Annáll 2006

Árið 2006 var viðburðarríkt með eindæmum.

Fátt man ég frá fyrri hluta ársins, en var ég þó upptekin allan sólarhringinn við lærdóm, taekwondoæfingar og hangs. Ég eignaðist nýjan meðleigjanda þegar hann Ingi ákvað að það væri gaman að búa með mér og flutti í HrafnaSex, með þeim samningum að hann fengi stærra herbergið og ég fengi afnot af bílnum hans. Í janúar tók ég appelsínugula beltið í taekwondo og í maí tók ég græna beltið. Mér tókst síðan að útskrifast sem semídúx frá VMA þann 20. maí, þar sem ég gjörsamlega rakaði að mér verðlaununum og stóð síðan í klukkutíma í allskonar myndatökum. Það fannst mér engan veginn leiðinlegt.

Svo var komið að stóru stundinni. Þann 4. júní flaug ég af landi brott og kom ekki heim aftur fyrr en eftir 6 mánuði og 1 dag. Hojhoj!

Fyrst lá leið mín til Svíþjóðar þar sem ég dvaldi í 2 mánuði og 20 daga. Ég bjó í miðbæ Gautaborgar og leigði íbúð með Venlu frá Finnlandi. Við urðum góðar vinkonur og húmorinn oft á tíðum að fara með okkur. En það er Venlu að kenna. Brandararnir renna áreynslulaust út úr henni. Allavega. Í Gautaborg vann ég á Hotel Gothia Towers sem städerska, öðru nafni cleaning-lady eða house-keeping.

Þetta sumar var algjört æði frá A-Ö. Ég lenti í mestu hitabylgju sem sést hefur á þessum slóðum í fleiri áratugi, sem lýsti sér einfaldlega þannig að það var 26-33 stiga hiti á hverjum einasta degi í allt sumar. Sem varð að sjálfsögðu til þess að ég sprangaði um á bikiníinu einum fata við hvert einasta tækifæri, og gilti þá litlu hvort ég var í tívolíinu Liseberg eða í almenningsgörðum. Og sjá, ég varð brún!

Ég var dugleg við það að taka mér frí frá vinnu (sem var mjög einfalt, bara krassa á eitthvað blað) og gera eitthvað skemmtilegt í staðinn. Ég fór oft í Kungsparken þar sem ég flatmagaði með góða bók, í Liseberg þar sem ég tók góðar sallíbunur í rússíbönunum, á kaffihús með hinum Nordjobburunum, í verslunarferðir í Nordstan (fremstu verslunarmiðstöð Skandinavíu skammt frá íbúðinni minni) og á ströndina í Saltholmen.

Ég fór í einsdagsferð til Óslóar, helgarferð til Kaupmannahafnar og einsdagsferð til Kaupmannahafnar. Af öllum ferðalögum þetta sumar stendur þó ferðin til Hunnebostrand á Vesturströnd Svíþjóðar mest upp úr. Hunnebostrand er paradís á jörð! Þar eyddi ég tveimur yndislegum dögum með fjölskyldu gaursins sem leigði mér íbúðina í Gautaborg. Ég ferðaðist um á spíttbát fjölskyldunnar, synti um í sjónum með sundgleraugu og öndunarpípu, kynntist fullt af fólki sem ég held ennþá sambandi við, lá á ströndinni, sat á sænskum skerjagarði og hlustaði á angurværa munnhörputónlist við sólsetrið og upplifði sænska drauminn eins og hann leggur sig. Verð ég fjölskyldunni alltaf þakklát fyrir að hafa boðið mér í heimsókn.

Fleira gerði ég þetta sumar. Ég tók virkan þátt í skipulagðri tómstundadagskrá Nordjobb, og fór meðal annars í bráðskemmtilega kanóferð þar sem ég synti í vatninu í blíðskaparveðri. Ég tók þátt í kräftskiva (sem er einhverskonar krabbadagur). Ég mætti alltaf galvösk í Slottskogen og spilaði “kubb” af miklum móð. Ég fór í heimsókn í norsku sjómannakirkjuna. Ég fór á söfn og í bátaskoðunarferð og naut lífsins í botn.

Ekki er hægt að telja upp allt sem ég gerði í sumar, en fleira má þó nefna. T.d. fór ég og heimsótti sænska vinkonu mína í Lerum, bæ rétt fyrir utan Gautaborg. Þar synti ég í ferskvatni og hélt á frosk. Ég fór í ýmsar skoðunarferðir á eigin spýtur um Gautaborg. Ég borðaði óhóflega mikið af snúðum á næstum því hverjum einasta degi. Ég fór á opnunarhátíð EM í frjálsum og var fremst af öllum í 100.000 manna þvögu.

Og síðan var sænska ævintýrið búið, og ég fór sem leið lá til s’Hertogen-bosch (Den Bosch) í Hollandi og passaði börn á milli þess sem ég naut Hollands sem mest ég mátti.

Ég fór í ófáar verslunarferðir í miðbæinn, hjólaði um, djammaði tvisvar sinnum í viku, lærði að spila póker, kynntist fullt af fólki, fór í vatnagarð, skokkaði á hverjum degi, fór í Gospel-messu og var næstum étin upp til agna af ofsatrúarfólki, braut nokkur hjörtu, fór loksins að íhuga að breytast í gellu, upplifði hitabylgjur og var árið 2006 heitasta árið í Hollandi síðan mælingar hófust ári 1706, lærði að lesa hollensku og margt margt fleira skrítið og skemmtilegt bar á góma.

Ég elska Holland.

6. desember hélt ég síðan heim á leið og hélt jólin heima á Grænavatni.

Já, viðburðarríkt ár að baki. Samt er undarlegt að þegar ég lít til baka, þá finnst mér eins og þetta hafi aldrei gerst. Mér finnst eiginlega eins og ég hafi aldrei farið neitt. Hugsa ég þó að sú tilfinning sé tilkomin af þeirri staðreynd að ég virkilega bjó þarna í útlöndum, ég var ekki bara í vikufríi. Þetta er kannski merki um það hversu vel mér tókst að aðlagast, og ég fékk aldrei heimþrá, ekki einu sinni pínulítinn vott. Ekki þó misskilja þessi orð mín, því það er vissulega gott að koma heim í jólafrí og hitti fjölskyldu og vini. En útlandabrölti mínu er hvergi nærri lokið, og nú bíður mín spennandi ár 2007 sem verður fullt af ævintýrum og upplifunum. Það er svo auðvelt að vera sjálfur sinnar gæfusmiður.

Ég þakka öllum lesendum mínum fyrir samfylgnina á árinu og vona að þið hafið haft gaman af. Óska ég ykkur öllum gleðilegs nýs árs!

Hamingju- og heillakveðjur, Anna Björk Haraldsdóttir

And I said: What about breakfast at Tiffany's

Jæja. Það styttist í nýja árið í Ástralíu (sólarhring áður en herlegheitin hefjast á Íslandi). Allavega var ég að tala við hana Ylvu mína hina sænsku núna rétt áðan, og klukkan niðri í Eyjaálfu er víst aðeins á undan þeirri sem er hér ofar á jörðinni... Fyrir þá sem ekki vita, þá er Ylva á 6 mánaða bakpokaferðalagi um Ástralíu - ein. Og hún er jafngömul og ég. Sú er með bein í nefinu!

En allavega. Það styttist nú í mitt ferðalag, og í tilefni að því mun ég eflaust minnast á Danmörku í hverri einustu færslu þar til 15. janúar eða svo. Og reyndar líka í hverri færslu etir það. Jájá.

Já, það er að mörgu að huga. Áðan sat ég t.d. niðri í herberginu mínu og mátaði ALLA eyrnalokkana mína, enda algjör óþarfi að taka þá alla saman með út. Niðurstaða: Ég fer með 16 pör út og skil 2 pör eftir á Íslandi. Er ég gella eða hvað?

Annars eyddi ég öllu kvöldinu í það að æfa make-up kúnstir af miklum móð. Útkoman varð kannski ekki alveg jafnflott og í snyrtiblaðinu, en æfingin skapar meistarann! Vona ég...

En jæja, best að vinna í því að snúa sólarhringnum aftur við! Góða nótt mínir kæru vinir! Anna gella Grænvetningur

'Cause in the end it all depends on whether you find...

... warm embrace when I replace the one you had in mind...

Já, rómantíkin alveg að fara með mig, gott fólk. Ég kenni Nikolaj og Julie alfarið um þá bölvuðu vitleysu. Reyndar á ég engan kærasta, en það er hægt að vera rómatískur þrátt fyrir það. Eller hur? Hugsa að ég verði að næla mér í einn danskan við fyrsta tækifæri. Vona bara að hann fari nú ekki að halda við sæta prestinn (kvk). Er ég hugsanlega að lifa mig of mikið inn í aðstæður?

Ég held ég þjáist af krónískri sólbrúnku. Allavega virðist ljóta sandalafarið mitt ekki vera á neinum faraldsfæti og farið eftir bikiníbrókina mun vafalaust vera fast á sínum stað það sem eftir lifir. Ég er náttúrulega himinlifandi yfir því að vera ekki skituhvít, en hugsa þó að næsta sumar muni ég spranga um Strikið allsber. Sandalaför og önnur för eru nefnilega ekki neitt óskaplega lekker.

Að öðru. Glöggir lesendur hafa vafalaust tekið eftir bloggleysi síðustu daga. Kenni ég andvaraleysi og skort á frjórri hugsun um þá krísu. En með hækkandi sól hlýtur eitthvað frásagnarvert að gerast. Ég trúi ekki öðru. Er ég þá ekki að vitna til þess að líf mitt sé óspennandi þessa dagana, heldur eru takmörk fyrir því hversu oft ég get birt sömu færsluna. Allavega er það svo ef ég ætla að halda lesendum mínum, sem búast að sjálfsögðu við að smellin bloggfærsla poppi upp á skjáinn í hvert sinn sem kveikt er á tölvunni. Ég er nefnilega að sjálfsögðu stillt sem upphafssíðan hjá öllum. Og ef svo er ekki, ekki þá segja mér frá því. Það er skemmtilegra að halda hið gagnstæða ;)

Allavega. Danmerkurferðin nálgast og ég get ekki á heilli mér setið. Spenningurinn er feikilegur. Hins vegar veldur það mér þónokkrum taugatitringi að samnorrænu flutningsvottorðin skuli ekki vera gefin út lengur. Hvað ef Danir vilja ekki fá mig í landið? Þá er ég í ljótum málum, trallalalalei!

Nei, það væri öllum fyrir bestu að ég færi bara að sofa. God nat, mine kære venner! Knus og kram, Anna den danske

Þitt er mitt - en mitt er ekkert endilega þitt

Já, alltaf er eitthvað að gerast hérna í sveitinni!

Dagurinn í dag var með eindæmum rólegur framan af. Spilaður var póker og ég horfði á eina bíómynd eða svo. Um fjögurleytið sat ég svo í öllum mínum rólegheitum og spilaði RISK af miklum móð við bræður mína. Þá allt í einu hringir síminn, og okkur tilkynnt að Malarvinnslan, vinnan hans pabba, standi í ljósum logum! Ég þýt út í fjárhús og næ í pabba, við systkinin í útifötin og síðan brunað út í þorp (13 km). Við máttum að sjálfsögðu ekki fara alveg að brunanum, heldur stóðum nokkur hundruð metra frá og fylgdumst með slökkvistarfi í nístingskulda. Sem betur fer slapp skrifstofubyggingin (þar sem pabbi vinnur) og smíðaverkstæðið fyrir tilstilli eldveggs, en það er víst ekkert eftir af verkstæðinu. Jahérnahér. Ekki var þetta nú gaman.

Þegar heim var komið var smá sjæning og síðan fórum við heim til ömmu og afa (sem búa 200 metra frá okkur) í hangikjöt. Og síðan var að sjálfsögðu spilað púkk. Jájájá.

Annars held ég að ég ætli að stökkva niður í kjallara núna og dilla mér svolítið við Britney Spears, svona svo ég geti stimplað þyngdartapið á eitthvað annað en of hollan mat. Já, ég gjörsamlega hrekk niður í vigt þessa dagana án þess að gera neitt sérstakt, og eftir 100 grömm, já 100 grömm gott fólk, þá verð ég komin niður í markmiðið mitt, með öðrum orðum, 58 kíló! Já, mér tókst nefnilega að þyngjast um aaansi mörg grömm í Hollandi (það er alveg ótrúlegt hvað maður þyngist ef maður velur ekki sjálfur brauðið og ostinn sem manni finnst æskilegast að borða!!!). Mér tókst reyndar að sprikla af mér 800 grömmum í Hollandi í nóvember, og síðan er ég búin að ná af mér 1,8 kílói síðan ég kom heim 6. desember. Fyrir þá sem skilja ekki þessa útreikninga, þá var ég orðin 60,7 kíló (það ætla ég ALDREI ALDREI ALDREI í mínu lífi láta gerast aftur!!!) og er núna orðin dásamleg 58,1 kíló. Ojájá.

Nei, þetta voru nú gagnslausar þyngdarupplýsingar. En allavega, ég er samt farin niður að dilla mér við Britney ;)

Jólakveðja, Anna Haralds

Jólasveinn kæri - jólasveinn góði

Jæja, þá er aðfangadagur liðinn og jóladagur tekinn við.

Gærdagurinn var hinn frábærasti - ég greip í póker með bræðrum mínum eftir hádegi, og þar sem engir pókerspilapeningar voru til á heimilinu (enn sem komið var), þá notuðum við krónur, fimmkalla og tíkalla. Síðar um kvöldið komu síðan pókerpeningar inn á heimilið, svo það verður gaman að spila næst!

