víkingur.

Hov hov hov!

Fínasta helgi að baki. Var reyndar í vinnunni á föstudag og laugardag, en svo tók gamanið við þegar ég skellti mér beint eftir vinnu á laugardaginn út að borða með Hildi og Lindu. Þaðan var svo haldið beint heim til mín (með smá stoppi á bensínstöð til þess að hlaða búsbirgðir) og við tók djammundibúningur, svona eins og vera ber. Ég er til allrar guðs lukku loksins búin að splæsa í pumpu (og stærri vindsæng sem hylur allt herbergisgólfið) svo ekki þurfti að taka Þingeyinginn á þetta í þetta skiptið (það á nú samt að vera ansi mikið loft í þeim, en sorrí elskurnar, smágerð manneskja - smágerð lungu svo það dæmi var bara ekkert að ganga upp!). Hildur blöndunarmeistari stóð sig vel með Razzinn, nema ekki tókst að hafa stjórn á Lindu sem sá um sína blöndun sjálf og datt svo á bólakaf ofan í Hot'n'Sweet pelann.
#
Ég stóð mig eins og hetja í poppinu og stóð og starði á örbylgjuofninn þær þrjár mínútur sem það tekur poppið að poppast og hreyfði mig ekki hænufet, illa brennd af fyrri reynslu sem kveður á um að maður eigi ekki að skjótast inní herbergi og fá sér meiri drykk þegar eitthvað er í örbylgjunni, því þá geta þrjár mínútur fljótt breyst yfir í átta mínútur. Hóst.
#
Við náðum seinustu lest í bæinn, sumar allnokkuð hressar, og gekk það klakklaust fyrir sig. Hávaðasamt, en klakklaust. Ég rauf að sjálfsögðu ekki hefðina og skaust á bakvið styttu við eina ónefnda byggingu til þess að pissa (best að hafa hana bara ónefnda hér, hver veit nema danskir lögregluþjónar og allskonar fólk séu meðal fastalesenda!) því blaðran heldur ekkert of miklu í einu. Eða jú, en ekki við svona þamb. Svo var að sjálfsögðu skundað beina leið inn á Lauritz, eins og svo oft áður, þar sem tekið var allduglega á því á dansgólfinu. Sumir voru þó búnir að drekka aðeins of mikið (og það var ekki ég í þetta skiptið!) og fannst ekki gaman að lenda í slysum þar sem hælaháum skóm var trampað ofan á stórutær. En ég, með ráð undir rifi hverju, reddaði málum með því að blikka einn gæja og fá hann til þess að lána mér drykkjardunk mikinn sem hann hafði í fórum sínum, fullan af vatni og ísmolum. Gerði mér svo lítið fyrir og tróð löppinni á slösuðu manneskjunni (Hildi) ofan í dunkinn og skeitti engu þótt viðkomandi væri ekki einu sinni kominn úr sokknum.
#
Seint og um síðir (hálffimm) var kominn tími til þess að halda heim á leið. En það er náttúrulega ekki hægt að fara heim án þess að vera búinn að kíkja aðeins í 7-eleven, sem við og gerðum. Þar lentu sumir (ég...) í afar óheppilegum atvikum, já, það var næstum því pínlegra en þegar við Hildur kysstumst á Lauritz um seinustu helgi! Þar var þó ekki um að ræða heita tungukossa, heldur vorum við í sakleysi okkar að dansa flottan dans sem krafðist þess að gogga hausnum fram, og í einu gogginu bara splass! Beint á munninn. Það þótti okkur afar vandræðalegt og hlógum vel og lengi eins og hálfvitar að þeim skandal. En eins og áður segir, þá var þetta næstum því verra. Hér kemur sagan.
#

Við stúlkurnar fórum í 7-eleven til þess að kaupa pitsusneiðar og möffins og annan óþarfa. Ég stóð fyrir framan búðarborðið og horfði græðgislega á kræsingarnar og pældi í því hvað mig langaði til þess að fá mér. Seildist svo ofan í brjóstahaldarann til þess að ná í peninga (sem geymast í púðagatinu því maður getur náttúrulega ekki verið með veski á skemmtistað þegar maður þarf að nota báðar hendur til þess að klípa í rassa) og eitthvað voru peningarnir á erfiðum stað í gatinu og þurfti því mikil tilþrif til þess að ná þeim út. Eitthvað hef ég verið lítið pen við þessar aðfarir mínir, því ekki vildi betur til en svo að mér tókst að draga bæði hálsmálið á bolnum og brjóstahaldarann niður svo við sæta afgreiðslumanninum blasti bert hold. Og mín náttúrulega ekkert að fatta.
#

