Du er sindssyg man!!!

Hejsan!

Ég ætla að byrja þessa færslu á að óska öllum nýstúdentum úr MA hjartanlega til hamingju með daginn :o) Og gleðilegan þjóðhátíðardag til ykkar hinna!

Sjálf held ég að ég bregði ekki út af vananum frekar en fyrri daginn og geri ekkert í dag. Eða "ekkert", ég ætla nú að laga til og þvo þvott og fara í göngutúr og svona. Þið getið ekki ímyndað ykkur hvað það er gaman að þvo þvott eftir að ég splæsti í þessari fínu fínu þvottagrind, það er endalaust mikið pláss á henni.

Já, í dag er sunnudagur og ég er tiltölulega nýskriðin á fætur (klukkan er hálfþrjú). Þessi helgi var hin allra fínasta. Á föstudagskvöldið fór ég á fyrsta nærliggjandi bar með bekkjarfélögum mínum úr dönskuskólanum þar sem við héldum upp á það að komast áfram á þrep sjö með viðeigandi hætti. Gærkvöldið var vægast sagt tryllt, en þar kom við sögu gífurlega háir hælar (ekki ég), billjarðkjuðar sem var dúndrað í ljós (ekki ég) og fólk sem öskraði sig hást í æsingnum í fótboltaspili (ókei það var ég). Eins rámar mig eitthvað í valhopp eftir öllu Strikinu endilöngu (það átti víst að vera júgóslavískur þjóðdans), móðgandi dyraverði sem horfðu með hneykslissvip á ökuskírteinið mitt og sögðu með þjósti "Hvad er DET for noget???", trylltan dans, langar biðraðir á klósettin, McDonald's borgara, dúfur og stóla sem voru klístraði fastir við gólfið. Eins fæ ég fimm stjörnur fyrir atriðið þar sem ég skaut mér fimlega með allskonar klókindum fram hjá risastórum dyraverði og stalst á klósettið á karíókíbar, án þess að borga mig inn... Önnur atriði eru ekki birtingarhæf á svona víðlesnum vef. Hósthóst.

Já gott fólk, ég er komin áfram á þrep sjö í dönskuskólanum, takk fyrir pent! Og ekki nóg með það, heldur sagði kennarinn minn að það væri nú eiginlega lygilegt hvað það væri bara rétt rétt svo hægt að greina pínuponsu hreim hjá mér í dönskunni, og það væri nú varla til þess að tala um! Síðan þá er ég búin að vera alblaðrandi á dönsku við bókstaflega alla sem ég hitti á götum úti, ég er ekkert smá fegin að vera búin að losa mig við íslensku mállýskuna (hér í Danmörku er danskan sem Íslendingar tala kölluð mállýska).

En æh, nú held ég að verði að rölta út í búð og kaupa eitthvað að spise...

Kristinn, ég þarf að hitta þig á msn við tækifæri og fá Danmerkur-myndir af okkur frá þér.

Og fyrir þá sem áhuga hafa á danskri tónlist, þá er þetta það sem ég er gjörsamlega húkt á í augnablikinu. Nei, þetta er ekki Kim Larsen, heldur eru þetta gaurar sem heita Nik & Jay og eru það heitasta hér í Danmörku. Nú eru þeir á leiðinni til Bandaríkjanna að reyna að gera góða hluti þar, sjáum til hvernig það fer, en jadúddamía hvað mér finnst þeir miklir æðibitar. Athugið að þetta eru myndbönd.

I Love Ya: http://www.youtube.com/watch?v=EemyMIivKpA
Et sidste kys: http://www.youtube.com/watch?v=-X_q0vPTwIo

Og nú er klukkan orðin hálfsex, svona er það að vera að gera marga hluti í einu! En núna verð ég að drífa mig út í búð svona fyrst að það rignir ekki í augnablikinu...

Hafið það gott älsklingarnir mínir! Bestu kveðjur, Anna Haraldsdothir

"Det danske sprog er en svær en."

Vi starter med LÅS, der i flertal er LÅSE,
men flertal af GÅS er GÆS - ikke GÅSE.
Vi taler om FOD, er der flere, siger vi FØDDER.
Men skønt vi siger FLOD, siger vi aldrig FLØDDER.
Er der EN er det DEN, er der TO, siger man DISSE.
Hvorfor fa'n hedder PEN i flertal ikke PISSE.