Ég fékk margt góðra gripa í jólagjöf. Já, ég get með sanni sagt að hver einn og einasti hlutur hafi hitt beint í mark og er ég alveg ferlega ánægð með þetta allt saman. Og þar sem að ég er svona ánægð, þá er ekki úr vegi að telja upp hvað ég fékk... ;)

- Gjafabréf upp á flugmiða til Kaupmannahafnar!!!
- Puma ilmvatn og Puma sturtugel, bæði úr Jamaica-línunni, dásamlegt alveg hreint!
- Nýja vettlinga, ekkert smá flotta!!!
- Geggjað make-up sett með fullt af augnskuggum, kinnalitum, púðri og glossi! Fyrir þá sem ekki vita hefur áhugi minn á förðun stóraukist undanfarið og þess vegna er þetta eins og Guðsgjöf þar sem ég átti nákvæmlega núll stykki augnskugga...!
- "Kaupmannahöfn - ekki bara Strikið", bók með tíu gönguleiðum í Kaupmannahöfn þar sem sagt er í stuttu og skemmtilegu máli frá stöðunum sem gengið er framhjá. Ég hlakka SVO til að fara til Kaupmannahafnar og fara þessar leiðir! Þessi bók hitti sko beint í mark!
- Jólatrésstyttu, algjört æði!
- Adidas-bol, sem svoleiðis smellpassar! Ég skil ekkert í því hvernig hún Lilja mín fer eiginlega að þessu! Takktakk, ef þú lest þetta :*:D
- Ungfrú Jóla, híhí, æðisleg jólabók!
- Geggjuð náttföt!
- Desemberpakkann af Rauðu seríunni - fjórar bækur alls! Vá, ég varð ekkert smá ánægð þegar ég opnaði þann pakka, ég komst nefnilega ekki á bókasafnið fyrir jólin, og fyrir þá sem ekki vita, þá er ég mikill aðdáandi Rauðu seríunnar... (Ekki samt segja neinum frá því!).
- Stóra snyrtitösku, rauða og með alls konar hólfum út um allt og tveggja ára ábyrgð! Ég hef einmitt lengi ætlað að kaupa mér einhverja svoleiðis tösku!
- Armbönd, ekkert smá falleg, ég starði á þau í allt gærkvöld!
- Síðan gaf stóri bróðir minn allri fjölskyldunni spilið Risk og Lord of the Rings-spilið, ég þarf endilega að læra Risk, enda hef ég aldrei lært það! Sjáum til hvað maður kemst yfir í dag ;)
- Peningar, jájájá! :D
- Jólasveinninn gaf mér svo 1000 krónur í skóinn, reyndar setti ég ekki skóinn út í glugga heldur sá jólasveinninn alfarið um það mál að setja hann í skrifstofugluggann... :P

Og ég held að ég sé ekki alveg örugglega ekki að gleyma neinu :) Og ef svo er, þá bæti ég því bara inn í seinna...

En allavega, Kristinn litli bró var að koma inn á skrifstofuna akkúrat í þessum töluðum orðum og boða mig í póker... Verð að þjóta!

Jólasveinakveðja! Anna Björk

Ég fæ jólagjöf, búmm, jólajóla, jólajólagjöf, búmm, jólajóla

Jæja ástarpungar og aðrir pungar!

Dagurinn í dag hefur verið vægast sagt nokkuð þéttskipaður. Strictly Come Dancing búið, búhú. Síðan fórum við út í Reykjahlíð að heimsækja skyldmenni. Þegar heim var komið tók við jólagjafainnpökkun, en hún tók mettíma hjá okkur systkinunum í ár, við vorum ekki nema klukkutíma að þessu. Og akkúrat í þessum töluðu orðum sitja mútta og pápi í eldhúsinu og pakka inn í gríð og erg. Jájá. Allt við sama heygarðshornið.

Annars finnst mér blátt áfram hlægilegt að það séu að koma jól á morgun. Mér finnst ég ekki hafa verið lengur en eina viku í útlöndum, og nú sé tími til kominn að halda áfram þar sem frá var horfið og halda upp á gleðilegt sumarfrí. Mjög spes tilfinning get ég sagt ykkur. En ég er nú samt með smá svona jólafiðring, því er ekki að neita...

Og þar sem ég ætla ekki að eyða morgundeginum í tölvuhangs, heldur búa til súkkulaðimús og lesa hörkuspennandi skáldsögu á dönsku á milli Yatsi-spila, þá mun ég ekki blogga á morgun.

Óska ég því ykkur öllum, lesendum góðum, sama hvort um er að ræða fólk sem þekkir mig eða fólk sem þekkir mig alls ekki neitt, gleðilegra jóla.

Ástarkveðja, Anna a.k.a. snillingur í að dúlla pakka.


PS. Að dúlla pakka er vinsælt orðatiltæki hér á Grænavatni 1 þessi jólin, þar sem við mamma dúllum alla pakka sem við komum höndunum yfir. Dúlla pakka þýðir með öðrum orðum að skreyta pakka.

Á jólunum er gleð' og gaman, fúmm fúmm fúmm

Jæja, jólastressið er gífurlegt hér á bæ. Ég var meðal annars að enda við að lenda í öðru sæti í alveg hörkuspennandi Yatsi-spili, jájá.

Annars er nú allt í góðum gír hér á Grænavatni, fyrir utan kannski rokið sem gerði sér lítið fyrir um daginn og braut girðingarvegginn sem var fyrir framan garðinn okkar.

Eftir rétt tæpa tvo tíma byrjar síðan lokaþátturinn af Strictly Come Dancing á BBC. Hojhoj! Það verður nú ekki amalegt, þrátt fyrir að Emma Bunton hafi dottið út í síðasta þætti, mikil ósköp.

Hef ég annars harla fáar fréttir að færa ykkur, nema þá kannski þær að berjableikt gloss fer mér engan veginn. Og þá meina ég engan veginn! Já, þau ósköp fylgdu seinasta snyrtiblaði, og svei mér þá, ég held ég taki laxableiku varirnar fram yfir þetta...

En ég ætla ekki að tefja ykkur lengur frá amstri dagsins, ég er viss um að þið hafið nóg að gera við að leysa krossgátur, æfa áramótameiköppið, hlusta á jólalög og stelast af og til í smákökurnar. Og taka svo kannski eins og eitt og tvö og átta Yatsi-spil. Allavega er þetta minn verkefnalisti, og svo má að sjálfsögðu ekki gleyma Strictly Come Dancing! Einn klukkutími og þrjátíuogfimm mínútur gott fólk...

Elskið friðinn og kyssið á kviðinn, ég á ábyggilega eftir að skella inn einu bloggi áður en klukkan slær sex á morgun. Jólaknús og kossar, Anna Björk Haraldsdóttir

Á Spán' er gott að djamm' og djúsa

Jæja börnin mín stór og smá.

Fréttir dagsins eru þær að ég er ekki lengur húsnæðislaus í Kaupmannahöfn, jíha! Já, ég er búin að redda mér dýrindis herbergi, mublerað og allar græjur, og er það laust frá 15. janúar. Jájá, mikil ósköp.

Annað mál og miklu verra er þó, að ég er á kúpunni. Nei, djók, ástandið er eiginlega miklu verra en svo. Ég er eiginlega alveg gjörsamlega gjaldþrota! Sé ég jafnvel fram á að þurfa að selja mig á götum úti í Kaupmannahöfn, svona ef ég næ að skrapa saman fyrir farmiðanum. En það er víst bara gaman, segja þær.

Eins mun ég að öllum líkindum vera atvinnulaus þegar út verður komið. Enda grunar mig að það sé lítið vit í að sækja um vinnu eins og staðan er akkúrat núna, enda er ég ekki með danska kennitölu og hreint ekki búin að skrá mig í danska skattkerfið. Ekki er hægt að stússast í slíkum málum fyrr en til Kaupmannahafnar er komið, og áður en ég get farið þangað verð ég að redda mér samnorrænu flutningsvottorði, hvernig sem ég ætla nú að fara að því. Vesen? Nei hreint ekki...

En ég lifi þó í góðri trú um það að mér takist að redda mér vinnu þegar ég er mætt á staðinn. Ég meina, einhver hlýtur að vilja ráða mig! Lítum aðeins á starfsreynslu mína:

- Ég kann að raka gras. Kannski er samt ekki mikið um grasvinnu að fá á veturna, en það er aldrei að vita.
- Ég kann að afgreiða á kassa í búð.
- Ég kann að búa til pylsu með öllu á örskotsstundu.
- Ég kann að díla við alveg óhemju leiðinlega viðskiptavini.
- Ég kann að steikja hamborgara.
- Ég kann að standa á bikiníinu einum fata tvo metra frá þjóðvegi eitt og planta trjám. (Hojhoj, flokkast þetta ekki sem góður undirbúningur fyrir að selja sig á götum úti?).
- Ég kann að þrífa hótelherbergi á methraða.
- Ég kann að passa börn, jájá. Ég er meira að segja svo leikin í þeirri list, að ég get gefið þremur hungruðum krakkagrísum að borða á sama tíma og ég fæ mér sjálf að borða!
- Ég kann að keyra bíl, svo framarlega að ég þurfi ekki að bakka í stæði.
- Ég kann að hjóla á milli bíla á miklum umferðargötum.
- Jeg kan godt snakke dansk!

Þannig að þið hljótið að sjá, að útilokað er annað en að einhver vilji fá mig í vinnu hjá sér. Góður starfskraftur, jájájá.

Men jeg smutter nu, jeg tror det er tid til at öve det danske sprog... måske kigge lidt på Nikolaj og Julie! Ja, ha' det så godt, mine kære venner! Jeg blogger igen i morgen :) Knus og kram, Anna den danske

Dönsum í kringum jólatréð þessu strumpaballi á

Jæja, þá er maður búinn að fara á jólabingó og þá mega jólin loksins koma.

Ekki samt láta ykkur detta það í hug að ég hafi unnið nokkurn skapaðan hlut, en Kristinn litli bró vann samt 5.000 króna gjafabréf frá Greifanum og svitaband frá Nikita. Hann gaf mér svitabandið. Jess!

Og að sjálfsögðu skemmtum við okkur konunglega á leiðinni á bingóið. Það vita nefnilega allir sem hafa einhvern tímann haft mig í bílstjórasætinu á þjóðvegum úti, að það er skylda að syngja þegar ég sit við stýrið. Sem við Kristinn og gerðum. Reyndar kunnum við bara strumpatextana við flest öll jólalögin í útvarpinu, en það kom ekki mikið að sök... Á leiðinni heim var komin svo mikil hríð og fréttir í útvarpinu að ég gat ekki gert neitt annað en að einbeita mér algjörlega að akstrinum og var því minna sungið þá leiðina. Oh.

Í dag fékk ég líka þá flugu í höfuðið að fara út að skokka, eftir nokkurra daga hlé vegna veðurs. Þvílík mistök, ég varð næstum því úti og mér er næstum því ennþá illt í eyrunum þrátt fyrir að hafa verið með bómull og húfu og hettu.

Annars fattaði ég það, þegar ég fékk nokkur jólakort með póstinum í dag, að ég gleymdi að senda öll mín! Huhuhumm, æ-æ og úps! Vá, ein greinilega að missa sig í jólastressinu... Því má fólk búast við að fá jólakortin frá mér í fyrsta lagi á milli jóla og nýárs... vúpsídúps! En ég hugsaði þetta samt og bjó til mjög ítarlegan jólakortalista í byrjun október... æ-æ.

En jæja, nú skuluð þið öll krossa fingur fyrir mig og biðja vel fyrir mér í nótt, jafnvel kveikja á nokkrum kertum og svona, ég nenni allavega ekki að leita að fleiri húsnæðum og vona þess vegna að ég fái þetta! (Ég er samt búin að fá allavega 8 húsnæði, en þar sem ég lifi ansi mikið eftir spekinni "þetta reddast og ég fæ nákvæmlega sem ég vil, ef ég fæ það ekki var það ekki meant-to-be og það hlýtur eitthvað fullkomið að detta upp í hendurnar á mér seinna", þá bíð ég alveg sallaróleg, en það væri nú samt óskandi að þetta meant-to-be færi að láta sjá sig...).

Hagið ykkur skikkanlega börnin góð! Howdoe (bæjó á hollensku)!. Anna som gider ikke lede efter flere værelser...

Nú, allir í hlákubúninginn!

Jesúsminn allamalla! Það er svo ferlega margt að gerast í Valentínu á Stöð2 þessa dagana að ég ligg skælandi yfir hverjum einasta þætti! Ekki það að ég horfi á þetta rugl, nei það er kolrangur misskilningur. Og svo enginn þáttur næsta mánudag og þriðjudag. Ég er ekki viss um að ég lifi það af.

Allavega. Ég rumpaði af einu 100% frönskuprófi í morgun og sé tíuna koma siglandi til mín. Jájá. Je m'appelle Anna.

Og nú er ég komin í jólafrí og því ekki seinna vænna að taka upp úr töskunum! En ekkert stress samt, ég kom nú bara heim fyrir 13 dögum síðan... ástandið hefur oft verið miklu verra en svo! En ég tók nú samt það mesta upp í dag, nú á ég bara eftir að finna pláss fyrir það allt saman...

Nei, þetta gengur ekki lengur. Best að fara og gera eitthvað af viti!

Dag!!! (Dag, með hrákahljóði í stað g, þýðir bæjó á hollensku...). Knus og kram, Anna Björk

Oops I did it again, so hit me baby one more time!

Harla fátt að frétta, en til þess að fólk haldi áfram að kíkja á mig á hverjum degi, þá ætti ég kannski að fara að taka mig örlítið á eftir þónokkra blogglægð undanfarið!

Dagurinn í dag er búinn að vera viðburðarlítill með eindæmum. Samt tókst mér að taka próf í sögu og ýta bíl sem var fastur í snjóskafli, en þar með er það upptalið.

