Ísland, fagra Ísland!

Eigum við ekki að taka nokkra punkta á þetta?

- Ég fór út með ruslið í Hollandi klukkan sjö í gærmorgun í 16 stiga hita.
- Ég gaf internetnágrannanum hjólið mitt, hann var ósköp glaður.
- Ég tók lestina til Amsterdam.
- Ég var með 18 kíló í yfirvigt en þurfti bara að borga fyrir 13 kíló. Guði sé lof hafði ég vit á að senda rúmlega 30 kíló á undan mér með póstinum...
- Flugið var ljúft og gott, og góður matur og alles.
- Ég lenti á Íslandi eftir akkúrat 6 mánuði og einn dag í útlöndum, ég fór út 4. júní.
- Það var FROST á Íslandi þegar ég lenti!!! Ég hélt ég yrði ekki eldri.
- Ingi elskan, minn kæri fyrrverandi meðleigjandi, kom alla leið frá Akureyri og náði í mig.
- Ég skrapp í heimsókn til hennar Lilju minnar. Í þetta skiptið tók það okkur Inga aðeins 20 mínútur að finna götuna hennar, það tók eina og hálfa kukkustund síðast...
- Það var svo skemmtilegt hjá Lilju að við Ingi stoppuðum óvart í klukkutíma, við ætluðum samt bara að kíkja í dyragættina sko...
- Ég keypti mér epli í Borgarnesi sem kostaði 68 krónur. 68 KRÓNUR GOTT FÓLK!!! Ég fór samstundis að kjökra og bað Inga um að skutla mér aftur til Kelfavíkur MED DET SAMME, þar sem ég ætlaði að taka samstundis fyrsta flug út aftur. Rán um hábjartan dag, ég segi ekki annað.
- Ingi heimtaði að fá að skutla mér alla leið heim í Mývatnssveit, þrátt fyrir að upprunaleg plön hafi gert ráð fyrir að hann kastaði mér út á Akureyri.
- Óli og Styrmir slógust með í för á Akureyri.
- Ég skemmdist svolítið á sálinni á leiðinni frá Akureyri til Mývatnssveitar.
- Strákarnir fíluðu hollensku geisladiskana mína sem ég keypti á bílskúrssölu alveg í tætlur. Sérstaklega fíluðu þeir hollensku cover-lögin, á borð við Eminem með hollensku rappi og Village people.
- Ég kom heim í sveitina klukkan tvö í nótt.
- Það er svo gott að vera heima!!!
- Ég elska rúmið mitt.

Já, ég er komin heim! Jess :)

Æ-æ

Nei, ég skrifaði svo leiðinlega færslu að ég get ekki gert ykkur það að birta hana. Allavega, ég er búin að skrifa hana svo nú get ég farið að sofa.

Góða nótt ástarpungarnir mínir!

I'm in love with Holland

Já, það er alltaf eitthvað um að vera hjá manni hér í Hollandi.

Í gærkvöldi var ég í mínum mestu rólegheitum að taka mig til fyrir djamm og svona, og allt í einu heyri hina íbúa hússins tala um gas og gaslykt. Ég fór að sjálfsögðu fram til þess að tékka á því um hvað málið snérist, og þá var komin þessi svakalega gaslykt komin í húsið! Við að sjálfsögðum gerðum hið eina rétta í málinu, dúðuðum okkur og fórum út, hringdum í eigandann sem hringdi í gashjálparfyrirtæki og við létum einn nágranna okkar fara inn og athuga hvort hann finndi upptök gaslekans, en hann fann ekkert frekar en við. Við reyndum þá að hringja dyrabjöllunni frá öðrum nágranna okkar sem býr akkúrat undir íbúðinni okkar, en enginn svaraði. En seinna sáum við konuna samt í gegnum glugga og bönkuðum eins og óð værum á gluggann, enda algjör óþarfi að láta fólk springa í loft upp vegna gasleka. Og sjá, þegar kellan loksins kom út, þá tjáði hún okkur það að hún væri nú bara að prófa nýja fondú-pottinn sinn sem gengi fyrir gasi! Og þar sem að gas leitar upp, þá fór það allt saman upp til okkar í gegnum holur sem er á veggjunum... Þannig að við afpöntuðum gashjálparfólkið og fórum upp aftur. Þetta kostaði nú samt nokkur hjartaslög.

En allavega. Mér tókst að mæta tímanlega á djammið í þetta skiptið, nánar tiltekið klukkan rétt tæplega tíu!!! Nei, ég er ekki að ljúga. Fyrst lá leiðin á skíðabarinn, sem heitir nú reyndar Þrjár systur, þar sem við skelltum okkur á barinn. Mér fannst ég nú samt vera svolítið undarleg í hausnum og hélt að gasið fyrr um kvöldið hefði haft einhver áhrif. Eftir að ég var búin með hálfan bjór fór mig að svima og skyldi ekki af hverju, hélt kannski að ég hefði skyndilega breyst í algjöran hænuhaus og væri orðin full af hálfum bjór!!! Hahaha. Og síðan fór barborðið að hringsnúast fyrir augunum á mér. Ég var komin á fremsta hlunn með að fara bara heim, það gengi ekki að vera svona á djamminu. En loksins fattaði ég þetta! Það var þá raunverulega barborðið sem snérist í hringi!!! En barþjónninn sem stóð inni í miðjunni á barnum hreyfðist ekki neitt! Mér fannst þetta nú frekar furðulegt allt saman, og það sem ég skyldi engan veginn var hvernig ég færi eiginlega að því að fylgja bjórnum mínum á borðinu eftir án þess að taka eftir því að ég væri eitthvað að labba á eftir honum! Ég vakti til máls á þessu við Hollendingana sem voru með mér, en þeir hlógu og bentu mér á að horfa niður fyrir lappirnar á mér, haha, þá hreyfðumst við með borðinu því við stóðum á risastórum snúningsdiski! Ég hef nú bara aldrei séð þetta né heyrt áður.

En allavega. Eftir að hafa staðið þarna um stund og snúist, þá ákváðum við að fara á Lalalaa sem er dálítinn spöl frá skíðabarnum. Og þar sem að jakkarnir okkar voru allir saman í geymslu, þá fórum við út í kuldann á bolunum. Oj bara, hvað það var kalt. Eftirfarandi samtal átti sér stað:

Anna: It's sooooo cold outside!!! Why don't we run?
Hollendingarnir allir í kór: BWAHAHAHAHAHA!!! Run??? Where are you from??? People don't run when they go out!!!

