Páskadagur

Góðan daginn og gleðilega páska! Og afsakið illa uppsett greinarskil í þessari færslu, blogspot fer á gelgjuna þegar maður setur inn myndir líka.



Vafalaust sitja allir við tölvuna og eru að smjatta á páskaeggjum þessa stundina. Ekki ég samt, og ákvað ég að stúta heilum pakka af rúsínum fyrst ég borða ekki páskaegg. Ég er háð rúsínum þessa dagana.



Í tilefni dagsins ákvað ég að birta eina gelgjufærslu, sem var skrifuð í upphafi páskafrís árið 2003, sem sagt þegar ég var í 10. bekk. Þessi færsla er tileinkuð mömmu.



Föstudagurinn 11. apríl 2003


ÉG ER KOMIN Í PÁSKAFRÍ!!!!! Það byrjaði fyrir akkúrat átta klukkutímum og tíu mínútum síðan...


Í skólanum í dag vorum við að föndra eitthvað páskadrasl. Við gátum valið á milli þess að gera pappapáskalilju, fullt af einhverju páskamyndadrasli eða saumaðan páskaunga. Ég þoli ekki að föndra. Ég ákvað samt að búa til páskaungann, og ákvað að hafa hann úr gulu efni. Svo þurfti ég að búa til vængi á hann. ”Djöfull!” hugsaði ég eftir að hafa teiknað vængina upp fjórtán sinnum. Þannig að ég ákvað að hafa ungann vængjalausan. Þá átti stærðfræðikennarinn minn leið hjá. ”Ungi ÁN vængja?” spurði hún. ”JÁ!” svaraði ég pirruð. ”Æi Anna, láttu ekki svona! Þetta er bara stærðfræði! Sko, hérna er blað og hér eru skæri...” Eftir tuttugu sekúndur var hún búin að búa til vængi handa mér. Svo átti ég að teikna vængina á einhverskonar límblað, það átti að vera mjög auðvelt verk. Ég veit ekki af hverju, og ég veit svo sannarlega ekki HVERNIG vængirnir urðu eins ólíkir hvor öðrum og hægt er! ”Æi, mér er alveg nákvæmlega sama” sagði ég við sjálfa mig og límdi vængina á ungann. Ég skírði ungann minn ”The fucking wing-thing”.



Nú var komið að því að sauma aðra hænuhluti á ungann. Eftir það hét unginn ”The fucking wing-thing sem átti enga vini því kamburinn og goggurinn voru alltof litlir”. Nú átti landafræðikennarinn leið hjá. ”Hvernig gengur hér?” spurði hann hress. ”Illa, og þetta er alveg ógeðslega leiðinlegt!” svaraði ég. ”En Anna, hugsaðu bara um hversu mikið þú lærir af þessu!” sagði hann. ”Humm já, það er nefnilega svo gagnlegt að kunna að búa til kjúkling!” sagði ég. ”Það er fullt fullt af stærðfræði í þessu!” sagði hann. ”Hjálpar það mér í samræmdu?” spurði ég. ”OG þú lærir LÍKA að gera eitthvað sem þér finnst ekki skemmtilegt!” sagði hann mjög stoltur af sjálfum sér yfir að hafa fattað þann punkt. Ég andvarpaði.



Síðan var komið að því að sauma pínu meira og fylla ungann af fylti (bómull). Ég gerði það. Unginn varð ALLTOF feitur. “Æi vá, skiptir ekki máli” hugsaði ég, mjög þreytt á öllu þessu veseni. Svo var komið að því að sauma saman rassinn á unganum í saumavél. En ég gerði eitthvað vitlaust. Unginn minn leit allt í einu út eins og lítill púði! (Hann átti sko að vera svona þríhyrningslaga eins og pýramídi eða Sun Lolly klaki). “Þetta átti EKKI að gerast!” sagði ég ógeðslega pirruð. “ÉG ER BÚIN! Má ég fara?” spurði ég einn af kennurunum. “Má ég sjá hvað þú föndraðir?” spurði kennarinn. “Ég bjó til “The fucking wing-thing sem átti enga vini því kamburinn og goggurinn voru alltof litlir og heimski eigandinn lét hann líta út eins og púða”” svaraði ég og gekk í burtu. PÁSKAFRÍ!!!!!

Enn þann dag í dag þykir móður minni afar vænt um þennan unga og er hann geymdur á vísum stað heima á Grænavatni. Var það því ekki málið fyrir ma & pa að taka myndir af honum fyrir mig og senda mér, svo þið gætuð séð föndurhæfileika mína. Unginn reyndar gerir ekki alveg sitt gagn þar sem hann getur ekki staðið sjálfur, enda varð hann óvart púði í staðinn fyrir pýramídi, og þurfti því að halla honum upp að vegg á fyrri myndinni. En eins og sjá má, þá getur hann vel setið í páskaliljum og tekur sig ansi vel út í því umhverfi.

Eigið góðan dag! Páskakveðjur, Anna sem ætlar að laga til í dag