Annars er ég búin að finna skothelda aðferð til þess að missa kíló á örskotsstundu! Já, og frábrugðið annarri líkamsrækt, þá er þetta meira að segja alveg stórskemmtilegt! Þú berð þig svona að:

1. Finndu alla gelgjudiskana þína og skelltu einum þeirra í græjurnar. (Ég mæli sérstaklega vel með Britney Spears! Hojhoj!).
2. Hækkaðu allduglega í gettóblasternum, og þá er nú sniðugt að vera með herbergi niðri í kjallara eins og ég, svona svo að aðrir fjölskyldumeðlimir haldi smá heyrn.
3. Ekki er verra að setja smá gloss á varirnar.
4. Gríptu svitalyktareyði (eða jafnvel hárbursta, eða eitthvað sem er hentugt í laginu) og notaðu það sem míkrafón.
5. Ekki er nauðsynlegt að syngja hástöfum, enda verður þú mjög fljótt móð/ur af öskrunum.
6. Hreyfðu mjaðmirnar.
7. Hristu hendurnar.
8. Æfðu öll flottu danssporin sem þig hefur alltaf langað til þess að prófa í Sjallanum, en aldrei þorað.
9. Hristu hausinn og fæturna, hoppaðu og kastaðu míkrafóninum frá þér, hann þvælist nefnilega fyrir og það er vel hægt að ímynda sér að maður sé með þráðlausan.
10. Áður en þú veist af ertu komin niður á gólfið í magaæfingar, bakæfingarnar og armbeygjurnar.
11. En sama hvað gerist, EKKI UNDIR NEINUM KRINGUMSTÆÐUM æfa taekwondospörk. Þá sparkarðu bara í stól.
12. Þegar þú ert búin/n að hoppa og skoppa að vild (í minnst 20 mínútur), hrista mjaðmirnar allduglega og taka heila sýningu á sviðinu, þá skaltu setjast niður og teygja á öllum mögulegum og ómögulegum vöðvum.
13. Fáðu þér góðan slurk af vatni og hugsaðu svo um hvað í fj***anum þú varst eiginlega að gera.

Endurtakist á hverjum degi, og helst tvisvar sinnum á dag. Þá megið þið eiga von á að missa 1,2 kíló á 13 dögum, satt og sannað! Góða skemmtun.

Puss och kram älskingarnir mínir, Anna Haralds

Nei nei, ekki um jólin

Ó boj. Í gærkvöldi fékk ég örlítið sjokk þegar mér tókst ekki með nokkru móti að opna tölvupóstinn minn. Það virkaði ekki í neinum netvafra, og þaðan af síður í öðrum tölvum, og sá ég líf mitt hrynja fyrir augunum á mér. Eða nei, kannski var það ekki alveg svo slæmt, en allavega lifi ég og hrærist í innhólfinu mínu. En síðan eftir hálftíma hrökk þetta nú allt saman í gang aftur, hjúkket!

Já, mínir kæru lesendur, þið verðið að afsaka bloggleysið sem hefur ríkt á þessari síðu undanfarið, ég hef einfaldlega haft nóg annað að gera. Í gær skellti ég mér til að mynda í spænskupróf, þar sem ég fór að sjálfsögðu á kostum. Ég tók prófið í gamla grunnskólanum mínum. Mömmu og pabba fannst ekkert athugavert við að láta mig keyra þangað eina í myrkri og snjó, og ég hef ekki einu sinni snert bíl síðan í byrjun júní! En ég höndlaði aðstæður að sjálfsögðu mjög vel, stundum fór ég meira að segja alveg upp í 70 km/klst! Maður er ekki Íslendingur fyrir ekki neitt, það get ég sagt ykkur.

Núnú, hvað fleira? Já, í dag er ég í góðu skapi, og hugsa að ég verði í góðu skapi alveg þar til ég stelst í smákökurnar næst. Já, í dag er dagurinn sem ég sá loksins mjög hagstæða og fallega tölu á vigtinni! Ég hélt ég yrði ekki eldri, og steig grínlaust 5 sinnum á vigtina og vatnsmældi mig og alles til þess að ganga úr skugga um að þetta væri ekki bara vatnsskortur. Íha!

Nei, best að fara og bjarga heiminum, ellegar fara út að skokka.

Ástarkveðjur úr sköflunum, Anna gella Grænvetningur

Doltið þreytt

Ég skil núna fólk sem þjáist af skammdegisþunglyndi. Reyndar er mér alveg sama þótt það dimmi snemma á daginn, en það að það skuli vera dimmt þegar ég vakna á morgnana er náttúrulega ekkert nema reginhneisa. Á allri minni ævi hef ég ávallt stokkið upp við fyrsta hanagal (eða um leið og vekjaraklukkan fer að væla), en það að fara úr sólskinsmorgnunum í Hollandi yfir í svartamyrkur er einfaldlega of stórt skref fyrir minn heila að meðtaka. Sem veldur því að ég get ekki með nokkru móti fengið það að mér að kveikja ljósið á morgnana. Sem veldur því að ég fer seint að sofa. Sem veldur því mín viðkvæma svefnrútína ruglast algjörlega og ég ligg í hálfgerðu sofandi móki þar til klukkan fjögur á næturna. Sem veldur því að ég vakna ennþá seinna á morgnana og það verður ennþá erfiðara að kveikja ljósið. Fussum svei. Ég ætla að rísa úr rekkju stundvíslega klukkan átta í fyrramálið og reyna að ráða bug á vandanum. Jahérnahér.

Annars skellti ég mér nú til Akureyrar í dag. Þar hitti ég hana Heiðu mína sætu sætu og fór síðan í klippingu og litun. Og sjá, Gulli á Passion gerði þvílíkt meistarastykki úr hárinu á mér (sem honum fannst vægast sagt hörmulegt þegar ég steig inn á stofuna) að ég held ég verði að læra á hárblásara upp á nýtt! Jömundur minn. En ég er allavega alveg þrusuánægð, enda var hárið á mér alls ekki upp á neina tíu fiska eftir klórblandað vatnið í Hollandi. Og Elín, ég hitti þig næst þegar ég á leið í bæinn!

En allavega. Klukkan er að verða níu og kannski það væri ráðlegast að skella sér í rúmið núna svo ég nái að vakna klukkan átta í fyrramálið. Já, ég vaknaði nefnilega klukkan sjö í morgun því ég þurfti að fara inn á Akureyri, og því er ég svo þreytt núna að ég er nánast með hausverk. Það er agalegt á manni ástandið!

Er lækkar á lofti sólin

Það styttist í jólin, ó boj. Hins vegar finnst mér jólin vera svo langt í burtu að ég nenni ekki einu sinni að pæla í þeim! Já, eftir hálft ár í útlöndum er svo ferlega gott að koma heim að ég er miklu meira í "ég-er-komin-heim" skapi heldur en "jólin-eru-að-koma" skapi.

Á morgun fer ég síðan til Akureyrar í klippingu og litun og annað punt. Reyndar hefði ég viljað fara í slíkar fegrunaraðgerðir úti í Hollandi þar sem að klipping og litun kostar samtals 4.500 íslenskar krónur, en þar sem að ég yfirgaf landið í flýti, þá gafst ekki ráðrúm til slíks dundur. Damn. En hárið á mér þolir allavega ekki lengri bið, þar sem að allur litur er úr því horfinn og ég forðast spegla sem mest ég má, og er mælirinn þar með fylltur. Maður minn.

Hins vegar tel ég það morgunljóst að ég verð að gera mér ferð til Akureyrar einhvern tímann fyrir jólin til þess að komast yfir að hitta vini og kunningja! Og svo er ég líka búin að lofa að kíkja nokkrum sinnum á djammið og alls konar, en við sjáum til hvað tími, færð og peningar leyfa. Ég tek þetta þá bara með trompi í sumarfríinu, en ég geri ráð fyrir að kíkja allavega heim í vikufrí í sumar...

En jæja, best að fara og hafa smá "brainstorming", mér dettur nefnilega ekki í hug að fara út að skokka í -5,6 gráðum og verð ég því að finna einhverja smellna hreyfingu sem hægt er að framkvæma innandyra, og helst án þess að stofna húsgögnum og lífi annarra fjölskyldumeðlima í of mikla hættu. Allar hugmyndir eru vel þegnar!

Það á að gefa börnum brauð

Jæja, þá er laufabrauðarbakstri lokið. Og ég verð að viðurkenna að ég er dulítið fegin. Við vorum 3-4 (manns) að skera út 100 kökur, og þar sem ég nennti ekki að vera allan daginn að þessu, þá dreif ég familíuna áfram á þreföldum hraða og þetta tók ekki nema eina klukkustund og 45 mínútur. Ágætt það. Reyndar tók það okkur ekki nema 10 mínútur að verða uppiskroppa með þrjú strik, þannig að það urðu minnst 8 kökur með stafnum "A"... En þess má geta að ég borða ekki laufabrauð (moment on the lips - forever on the hips), þannig að hinir fjölskyldumeðlimirnir verða að skemmta sér við að borða minn staf.

Og síðan tók við steikingin. Þar sem að ekki voru margir heima var ég sett í pressuhlutverkið. Ýmislegt græddi ég nú á því, því nú þarf ég ekki að setja á mig handáburð eða gel í hárið alla næstu daga, tólgin kemur alveg í staðinn fyrir svoleiðis gerfiþarfir.

Annars er allt gott að frétta. Það er spáð óveðri í kvöld og ég þori ekki fyrir mitt litla líf að fara út að skokka (klukkan hálf þrjú að degi til), ég tek enga sénsa á að verða úti skal ég ykkur segja...

Nei, best að fara og krulla á mér hárið eða gera eitthvað gagn með öðrum hætti! Bæjó!

"Er ég kem heim í Búðardal, lalala"

Það er alveg ótrúlega margt sem maður afrekar þegar maður er kominn heim í sveitina. Hef ég t.d. sökkt mér óþarflega djúpt ofan í öll snyrtiblöðin sem mér hafa borist í fjarveru minni, og sit ég því hér með laxableikar varir og sólarpúður á viðbeinunum. Jájá.

Í gær fékk ég svo þá flugu á höfuðið að sauma mér kjól eftir sniði sem ég fékk úr hollensku Glamour-blaði. Þess má geta að kjóllinn góði verður gerður úr gömlu og forljótu sængurveri, en hann ætti að verða til við fyrsta tækifæri. Ef vel tekst til ætla ég að sauma mér annan úr flottari efni, m.ö.o. úr gömlum rauðum silkirúmfötum. Jahérnahér.

Í gær laug ég einnig að sjálfri mér að það væri hollt að fara út að skokka í frosti. Ég hugsa að ég verði að ljúga enn meira að mér í dag, því það er engum til gagns að ég sitji heima og safni spiki. Ohhh.

Og í dag greip um sig ofsagleði þegar búslóðarkassarnir mínir tveir, sem ég setti í póst á mánudaginn í Hollandi, létu sjá sig hér á Grænavatni. Samkvæmt mínum útreikningum átti ég ekki að fá þá fyrr en í næstu viku, en jess, núna get ég skipt um föt og alles!

Nei, ég segi ekki meira, ég er farin út að skokka!

Lesandi nóvembermánaðar!

Jæja, þá liggja úrslitin fyrir úr kommentakeppni mánaðarins! Því miður fylgja engar myndir með úrslitunum að þessu sinni þar sem ekki er endalaust niðurhal hér á bæ og það gengur fljótt á birgðirnar ef ég ætla að fara að gúgla upp flottum myndum. En hér koma niðurstöðurnar:

1. sæti:

Kristinn Björn Haraldsson, öðru nafni litli bróðir minn, kom sá og sigraði í þessum mánuði með 26 skoðanir á 24 færslur! Það verður óneitanlega að teljast nokkuð gott... Til hamingju!

2. sæti:

Hrafnhildur Ýr Benediktsdóttir Cummings stóð sig líka eins og hetja með 25 skoðanir á 24 færslur. Já, það var mjótt á munum á fyrsta og öðru sæti! Til hamingju með frammistöðuna!

3. sæti:

Elín Ósk Magnúsdóttir kommentaði líka eins og óð væri og var með 16 skoðanir þennan mánuðinn, til hamingju!

Já, þannig var nú það! Þakka ég jafnframt öllum öðrum fyrir hetjulega baráttu! :)

Ísland, fagra Ísland!

Eigum við ekki að taka nokkra punkta á þetta?

- Ég fór út með ruslið í Hollandi klukkan sjö í gærmorgun í 16 stiga hita.
- Ég gaf internetnágrannanum hjólið mitt, hann var ósköp glaður.
- Ég tók lestina til Amsterdam.
- Ég var með 18 kíló í yfirvigt en þurfti bara að borga fyrir 13 kíló. Guði sé lof hafði ég vit á að senda rúmlega 30 kíló á undan mér með póstinum...
- Flugið var ljúft og gott, og góður matur og alles.
- Ég lenti á Íslandi eftir akkúrat 6 mánuði og einn dag í útlöndum, ég fór út 4. júní.
- Það var FROST á Íslandi þegar ég lenti!!! Ég hélt ég yrði ekki eldri.
- Ingi elskan, minn kæri fyrrverandi meðleigjandi, kom alla leið frá Akureyri og náði í mig.
- Ég skrapp í heimsókn til hennar Lilju minnar. Í þetta skiptið tók það okkur Inga aðeins 20 mínútur að finna götuna hennar, það tók eina og hálfa kukkustund síðast...
- Það var svo skemmtilegt hjá Lilju að við Ingi stoppuðum óvart í klukkutíma, við ætluðum samt bara að kíkja í dyragættina sko...
- Ég keypti mér epli í Borgarnesi sem kostaði 68 krónur. 68 KRÓNUR GOTT FÓLK!!! Ég fór samstundis að kjökra og bað Inga um að skutla mér aftur til Kelfavíkur MED DET SAMME, þar sem ég ætlaði að taka samstundis fyrsta flug út aftur. Rán um hábjartan dag, ég segi ekki annað.
- Ingi heimtaði að fá að skutla mér alla leið heim í Mývatnssveit, þrátt fyrir að upprunaleg plön hafi gert ráð fyrir að hann kastaði mér út á Akureyri.
- Óli og Styrmir slógust með í för á Akureyri.
- Ég skemmdist svolítið á sálinni á leiðinni frá Akureyri til Mývatnssveitar.
- Strákarnir fíluðu hollensku geisladiskana mína sem ég keypti á bílskúrssölu alveg í tætlur. Sérstaklega fíluðu þeir hollensku cover-lögin, á borð við Eminem með hollensku rappi og Village people.
- Ég kom heim í sveitina klukkan tvö í nótt.
- Það er svo gott að vera heima!!!
- Ég elska rúmið mitt.