At flertal af MAND er MÆND - ikke MÆNDER
er svært at forstå, når en TAND bliver til TÆNDER,
skønt et flertal af AND som bekendt hedder ÆNDER
så hører man aldrig, at SPAND bliver til SPÆNDER.

En anden mærkværdighed her til lands:
I tredje person er det HAN, HAM og HANS.
Er det sund logik - ja, derom spørger jeg kuns -
man ikke om damer siger HUN, HUM og HUNS?

At SYNGE i datid på dansk hedder SANG,
men GYNGES imperfektum er ikke GANG.
Og hvem kan forstå, hvorfor SPRINGE er SPRANG,
når BRINGE i datid ikke er BRANG?

Korrekt hedder datid af BRINGE jo BRAGTE,
hvor er så logikken, når man siger BAGTE
på basis af infinitiven at BAGE?

Et andet eksempel: Det hedder AT TAGE.
Det bøjes i datid ved, at man siger TOG.
Skulle BAGE så ikke give BOG?
Når BRINGE er BRAGTE, skulle BAGTE være BINGE;
men så måtte RAGTE være datid af RINGE
og RAGTE det findes på dansk faktisk ikke,
derfor må vi hellere lade spørgsmålet LIGGE.


Höf. Gonzalo Varquas, flóttamaður frá Chile

Svo heitt, svo heitt

Doh, og nú er netið komið með stæla! Ég ætlaði nú aldeilis að skella inn myndunum núna í kvöld, en nei, "this page could not be displayed". Og svo virkar msnið mitt ekki heldur. Og ég er viss um að skype virkar ekki heldur. Bömmer.

Og oh, mér er svo heitt! Ég var með galopinn glugga hjá mér í nótt (ég er samt á jarðhæð, en ég ákvað að taka sénsinn til þess að halda lífi) og ég var í nákvæmlega ekki neinu og sængurnar mínar báðar á gólfinu og lakið rennandi blautt af svita... Já góðir lesendur, það var 29,7 gráðu hiti inni í herberginu mínu í nótt! Ég hélt ég myndi ekki lifa þetta af. Ég ætla að kaupa mér viftu og leið og ég fæ útborgað.

Og nú er klukkan að verða níu að kvöldi til og það er ennþá 24,6 stiga hiti svo ég sé fram á aðra svefnlausa nótt. Og ég get varla hamrað lengur á lyklaborðið mitt því puttarnir á mér eru svo þvalir, svona í samræmi við restina af mér þótt ég sitji hér í mínípilsi og hlírabol með opinn glugga. Þannig að ég ætla að slútta þessari skemmtilegu færslu og kíkja pínu í skólabækur.

Adjö! Ástarkveðjur, Anna sem er í góðu skapi þrátt fyrir of gott veður og neikvæða bloggfærslu

Of heitt!

Æi damn, ég ætlaði að skella inn fullt af myndum handa ykkur, en nei. Ég gruna tölvuna mína um græsku, því hún vill heldur ekki leyfa mér að nota Skype! Ég er farin að hallast á það að þetta grey mitt sé alveg á síðasta snúningi, en ég meina hey! Flýtur á meðan ekki sekkur, og ég get hvort sem er ekki hugað að tölvukaupum þegar ég fæ ekkert úborgað... Afar sneddí sparnaðarleið!

En já, fyrir þá sem eru afar forvitnir um hvaða myndir ég ætla að sýna ykkur, þá er það góð myndasyrpa af mér og Kristni litlabró, en hann var einmitt staddur hér í Kaupmannahöfn í fyrradag. En nánari sögur af þeim hittingi þegar tölvunni þóknast að birta myndirnar.