Þannig að við hlupum ekki.

Við vorum mætt á Lalala um ellefu-leytið, og var staðurinn alveg gjörsamlega troðinn. Já, ég sagði klukkan ellefu!!! Við skelltum okkur að sjálfsögðu á gólfið og dönsuðum eins og við áttum lífið að leysa. En vá, fólk var alltaf að sulla áfengi út um allt, því fólk sest að sjálfsögðu ekki niður á meðan það fær sér í glas, nei, Hollendingar eru svo miklar dansfríkur að það hálfa væri hellingur. Ég fékk meðal annars minnst 10 bjórgusur á ökklana á mér, eina stóra á bringuna á mér og aðra álíka stór á bakið á mér... Oj bara.

En já, ég var komin heim um þrjúleytið eftir að hafa farið á Ali Baba og horft á hina borða Kebab.

Allavega. Ég segi þetta nóg í bili. Og hver veit, kannski blogga ég næst frá Íslandi? Sjáum til :)
Ástarkveðjur og knús til ykkar allra, Anna van Bosch, Hollendingur í húð og hár :)

Ó boj

Það er svo gaman að vera ég! Vá, ég hreinlega kemst ekki yfir það.

Seinniparti dagsins eyddi ég með snarklikkuðum Hollendingum. Sumir þeirra töluðu meðal annars mjög slæma ensku (þrátt fyrir yfirlýsingar mínar í seinustu færslu, og já, þeir eru allir á mínum aldri), og þá varð ég að gjöra svo vel og nota alla mína frábæru hollenskukunnáttu, sem takmarkast að miklu leyti við "Þetta er stórt hús" og "Takk fyrir". Hoho, en ég brilleraði allavega í því að segja fólki hvað klukkan var, það kann ég upp á mína tíu fingur!
Dagurinn endaði síðan á pitsustaðnum "Ali Baba" þar sem allir fengu sér kebab - nema ég. Ég fékk mér cheeseburger, sem ég fékk framreiddan í pítubrauði... Örlítið spes, en himneskt engu að síður. Reyndar fengu sumir ekki fylli sína af einu skitnu kebabi, og var þá haldið á staðinn "Kebab" þar sem að meira kebab var keypt... Ég skil ekki þetta kebab-æði í öllum löndum.

Já, svo á ég alveg eftir að segja ykkur frá afrekum gærkvöldsins! Þau voru nú reyndar ekki mörg, en eitthvað þó...

• Ég hitti símatvíburann minn!!! (Mamma, ekki síamstvíbura heldur símatvíbura... Já, bara að rétt að taka það fram þar sem ég er ekki enn búin að gleyma vídjókaramellunni góðu!). Já, ég sat sem sagt í rólegheitunum í eldhúsinu á stúdentagörðunum, og allt í einu byrjaði síminn minn að væla eitthvað. Ég fálma eitthvað ofan í tösku og stoppa pípið, og þá rekur Hollendingurinn Jesse upp skaðræðisöskur og gargar "YOU HAVE THE SAME PHONE AS I DO!!!". Já, sko kallinn, Samsung-símarnir alveg að brillera greinilega! Hins vegar eru akkúrat 6 mánuðir síðan ég gaf út yfirlýsingar þess efnis að mitt fyrsta verk þegar ég færi til útlanda væri að kaupa mér nýjan síma... En hef ég nennt að kaupa mér nýjan síma á þessum 6 mánuðum? Nóbb!
• Ég fékk óþarflega miklar upplýsingar frá sumum um háreyðingarmeðferðir á baki...
• Einn á franska kærustu sem heitir BLONDINE!!! Kannski er það skrifað öðruvísi, en það er allavega borið fram sem Blondín!!! Jahérnahér, grey stelpan.
• Ég var að sjálfsögðu kappklædd þegar ég hjólaði frá stúdentagörðunum að háskólabarnum "Tricka Bella". Einn gaurinn starði á Nike-húfuna mína.
  Gaur: You are from Iceland, right?
  Anna: Yah?
  Gaur: And you are wearing a hat?
  Anna: Yah!
  Gaur: But you are from Iceland?
  Anna: Yah, that's why!
• Nafnið mitt er í leikjamaskínunni á Tricka Bella! Yes maður! Já, einn myndarpiltur lagði það á sig að eyða alveg heilmörgum evrum í það að reyna að vinna einhvern fótboltaspurningaleik svo ég gæti fengið nafnið mitt í High-Score (það var ekki mín hugmynd samt!), en það tókst ekki alveg. En ég reddaði þessu glæsilega með því að vinna einhvern kapal sem ég hef bara aldrei á ævinni heyrt eða séð, og komst í fyrsta sæti á high-score listanum! Íha!
• Huhuhumm, ég vakti vægasta sagt OF MIKLA ATHYGLI þegar ég fór í sleik við Lieku! Jahérnahér. En ég var nú samt bara alls ekkert að kyssa hana, heldur var ég að kenna henni "þumalputtabrellukossinn", sem virkar þannig að þátttakendurnir tveir krækja höndunum saman á sérstakan hátt og sjúga síðan allan þumalputtann á sér, þannig að það lítur út fyrir að þeir séu að kyssast mjög innilegum og djúpum kossi. Æ-æ. En gæjunum fannst þetta nú hreinlega ekki leiðinlegt, því þeir vissu ekki að þetta væri plat, vúps!

En jæja, best að rimpa síðustu frönskuverkefnunum af, au revoir!

Holland, fagra Holland

Humm, kannski er kominn tími á það að ég segi ykkur pínulítið frá Hollandi. Það er að segja hvernig ég upplifi Holland.

Holland er algjört æði. Fyrst ber að sjálfsögðu að nefna veðrið. Þetta árið er veðrið svolítið undarlegt, því yfirleitt á þessum tíma árs er hitinn frá -5 gráðum og upp í 5 gráður. Núna er hitinn hins vegar alltaf á milli 8 gráða og 15 gráða. Ekki amalegt það! Hollendingar eru alveg bit yfir þessu og segja mér í sífellu að þetta eigi EKKI að vera svona! En þetta er mjög spes. Sérstaklega þegar ég fer í garðinn að skokka með jólalög í mp3-spilaranum mínum, ég meina, grasið er ennþá grænt og trén eru ennþá græn! Það er, jah, spes tilfinning.

Ég dýrka fólkið hérna. Það eru alltaf ALLIR tilbúnir til þess að hjálpa manni með hvað sem er! Hollendingar tala líka í flestum tilfellum alveg brilljant ensku, enda telur þjóðin ekki nema 16 milljón manns og viðhorfið í þjóðfélaginu er þannig að fyrst það búi svona fáir í landinu, þá sé nauðsynlegt að kunna góða ensku!