Já, ég er komin heim! Jess :)

Æ-æ

Nei, ég skrifaði svo leiðinlega færslu að ég get ekki gert ykkur það að birta hana. Allavega, ég er búin að skrifa hana svo nú get ég farið að sofa.

Góða nótt ástarpungarnir mínir!

I'm in love with Holland

Já, það er alltaf eitthvað um að vera hjá manni hér í Hollandi.

Í gærkvöldi var ég í mínum mestu rólegheitum að taka mig til fyrir djamm og svona, og allt í einu heyri hina íbúa hússins tala um gas og gaslykt. Ég fór að sjálfsögðu fram til þess að tékka á því um hvað málið snérist, og þá var komin þessi svakalega gaslykt komin í húsið! Við að sjálfsögðum gerðum hið eina rétta í málinu, dúðuðum okkur og fórum út, hringdum í eigandann sem hringdi í gashjálparfyrirtæki og við létum einn nágranna okkar fara inn og athuga hvort hann finndi upptök gaslekans, en hann fann ekkert frekar en við. Við reyndum þá að hringja dyrabjöllunni frá öðrum nágranna okkar sem býr akkúrat undir íbúðinni okkar, en enginn svaraði. En seinna sáum við konuna samt í gegnum glugga og bönkuðum eins og óð værum á gluggann, enda algjör óþarfi að láta fólk springa í loft upp vegna gasleka. Og sjá, þegar kellan loksins kom út, þá tjáði hún okkur það að hún væri nú bara að prófa nýja fondú-pottinn sinn sem gengi fyrir gasi! Og þar sem að gas leitar upp, þá fór það allt saman upp til okkar í gegnum holur sem er á veggjunum... Þannig að við afpöntuðum gashjálparfólkið og fórum upp aftur. Þetta kostaði nú samt nokkur hjartaslög.

En allavega. Mér tókst að mæta tímanlega á djammið í þetta skiptið, nánar tiltekið klukkan rétt tæplega tíu!!! Nei, ég er ekki að ljúga. Fyrst lá leiðin á skíðabarinn, sem heitir nú reyndar Þrjár systur, þar sem við skelltum okkur á barinn. Mér fannst ég nú samt vera svolítið undarleg í hausnum og hélt að gasið fyrr um kvöldið hefði haft einhver áhrif. Eftir að ég var búin með hálfan bjór fór mig að svima og skyldi ekki af hverju, hélt kannski að ég hefði skyndilega breyst í algjöran hænuhaus og væri orðin full af hálfum bjór!!! Hahaha. Og síðan fór barborðið að hringsnúast fyrir augunum á mér. Ég var komin á fremsta hlunn með að fara bara heim, það gengi ekki að vera svona á djamminu. En loksins fattaði ég þetta! Það var þá raunverulega barborðið sem snérist í hringi!!! En barþjónninn sem stóð inni í miðjunni á barnum hreyfðist ekki neitt! Mér fannst þetta nú frekar furðulegt allt saman, og það sem ég skyldi engan veginn var hvernig ég færi eiginlega að því að fylgja bjórnum mínum á borðinu eftir án þess að taka eftir því að ég væri eitthvað að labba á eftir honum! Ég vakti til máls á þessu við Hollendingana sem voru með mér, en þeir hlógu og bentu mér á að horfa niður fyrir lappirnar á mér, haha, þá hreyfðumst við með borðinu því við stóðum á risastórum snúningsdiski! Ég hef nú bara aldrei séð þetta né heyrt áður.

En allavega. Eftir að hafa staðið þarna um stund og snúist, þá ákváðum við að fara á Lalalaa sem er dálítinn spöl frá skíðabarnum. Og þar sem að jakkarnir okkar voru allir saman í geymslu, þá fórum við út í kuldann á bolunum. Oj bara, hvað það var kalt. Eftirfarandi samtal átti sér stað:

Anna: It's sooooo cold outside!!! Why don't we run?
Hollendingarnir allir í kór: BWAHAHAHAHAHA!!! Run??? Where are you from??? People don't run when they go out!!!

Þannig að við hlupum ekki.

Við vorum mætt á Lalala um ellefu-leytið, og var staðurinn alveg gjörsamlega troðinn. Já, ég sagði klukkan ellefu!!! Við skelltum okkur að sjálfsögðu á gólfið og dönsuðum eins og við áttum lífið að leysa. En vá, fólk var alltaf að sulla áfengi út um allt, því fólk sest að sjálfsögðu ekki niður á meðan það fær sér í glas, nei, Hollendingar eru svo miklar dansfríkur að það hálfa væri hellingur. Ég fékk meðal annars minnst 10 bjórgusur á ökklana á mér, eina stóra á bringuna á mér og aðra álíka stór á bakið á mér... Oj bara.

En já, ég var komin heim um þrjúleytið eftir að hafa farið á Ali Baba og horft á hina borða Kebab.

Allavega. Ég segi þetta nóg í bili. Og hver veit, kannski blogga ég næst frá Íslandi? Sjáum til :)
Ástarkveðjur og knús til ykkar allra, Anna van Bosch, Hollendingur í húð og hár :)

Ó boj

Það er svo gaman að vera ég! Vá, ég hreinlega kemst ekki yfir það.

Seinniparti dagsins eyddi ég með snarklikkuðum Hollendingum. Sumir þeirra töluðu meðal annars mjög slæma ensku (þrátt fyrir yfirlýsingar mínar í seinustu færslu, og já, þeir eru allir á mínum aldri), og þá varð ég að gjöra svo vel og nota alla mína frábæru hollenskukunnáttu, sem takmarkast að miklu leyti við "Þetta er stórt hús" og "Takk fyrir". Hoho, en ég brilleraði allavega í því að segja fólki hvað klukkan var, það kann ég upp á mína tíu fingur!
Dagurinn endaði síðan á pitsustaðnum "Ali Baba" þar sem allir fengu sér kebab - nema ég. Ég fékk mér cheeseburger, sem ég fékk framreiddan í pítubrauði... Örlítið spes, en himneskt engu að síður. Reyndar fengu sumir ekki fylli sína af einu skitnu kebabi, og var þá haldið á staðinn "Kebab" þar sem að meira kebab var keypt... Ég skil ekki þetta kebab-æði í öllum löndum.

Já, svo á ég alveg eftir að segja ykkur frá afrekum gærkvöldsins! Þau voru nú reyndar ekki mörg, en eitthvað þó...

• Ég hitti símatvíburann minn!!! (Mamma, ekki síamstvíbura heldur símatvíbura... Já, bara að rétt að taka það fram þar sem ég er ekki enn búin að gleyma vídjókaramellunni góðu!). Já, ég sat sem sagt í rólegheitunum í eldhúsinu á stúdentagörðunum, og allt í einu byrjaði síminn minn að væla eitthvað. Ég fálma eitthvað ofan í tösku og stoppa pípið, og þá rekur Hollendingurinn Jesse upp skaðræðisöskur og gargar "YOU HAVE THE SAME PHONE AS I DO!!!". Já, sko kallinn, Samsung-símarnir alveg að brillera greinilega! Hins vegar eru akkúrat 6 mánuðir síðan ég gaf út yfirlýsingar þess efnis að mitt fyrsta verk þegar ég færi til útlanda væri að kaupa mér nýjan síma... En hef ég nennt að kaupa mér nýjan síma á þessum 6 mánuðum? Nóbb!
• Ég fékk óþarflega miklar upplýsingar frá sumum um háreyðingarmeðferðir á baki...
• Einn á franska kærustu sem heitir BLONDINE!!! Kannski er það skrifað öðruvísi, en það er allavega borið fram sem Blondín!!! Jahérnahér, grey stelpan.
• Ég var að sjálfsögðu kappklædd þegar ég hjólaði frá stúdentagörðunum að háskólabarnum "Tricka Bella". Einn gaurinn starði á Nike-húfuna mína.
  Gaur: You are from Iceland, right?
  Anna: Yah?
  Gaur: And you are wearing a hat?
  Anna: Yah!
  Gaur: But you are from Iceland?
  Anna: Yah, that's why!
• Nafnið mitt er í leikjamaskínunni á Tricka Bella! Yes maður! Já, einn myndarpiltur lagði það á sig að eyða alveg heilmörgum evrum í það að reyna að vinna einhvern fótboltaspurningaleik svo ég gæti fengið nafnið mitt í High-Score (það var ekki mín hugmynd samt!), en það tókst ekki alveg. En ég reddaði þessu glæsilega með því að vinna einhvern kapal sem ég hef bara aldrei á ævinni heyrt eða séð, og komst í fyrsta sæti á high-score listanum! Íha!
• Huhuhumm, ég vakti vægasta sagt OF MIKLA ATHYGLI þegar ég fór í sleik við Lieku! Jahérnahér. En ég var nú samt bara alls ekkert að kyssa hana, heldur var ég að kenna henni "þumalputtabrellukossinn", sem virkar þannig að þátttakendurnir tveir krækja höndunum saman á sérstakan hátt og sjúga síðan allan þumalputtann á sér, þannig að það lítur út fyrir að þeir séu að kyssast mjög innilegum og djúpum kossi. Æ-æ. En gæjunum fannst þetta nú hreinlega ekki leiðinlegt, því þeir vissu ekki að þetta væri plat, vúps!

En jæja, best að rimpa síðustu frönskuverkefnunum af, au revoir!

Holland, fagra Holland

Humm, kannski er kominn tími á það að ég segi ykkur pínulítið frá Hollandi. Það er að segja hvernig ég upplifi Holland.

Holland er algjört æði. Fyrst ber að sjálfsögðu að nefna veðrið. Þetta árið er veðrið svolítið undarlegt, því yfirleitt á þessum tíma árs er hitinn frá -5 gráðum og upp í 5 gráður. Núna er hitinn hins vegar alltaf á milli 8 gráða og 15 gráða. Ekki amalegt það! Hollendingar eru alveg bit yfir þessu og segja mér í sífellu að þetta eigi EKKI að vera svona! En þetta er mjög spes. Sérstaklega þegar ég fer í garðinn að skokka með jólalög í mp3-spilaranum mínum, ég meina, grasið er ennþá grænt og trén eru ennþá græn! Það er, jah, spes tilfinning.

Ég dýrka fólkið hérna. Það eru alltaf ALLIR tilbúnir til þess að hjálpa manni með hvað sem er! Hollendingar tala líka í flestum tilfellum alveg brilljant ensku, enda telur þjóðin ekki nema 16 milljón manns og viðhorfið í þjóðfélaginu er þannig að fyrst það búi svona fáir í landinu, þá sé nauðsynlegt að kunna góða ensku!

Hjólin eru svo kapítuli út af fyrir sig. Hollensk börn eignast í mörgum tilfellum sitt fyrsta þríhjól áður en þau byrja að ganga, sem sagt fyrir eins árs aldurinn. Svo það er ekkert skrítið þótt ég, sem hef aldrei verið haldin miklum hjólaáhuga, hafi til að byrja með verið eilítið smeik við að hjóla á miðjum umferðargötunum! Á mörgum stöðum eru reyndar hjólreiðarstígar, en stundum þá er ætlast til þess að hjólreiðarmennirnir hjóli á sömu götum og bílarnir. Þá er ég ekki að meina bara úti í kantinum, nei. Maður hjólar bara eins og maður sé á bíl! Og þá er nú best að vera ekkert að dunda sér...

"Eftir einn ei aki neinn" er ströng regla heima á Íslandi. Þess vegna finnst mér fyndið að hér í Hollandi megi maður drekka tvö glös áður en maður sest upp í fararskjóta. Sama hvort það er hjól eða bíll. Og það er ekki tilgreint hvað má vera í þessum tveimur glösum. Og hérna missir maður ekki bílprófið við að hjóla fullur. Reyndar held ég að það eigi að vera þannig að maður fái sekt ef maður drekkur meira en tvö glös og hjólar svo, en ég held að það sé nákvæmlega enginn að fylgjast með því, því það er skömminni skárra að hjóla fullur heim heldur en að labba og eiga það á hættu að verða fyrir barðinum á einhverjum óprúttnum náungum...

Hér máttu byrja að reykja 16 ára. Enda eru líka gjörsamlega ALLIR sem reykja hérna! Eða kannski ekki alveg allir, en alveg rosalega margir. Stundum sér maður krakka á fermingaraldri hópa sig saman í garðinum og kveikja í nokkrum rettum og það þykir hið allra eðlilegasta mál...