Annars er þetta búinn að vera afar ánægjulegur dagur. Ég reis úr rekkju stundvíslega klukkan fimm í morgun og mætti í vinnuna klukkan sjö. Yfirleitt er það ekki mikið gleðiefni að þurfa að vakna klukkan fimm, en ég var í svo súpergóðu skapi að ég bókstaflega dansaði um með brauðkassana í vinnunni við dúndurgóða danstónlist úr gettóblasternum. Alltaf gaman á morgunvöktum fyrir opnun... Og svo gerðist ýmislegt sem ég er viss um að ég megi ekki blogga um og það kom mér í svo ferlega gott skap að ég sat hálfhlægjandi á kassanum það sem eftir lifði vinnudags. Og það besta var náttúrulega þegar yfirmaðurinn spurði mig hvort ég vildi nokkuð fara aaaðeins fyrr heim í dag vegna yfirmönnunar á vaktinni... Ég þurfti að hugsa í smástund áður en ég svaraði, en ekki af því að ég vissi ekki hverju ég ætlaði að svara, heldur því ég þurfti að hugsa um hvort ég skyldi manninn rétt! Fara fyrr heim? JÁ TAKK FYRIR PENT!!! Og úr varð að ég fór heim klukkan tólf í staðinn fyrir klukkan þrjú, klöppum fyrir því og hallelúja! Á leiðinni heim kom ég við í Fötex (æh, svona eins og Hagkaup) og fann mér þessa fínu fína þvottagrind sem tekur heila 20 metra af þvotti! Jess, og það á líka þessum spottprís. Hér í húsinu sem ég bý í er hitinn nefnilega tekinn af ofnunum yfir sumartímann (þessir Danir...) og einhvern veginn þarf maður nú að þurrka fötin sín, og er þetta skömminni skárra en að hengja buxur og boli á skápshurðirnar á hillusamstæðinnu minni!

Annars má ég til með að segja ykkur hvað ég er orðin góð í dönsku. Eftirfarandi átti sér stað í vinnunni núna í vikunni.

Ég sat á kassa í smekkfullri búð af viðskiptavinum. Einn kúnninn spurði um barberblade (rakvélarblöð) sem eru geymd á kassanum. Ég sá engin rakvélarblöð hjá mér, og kallaði þá á næstu manneskju sem sat á kassa ansi langt frá mínum kassa. Fyrir þá sem ekki vita, þá ber maður fram orðið barberblade sem "bebjíeblee(ð)" (feitletrunin er áherslupunkturinn í orðinu). Eftirfarandi (kallandi) samtal átti sér stað:

Anna: Hey xxx, ertu nokkuð með babíblaað hjá þér?
xxx: Er ég með hvað???
Anna: Ég meina sko bebíííbleeð! Nei, ég meina babjableeð! Nei ég meina, æi, hvernig segir maður þetta eiginlega?
Kúnni: Bebjíebleeð!
Anna: Já akkúrat, ert nokkuð með svona ba-ba-ba-bleeehhhhh... Æh, hvað sagðirðu aftur að maður ætti að segja?
Kúnni: Bebjíebleeð!
Anna: Já, xxx ertu nokkkuð með bebjableeð? Nå for Søren (fjárinn sjálfur), ég get ekki sagt þetta!!!

Á þessum tímapunkti voru allir nærstaddir kúnnar farnir að skellihlæja og tala um hvað ég væri ferlega fyndin og ég roðnaði að sjálfsögðu niður í rassgat á milli helstu hláturgusanna hjá sjálfri mér. Frá því er skemmst að segja að xxx var heldur ekki með nein rakvélablöð...

Og alltaf er maður að eyða peningum, jafnvel þótt maður fái ekkert útborgað. En já, ég fór sem sagt út í búð eins og gengur og gerist og sótti björg í búið. Á heimleiðinni voru tvær stelpur (u.þ.b. tíu ára) búnar að planta sér á miðja gangstéttina í götunni minni með borð og glös og voru að selja vatn á tvær (danskar) krónur glasið. Og ég hef ekki hjarta í mér að ganga framhjá slíku eins og ekkert sé (au-pair dvölin mín hafði greinilega áhrif á mig), og sérstaklega ekki þar sem ég bý nú í húsinu við hliðina á þessum mikla sölubás. Svo ég vatt mér að stúlkunum og sagðist skyldu fá eitt glas í 27 stiga hitanum og glampandi sólskininu og logninu (ég hef svo sem heyrt að veðrið heima á Fróni sé fínt líka...). Fyrir þessar tvær krónur fékk ég svo vatn í einn fjórða úr glasi og sogrör! Ég hélt ég myndi fara yfirum, mér fannst þetta svo skelfilega krúttlegt... Drakk ég svo vatnið með bestu lyst og þakkaði kærlega fyrir mig. Jájá.