Hjólin eru svo kapítuli út af fyrir sig. Hollensk börn eignast í mörgum tilfellum sitt fyrsta þríhjól áður en þau byrja að ganga, sem sagt fyrir eins árs aldurinn. Svo það er ekkert skrítið þótt ég, sem hef aldrei verið haldin miklum hjólaáhuga, hafi til að byrja með verið eilítið smeik við að hjóla á miðjum umferðargötunum! Á mörgum stöðum eru reyndar hjólreiðarstígar, en stundum þá er ætlast til þess að hjólreiðarmennirnir hjóli á sömu götum og bílarnir. Þá er ég ekki að meina bara úti í kantinum, nei. Maður hjólar bara eins og maður sé á bíl! Og þá er nú best að vera ekkert að dunda sér...

"Eftir einn ei aki neinn" er ströng regla heima á Íslandi. Þess vegna finnst mér fyndið að hér í Hollandi megi maður drekka tvö glös áður en maður sest upp í fararskjóta. Sama hvort það er hjól eða bíll. Og það er ekki tilgreint hvað má vera í þessum tveimur glösum. Og hérna missir maður ekki bílprófið við að hjóla fullur. Reyndar held ég að það eigi að vera þannig að maður fái sekt ef maður drekkur meira en tvö glös og hjólar svo, en ég held að það sé nákvæmlega enginn að fylgjast með því, því það er skömminni skárra að hjóla fullur heim heldur en að labba og eiga það á hættu að verða fyrir barðinum á einhverjum óprúttnum náungum...

Hér máttu byrja að reykja 16 ára. Enda eru líka gjörsamlega ALLIR sem reykja hérna! Eða kannski ekki alveg allir, en alveg rosalega margir. Stundum sér maður krakka á fermingaraldri hópa sig saman í garðinum og kveikja í nokkrum rettum og það þykir hið allra eðlilegasta mál...

Ég held ég fari með rétt mál þegar ég segi að dóp sé löglegt í Hollandi. Enda er, að ég held, ekki mikið mál að verða sér úti um dóp hérna. Ég þarf t.d. ekki að fara lengra en í garðinn hérna hinum megin við götuna til þess að hitta dópdílera. En þeir eru samt mjög friðsamir og láta mann alveg í friði. Í gær fór ég á háskólabar bæjarins. Þýsk stelpa, sem heitir Swanni, kom og náði í mig og við þurftum að fara aðra leið ein venjulega því að brúin ógurlega ákvað að fara upp akkúrat þegar við komum að henni. Á leiðinni að stúdentagörðunum sagði hún við mig: "And there is the coffie-shop that everyone goes to" og benti á eitthvert hús. Ég bara já ókei og hélt áfram að hjóla. Svo spurði ég: "Do you go there often?". "Me??? No, I don't smoke." Þá mundi ég eftir því að "coffie-shop" hér í Hollandi eru ekki venjuleg kaffihús, heldur eru það sérstakir staðir þar sem hægt er að kaupa dóp!!!
Síðan á barnum í gær hoppaði og skoppaði ein spænsk stelpa af gleði, því vinur hennar hafði fundið hass að andvirði 40 evrur á þessari "coffie-shop" og gefið henni. Síðan rauk hún beint út að reykja ásamt hópi af Frökkum.

Verðlagið hérna er einn stór brandari. Reyndar eru leikskólagjöld og svoleiðis dýrara en heima á Íslandi, en maturinn og fötin og annað dót, maður minn sko! Þetta er eiginlega alveg ferlegt!

Strákarnir hérna eru svo krúttlegir. Þeir eru líka svo miklar dramadrottningar að það hálfa væri hellingur! Það eru fleiri en einn búnir að segjast elska mig. Ég hef líka alveg látið gæjana heyra það! En mig grunar samt að sennilega sé þetta ekki þeim að kenna, þetta er ábyggilega eitthvert menningartengt atriði... Annað mjög áberandi er, að þegar maður fer á skemmtistaði, þá er alltaf einhver sem "á" mann. Um leið og einhver gaur er búinn að eigna sér mann, þá má enginn annars gefa manni undir fótinn því þá er farið út að slást!!! Reyndar hefur mér með klókindum alltaf tekist að halda "mínum" gæjum frá slagsmálum, thank God! En það er óneitanlega nokkuð spes að lenda í svona aðstöðu...
Allir hollenskir strákar eru með krullað hár. Algjör rassgöt!

Þegar ég var úti í Svíþjóð fannst mér það MJÖG slæmt að fá alltaf eitt langt auglýsingarhlé inni í öllum þáttum. En vitið þið hvað? Ég myndi gefa MIKIÐ fyrir að fá sænska sjónvarpið hingað til Hollands! Því að hér í Hollandi er þetta miklu verra! Í þáttum sem eru 45 mínútur eru tvö sjö og hálfs mínútna auglýsingarhlé! Það fyrsta kemur þegar tíu mínútur eru búnar af þættinum. Hið síðara kemur þegar tíu mínútur eru eftir af þættinum. Með öðrum orðum: Það tekur klukkutíma að horfa á 45 mínútna þátt. Það eru engar auglýsingar á milli þátta, nei o nei. Þær eru bara inni í miðjum þáttunum!!! Margar hollenskar auglýsingar pirra mig líka óstjórnlega mikið. Því að þegar auglýsing X er búin, þá koma tvær auglýsingar á eftir henni. Síðan birtist AFTUR hluti af auglýsingu X, svona til þess að troða þessu alveg örugglega inn í hausinn á fólki! Ég segi nú bara fyrir mína parta: Ef ég hef ekki áhuga á vörunni í fyrsta skipti, þá hef ég heldur engan áhuga á henni seinna skiptið.
En annars er auðveldlega hægt að líta á björtu hliðarnar með þetta. T.d. þá endist ánægjan af því að horfa á sjónvarpsþættina mun lengur en ella, m.ö.o. ég get notið Gilmore Girls í lengri tíma í hvert skipti! :D Það er nú ekki amalegt.

En núna verð ég að drífa mig út að skokka, kannski ég ræði við nokkra dópdílara í leiðinni...

Blahhh

Ég skil ekki hvernig útlendingar læra eiginlega á klukku.

Hjá mér: Klukkan korter yfir fjögur þýðir klukkan tuttugu mínútur yfir fjögur.
Hjá Hollendingum: Klukkan korter yfir fjögur þýðir klukkan fjögur.