Ég held ég fari með rétt mál þegar ég segi að dóp sé löglegt í Hollandi. Enda er, að ég held, ekki mikið mál að verða sér úti um dóp hérna. Ég þarf t.d. ekki að fara lengra en í garðinn hérna hinum megin við götuna til þess að hitta dópdílera. En þeir eru samt mjög friðsamir og láta mann alveg í friði. Í gær fór ég á háskólabar bæjarins. Þýsk stelpa, sem heitir Swanni, kom og náði í mig og við þurftum að fara aðra leið ein venjulega því að brúin ógurlega ákvað að fara upp akkúrat þegar við komum að henni. Á leiðinni að stúdentagörðunum sagði hún við mig: "And there is the coffie-shop that everyone goes to" og benti á eitthvert hús. Ég bara já ókei og hélt áfram að hjóla. Svo spurði ég: "Do you go there often?". "Me??? No, I don't smoke." Þá mundi ég eftir því að "coffie-shop" hér í Hollandi eru ekki venjuleg kaffihús, heldur eru það sérstakir staðir þar sem hægt er að kaupa dóp!!!
Síðan á barnum í gær hoppaði og skoppaði ein spænsk stelpa af gleði, því vinur hennar hafði fundið hass að andvirði 40 evrur á þessari "coffie-shop" og gefið henni. Síðan rauk hún beint út að reykja ásamt hópi af Frökkum.

Verðlagið hérna er einn stór brandari. Reyndar eru leikskólagjöld og svoleiðis dýrara en heima á Íslandi, en maturinn og fötin og annað dót, maður minn sko! Þetta er eiginlega alveg ferlegt!

Strákarnir hérna eru svo krúttlegir. Þeir eru líka svo miklar dramadrottningar að það hálfa væri hellingur! Það eru fleiri en einn búnir að segjast elska mig. Ég hef líka alveg látið gæjana heyra það! En mig grunar samt að sennilega sé þetta ekki þeim að kenna, þetta er ábyggilega eitthvert menningartengt atriði... Annað mjög áberandi er, að þegar maður fer á skemmtistaði, þá er alltaf einhver sem "á" mann. Um leið og einhver gaur er búinn að eigna sér mann, þá má enginn annars gefa manni undir fótinn því þá er farið út að slást!!! Reyndar hefur mér með klókindum alltaf tekist að halda "mínum" gæjum frá slagsmálum, thank God! En það er óneitanlega nokkuð spes að lenda í svona aðstöðu...
Allir hollenskir strákar eru með krullað hár. Algjör rassgöt!

Þegar ég var úti í Svíþjóð fannst mér það MJÖG slæmt að fá alltaf eitt langt auglýsingarhlé inni í öllum þáttum. En vitið þið hvað? Ég myndi gefa MIKIÐ fyrir að fá sænska sjónvarpið hingað til Hollands! Því að hér í Hollandi er þetta miklu verra! Í þáttum sem eru 45 mínútur eru tvö sjö og hálfs mínútna auglýsingarhlé! Það fyrsta kemur þegar tíu mínútur eru búnar af þættinum. Hið síðara kemur þegar tíu mínútur eru eftir af þættinum. Með öðrum orðum: Það tekur klukkutíma að horfa á 45 mínútna þátt. Það eru engar auglýsingar á milli þátta, nei o nei. Þær eru bara inni í miðjum þáttunum!!! Margar hollenskar auglýsingar pirra mig líka óstjórnlega mikið. Því að þegar auglýsing X er búin, þá koma tvær auglýsingar á eftir henni. Síðan birtist AFTUR hluti af auglýsingu X, svona til þess að troða þessu alveg örugglega inn í hausinn á fólki! Ég segi nú bara fyrir mína parta: Ef ég hef ekki áhuga á vörunni í fyrsta skipti, þá hef ég heldur engan áhuga á henni seinna skiptið.
En annars er auðveldlega hægt að líta á björtu hliðarnar með þetta. T.d. þá endist ánægjan af því að horfa á sjónvarpsþættina mun lengur en ella, m.ö.o. ég get notið Gilmore Girls í lengri tíma í hvert skipti! :D Það er nú ekki amalegt.

En núna verð ég að drífa mig út að skokka, kannski ég ræði við nokkra dópdílara í leiðinni...

Blahhh

Ég skil ekki hvernig útlendingar læra eiginlega á klukku.

Hjá mér: Klukkan korter yfir fjögur þýðir klukkan tuttugu mínútur yfir fjögur.
Hjá Hollendingum: Klukkan korter yfir fjögur þýðir klukkan fjögur.

Hjá mér: Klukkan tólf á miðnætti þýðir klukkan rúmlega eitt.
Hjá Hollendingum: Klukkan tólf á miðnætti þýðir klukkan tíu mínútur í tólf.

Hjá mér: Klukkan níu að kvöldi til þýðir klukkan tæplega tíu.
Hjá Þjóðverjum: Klukkan níu að kvöldi til þýðir klukkan rúmlega átta.

Í kvöld er ég að fara á snargeggjað miðvikudagsdjamm á háskólabarnum þar sem finnskt/rússneskt þema mun ráða ríkjum. Þýsk stelpa ætlar að ná í mig. Á ég þá að vera tilbúin klukkan tæplega sjö? Á morgun ætla ég að hitta nokkra Hollendinga fyrir framan kirkjuna klukkan fjögur. Á ég þá að vera mætt á staðinn klukkan tíu mínútur í fjögur?

Þetta er ekkert auðvelt, gott fólk...

Jess!

Í gær var mikill dýrðardagur, því þá fékk ég tölvuna mína til baka!!! Ég sat að sjálfsögðu um Steven besta nágranna þegar hann kom heim úr vinnunni og spurði hvort hann nennti nokkuð að skutla mér, annars væri ég eflaust ennþá að hjóla... Já, það er gott að eiga góða granna! Hann skutlaði mér líka í síðustu viku þegar ég fór með tölvuna mína í viðgerð, þá reyndar bað ég hann ekki um það heldur heimtaði hann það þegar hann sá að ég ætlaði að hjóla með tölvuna mína á bakinu alla leið út í Rosmalen, sem er tæknilega séð allt annar bær... En já, svo ég segi ykkur aðeins frá honum Steven, þá er hann 28 ára og kemur oft oft í heimsókn í póker og svona, og býðst svo til þess að lána okkur dýnur og bíla og jafnvel íbúðina sína ef þannig liggur við... Hann er sko algjör draumanágranni!

En að allt öðru. Í dag ætla ég að gera ansi margt. T.d. ætla ég að rumpa af spænskuritgerðinni sem ég átti að skila í gær, söguritgerðinni sem ég átti að skila síðasta föstudag og nokkrum frönskuverkefnum sem ég ætlaði að skila í síðustu viku. Auk þess er planið að fara út að skokka, fara í sturtu, fara í bæinn og hitta fólk, fara í FusionDance og horfa á Gilmore girls. Já, alltaf nóg að gera!

Annars hef ég fátt að segja. Jú, í dag breyttist ég í tveggja barna móðir þegar eitt barnið fór heim til Íslands, ég er ekki frá því að örfá tár hafi fallið af hvörmum mínum... Ég er náttúrulega búin að passa strákinn í þrjá mánuði, og síðan fattaði ég líka að þetta Hollands-ævintýri er alveg að verða búið! Bara 16 dagar í Ísland, og svo bara búið! Reyndar tekur annað og spennandi ævintýri við eftir jól, svo ég ætla ekki að skæla allt of mikið.

Nei, best að klára spænskudraslið. Bæjó!

Freaky Friday

Já, ég hreinlega verd ad blogga á tessa peningaplokkara hérna á bókasafninu, tilhugsunin ein um ad geta ekki bloggad aftur fyrr en í naestu viku vekur hjá mér kvídakast.

Víkjum okkur ad gaerdeginum sem var med allra besta móti. Ég turfti svo gott sem ekkert ad passa, en afrekadi tó ad horfa á Bjorn bródir 2, tvisvar sinnum í rod, med strákunum tótt ég vaeri nú barasta ekkert ad passa tá. Tvílíkt er tetta skemmtileg mynd!

Eftir vídjóglápid ákvad ég ad koma búslódarkassanum mínum í póst, en flykkid vóg 11,1 kíló. En um leid og ég var búin ad drosla kassanum frá fjórdu haed og nidur á fyrstu, tá byrjadi ad rigna, svo ég turfti ad drosla ferlíkinu aftur upp á adra haed til tess ad fyllti ekki upp í alla forstofuna (tad er sko bara forstofa á fyrstu haed, og hún er á staerd vid frímerki!). En ég ákvad ad láta tetta ekki slá mig út af laginu, heldur fór í baeinn í jólagjafaleidangur. Húhú!

Um kvoldid fór ég sídan í fyrsta skipti á aevinni til midils. Já, mamma hennar Rakelar er midill, og tar sem hún er í baenum núna í heimsókn, tá spádi hún fyrir mér. Ég aetla ekki ad rekja í smáatridum tad sem midillinn, sem heitir nú annars Valdís, sagdi, enda á tad ekki heima á opnum vef tar sem Jón og Gunna geta lesid allt sem ég skrifa. En ég tarf samt ad hafa mig alla vid ad skrifa ekkert um tetta hérna, enda er margt og mikid til tess ad monta sig af :D Tví ég dró spil sem Valdís hefur nú barasta aldrei séd ádur, og ykkur ad segja, tá voru tad oll bestu spilin í stokknum... Ég get ekki annad en brosad allan hringinn yfir tví sem var spád! Reyndar tarf ég ad laera ad beita sumu í mínu fari á réttan hátt, tví tá er ég komin med ómetanlega oflug vopn í hendurnar... En annars mun tetta ganga slétt og fellt fyrir sig, I say no more, tetta kemur allt í ljós :D

Sídan aetla ég til hollensks midils núna ádur en ég fer heim, tví tad eru allir gestir og gangandi í Geldersedam 42 búnir ad fara tangad nema ég, og tad segja allir ad tetta sé ótrúlega gódur midill. Ég vona ad ég fái tá stadfestingu á tví sem var sagt vid mig í gaer, tad vaeri nú ekki amalegt :)

Svo kíkti ég í baeinn í gaer med hollenskum vini mínum. Og tar sem ég var bara einn og hálfan tíma í baenum (ástaeda er tilgreind hér nedar), tá nádi ég ekki ad afreka of marga skandala. Bara nokkra, sem eru ekki prenthaefir. En allt hitt sem er prenthaeft, ég hugsa ad ég skelli tví í orfáa punkta:

• Ég laerdi tad ad tólf týdir tólf en ekki rúmlega eitt.
• Reyndar breyttist rúmlega eitt yfir í tvo tegar ég fann ekki stadinn (sem heitir Lalalaa!) og hjóladi lengi um í villu míns vegar ádur en ég tordi ad spyrja til vegar. Ég sé nefnilega ekkert nema ribbalda og dópista og naudgara í hverju horni...
• Í fyrsta skipti hér í Hollandi sveid mig ekki í nefid út af reykjarstaekju. Hugsanlega var reykingarbann tarna, allavega er engin reykingarlykt af fotunum mínum...
• Ég sokkadi feitt í hinum hollensku dansmúvum, held ég verdi ad aefa mig orlítid fyrir framan spegilinn ádur en ég reyni tetta aftur...
• Ég var ekki alveg ad hondla tilveruna og potadi óvart augad úr einum myndarlegum og ókunnugum Hollendingi, sem gerdi ekkert af sér nema ad aetla ad hraekja* í eyrad á mér... Ég bara sá hann ekki og vúps! Oj, haha.
• Ég dansadi uppi á bordi.
• Ég heyrdi EKKERT nema ''hollensk partílog'' tetta kvold. Fyrir tá sem ekki vita, tá er hollensk tónlist fyndari en allt annad í heiminum.
• Ég var í mesta sakleysi mínu ad dansa og aefa "my Dutsch way of dancing" tegar tad pikkadi einhver ókunnugur í oxlina á mér og tród fimm rondóttum sogrorum í hárid á mér! Og sídan fór hann. Verst ad ég skyldi myndavélina mína eftir heima...
• Bartjónarnir kostudu ísmolum í alla tá sem voru ad kyssast. Má tad?

Já, eins og tid sjáid, tá afrekadi ég ekki margt prenthaeft, enda var ég bara einn og hálfan tíma tarna... Ég maeti á slaginu tólf naest!

Ástarkvedjur, Anna Bjork

*Hraekja=tala hollensku

Tar fór í verra

Smá tilkynning:

Tolvan mín er í vidgerd í augnablikinu tví power-pinninn í henni skekktist (power-pinni er pinninn í gatinu á tolvunni tar sem hledslutaekid fer inn í). Ég aetti ad fá tolvuna aftur eftir um tad bil 5 daga, og verd tá jafnframt 150 evrum fátaekari. Verd ég tví jafnframt ad tilkynna ad allir teir sem áttu ad fá jólagjof frá mér fá enga jólagjof fyrr en eftir nokkra launasedla eftir jól, tví tetta setur heljarinnar strik í fjárhaginn. Nema náttúrulega allra nánasta fjolskyldan, hún faer jólagjafir, svo mamma, pabbi, Einar, Kristinn og Fridrik, ekki panikka. Tid hin, ekki kaupa jólagjof handa mér.

Bestu kvedjur úr rigningunni og ekki vera hissa á bloggleysi naestu daga, ástarkvedjur, Anna van Bosch

Svo ljúft og gott

Hafið þið uppgötvað frelsið sem fylgir því að vera í saumlausum brjóstahaldara? Ef ekki, þá held ég að þið ættuð að kynna ykkur það mál.

Annars er fátt að frétta. Ég fór á msn áðan og spjallaði við næstum því alla sem eru á contact listanum mínum (eða kannski er ég að ýkja smá, ég talaði allavega við svona átta...), og komst að því helsta sem búið er að gerast heima síðastliðnar vikur. Það er líka alltaf gott að vita að fólk er farið að sakna mín, og sumir svo óbærilega mikið að fólk er farið að panta knús, já jafnvel fleiri en eitt og jafnvel fleiri en tvö! Ég hugsa að besta leiðin til þess að skipuleggja þetta allt saman sé að láta pöntunarlista ganga, nú eða að taka "fyrstir koma, fyrstir fá" á þetta!

En annars læt ég þetta gott heita í kvöld, góða nótt og sofið rótt!