En jæja, nú er klukkan alveg að verða hálfátta (að kvöldi til) og ég get tæplega haldið mér vakandi lengur (hef ekki sofið mikið undanfarið sökum vinnu og skóla og annarra anna). Ætla ég því að skella mér í snögga sturtu (haha, náðuð þið þessum brandara? Ég fer ALDREI í snögga sturtu!) og skríða svo upp í rúm og vera smá andvaka vegna hita og vakna svo í svitakófi á morgun. Hugsanlega tek ég daginn snemma og skelli mér í Tívolíið, svona fyrst ég á árskort sem ég borgaði með peningunum úr peningaskápnum í vinnunni (nei, ég stal þeim ekki! En svona er það að fá ekki útborgað...).

Góða nótt lömbin mín! Krestenn, ég reyni svo að skella inn myndunum glæsilegu á morgun ásamt lýsingum á snargeggjuðum rússíbanastjórum og fyrirsætuhæfileikum okkar systkina (hóst hóst!). Bestu kveðjur, Anna sem er alveg að sofna.

VARÚÐ - Afar óspennandi færsla

Í gær var merkilegur dagur. Já gott fólk, ég átti eins árs útlandaafmæli í gær! Ég flutti til Svíþjóðar þann 4. júní 2006 og hef alls búið í þremur útlöndum og heimsótt eitt að auki síðan þá. Svona er maður veraldarvanur, og mikið óskaplega líður tíminn hratt!

Annars eru engin ósköp að frétta af mér. Ég fór út að borða á sunnudagskvöldið með nokkrum Grænavatnsættingjum og fannst mér það afar ágætt að geta loksins rætt við fólk á íslensku! Það er rosalega fyndið að þegar maður er varla búinn að tala íslensku svo heitið getur í fimm mánuði samfleytt, þá heyrir maður sjálfan sig tala íslensku úr fjarlægð. Sem sagt, maður talar, en finnst ekki eins og maður sjálfur sé að tala heldur að einhver annar sé að tala. Sem veldur því einmitt að manni finnst maður tala óskírt og málfræðilega vitlaust. Afar spes. En kvöldið var sem sagt hið allra fínasta og ég fór vel södd heim!

Áðan ákvað ég að leggjast út í sólbað í 24 stiga hita og glampandi sólskini. Ég bara skil þetta ekki! Ég er með afar brúna útlimi og afar mikið bikinífar og sandalafar (frá því seinasta sumar...) en andlitið á mér er alltaf það seinasta sem tekur á sig lit. Það þykir mér afar pirrandi, og hefi ég því planað að leggjast í sólbað eins oft og ég get til þess að vinna bug á vandanum. En engar áhyggjur, ég sé ekki fram á að hafa mikinn tíma til sólbaða í sumar, svo ég efast um að ég breytist í svertingja...

Annars held ég að ég rölti út í búð núna. Verður það töluvert labb, því að í dag er Grundlovsdagen (einhversskonar 17. júní, fyrir utan það að hér í landinu er ekkert húllumhæ) og flestar búðir því lokaðar. Og þar sem ég er ekki búin að fá útborgað (urrr) þá á ég ekkert lestarkort! Veit ekki alveg hvernig ég ætla að koma mér í vinnu í fyrramálið, en það er seinnitímavandamál...

Og svo hafði ég nú líka planað að laga til í dag og þvo þvott og svona þar sem ég mun ekki hafa mikinn tíma til slíkra verka á næstunni, en ég mun svo gott sem búa í vinnunni næstu tvær vikurnar. En ég nenni ekki að laga til í dag. Svo á ég líka að skila ítarlegri grein á dönsku um stjórnarfars- og stjórnmálasögu sögu Íslands í dönskuskólanum á morgun, en ég get nú eiginlega sjálfri mér um það kennt, því ég nennti ekki að tala um málfræði í dönskutímanum í gær og þóttist þess í stað hafa þennan gífurlega áhuga á pólitísku landslagi Danmerkur, Íslands, Færeyja og Grænlands (já einmitt!) og þegar kennarinn sá hversu áhugasamir (áhugasamur!) nemendur voru í bekknum ákvað hann að við myndum öll að skila stjórnmálaskýrslu um heimalönd okkar á morgun. Doh. Guði sé lof fyrir gúgúl, því ég rétt svo man af hverju við höldum upp á 17. júní...