Hjá mér: Klukkan tólf á miðnætti þýðir klukkan rúmlega eitt.
Hjá Hollendingum: Klukkan tólf á miðnætti þýðir klukkan tíu mínútur í tólf.

Hjá mér: Klukkan níu að kvöldi til þýðir klukkan tæplega tíu.
Hjá Þjóðverjum: Klukkan níu að kvöldi til þýðir klukkan rúmlega átta.

Í kvöld er ég að fara á snargeggjað miðvikudagsdjamm á háskólabarnum þar sem finnskt/rússneskt þema mun ráða ríkjum. Þýsk stelpa ætlar að ná í mig. Á ég þá að vera tilbúin klukkan tæplega sjö? Á morgun ætla ég að hitta nokkra Hollendinga fyrir framan kirkjuna klukkan fjögur. Á ég þá að vera mætt á staðinn klukkan tíu mínútur í fjögur?

Þetta er ekkert auðvelt, gott fólk...

Jess!

Í gær var mikill dýrðardagur, því þá fékk ég tölvuna mína til baka!!! Ég sat að sjálfsögðu um Steven besta nágranna þegar hann kom heim úr vinnunni og spurði hvort hann nennti nokkuð að skutla mér, annars væri ég eflaust ennþá að hjóla... Já, það er gott að eiga góða granna! Hann skutlaði mér líka í síðustu viku þegar ég fór með tölvuna mína í viðgerð, þá reyndar bað ég hann ekki um það heldur heimtaði hann það þegar hann sá að ég ætlaði að hjóla með tölvuna mína á bakinu alla leið út í Rosmalen, sem er tæknilega séð allt annar bær... En já, svo ég segi ykkur aðeins frá honum Steven, þá er hann 28 ára og kemur oft oft í heimsókn í póker og svona, og býðst svo til þess að lána okkur dýnur og bíla og jafnvel íbúðina sína ef þannig liggur við... Hann er sko algjör draumanágranni!

En að allt öðru. Í dag ætla ég að gera ansi margt. T.d. ætla ég að rumpa af spænskuritgerðinni sem ég átti að skila í gær, söguritgerðinni sem ég átti að skila síðasta föstudag og nokkrum frönskuverkefnum sem ég ætlaði að skila í síðustu viku. Auk þess er planið að fara út að skokka, fara í sturtu, fara í bæinn og hitta fólk, fara í FusionDance og horfa á Gilmore girls. Já, alltaf nóg að gera!

Annars hef ég fátt að segja. Jú, í dag breyttist ég í tveggja barna móðir þegar eitt barnið fór heim til Íslands, ég er ekki frá því að örfá tár hafi fallið af hvörmum mínum... Ég er náttúrulega búin að passa strákinn í þrjá mánuði, og síðan fattaði ég líka að þetta Hollands-ævintýri er alveg að verða búið! Bara 16 dagar í Ísland, og svo bara búið! Reyndar tekur annað og spennandi ævintýri við eftir jól, svo ég ætla ekki að skæla allt of mikið.

Nei, best að klára spænskudraslið. Bæjó!

Freaky Friday

Já, ég hreinlega verd ad blogga á tessa peningaplokkara hérna á bókasafninu, tilhugsunin ein um ad geta ekki bloggad aftur fyrr en í naestu viku vekur hjá mér kvídakast.

Víkjum okkur ad gaerdeginum sem var med allra besta móti. Ég turfti svo gott sem ekkert ad passa, en afrekadi tó ad horfa á Bjorn bródir 2, tvisvar sinnum í rod, med strákunum tótt ég vaeri nú barasta ekkert ad passa tá. Tvílíkt er tetta skemmtileg mynd!

Eftir vídjóglápid ákvad ég ad koma búslódarkassanum mínum í póst, en flykkid vóg 11,1 kíló. En um leid og ég var búin ad drosla kassanum frá fjórdu haed og nidur á fyrstu, tá byrjadi ad rigna, svo ég turfti ad drosla ferlíkinu aftur upp á adra haed til tess ad fyllti ekki upp í alla forstofuna (tad er sko bara forstofa á fyrstu haed, og hún er á staerd vid frímerki!). En ég ákvad ad láta tetta ekki slá mig út af laginu, heldur fór í baeinn í jólagjafaleidangur. Húhú!

Um kvoldid fór ég sídan í fyrsta skipti á aevinni til midils. Já, mamma hennar Rakelar er midill, og tar sem hún er í baenum núna í heimsókn, tá spádi hún fyrir mér. Ég aetla ekki ad rekja í smáatridum tad sem midillinn, sem heitir nú annars Valdís, sagdi, enda á tad ekki heima á opnum vef tar sem Jón og Gunna geta lesid allt sem ég skrifa. En ég tarf samt ad hafa mig alla vid ad skrifa ekkert um tetta hérna, enda er margt og mikid til tess ad monta sig af :D Tví ég dró spil sem Valdís hefur nú barasta aldrei séd ádur, og ykkur ad segja, tá voru tad oll bestu spilin í stokknum... Ég get ekki annad en brosad allan hringinn yfir tví sem var spád! Reyndar tarf ég ad laera ad beita sumu í mínu fari á réttan hátt, tví tá er ég komin med ómetanlega oflug vopn í hendurnar... En annars mun tetta ganga slétt og fellt fyrir sig, I say no more, tetta kemur allt í ljós :D

Sídan aetla ég til hollensks midils núna ádur en ég fer heim, tví tad eru allir gestir og gangandi í Geldersedam 42 búnir ad fara tangad nema ég, og tad segja allir ad tetta sé ótrúlega gódur midill. Ég vona ad ég fái tá stadfestingu á tví sem var sagt vid mig í gaer, tad vaeri nú ekki amalegt :)

Svo kíkti ég í baeinn í gaer med hollenskum vini mínum. Og tar sem ég var bara einn og hálfan tíma í baenum (ástaeda er tilgreind hér nedar), tá nádi ég ekki ad afreka of marga skandala. Bara nokkra, sem eru ekki prenthaefir. En allt hitt sem er prenthaeft, ég hugsa ad ég skelli tví í orfáa punkta:

• Ég laerdi tad ad tólf týdir tólf en ekki rúmlega eitt.
• Reyndar breyttist rúmlega eitt yfir í tvo tegar ég fann ekki stadinn (sem heitir Lalalaa!) og hjóladi lengi um í villu míns vegar ádur en ég tordi ad spyrja til vegar. Ég sé nefnilega ekkert nema ribbalda og dópista og naudgara í hverju horni...
• Í fyrsta skipti hér í Hollandi sveid mig ekki í nefid út af reykjarstaekju. Hugsanlega var reykingarbann tarna, allavega er engin reykingarlykt af fotunum mínum...
• Ég sokkadi feitt í hinum hollensku dansmúvum, held ég verdi ad aefa mig orlítid fyrir framan spegilinn ádur en ég reyni tetta aftur...
• Ég var ekki alveg ad hondla tilveruna og potadi óvart augad úr einum myndarlegum og ókunnugum Hollendingi, sem gerdi ekkert af sér nema ad aetla ad hraekja* í eyrad á mér... Ég bara sá hann ekki og vúps! Oj, haha.
• Ég dansadi uppi á bordi.
• Ég heyrdi EKKERT nema ''hollensk partílog'' tetta kvold. Fyrir tá sem ekki vita, tá er hollensk tónlist fyndari en allt annad í heiminum.
• Ég var í mesta sakleysi mínu ad dansa og aefa "my Dutsch way of dancing" tegar tad pikkadi einhver ókunnugur í oxlina á mér og tród fimm rondóttum sogrorum í hárid á mér! Og sídan fór hann. Verst ad ég skyldi myndavélina mína eftir heima...
• Bartjónarnir kostudu ísmolum í alla tá sem voru ad kyssast. Má tad?

Já, eins og tid sjáid, tá afrekadi ég ekki margt prenthaeft, enda var ég bara einn og hálfan tíma tarna... Ég maeti á slaginu tólf naest!

Ástarkvedjur, Anna Bjork

*Hraekja=tala hollensku

Tar fór í verra

Smá tilkynning:

Tolvan mín er í vidgerd í augnablikinu tví power-pinninn í henni skekktist (power-pinni er pinninn í gatinu á tolvunni tar sem hledslutaekid fer inn í). Ég aetti ad fá tolvuna aftur eftir um tad bil 5 daga, og verd tá jafnframt 150 evrum fátaekari. Verd ég tví jafnframt ad tilkynna ad allir teir sem áttu ad fá jólagjof frá mér fá enga jólagjof fyrr en eftir nokkra launasedla eftir jól, tví tetta setur heljarinnar strik í fjárhaginn. Nema náttúrulega allra nánasta fjolskyldan, hún faer jólagjafir, svo mamma, pabbi, Einar, Kristinn og Fridrik, ekki panikka. Tid hin, ekki kaupa jólagjof handa mér.

Bestu kvedjur úr rigningunni og ekki vera hissa á bloggleysi naestu daga, ástarkvedjur, Anna van Bosch

Svo ljúft og gott

Hafið þið uppgötvað frelsið sem fylgir því að vera í saumlausum brjóstahaldara? Ef ekki, þá held ég að þið ættuð að kynna ykkur það mál.

Annars er fátt að frétta. Ég fór á msn áðan og spjallaði við næstum því alla sem eru á contact listanum mínum (eða kannski er ég að ýkja smá, ég talaði allavega við svona átta...), og komst að því helsta sem búið er að gerast heima síðastliðnar vikur. Það er líka alltaf gott að vita að fólk er farið að sakna mín, og sumir svo óbærilega mikið að fólk er farið að panta knús, já jafnvel fleiri en eitt og jafnvel fleiri en tvö! Ég hugsa að besta leiðin til þess að skipuleggja þetta allt saman sé að láta pöntunarlista ganga, nú eða að taka "fyrstir koma, fyrstir fá" á þetta!

En annars læt ég þetta gott heita í kvöld, góða nótt og sofið rótt!

Saturday night fever

Í gær náði ég að afreka ýmislegt. T.d. fór ég í bæinn í allsherjar jólagjafaleiðangur, og svei mér þá, ég er að verða búin að plana allar jólagjafirnar! Enda er þetta líka svo gaman því allar búðir bæjarins eru á einum stað í miðbænum, maður þarf ekkert að þvælast út um allan bæ í leit að hinu og þessu.

Síðan um kvöldið stóð ég við mína pligt og sýndi bróður hennar Heiðu sem er hérna í heimsókn helstu skemmtistaðina og svona. Planið var að kíkja bara út í smá stund, og fara aftur heim um svona tvöleytið eða eitthvað.

Fyrst fórum við inn á skemmtilega skemmtistaðinn, sem var svo gjörsamlega troðinn, að þegar fjórir þrítugir karlskarfar voru búnir að káfa á mér og ég ákvað að flýja, þá fann ég hvergi útganginn! Reyndar sá ég grænu "Exit" ljósin, en í hvert sinn sem ég nálgaðist þau, þá gekk ég á enn einn barinn og festist í mannmergðinni... En að lokum tókst þetta. Þá ákvað ég að tími væri til kominn að fara á Skíðabarinn, en það er ansi skemmtilegur staður þar sem bara yngra fólkið kemur saman (yngra fólkið, sem sagt á mínum aldri, engir þrítugir perrar). Það var nú skemmtilegt, maður minn! Já, fullt af skemmtilegum Hollendingum og svona! Og ég er ekki frá því að ég hafi grætt nokkur númer, hoho! Og síðan þarf ég endilega að kenna ykkur nokkur flott hollensk dansspor, jahérnahér. En ég kom allavega heim klukkan fjögur og vaknaði útsofin klukkan eitt, annað en bróðir hennar Heiðu sem þurfti að vakna klukkan níu og fara til Amsterdam, hahaha.

En nú held ég að rigning sé hætt í bili, svo ég er farin út að skokka. Úí! (sem sagt bæjó á hollensku, með áherslu á á ú-ið)

Jess!

Kommentakerfið er komið í lag! Já, ég setti mig bara í samband við einhverja gúrúa úti í heimi, og sjá, þið getið aftur farið að tjá ykkur í bleiku kommentakerfi :)

Annars er nú stíft prógramm hjá mér í dag! Ætlunin er að fara að drattast á fætur (klukkan er tíu, og ég vaknaði klukkan hálf átta til þess að pæla í þessu kommentakerfi), taka tvo hringi í garðinum og skella sér svo á útsölur, en það eru víst einhverjar útsölur í gangi í bænum þessa dagana. Síðan ætla ég heim aftur og fara aftur út að skokka, sturta mig og læra, og síðan heyrist mér að sumir heimilismeðlimir séu búnir að ákveða að ég sé að fara út í kvöld og sýna gestum hina hollensku skemmtistaði...