Afgreiðslugaur (brosandi)- Hej smukke!
Anna (hress í daðurgírnum)- Hej!
Gaur- Hvað segirðu gott?
Anna- Bara fínt! Æh ég veit ekki hvað mig langar í.
Gaur- Þetta var allavega flott innkoma hjá þér ;)
Anna- Ha? Já ég geymi sko alltaf peningana í brjóstahaldaranum (enn ekkert að fatta).
Gaur (skælbrosandi)- Ja, det må man nok sige, já það er nú alveg greinilegt!
Anna (fattar)- Ahhh hahaha, já, híhí. Huhumm. Uhh, já, heyrðu, ég vildi gjarnan biðja um eina svona súkkulaðimöffins.
Gaur (enn skælbrosandi)- Já, gjörðu svo vel. Mér finnst nú samt að þú ættir að renna pínu niður...
Anna (byrjar að renna niður)- Af hverju? (Fattar) Jááá, hehe, en maður sér ekkert hvort sem er, ég er nefnilega í bol líka, híhí.
Gaur- Flott samt ;) En já, þetta verða 15 krónur. Má ég ná í peningana sjálfur?
Anna- Híhí ég er búin að ná í þá sjálf, sorrí ;)
Gaur- Nei þú setur þá bara aftur ofaní :)
Anna- Híhíhí.
Gaur- En þú þarft ekki að borga ef ég fæ koss (setur stút á varirnar).
Anna - Viltu fá koss? ;)
Gaur (ekki jafn brosandi)- Æh ég er með svona trúlofanarhring (sýnir mér gullhringinn).
Anna- Núú, híhí, nú þá færðu bara peningana ;)

#
Þannig fór nú um sjóferð þá með mig og herra Seveneleven!
Og svo var farið heim að sofa.
Hafið það gott börnin góð! Góða nótt, Anna sem dansar í gluggakistum.

Kræst, er maður sætur eða hvað?

Ég sá mömmu kyssa jólasvein

Enn einn mánudagurinn. Og á morgun verður enn einn föstudagurinn. Og á hinn verður enn einn mánudagurinn.

Góð helgi að baki. Það var fíflast, það var djammað, það var sofið, það var farið út að borða, það var horft á dvd og sumir gerðu heiðarlega tilraun til þess að kveikja í húsinu...

Fór svo og borgaði húsleiguna áðan og sagði eigandanum í leiðinni frá raunum mínum með örbylgjupoppið, alveg handviss um að nú yrði mér hent út því allt húsið angar af brunafýlu og ég búin að forðast eigandann eins og heitan eldinn seinustu þrjá dagana til þess að þurfa ekki að útskýra mál mitt fyrr en ég væri búin að finna haldbær rök fyrir því af hverju mér ætti ekki að vera kastað út. "Ha, hvaða lykt ertu að tala um?" hvað þá í kallinum, "ég finn enga!". "HA???" hváði ég. "Finnurðu ENGA???". "Nei, ég hélt að þetta væru bara klóakrörin niðri í kjallara eins og venjulega... hefurðu ekki fundið þá lykt?" sagði kallinn. "Nei, ég hef nú aldrei fundið neina skrítna lykt hérna í húsinu... En jæja, ókei!" sagði ég og yppti öxlum. Sjúkket, slapp fyrir horn...

Þjóðerni mitt er smám saman að breytast úr Svía yfir í Norðmann. Ég veit ekki alveg hvað mér á að finnast um það, en reyni þó að taka því sem jákvæðum hlut því norskan liggur nú ekkert langt frá dönskunni. Ég lenti til dæmis í því í bænum um helgina að vera að tala íslensku og var spurð að því hvort ég væri Norðmaður. Yfirleitt er alltaf giskað á Svíþjóð (þótt mér takist ekki alveg að heyra hvað er líkt með íslensku og sænsku). Lenti svo í því á kassanum í vinnunni í dag að einn fastakúnninn byrjaði að tala frekar furðulega, svona voðalega syngjandi, en þó á dönsku. Ég hélt að kellan væri kannski í svona rosalega góðu skapi og brosti því bara á meðan hún sagði mér skellihlægjandi sögur af einhverju ómerkilegu sem ég man ekki hvað var. Svo þegar ég var búin að brosa og kinka kolli í smástund leit hún á mig og sagði "Bíddu, þú ert norsk er það ekki???". "Uhh nei, ég kem frá Íslandi...". "Ó guð fyrirgefðu, ég er bara búin að pæla og pæla í þessu og var orðin alveg pottþétt á að þú værir norsk! Þetta máttu afsaka, híhíhí". Hahaha :D

En já, allt að gerast hér í Mörkinni og ég stoppa ekki hálfa sekúndu. Á svo eftir öll jólagjafakaup og jólastúss ýmiskonar, er með fjölmarga hittinga af öllum toga á planinu, er alltaf í vinnunni og það styttist óðfluga í að ég fari heim... Jæks, spólum aðeins til baka!

En nú verð ég að drífa mig, ætla að kasta í vél, skunda út í búð, snæða, laga til og fara út að skokka... Hafið það gott rúsínurassarnir mínir! Bestu kveðjur, Anna sem á ekki framtíðina fyrir sér í eldhúsinu