En nú verð ég að skunda út í búð og hver veit nema að ég taki pínu göngutúr í garðinum góða og kíki smá á mannlífið.

Hafið það gott ástarpungar! Bestu kveðjur, Anna sem er alveg ferlega kvefuð.

Hoyr tú tað, tú ungi maður

vilt tú við mær fara,
tú skalt verða mín ørvargarpur
Ormin at forsvara

Ein pósa fyrir þá sem sakna sjálfsmyndanna minna:

Þessi mynd er sem sagt tekin fyrir fjórum dögum síðan. ENTER.

Í gær var ég í vinnunni frá 8:00-18:40. Eftir slíkan dag á maður það skilið að lyfta sér eilítið upp, og skellti ég mér því á tónleika í fríríkinu Kristjaníu með honum Danna frænda. Steig þar fyrst á stokk færeyska metal-bandið Týr og þar eftir Íslendingurinn Pétur Ben. Var kvöldið hið ágætasta í alla staði, og ég er nú staðráðin í því að flytja til Færeyja og læra færeysku. Eða, ég var það allavega þar til mamma sagði mér að það væri alltaf rok og rigning í Færeyjum. ENTER.

En nú verð ég að þjóta, ég er nefnilega að fara út að borða. ENTER.

Ástarkveðjur, Anna sem höndlar ekki færeysk nöfn, sérstaklega ekki þvoglumælt nöfn... ENTER.

MUNA: Læra að segja öll þessi asnalegu fjölskylduorð á dönsku, svo maður lendi ekki í stökustu vandræðum með að útskýra hvernig maður er skyldur ættmennum sínum... og komist helst hjá því að garga upp í eyrað á Færeyingum: "Á Íslandi notum við bara eitt orð fyrir skyldmenni. EITT ORÐ!!! Ekki skrilljón! Bara eitt!!! Skål!".

Du er ikke ret klog, hvaa?

Lort!

Ég verð orðin gráhærð fyrir tvítugt ef ég lendi á fleiri töfum og stoppum og ófullnægjandi upplýsingum í öllum þessu ljótu kerfum hér í Danmörku. Ef það er ekki bankanum að kenna að ég fæ ekki útborgað (eins og í febrúar og mars í hinni vinnunni minni) þá er það öðrum kerfum og boðleiðum að kenna að ég hef hvorki fengið útborgað fyrir mína vinnu í apríl né é maí. Lort. Þannig að nú sit ég hér, syndug manneskja og með samviskubit dauðans yfir því að skulda í fyrsta skipti í mínu lífi peninga. Já gott fólk, ég átti að borga húsaleiguna í dag! Lort, og ekki hægt að millifæra af íslenskum reikningum, því það myndi hvort sem er aldrei skila sér fyrr en á mánudaginn. En þann dag FÆ ég útborgað, og ef ekki, þá er yfirmaðurinn minn með backup-peningaplan handa mér, svona svo mér verði ekki kastað út úr húsnæðinu (það er ekki yfirmanni mínum að kenna að ég fékk ekki útborgað...). En grenj, hvað maður getur orðið pirraður.

Annars var gaman í hjá mér í gærkvöldi. Komu þar við sögur hamborgarar á stærð og þyngd við heilan hest, brjálaðir mávar sem réðust hamborgaraeigendurna í hundraðatali eftir að ákveðið var að auðvelda sér átið með því að kasta stórum hluta borgaranna út í vatnið, rúnturinn á aðalkagga bæjarins, stórhættulegar fjarstýrðar leikfangaþyrlur sem flæktust í hárinu á sumum í einni brotlendingunni og trúnó. Ágætt, ágætt...

Jæja, best að halda áfram með smjaðurtölvupóstinn til húseigandans, og svo sex tíma svefn og svo tíu tíma vinnuvakt. Adiós, Anna sem er ekki jafn pirruð og hún hljómar ;) En samt bara pínu.