Saturday night fever

Í gær náði ég að afreka ýmislegt. T.d. fór ég í bæinn í allsherjar jólagjafaleiðangur, og svei mér þá, ég er að verða búin að plana allar jólagjafirnar! Enda er þetta líka svo gaman því allar búðir bæjarins eru á einum stað í miðbænum, maður þarf ekkert að þvælast út um allan bæ í leit að hinu og þessu.

Síðan um kvöldið stóð ég við mína pligt og sýndi bróður hennar Heiðu sem er hérna í heimsókn helstu skemmtistaðina og svona. Planið var að kíkja bara út í smá stund, og fara aftur heim um svona tvöleytið eða eitthvað.

Fyrst fórum við inn á skemmtilega skemmtistaðinn, sem var svo gjörsamlega troðinn, að þegar fjórir þrítugir karlskarfar voru búnir að káfa á mér og ég ákvað að flýja, þá fann ég hvergi útganginn! Reyndar sá ég grænu "Exit" ljósin, en í hvert sinn sem ég nálgaðist þau, þá gekk ég á enn einn barinn og festist í mannmergðinni... En að lokum tókst þetta. Þá ákvað ég að tími væri til kominn að fara á Skíðabarinn, en það er ansi skemmtilegur staður þar sem bara yngra fólkið kemur saman (yngra fólkið, sem sagt á mínum aldri, engir þrítugir perrar). Það var nú skemmtilegt, maður minn! Já, fullt af skemmtilegum Hollendingum og svona! Og ég er ekki frá því að ég hafi grætt nokkur númer, hoho! Og síðan þarf ég endilega að kenna ykkur nokkur flott hollensk dansspor, jahérnahér. En ég kom allavega heim klukkan fjögur og vaknaði útsofin klukkan eitt, annað en bróðir hennar Heiðu sem þurfti að vakna klukkan níu og fara til Amsterdam, hahaha.

En nú held ég að rigning sé hætt í bili, svo ég er farin út að skokka. Úí! (sem sagt bæjó á hollensku, með áherslu á á ú-ið)

Jess!

Kommentakerfið er komið í lag! Já, ég setti mig bara í samband við einhverja gúrúa úti í heimi, og sjá, þið getið aftur farið að tjá ykkur í bleiku kommentakerfi :)

Annars er nú stíft prógramm hjá mér í dag! Ætlunin er að fara að drattast á fætur (klukkan er tíu, og ég vaknaði klukkan hálf átta til þess að pæla í þessu kommentakerfi), taka tvo hringi í garðinum og skella sér svo á útsölur, en það eru víst einhverjar útsölur í gangi í bænum þessa dagana. Síðan ætla ég heim aftur og fara aftur út að skokka, sturta mig og læra, og síðan heyrist mér að sumir heimilismeðlimir séu búnir að ákveða að ég sé að fara út í kvöld og sýna gestum hina hollensku skemmtistaði...

En úff, ég spilaði póker í gær, og ég tapaði!!! Og það var meira að segja alls ekki mér að kenna, mótspilendur mínir skildu ekkert í því hvernig mér tókst að tapa þar sem að ég var að leggja alveg hárrétt undir, en mín skýring á málinu er sú að spilin sem komu upp í gær voru hreint út sagt glötuð. Ég fékk yfirleitt lág spil á hönd, og spilin sem komu upp í borðið voru bara rugl. En við sjáum til, kannski verður gripið í spil aftur í kvöld, og þá ætla ég sko að mala þetta!

En ég verð að þjóta, svona áður en ég dett í sundur úr hungri!

Enn meira tölvumál

Nei oj bara! Eftir að hafa eytt ÖLLUM deginum fyrir framan tölvuna og leitað að því hvernig ég get sett gamla kommentakerfið mitt upp aftur (haloscan), þá hef ég komist að því að mér er greinilega ekki ætlað það hlutverk í lífinu að hafa almennilegt kommentakerfi, og verða örlög mín því að vera svo að ég verð að notast við hið ljóta og gráa kommentakerfi sem fylgir blogspot... Oj bara!

En ég er ekki enn hætt að leita leiða til að koma þessu í gagnið, sumir útlendingar hafa einhvern veginn náð að hakka sig í gegnum þetta, en þá er kerfið stöðugt að frjósa og alls konar vesen. Ég get ekkert gert á haloscan.com þar sem að það er villa í sjálfvirku uppsetningunni og ekki er hægt að setja sjálfur inn HTML kóða í template-ið hjá sér, því mikilvægir hlutar þess hurfu við uppsetningu Beta.

En ég reyni, þrátt fyrir þennan RISASTÓRA GALLA, að lifa í þeirri trú að google sé að reyna að gera góða hluti með þessum breytingum. Hins vegar komst ég ekki á þá skoðun fyrr en eftir að hafa sprett tvo hringi í kringum vatnið til þess að losa um heilmikinn pirring. Já, mér er eiginlega sama þótt kerfið hafi farið við þessar breytingar því kommentin er ennþá öll til inni á haloscan-aðganginum mínum, EN AÐ BLOGSPOT-KERFIÐ SKULI VERA GRÁTT ER BARA ÓGEÐ!!!

En hvað sem því nú öllu líður, þá þykir rétt að benda á tvennt nýtt sem fólk kann að koma fólki spánskt fyrir sjónir.

Fyrst ber að nefna listann með öllu gömlu færslunum mínum. Ég mæli með að fólk ýti alltaf á örvarnar en ekki mánuðina eða árin sjálf (sem sagt stafina), því ef þið ýtið á stafina birtast allar færslur mánaðarins eða ársins á síðunni. Nema náttúrulega að þið viljið lesa heilan mánuð, þá skuluð þið ýta á stafina, en annars notið þið örvarnar.

Annað atriði er að núna get ég flokkað færslurnar mínar niður í alls konar flokka, t.d. daglegt líf, ferðalög, djamm og svo videre. Mjög sniðugt að mínu mati, svona ef þið viljið bara lesa ferðasögurnar eða djammsögurnar og svona :)

En jæja, best að fara að vinna í því að flokka allar gömlu færslurnar (gæti tekið tímann sinn), en hver sá sem veit hvernig á að setja haloscan upp í beta, má hafa samband hið snarasta!

Under construction

Kannski ég vekji athygli á því, að ég er um það bil að fara að gera ýmsar stórhættulegar breytingar á þessari bloggsíðu, þannig að ef þið kíkið á hana akkúrat núna, ekki hafa neinar áhyggjur þótt líti hún eilítið undarlega út. Þetta er allt í vinnslu. Nema náttúrulega að mér takist að klúðra þessu algjörlega og bloggsíðan hreinilega hverfi með öllu, það væri nú synd og skömm og mun ég gera allt sem í mínu valdi stendur til þess að koma í veg fyrir slíkar náttúruhamfarir.

Miðvikudagsdjamm

Þeir sem er ekki neitt óskaplega vel að sér í tölvuheiminum mega sleppa því að lesa næstu tvær klausur og hoppa yfir í þá þriðju.

Já, það er ýmislegt óvænt sem fylgir því að skipta svona um útgáfu! Jahérnahér. T.d. rak ég augun í það í dag að prófíllinn minn hafði opnast, og ekki nóg með það heldur gat maður þar séð tenglalista yfir öll bloggin sem ég hef búið til á blogspot-aðganginum mínum (maður getur gert óteljandi margar bloggsíður á einu notendanafni). Sem betur fer voru þau blogg ekki mörg, og vona ég að þessir tveir sem ráku augun í þennan tenglalista (það er teljari á prófílnum mínum) hafi ekki hlotið of mikinn skaða af. Eftir að hafa lesið yfir þessar bloggsíður núna áðan, þá sé ég að það er nákvæmlega ekkert merkilegt á þeim, flestar síðurnar stofnaði ég einfaldlega til þess að fikta mig áfram og læra á HTML-kóða (ég stofnaði fyrstu blogspot-síðuna mína árið 2003, svo það var ekki út í bláinn að ég skipti yfir í blogspot þegar ég ákvað að folk.is væru ekki lengur nóg til þess að uppfylla myndaþörfum mínum). En ég var samt snögg að loka prófílnum mínum, ég meina, hver þarf prófíl á bloggsíðu? Fyrir þá sem ekki vita, þá hafa prófílar í stuttu máli sagt þann eina tilgang að eigendur síðanna geti talið upp áhugamál sín. Eða eitthvað svoleiðis.

En síðan komst ég að einu mjög ánægjulegu. Ég þurfti að búa til einhvern google-aðgang, og viti menn, allt í einu stækkaði hotmail-innboxið mitt um jah, stjarnfræðilegar stærðir! Við erum að tala um að núna komast fyrir 1000 megabæt í innhólfinu mínu! Ég man ekki hvað það komust mörg megabæt fyrir, en fyrir breytinguna var innhólfið mitt 16% fullt, núna er það bara 1% fullt, því það getur náttúrulega ekki hægt að segja að það sé 0% fullt þegar það er alveg hellingur í því... Uss, þetta er nú skemmtilegt! Reyndar hef ég vanið mig á það að vera dugleg að henda tölvupóstum sem ég fæ (ekki persónulegum bréfum samt, bara svona forward-keðjubréfum og fleiru sem ég hef lagt í vana minn að svara ekki) og held ég að öll þessi aukamegabæt muni ekki breyta neinu þar um... Nema náttúrulega að þetta hafi ekkert með google-aðganginn að gera, kannski stækkuðu innhólfin líka hjá Gunna og Siggu úti í bæ?

En nóg um tölvuþvaður. Í gær fór ég á ákaflega forvitnilegt djamm. Það byrjaði hér í Geldersedam með ópal- og brennivínsskotum (maður er nú ekki Íslendingur fyrir ekki neitt, eller hur?), og síðan þegar búið var að kasta hjólinu mínu niður af svölunum (don't ask) hjólaði ég af stað með þýska skiptinemanum. Leiðin lá á stúdentagarðana þar sem ég hitti u.þ.b. 20 stelpur (allar í sitthvoru lagi) sem allar görguðu: "OH, YOU ARE THE ICELANDIC AU-PAIR!!!". Eftir að hafa borðað kex og kennt frönskum skiptinema muninn á framburðinum á orðunum "sheep" og "ship", þá lá leiðin niður í bæ. Þar læsti ég hjólið mitt saman við nokkur önnur hjól (já, maður verður að redda sér þegar engar hjólagrindur eru til staðar) og olnbogaði mig inn á einhvern agnarsmáan bar þar sem langflestir háskólaskiptinemar bæjarins, og nokkrir hollenskir gleðipinnar, drukku vatnsþynntan bjór af öllum kröftum og reyndu að dansa rússneska þjóðdansa við þýskt júrópopp, enda var þýskt þema í gangi þetta kvöld. Einkar áhugavert.

Það var líka gaman að vera ég þetta kvöld. Allir í háskólanum höfðu að sjálfsögðu heyrt um "The Icelandic au-pair", bæði fyrir tilstilli blaðagreinarinnar góðu og vegna Heiðu, Egils og Rakelar sem höfðu víst "aðeins" minnst á mig hér og þar í skólanum... Þannig að það fyrsta sem gerðist þegar ég gekk inn á barinn með þýska skiptinemanum var að ég þurfti að taka í höndina á svona 7 manns sem allir hrópuðu á háa c-inu "YES, YOU ARE THE AU-PAIR!!! HI, I'M JOHN". Og síðan hófst keðjuverkunin. Það var alltaf einhver John eða Frida sem tók mig undir sinn verndarvæng og kynnti mig fyrir öðru fólki. Það fólk kynnti mig síðan fyrir öðru fólki. Og svo koll af kolli. Að lokum var ég orðin alveg gjörsamlega klikk í hausnum og var hætt að reyna að muna nöfnin á nokkrum manni, en verð þó að segja að ég er orðin mjög atvinnumannsleg í að kyssa hollenska kossa! (Nei kjánaprikin mín, hollensku kossarnir eru þannig að fyrst kyssir maður til vinstri, svo til hægri og svo aftur til vinstri). Sumir voru þó alveg einstakir herramenn og tóku ekki annað í mál en að fá að kyssa á mér handarbakið, sumir jafnvel 13 kossa...

Og síðan setti ég hendurnar upp í loft og reyndi að dilla mjöðmunum í takt við þýsku tónlistina, en aðrir dansstílar komu eiginlega ekki til greina þar sem að það var alveg gjörsamlega troðið þarna inn af fólki! Ég verð þó að segja að ég kom ekki auga á einn einasta hamstur þetta kvöld, guði sé lof. En já, þarna stóð ég og dansaði með fullt af Davíðum og Jónum og Soffíum og Ingum og hver ein og einasta manneskja bauðst til þess að fara og kaupa handa mér bjór... Jahérnahér. Fyrir áhugasama verð ég þó að bæta því við að ég drakk aðeins um tvo desílítra, það er náttúrulega betra að vera með fulle femm þegar maður er svona í útlöndum!

Um hálftvö-leytuð var barnum þó lokað, við grátur og gnístran tanna háskólanemanna. Þá var farið út og reykt hass og svona. Neinei, ekkert allir, bara nokkrir! Eftir mikið japl, jaml og fuður var ákveðið að halda á annan bar. Einhvern veginn fór það svo að ég týndi öllum sem ég kannaðist við, en það var allt í lagi, ég fann mér bara nýtt fólk til að tala við! Reyndar var það fólk búið að rabba alveg heillengi við mig á hollensku áður en það fattaði að ég væri nú bara hreint ekkert hollensk! Og svo fattaði það að ég hafði hreint ekki talað neina hollensku við það, en það eina sem ég hafði sagt við var "Hey, have you seen Swanni around?". Humm, kannski voru sumir dálítið í glasi...