En úff, ég spilaði póker í gær, og ég tapaði!!! Og það var meira að segja alls ekki mér að kenna, mótspilendur mínir skildu ekkert í því hvernig mér tókst að tapa þar sem að ég var að leggja alveg hárrétt undir, en mín skýring á málinu er sú að spilin sem komu upp í gær voru hreint út sagt glötuð. Ég fékk yfirleitt lág spil á hönd, og spilin sem komu upp í borðið voru bara rugl. En við sjáum til, kannski verður gripið í spil aftur í kvöld, og þá ætla ég sko að mala þetta!

En ég verð að þjóta, svona áður en ég dett í sundur úr hungri!

Enn meira tölvumál

Nei oj bara! Eftir að hafa eytt ÖLLUM deginum fyrir framan tölvuna og leitað að því hvernig ég get sett gamla kommentakerfið mitt upp aftur (haloscan), þá hef ég komist að því að mér er greinilega ekki ætlað það hlutverk í lífinu að hafa almennilegt kommentakerfi, og verða örlög mín því að vera svo að ég verð að notast við hið ljóta og gráa kommentakerfi sem fylgir blogspot... Oj bara!

En ég er ekki enn hætt að leita leiða til að koma þessu í gagnið, sumir útlendingar hafa einhvern veginn náð að hakka sig í gegnum þetta, en þá er kerfið stöðugt að frjósa og alls konar vesen. Ég get ekkert gert á haloscan.com þar sem að það er villa í sjálfvirku uppsetningunni og ekki er hægt að setja sjálfur inn HTML kóða í template-ið hjá sér, því mikilvægir hlutar þess hurfu við uppsetningu Beta.

En ég reyni, þrátt fyrir þennan RISASTÓRA GALLA, að lifa í þeirri trú að google sé að reyna að gera góða hluti með þessum breytingum. Hins vegar komst ég ekki á þá skoðun fyrr en eftir að hafa sprett tvo hringi í kringum vatnið til þess að losa um heilmikinn pirring. Já, mér er eiginlega sama þótt kerfið hafi farið við þessar breytingar því kommentin er ennþá öll til inni á haloscan-aðganginum mínum, EN AÐ BLOGSPOT-KERFIÐ SKULI VERA GRÁTT ER BARA ÓGEÐ!!!

En hvað sem því nú öllu líður, þá þykir rétt að benda á tvennt nýtt sem fólk kann að koma fólki spánskt fyrir sjónir.

Fyrst ber að nefna listann með öllu gömlu færslunum mínum. Ég mæli með að fólk ýti alltaf á örvarnar en ekki mánuðina eða árin sjálf (sem sagt stafina), því ef þið ýtið á stafina birtast allar færslur mánaðarins eða ársins á síðunni. Nema náttúrulega að þið viljið lesa heilan mánuð, þá skuluð þið ýta á stafina, en annars notið þið örvarnar.

Annað atriði er að núna get ég flokkað færslurnar mínar niður í alls konar flokka, t.d. daglegt líf, ferðalög, djamm og svo videre. Mjög sniðugt að mínu mati, svona ef þið viljið bara lesa ferðasögurnar eða djammsögurnar og svona :)

En jæja, best að fara að vinna í því að flokka allar gömlu færslurnar (gæti tekið tímann sinn), en hver sá sem veit hvernig á að setja haloscan upp í beta, má hafa samband hið snarasta!

Under construction

Kannski ég vekji athygli á því, að ég er um það bil að fara að gera ýmsar stórhættulegar breytingar á þessari bloggsíðu, þannig að ef þið kíkið á hana akkúrat núna, ekki hafa neinar áhyggjur þótt líti hún eilítið undarlega út. Þetta er allt í vinnslu. Nema náttúrulega að mér takist að klúðra þessu algjörlega og bloggsíðan hreinilega hverfi með öllu, það væri nú synd og skömm og mun ég gera allt sem í mínu valdi stendur til þess að koma í veg fyrir slíkar náttúruhamfarir.

Miðvikudagsdjamm

Þeir sem er ekki neitt óskaplega vel að sér í tölvuheiminum mega sleppa því að lesa næstu tvær klausur og hoppa yfir í þá þriðju.

Já, það er ýmislegt óvænt sem fylgir því að skipta svona um útgáfu! Jahérnahér. T.d. rak ég augun í það í dag að prófíllinn minn hafði opnast, og ekki nóg með það heldur gat maður þar séð tenglalista yfir öll bloggin sem ég hef búið til á blogspot-aðganginum mínum (maður getur gert óteljandi margar bloggsíður á einu notendanafni). Sem betur fer voru þau blogg ekki mörg, og vona ég að þessir tveir sem ráku augun í þennan tenglalista (það er teljari á prófílnum mínum) hafi ekki hlotið of mikinn skaða af. Eftir að hafa lesið yfir þessar bloggsíður núna áðan, þá sé ég að það er nákvæmlega ekkert merkilegt á þeim, flestar síðurnar stofnaði ég einfaldlega til þess að fikta mig áfram og læra á HTML-kóða (ég stofnaði fyrstu blogspot-síðuna mína árið 2003, svo það var ekki út í bláinn að ég skipti yfir í blogspot þegar ég ákvað að folk.is væru ekki lengur nóg til þess að uppfylla myndaþörfum mínum). En ég var samt snögg að loka prófílnum mínum, ég meina, hver þarf prófíl á bloggsíðu? Fyrir þá sem ekki vita, þá hafa prófílar í stuttu máli sagt þann eina tilgang að eigendur síðanna geti talið upp áhugamál sín. Eða eitthvað svoleiðis.

En síðan komst ég að einu mjög ánægjulegu. Ég þurfti að búa til einhvern google-aðgang, og viti menn, allt í einu stækkaði hotmail-innboxið mitt um jah, stjarnfræðilegar stærðir! Við erum að tala um að núna komast fyrir 1000 megabæt í innhólfinu mínu! Ég man ekki hvað það komust mörg megabæt fyrir, en fyrir breytinguna var innhólfið mitt 16% fullt, núna er það bara 1% fullt, því það getur náttúrulega ekki hægt að segja að það sé 0% fullt þegar það er alveg hellingur í því... Uss, þetta er nú skemmtilegt! Reyndar hef ég vanið mig á það að vera dugleg að henda tölvupóstum sem ég fæ (ekki persónulegum bréfum samt, bara svona forward-keðjubréfum og fleiru sem ég hef lagt í vana minn að svara ekki) og held ég að öll þessi aukamegabæt muni ekki breyta neinu þar um... Nema náttúrulega að þetta hafi ekkert með google-aðganginn að gera, kannski stækkuðu innhólfin líka hjá Gunna og Siggu úti í bæ?

