Hjólin á strætó snúast hring-hring-hring... Eða allavega stundum...

Sælt veri fólkið!

Í dag fór ég í afskaplega athyglisverða lestarferð. Já, ég ætlaði að vera gífurlega framtakssöm og skella mér niður í KISS (dönskuskólann) og borga eitthvað drasl.

Ég skellti mér út á lestarstöð og hoppaði upp í lest (mjög einfalt, því allar lestir frá þessu spori fara til Hovedbanegården og ekki séns á að villast). Frá því er skemmst að segja að ég var 50 mínútur að komast á Hovedbanegården í stað 15 mínútna!!! Því vegna tæknilegra vandamála fyrr um morguninn var allt lestarkerfið í hreinu hassi og við þurftum að stoppa billjón sinnum á leiðinni á milli þess sem við dóluðum áfram á lúsarhraða. Æði!

Ég ætlaði þó ekki út á Hovedbanegården heldur á Nørreport sem er tveimur stöðvum eftir Hovedbanegården. En hvað gerist?

"Lestin keyrir ekki áfram í þetta skiptið út af tæknilegu villunum, vinsamlegast yfirgefið lestina".
Svo allir þurftu að yfirgefa lestina.

Svo ég stökk út og hoppaði upp í næstu lest sem átti leið á Nørreport. Ferðin gekk vel framan af, en seinni hlutinn var ekki jafn skemmtilegur þar sem tæknilegar villur ætluðu allt um koll að keyra og við þurftum að stoppa tvisvar sinnum á leiðinni. Þannig að ég var 10 mínútur á leiðinni í stað 4 mínútna.

En loksins komst ég á Nørreport og ætlaði að skunda að næstu strætóstöð, því ég ætlaði ekki að leggja það á mig að ganga alla þessa leið að KISS, þetta er nefnilega dágóður spölur og það var ískalt úti.

Svo ég finn strætóstöðina, og hvað gerist? STRÆTÓBÍLSTJÓRAR FARNIR Í VERKFALL!!!

Ég nennti ekki að standa í þessari vitleysu lengur, fór aftur á Nørreport-lestarstöðina og fór heim. Sem betur betur fer gekk sú ferð eins og í lygasögu og engar tæknilegar villur sem trufluðu eitt eða neitt.

Hugsa að ég verði samt að fara aftur á morgun eða hinn því ég þarf virkilega að borga þessar 500 DKK! Vona að þetta gangi betur fyrir sig þá...

Allavega. Ég er ekki komin hingað til Danmerkur til þess eins að sitja heima með tærnar upp í loftið, svo ég hafði samband við eina Danann sem ég þekki í Kaupmannahöfn og við skelltum okkur á pitsustað og áttum afskaplega skemmtilegt kvöld saman. Ég gerði síðan heiðarlega tilraun þess að sýna honum gula sjónvarpið mitt, en sjá, gula sjónvarpið mitt vildi ekki vera gult og var ég því sökuð um lygi á háu stigi! Æ-æ. Allavega, nú hefur Dani þessi gert það að verkefni sínu að koma mér meira út, fyrst ég er farin að ímynda mér gul sjónvörp og allskonar... Huhumm. En ég lofa, sjónvarpið er virkilega gult, þegar ég er ein! Ég lofa!

Annars er allt frábært að frétta, eldhúsið er ennþá skínandi hreint og kóngulærnar hafa ekki látið sjá sig meira. Ég á samt eftir að ryksuga, geri það á morgun! Sagði hænan og lagðist á bakið...

Góða nótt, kæru lesendur! Og endilega látið vita ef þið vitið um einhverja Íslendinga í Kaupmannahöfn á mínum aldri (fyrir þá sem ekki vita er ég 19 ára, fædd 1987), svona svo ég fari ekki að sjá bleika fíla í vaskinum...
Bestu kveðjur, Anna gella Danabúi