En svo fann ég aftur kunnugleg andlit (já, mörg kunnugleg andlit, en engin nöfn, haha) og læsti hjólið mitt við nokkur önnur hjól. Beið síðan fyrir utan barinn heillengi með þýsku stelpunni, en flestir skiptinemarnir sem ætluðu á barinn komust hreinlega ekki inn, því í síðustu viku voru einhverjir skiptinemar sem stálu alveg skrilljón vínflöskum og svona af barnum... Einn gaur var meira að segja settur í fangelsi og alles! Staðurinn er nefnilega vaktaður með myndavélum í hverju horni...

En eftir smá stund komumst við þýska stelpan þó inn, eftir að hafa logið því að við tilheyrðum alls ekki skiptinemahópnum. Þegar inn var komið var stefnan rakleitt tekin á dansgólfið þar sem sumir misstu sig aðeins í tjúttinu og sumir voru óþyrmilega mikið farnir að dansa viðreynsludans við mig... En ég var nú ekki lengi að losa mig svo svoleiðis! Isspiss. Um þrjúleytið ákváðu háskólanemarnir þó að það væri tími til kominn að leggja leið sína heim að sofa, enda skóli daginn eftir og svona... Svo var ég knúsuð í kaf og boðið að mæta á barinn á hverjum einasta miðvikudegi, og síðan brunaði ég heim á hvíta flotta Peugot (pusjó) hjólinu mínu, made in France.

Nei vá, þetta var nú löng færsla! Sjálf nenni ég aldrei að lesa svona djammlanglokur hjá öðrum, en vil ég þó benda á að allt er merkilegt í útlöndum og er þetta því vel prenthæft að mínu mati... Hoho!

Og kannski ég bæti því við, að þegar Heiða, Egill og Rakel mætti í skólann í morgun sagði hver einn og einasti maður "HEY, I DANCED WITH YOUR AU-PAIR LAST NIGHT!!!".

Puss och kram älsklingarnir mínir, koss til vinstri, koss til hægri, koss til vinstri!
Anna the Au-pair

Garg!

Jahérnahér, þá er ég búin að skipta um útgáfu, og bið ég fólk um að panikka ekki mikið þótt það sé allt í klessu í tenglunum, sem og ýmsu öðru, ég mun vinna að því að laga þetta þegar ég hef tíma...

Og þótt mér sé alveg meinilla við að þurfa að skipta svona um útgáfu, þá verð ég þó að viðurkenna að þetta er dulítið sniðugt, t.d. getur maður birt færslur sem aðeins útvaldir fá að sjá og svona... Heh, ekki það að ég muni nota það mikið, hef ekki þurft á því að halda hingað til allavega!

En ég verð eiginlega að þjóta núna, er að fara í bæinn í bjórþamb á bar þar sem haldið er hamstrakapphlaup á happyhour, og happy hour er eiginlega hverja einustu klukkustund... Oj bara! Ómannúðlegt alveg hreint :S

Og ég bið alla þá sem ég hef ekki hitt á msn alveg HEILLENGI (t.d. Hrafnhildi) afsökunar, ég er bara svo ferlega bissí alltaf hreint að það gefst lítill tími til að kíkja á msn, en ég skal reyna að taka mig á þessum málum!

Jæja, yfir og út, og reynið að panikka ekki yfir allri þessari klessu hér til hliðar...

Hæ hó jibbí jei og jibbí jei

Það eru 30 dagar þar til ég sný aftur úr rúmlega 6 mánaða útlegð. Og sjá, mér berast fagnaðaróp!

Þið skuluð þó ekki halda að ég ætli að stoppa eitthvað lengi heima á Íslandi, nei ó nei, þið eruð nú ekki svo heppin. Stoppa kannski í svona tæpan mánuð.

Annars er það nú helst að frétta, að þessi blogger minn (maður fer inn á blogger.com til þess að blogga á blogspot) vill endilega að ég skipti yfir í einhverja nýrri útgáfu. Fyrst var þetta voða laumuleg auglýsing svona til hliðar við stjórnborðið mitt, en nú er svo komið að tilkynning um þetta mál þekur næstum allan skjáinn þegar á skrái mig inn! Þetta hljómar þó alveg stórhættulega þar sem maður þarf að búa einhverja google-aðganga og eitthvað drasl, og ef maður skiptir um útgáfu er ekki hægt að skipta aftur yfir í gömlu útgáfuna... En jömundur minn, ætli ég verði ekki að láta undan þrýstingi bloggsvæðisins og skipta, en ekki láta ykkur þá bregða mikið ef mér tekst að klúðra þessu algjörlega og bloggið mitt hreinlega hverfi eða neiti að virka eftir þær aðgerðir.

En ég nenni ekki að pæla í þessu núna, þarf að skella mér í danstíma!

Sunnudagseftirmiðdagur

Jökk, það er alveg grenjandi rigning úti! Já, ég er fegin að vera ekki úti að skokka núna! Reyndar er svo dimmt úti að mér dytti í raun aldrei í hug að fara út að skokka eftir klukkan sex... margt leynist nefnilega í myrkrinu, alls konar klíkur með skammbyssur og svona.

Annars gerði ég góðan túr í bæinn í gær þar sem ég splæsti í ýmsu flottu dóti (eða splæsti í ýmist flott dót?), m.a. tölvumús sem er þannig af guði gerð að þegar að kveikt er á tölvunni verður hún blá og lýsir svo miklu bláu ljósi að ég þarf ekki lengur að hafa kveikt á ljósi hérna í herberginu! Eða svona næstum því. Hún lýsir allavega mjög mikið.

Já, ég sagði í herberginu. Því að í gær fékk ég nefnilega netið upp í herbergi til mín! Við skulum gefa því stórt og mikið klapp, byrja núna!

Já takk fyrir það. Annars ætti ég nú kannski að fara og punta mig eitthvað, mig grunar nefnilega að von sé á einhverjum háskólagellum (nálægt mér í aldri) í heimsókn hingað í Geldersedam 42 á eftir í bjór og snakk, og kannski algjör óþarfi að líta út eins og útigangsmaður... En það orð lýsir einmitt útliti mínu þessa stundina mjög vel.

Hafið það gott! Ástarkveðjur, Anna van Bosch

Ó andi, hvar ertu?

Ég held ég sé búin að missa hæfileikann til þess að hrista skemmtilegar færslur fram úr erminni. Já, kannski andinn sé loksins búinn að yfirgefa mig, eftir fjögur og hálft ár í bloggbransanum? Nei, ég neita að trúa slíkri vitleysu, ég hlýt að koma mér aftur í gírinn innan skamms.

Annars er nú fátt að frétta, fyrir utan það að mér er svo kalt á tánum að mér skapi næst að stökkva upp á fjórðu hæð og ná mér í ullarsokka! Jahérnahér.

Og hey, hvernig segir maður eiginlega "duglegur" á ensku? Iss, ég pældi einmitt heillengi í því um daginn þegar ég var úti í almenningsgarðinum með krakkana.

Ég var sem sagt úti að labba með allan skarann. Afskaplega myndarlegur ungur maður var búinn að hlaupa 5 sinnum framhjá mér, en samkvæmt mínum útreikningum var hann aðeins 7 og hálfa mínútu að hlaupa einn hring. Á sjöunda hring mannaði ég mig upp í að tala við kauða. Og þar sem að ég vissi ekki hvernig átti að segja orðið "duglegur", þá varð þetta heldur snubbótt.

Anna (gargandi): Hey, you really love jogging, huh?
Gaur (á hlaupum): Hehe, yeah!

Á næsta hring brosti hann ósköp sætt til mín og ég kiknaði í hnjánum.
Á níunda hring gerðist þetta:

Gaur (öskrandi): This is my last one!
Anna (gargandi): Hehe, allright!

Og svo fór ég heim.

Þegar heim var komið spurði ég heimilisfólkið hvernig maður segði eiginlega duglegur á ensku, svona svo ég gæti tekið þetta með trompi næst. Rakel svaraði að bragði: "Hey, good job!". Damn, ég fattaði ekki að segja það! Hvað segið þið, er hösl aldarinnar í uppsiglingu?

O-ó

Hvursu ömurlegt er það að vera búin að kaupa risastóran kassa hjá póstinum, eyða korteri í að setja hann saman, troða 9,6 kílóum af drasli í hann og raða öllu alveg svakalega vel til þess að koma enn meira drasli fyrir, en fatta svo að maður setti kassann vitlaust saman? Og svarið þið nú!

Draumahúsnæðið eller hur?

Hahaha! Fyrir þá sem ekki vita, þá er ég í óðaönn þessa dagana að skoða leigumarkaðinn í Kaupmannahöfn. Ég rakst á eina alveg bráðfyndna auglýsingu sem ég barasta verð að snara yfir á íslensku og birta hér:

Hæhæ! Ef þig vantar hlýjan og huggulegan stað til að búa á núna í kuldanum, þá er þetta kannski eitthvað fyrir þig. Íbúðin er í Glostrup við Kaupmannahöfn. Þú getur flutt inn akkúrat núna ef þið bráðvantar stað til að búa á, en annars eftir samkomulagi á milli 15. nóvember og 1. desember 2006, eða bara þegar þér hentar.

Ég er sætur og góður maður á miðjum þrítugsaldri með hjartað á réttum stað, sem leitar að einhverjum til þess að deila 55 fermetra íbúð með. Ég leita að sætri og góðri stelpu, því að fyrri meðleigjandi minn var stelpa sem ég á alveg rosalega góðan vinskap með í dag. Húsaleigan mun vera 1.500 (danskar) krónur á mánuði, allt innifalið, sem sagt rafmagn, hiti, kapalsjónvarp og líka internet ef þú óskar eftir því. Ég er auðveldur í umgengni og er ekki með miklar kröfur, bara ef þú ert róleg og góð, en annars er ég mjög góður og vinalegur strákur sem metur heiðarleika mikils og býst að sjálfsögðu við því sama af þér. Það er mikilvægt að þér líði eins og heima hjá þér, heimili mitt er líka þitt heimili, og þrátt fyrir að ég auglýsi eitt herbergi til leigu, þá færð þú samt bara stofuna því ég þarf oftast að nota herbergið sjálfur. Þannig að við notum stofuna eiginlega saman og það er sameiginlegt baðherbergi og eldhús þannig að ef þú ert stelpa sem vilt kannski búa nær kærastanum þínum eða Kaupmannahöfn er þér velkomið að hafa samband við mig. Ef þú reykir ekki er það í lagi, en ef þú reykir ekki þarftu samt að þola reyk, því ég reyki.

Ef þú getur ímyndað þér huggulega sambúð þar sem við eldum mat og horfum á myndir á kvöldin eða höfum það alveg rosalega notalegt saman, þá ertu hjartanlega velkomin. Íbúðin er öll útbúin húsgögnum, bæði herbergið og stofan, svo þú þarft bara að hafa föt og svoleiðis með. Þú getur leigt hér í stuttan eða langan tíma, allt eftir þínum þörfum, og ef þú þarft stað til að vera smá ein, kannski með kærastanum þínum, sem sagt bara um helgar, þá getum við líka fundið eitthvað út úr því, ef ég hef möguleika á að búa einhversstaðar annarsstaðar akkúrat þá helgi. En annars er að bara að hafa samband við mig.

Íbúðin mín er ca. 10 kílómetra frá miðbæ Kaupmannahafnar og það eru góð strætó- og lestarnet til Kaupmannahanfar. Það er heldur ekki svo langt að fara til að kaupa í matinn.

Ef þú hefur annars konar þörf fyrir að nota íbúðina mína, spurðu þá bara. Næstum allt er mögulegt og ef þú átt alls engan pening þegar þú flytur inn þá hljótum við að geta fundið út úr því. Þetta er mjög langur texti, en mér finnst mikilvægt að þú fáir að vita eins mikið og mögulegt er þar sem að þú munt búa í ákveðnum ramma. Ef það er eitthvað sem ég hef gleymt, eða eitthvað sem þér finnst vanta í auglýsinguna, þá er þér meira en velkomið að hafa samband við mig. Þú getur haft samband í gegnum tölvupóst eða msn eða beint í gemsann þar sem þú getur líka sent mér sms.

Húsnæðisknús frá Sven.

Hvað segið þið, er ég búin að finna draumahúsnæðið? BWAHAHA!

Myndir!

Jæja, kannski ég skelli inn nokkrum myndum sem ég tók í fyrradag... Eins og svo oft áður takmarkast myndefnið ansi mikið við tré og gróður...

Ég veit nú ekki alveg hvaða ber þetta eru, en má þó til með að láta einn brandara fylgja með: Hefur þú séð sól berja sultu? Hahaha, miðvikudagshúmor í boði Önnu! Ég verð þó að segja að mér finnst eitthvað jólalegt við þessa mynd...

Já, týpískt hollenskt sætt hús

Það er rosalega mikill gróður utan á húsunum hérna

Sum trén hérna eru fjólublá... Sést reyndar illa á þessari mynd

Sum trén eru orðin ansi sköllótt greyin

Þið eruð kannski með snjó - en við erum með laufblöð! Ég lendi oft í því að kafa laufblaðaskaflana upp að hjám!

Tré

Og annað tré

Jahérnahér hvað þetta er skemmtilegt myndefni!

Garðarnir við húsin eru yfirleitt pínulitlir, en maður minn hvað þeir eru flottir!

Fullt af berum

Ekkert smá flottur garður

Svo flott

Það sem fólk nennir að dunda sér við!

Sum trén eru græn... sko stofninn sjálfur, ekki bara laufblöðin!

Ég tek mig nú ansi vel út með barnaskarann

Já, hér á bæ ætlum við að reyna að vinna matarkörfu upp á 100 evrur með því að setja eitthvað blað frá einhverri búð út í glugga. Þar sem að ekki er alveg augljóst hvaða húsnúmer á hvaða glugga, þá var ég sett í að skrifa 42 á blað, til að það fari ekki á milli mála að við búum í Geldersedam 42. Ég kreisti úr mér alla þá listrænu hæfileika sem ég hef upp á bjóða, og er þetta afraksturinn... Reyndar hafa sumir gagnrýnt að þessir tveir séu eins og fimm á hvolfi, en ég hlusta ekki á svoleiðis bull...