En nóg um tölvuþvaður. Í gær fór ég á ákaflega forvitnilegt djamm. Það byrjaði hér í Geldersedam með ópal- og brennivínsskotum (maður er nú ekki Íslendingur fyrir ekki neitt, eller hur?), og síðan þegar búið var að kasta hjólinu mínu niður af svölunum (don't ask) hjólaði ég af stað með þýska skiptinemanum. Leiðin lá á stúdentagarðana þar sem ég hitti u.þ.b. 20 stelpur (allar í sitthvoru lagi) sem allar görguðu: "OH, YOU ARE THE ICELANDIC AU-PAIR!!!". Eftir að hafa borðað kex og kennt frönskum skiptinema muninn á framburðinum á orðunum "sheep" og "ship", þá lá leiðin niður í bæ. Þar læsti ég hjólið mitt saman við nokkur önnur hjól (já, maður verður að redda sér þegar engar hjólagrindur eru til staðar) og olnbogaði mig inn á einhvern agnarsmáan bar þar sem langflestir háskólaskiptinemar bæjarins, og nokkrir hollenskir gleðipinnar, drukku vatnsþynntan bjór af öllum kröftum og reyndu að dansa rússneska þjóðdansa við þýskt júrópopp, enda var þýskt þema í gangi þetta kvöld. Einkar áhugavert.

Það var líka gaman að vera ég þetta kvöld. Allir í háskólanum höfðu að sjálfsögðu heyrt um "The Icelandic au-pair", bæði fyrir tilstilli blaðagreinarinnar góðu og vegna Heiðu, Egils og Rakelar sem höfðu víst "aðeins" minnst á mig hér og þar í skólanum... Þannig að það fyrsta sem gerðist þegar ég gekk inn á barinn með þýska skiptinemanum var að ég þurfti að taka í höndina á svona 7 manns sem allir hrópuðu á háa c-inu "YES, YOU ARE THE AU-PAIR!!! HI, I'M JOHN". Og síðan hófst keðjuverkunin. Það var alltaf einhver John eða Frida sem tók mig undir sinn verndarvæng og kynnti mig fyrir öðru fólki. Það fólk kynnti mig síðan fyrir öðru fólki. Og svo koll af kolli. Að lokum var ég orðin alveg gjörsamlega klikk í hausnum og var hætt að reyna að muna nöfnin á nokkrum manni, en verð þó að segja að ég er orðin mjög atvinnumannsleg í að kyssa hollenska kossa! (Nei kjánaprikin mín, hollensku kossarnir eru þannig að fyrst kyssir maður til vinstri, svo til hægri og svo aftur til vinstri). Sumir voru þó alveg einstakir herramenn og tóku ekki annað í mál en að fá að kyssa á mér handarbakið, sumir jafnvel 13 kossa...

Og síðan setti ég hendurnar upp í loft og reyndi að dilla mjöðmunum í takt við þýsku tónlistina, en aðrir dansstílar komu eiginlega ekki til greina þar sem að það var alveg gjörsamlega troðið þarna inn af fólki! Ég verð þó að segja að ég kom ekki auga á einn einasta hamstur þetta kvöld, guði sé lof. En já, þarna stóð ég og dansaði með fullt af Davíðum og Jónum og Soffíum og Ingum og hver ein og einasta manneskja bauðst til þess að fara og kaupa handa mér bjór... Jahérnahér. Fyrir áhugasama verð ég þó að bæta því við að ég drakk aðeins um tvo desílítra, það er náttúrulega betra að vera með fulle femm þegar maður er svona í útlöndum!

Um hálftvö-leytuð var barnum þó lokað, við grátur og gnístran tanna háskólanemanna. Þá var farið út og reykt hass og svona. Neinei, ekkert allir, bara nokkrir! Eftir mikið japl, jaml og fuður var ákveðið að halda á annan bar. Einhvern veginn fór það svo að ég týndi öllum sem ég kannaðist við, en það var allt í lagi, ég fann mér bara nýtt fólk til að tala við! Reyndar var það fólk búið að rabba alveg heillengi við mig á hollensku áður en það fattaði að ég væri nú bara hreint ekkert hollensk! Og svo fattaði það að ég hafði hreint ekki talað neina hollensku við það, en það eina sem ég hafði sagt við var "Hey, have you seen Swanni around?". Humm, kannski voru sumir dálítið í glasi...

En svo fann ég aftur kunnugleg andlit (já, mörg kunnugleg andlit, en engin nöfn, haha) og læsti hjólið mitt við nokkur önnur hjól. Beið síðan fyrir utan barinn heillengi með þýsku stelpunni, en flestir skiptinemarnir sem ætluðu á barinn komust hreinlega ekki inn, því í síðustu viku voru einhverjir skiptinemar sem stálu alveg skrilljón vínflöskum og svona af barnum... Einn gaur var meira að segja settur í fangelsi og alles! Staðurinn er nefnilega vaktaður með myndavélum í hverju horni...

En eftir smá stund komumst við þýska stelpan þó inn, eftir að hafa logið því að við tilheyrðum alls ekki skiptinemahópnum. Þegar inn var komið var stefnan rakleitt tekin á dansgólfið þar sem sumir misstu sig aðeins í tjúttinu og sumir voru óþyrmilega mikið farnir að dansa viðreynsludans við mig... En ég var nú ekki lengi að losa mig svo svoleiðis! Isspiss. Um þrjúleytið ákváðu háskólanemarnir þó að það væri tími til kominn að leggja leið sína heim að sofa, enda skóli daginn eftir og svona... Svo var ég knúsuð í kaf og boðið að mæta á barinn á hverjum einasta miðvikudegi, og síðan brunaði ég heim á hvíta flotta Peugot (pusjó) hjólinu mínu, made in France.

Nei vá, þetta var nú löng færsla! Sjálf nenni ég aldrei að lesa svona djammlanglokur hjá öðrum, en vil ég þó benda á að allt er merkilegt í útlöndum og er þetta því vel prenthæft að mínu mati... Hoho!

Og kannski ég bæti því við, að þegar Heiða, Egill og Rakel mætti í skólann í morgun sagði hver einn og einasti maður "HEY, I DANCED WITH YOUR AU-PAIR LAST NIGHT!!!".

Puss och kram älsklingarnir mínir, koss til vinstri, koss til hægri, koss til vinstri!
Anna the Au-pair

Garg!

