Nei nei, ekki um jólin

Ó boj. Í gærkvöldi fékk ég örlítið sjokk þegar mér tókst ekki með nokkru móti að opna tölvupóstinn minn. Það virkaði ekki í neinum netvafra, og þaðan af síður í öðrum tölvum, og sá ég líf mitt hrynja fyrir augunum á mér. Eða nei, kannski var það ekki alveg svo slæmt, en allavega lifi ég og hrærist í innhólfinu mínu. En síðan eftir hálftíma hrökk þetta nú allt saman í gang aftur, hjúkket!

Já, mínir kæru lesendur, þið verðið að afsaka bloggleysið sem hefur ríkt á þessari síðu undanfarið, ég hef einfaldlega haft nóg annað að gera. Í gær skellti ég mér til að mynda í spænskupróf, þar sem ég fór að sjálfsögðu á kostum. Ég tók prófið í gamla grunnskólanum mínum. Mömmu og pabba fannst ekkert athugavert við að láta mig keyra þangað eina í myrkri og snjó, og ég hef ekki einu sinni snert bíl síðan í byrjun júní! En ég höndlaði aðstæður að sjálfsögðu mjög vel, stundum fór ég meira að segja alveg upp í 70 km/klst! Maður er ekki Íslendingur fyrir ekki neitt, það get ég sagt ykkur.

Núnú, hvað fleira? Já, í dag er ég í góðu skapi, og hugsa að ég verði í góðu skapi alveg þar til ég stelst í smákökurnar næst. Já, í dag er dagurinn sem ég sá loksins mjög hagstæða og fallega tölu á vigtinni! Ég hélt ég yrði ekki eldri, og steig grínlaust 5 sinnum á vigtina og vatnsmældi mig og alles til þess að ganga úr skugga um að þetta væri ekki bara vatnsskortur. Íha!

Nei, best að fara og bjarga heiminum, ellegar fara út að skokka.

Ástarkveðjur úr sköflunum, Anna gella Grænvetningur