Hér er svo glugginn í allri sinni dýrð

Hafið það gott! Kveðja, Anna van Bosch

Hey, þið hollensku stjórnvöld!

Hvurslagar glæponar og dónar eru það eiginlega sem taka Footballers' wives af dagskrá á sunnudagskvöldum og setja inn FERÐAÞÁTT í staðinn?

Það ætti að setja svona óþverralýð á hæli.

ÉG VIL FOOTBALLERS' WIVES!!!

Skyldða vera jólahjól dúdúdúrúmm

Nei, ég get ekki meira!

Verð
að
hlusta
á
jólalög...

Mér líður eins og syndugri konu, ég bara kem þessu ekki út úr hausnum á mér! Öll síðasta vika fór í að söngla "Jóóólin, jóóólin aaallsstaðar" úti á leikvelli og búa til R&B dansspor við "Snjókorn falla" í glæsilegum flutningi mínum. Í dag hef ég síðan verið í afskaplega rómantísku skapi og gargað "Jólagjöfin mín í ár ekki metin er til fjár, ef þú bara vildir hana af mér þiggja..." við allar mögulegar og ómögulegar aðstæður. Er mér viðbjargandi?

Hugsa samt að ég reyni að þrauka aðeins lengur, allavega til kvölds. Vá, mig svimar, ég hlakka svo til í kvöld! Bara verst að ég skildi alla jólageisladiskana mína eftir heima á Íslandi, yfirvigt þið skiljið... En blessunarlega er ég með búnt af jólalögum í tölvunni minni, hoho!

Nei, ég get ekki meira. Ætla að rumpa af þessu þrususpennandi spænskuverkefni, og blasta svo Strumpajól í mp3 spilaranum mínum... Adiós!

Mig langar svo í ljón og fíl í skóóóinn...

Nokkrar myndir

Jæja, ég hef nokkrar myndir handa ykkur! Sumt er tjah, tjah, tekið fyrir svona mánuði síðan, annað fyrir hálfum mánuði síðan, eitthvað fyrir viku síðan og nokkrar í gær...

Ristastóra kirkjan í miðbænum, hún er víst frekar fræg fyrir frábæran arkitektúr...

Þessi mynd er af sömu kirkjunni

Og önnur

Það var spilaður póker hér í Geldersedam 42 fyrir tveimur vikum síðan. Ég var nú frekar stolt þegar ég hafði eignast svona peningasummu, enda hafði ég aldrei eignast svona mikla peninga í póker áður...

Ogt svo eignaðist ég fleiri peninga

Þarna vissi ég varla aura minna tal

Maður minn sko!

Það tók því ekki lengur að raða peningunum

Og þarna var ég búin að vinna spilið!!!

Örlítið sjúskuð klukkan fjögur að nóttu til eftir 6 KLUKKUSTUNDA spilamennsku...

Núna koma nokkrar myndir sem ég tók í garðinum fyrir akkúrat viku síðan

Græn og falleg tré, farin að fá smá haustblæ á sig

Morgunsólin var ekkert smá falleg

Garðurinn er fallegur að degi til, en á kvöldin er hann stórhættulegur því þar halda dópistar og aðrar klíkur til og sumar eru meira að segja með skammbyssur...

Það er svo fallegt í Hollandi

Og enn fleiri tré

Skuggarnir eru langir í morgunsólinni

Ég á leiðinni í bæinn í gærkvöldi

Það er kominn jólavarningur í sumar búðirnar

Já, þannig er nú það! Vona að þið hafið notið vel, það er alltaf gaman að sjá myndir frá útlöndum... :)

Lesandi októbermánaðar

Jæja fólk, þá er komið að því að tilkynna hver vann kommentakeppni októbermánaðarmánaðar! Keppnin var æsispennandi eins og alltaf og tvísýnt um tíma hver hlyti titilinn... En talningu er lokið og fóru leikar svo:

1. sæti

Það þarf ekki ekki að spyrja að því, hún Hrafnhildur Ýr Benediktsdóttir Cummings kom, sá og sigraði, aftur! Hún svoleiðis hristir kommentin úr erminni á sér og uppsker eins og hún sáir!!! :D

2. sæti

Hún Elín Ósk Magnúsdóttir stóð sig líka eins og hetja, og var aðeins 9 kommentum á eftir fyrsta sæti, og þar sem kommentafjöldinn er orðinn svo mikill, þá verður að segjast að það er svo gott sem enginn munur!

3. sæti

Litli brósi, öðru nafni Kristinn Björn Haraldsson, kommentaði líka af miklum móð og var aðeins 3 kommentum á eftir öðru sæti. Á myndinni gefur á að líta Kristin, mig og pabba þar sem við sátum og biðum eftir að mamma væri búin í klósettröðinni á McDonalds í Kaupmannahöfn. Friðrik, hinn litli bróðir minn, tók myndina.

Þannig fór það! Þakka ég einnig öllum öðrum fyrir góða þátttöku! Og kannski ég segi frá því, að í lok ársins mun ég telja saman ÖLL kommentin, og sá sem á flest kommentin samanlagt þá mun eiga von á stórglæsilegum hollenskum glaðningi, svo það er til mikils að vinna!

Nú er frost á Fróni

Í dag lá ég í sólbaði uppi á svölum í 28 stiga hita með tequila í annarri og sólarvörn í hinni.

Nei, nú er ég að ljúga. Í fyrsta lagi get ég ekki hugsað mér að tengja áfengisdrykkju við sólböð og í öðru lagi var bara 7 stiga hiti og ég fór ekki í neitt sólbað.

Þegar ég fór svo í bæinn í kvöld (allar búðir eru opnar til 21 á fimmtudögum), klædd í gellubuxur sem ná aðeins niður á miðja kálfa, þá voru bara 5 gráður.

En blessunarlega keypti ég mér þó úlpu í gær! Já, ég fór í bæinn í gær og hefði ekki komist heim aftur hefði ég ekki keypt eitthvað til þess að halda lífi og limum, svo ég splæsti í úlpu sem ég hef haft augastað á heillengi. Og þetta er ekki bara einhver úlpa, neinei. Þetta er sko ekta gelluúlpa! Húhú.

Hins vegar verð ég að lýsa yfir hneykslun minni á mæðrunum hérna í Hollandi! Ég sé oft mæður (sem eru allar á fertugsaldri því hér eignast ENGINN undir 32 ára aldri börn) hjóla með börnin sín hér í kring, og börnin eru ALDREI ALDREI ALDREI MEÐ HÚFUR!!! Ekki einu sinni börn sem eru bara eins árs! Og ég, sem þriggja barna móðir, verð að segja að ég er yfir mig hneyksluð, og ef ég vissi númerið hjá hinni hollensku barnaverndarnefnd, jah, þá myndi ég allavega íhuga að hringja þangað... Þetta er alveg rosalegt og mitt "móðurhjarta" brestur næstum því við svona sýn. Og ég stoppaði meira að segja alveg extra extra stutt úti á leikvelli í morgun, því vettlingarnir voru alltaf að detta af þeirri yngstu og ég vildi ekki að henni yrði kalt á puttunum... jeminn eini, mér hefði ALDREI dottið í hug að það væru til mæður sem gerðu börnunum sínum það að vera HÚFULAUS úti! Jadúddamía.

Og hey, það er búið að finna ofn sem hægt er að setja upp í herbergi til mín! Ég reyndar gleymdi að drösla honum upp í dag, svo ég verð víst að vakna aftur í 14,5 gráðum, eins og gerðist í morgun... En ofninn fer upp á morgun, og þá verður sko kynt í botn!

Nei úff, þessi færsla fjallaði öll sömul um veðrið. Reyni að skrifa eitthvað uppyggilegt næst! Já, svo á ég eftir að tilkynna úrslitin úr kommentakeppni októbermánaðar, en niðurstöður liggja fyrir nú þegar, þarf bara að skella því hingað inn :) Síðan á ég eftir að sýna ykkir fullt af myndum og svona...

En núna er best að koma sér í háttinn, m.ö.o. kappklæða sig í öll hugsanleg náttföt og leggjast undir þykka sæng og teppi... Góða nótt, elskið friðinn og kyssið á kviðinn og hagið ykkur skikkanlega! ;)

Fruss!

Jæks! Þá er maður búinn að brjóta fyrsta hollenska hjartað... Jömundur minn hvað drengurinn var samt fallegur, en jah, algjört óþarfi að segjast vera ástfanginn af mér eftir 20 mínútur... Algjört turn-off verð ég nú að segja!

Jájá Anna, við skulum vera svolítið opinská á þessu bloggi hérna! *Hósthóst*. Að sjálfsögðu koma mín "ástarmál" ykkur nákvæmlega ekkert við, en af því að maður er nú í útlöndum er nú allt í lagi að segja frá svona skondnum atburðum!

En já, ég er sem sagt búin að finna POTTÞÉTTA aðferð til þess að vekja heilmikla athygli og fiska nokkur símanúmer í leiðinni! Lesið áfram...

Já, í dag var ég sko í algjöru uppáhaldi hjá strákunum mínum tveimur (tveir fimm ára guttar). Fjörið byrjaði um þrjú-leytið. Fyrst gúffuðum við í okkur gommu af keyptum kanelsnúðum. Síðan bjó ég til skutlur og lék kónginn í æsispennandi og hávaðasömum stríðsleik þar sem við svoleiðis stráfelldum óvinina hægri vinstri. Því næst kappklæddi ég barnaskarann í útiföt og við fórum út í almenningsgarðinn hér fyrir utan, sú yngsta (einsoghálfsárs) var að sjálfsögðu í kerrunni sinni. Núnú, þarna gengum við í hægðum okkar eins og gengur og gerist, og allt í einu datt mér í hug að vera alveg ferlega fyndin og hlaupa eins hratt og ég gæti niður smá brekku sem er þarna. Já, og ég öskraði örlítið í leiðinni, svona til að vera ennþá fyndnari. Þetta vakti þvílíka lukku, að ég ákvað að haga mér eins og algjör asni, svona einu sinni, til að gleðja blessuð börnin aðeins meira. Strákarnir fengu að keyra kerruna (þetta er svona kerruvagn með dekkjum sem fara út um allt og ekki beint auðvelt fyrir fimm ára börn að stýra slíku) og klessti kerran oftar en ekki á runna eða var næstum lent út í vatn... Og þarna hlupum við fót við fót, öskrandi og gargandi og gerðum allskonar Taekwondokúnstir, strákarnir keyrandi kerruna og ég tók fimleg R&B dansspor á milli valhoppa. Fljótt fór okkur að hitna í hamsi, og enduðum við bara á bolunum að stikna úr hita. En já. Garðurinn var fullur af fólki, og þarna hlupum við argandi og gargandi og baðandi út öllum útlimum, og gangandi vegfarendum fannst það alveg ægilega fyndið. Og svo stoppuðu þrír strákar okkur, hojhoj!

Já, eftir að hafa spjallað við þá um stund spurði einn þeirra, örlítið myndarlegur svona, mig um símanúmerið mitt. Obbobb! Og ég kann ekki símanúmerið mitt og gemsinn minn var fjarri góðu gamni og enginn penni var á staðnum, svo þá voru góð ráð dýr! Þá tóku strákarnir upp á því að spyrja alla sem gengu framhjá hvort þeir væri með penna, og einn hjólaði meira að segja alveg lengst í burtu til að spyrja eitthvert fólk sem sat í makindum sínum á bekk hvort það væri nokkuð með penna á sér... En nei, nútímafólk gengur ekki með penna í vasanum, svo gæinn reddaði þessu með því að skrifa með steini á pappírsmiða. Þegar heim var komið sendi ég honum svo sms með númerinu mínu.

(Innskot: Bara til að segja ykkur hvursu frábærlega skemmtileg barnapía ég var í dag, þá héldum við "partíinu" (strákunum fannst þetta sko algjört partí!) áfram þegar heim var komið og skelltum okkur í SingStar þar sem ég öskraði mig hása þegar ég söng "Skeiter boj" af mikilli innlifun, sjö sinnum í röð).

En já, svo hringdi gæinn og ég fór og hitti hann. Fínasti gaur maður! En eins og áður segir, þá er það örlítið too much að fá ástarjátninguna eftir 20 mínútur, auk þess sem ég fékk að heyra svona 23 sinnum að ég væri "so beautiful", á 10 mínútum!!! Ég sagði kauða að þetta gengi nú ekki lengur, ef ég fengi að heyra það einu sinni enn að ég væri bjútífúl (sem ég nú reyndar er, haha, en öllu má nú ofgera!), þá myndi ég grínlaust brjóta á honum nefið!!! Bjó svo til heillanga sögu um að ég ætti nú kærasta heima og svona, sem sæti og biði eftir mér svo ég gæti nú ekki farið að dandalast með einhverjum hollenskum... Og svo sagðist ég þurfa að gera söguverkefni (sem var nú reyndar alveg satt) og þyrfti að drífa mig heim... Æi greyið. Það fór næstum því með hann, þvílík sorg í gangi, en hann fékk þó leyfi til þess að hringja í mig á laugardagskvöldið. Já, ég er alltaf til í smá djamm sko! Vond eða hvað? Held ég hefði nú átt að frelsast þarna á laugardagskvöldið, hehe, þá hefði nú kannski allavega sleppt því að ljúga svona mikið, því það er náttúrulega ein af mestu syndunum...

Nei, uss, maður á ekki að segja frá svona "ástarsögum" á blogginu sínu. Þið lásuð þetta aldrei!

Ástarkveðjur, Anna the Heartbreaker