Jahérnahér, þá er ég búin að skipta um útgáfu, og bið ég fólk um að panikka ekki mikið þótt það sé allt í klessu í tenglunum, sem og ýmsu öðru, ég mun vinna að því að laga þetta þegar ég hef tíma...

Og þótt mér sé alveg meinilla við að þurfa að skipta svona um útgáfu, þá verð ég þó að viðurkenna að þetta er dulítið sniðugt, t.d. getur maður birt færslur sem aðeins útvaldir fá að sjá og svona... Heh, ekki það að ég muni nota það mikið, hef ekki þurft á því að halda hingað til allavega!

En ég verð eiginlega að þjóta núna, er að fara í bæinn í bjórþamb á bar þar sem haldið er hamstrakapphlaup á happyhour, og happy hour er eiginlega hverja einustu klukkustund... Oj bara! Ómannúðlegt alveg hreint :S

Og ég bið alla þá sem ég hef ekki hitt á msn alveg HEILLENGI (t.d. Hrafnhildi) afsökunar, ég er bara svo ferlega bissí alltaf hreint að það gefst lítill tími til að kíkja á msn, en ég skal reyna að taka mig á þessum málum!

Jæja, yfir og út, og reynið að panikka ekki yfir allri þessari klessu hér til hliðar...

Hæ hó jibbí jei og jibbí jei

Það eru 30 dagar þar til ég sný aftur úr rúmlega 6 mánaða útlegð. Og sjá, mér berast fagnaðaróp!

Þið skuluð þó ekki halda að ég ætli að stoppa eitthvað lengi heima á Íslandi, nei ó nei, þið eruð nú ekki svo heppin. Stoppa kannski í svona tæpan mánuð.

Annars er það nú helst að frétta, að þessi blogger minn (maður fer inn á blogger.com til þess að blogga á blogspot) vill endilega að ég skipti yfir í einhverja nýrri útgáfu. Fyrst var þetta voða laumuleg auglýsing svona til hliðar við stjórnborðið mitt, en nú er svo komið að tilkynning um þetta mál þekur næstum allan skjáinn þegar á skrái mig inn! Þetta hljómar þó alveg stórhættulega þar sem maður þarf að búa einhverja google-aðganga og eitthvað drasl, og ef maður skiptir um útgáfu er ekki hægt að skipta aftur yfir í gömlu útgáfuna... En jömundur minn, ætli ég verði ekki að láta undan þrýstingi bloggsvæðisins og skipta, en ekki láta ykkur þá bregða mikið ef mér tekst að klúðra þessu algjörlega og bloggið mitt hreinlega hverfi eða neiti að virka eftir þær aðgerðir.

En ég nenni ekki að pæla í þessu núna, þarf að skella mér í danstíma!

Sunnudagseftirmiðdagur

Jökk, það er alveg grenjandi rigning úti! Já, ég er fegin að vera ekki úti að skokka núna! Reyndar er svo dimmt úti að mér dytti í raun aldrei í hug að fara út að skokka eftir klukkan sex... margt leynist nefnilega í myrkrinu, alls konar klíkur með skammbyssur og svona.

Annars gerði ég góðan túr í bæinn í gær þar sem ég splæsti í ýmsu flottu dóti (eða splæsti í ýmist flott dót?), m.a. tölvumús sem er þannig af guði gerð að þegar að kveikt er á tölvunni verður hún blá og lýsir svo miklu bláu ljósi að ég þarf ekki lengur að hafa kveikt á ljósi hérna í herberginu! Eða svona næstum því. Hún lýsir allavega mjög mikið.

Já, ég sagði í herberginu. Því að í gær fékk ég nefnilega netið upp í herbergi til mín! Við skulum gefa því stórt og mikið klapp, byrja núna!

Já takk fyrir það. Annars ætti ég nú kannski að fara og punta mig eitthvað, mig grunar nefnilega að von sé á einhverjum háskólagellum (nálægt mér í aldri) í heimsókn hingað í Geldersedam 42 á eftir í bjór og snakk, og kannski algjör óþarfi að líta út eins og útigangsmaður... En það orð lýsir einmitt útliti mínu þessa stundina mjög vel.

Hafið það gott! Ástarkveðjur, Anna van Bosch

Ó andi, hvar ertu?

Ég held ég sé búin að missa hæfileikann til þess að hrista skemmtilegar færslur fram úr erminni. Já, kannski andinn sé loksins búinn að yfirgefa mig, eftir fjögur og hálft ár í bloggbransanum? Nei, ég neita að trúa slíkri vitleysu, ég hlýt að koma mér aftur í gírinn innan skamms.

Annars er nú fátt að frétta, fyrir utan það að mér er svo kalt á tánum að mér skapi næst að stökkva upp á fjórðu hæð og ná mér í ullarsokka! Jahérnahér.

Og hey, hvernig segir maður eiginlega "duglegur" á ensku? Iss, ég pældi einmitt heillengi í því um daginn þegar ég var úti í almenningsgarðinum með krakkana.

Ég var sem sagt úti að labba með allan skarann. Afskaplega myndarlegur ungur maður var búinn að hlaupa 5 sinnum framhjá mér, en samkvæmt mínum útreikningum var hann aðeins 7 og hálfa mínútu að hlaupa einn hring. Á sjöunda hring mannaði ég mig upp í að tala við kauða. Og þar sem að ég vissi ekki hvernig átti að segja orðið "duglegur", þá varð þetta heldur snubbótt.

Anna (gargandi): Hey, you really love jogging, huh?
Gaur (á hlaupum): Hehe, yeah!

Á næsta hring brosti hann ósköp sætt til mín og ég kiknaði í hnjánum.
Á níunda hring gerðist þetta:

Gaur (öskrandi): This is my last one!
Anna (gargandi): Hehe, allright!

Og svo fór ég heim.

Þegar heim var komið spurði ég heimilisfólkið hvernig maður segði eiginlega duglegur á ensku, svona svo ég gæti tekið þetta með trompi næst. Rakel svaraði að bragði: "Hey, good job!". Damn, ég fattaði ekki að segja það! Hvað segið þið, er hösl aldarinnar í uppsiglingu?

O-ó

Hvursu ömurlegt er það að vera búin að kaupa risastóran kassa hjá póstinum, eyða korteri í að setja hann saman, troða 9,6 kílóum af drasli í hann og raða öllu alveg svakalega vel til þess að koma enn meira drasli fyrir, en fatta svo að maður setti kassann vitlaust saman? Og svarið þið nú!