Opinskátt viðtal

Blaðamaður setur sig í viðeigandi stellingar, tilbúinn að spyrja Önnu Björk Haraldsdóttur spjörunum úr.

Blm: Segðu mér Anna, hvernig er það eiginlega að vera svona frábær?
Anna: Það er bara geggjað fínt sko.
Blm: Hvernig myndirðu lýsa sjálfri þér?
Anna: Smá dass af seinheppni hér og þar, ekkert alvarlegt samt.
Blm: Hvernig hefur svo Hollandsdvölin þín verið?
Anna: Alveg æðisleg, alltaf nóg að gera.
Blm: Hvernig hefur t.d. dagurinn í dag verið?
Anna: Ég fór í sund, ekkert smá stuð.
Blm: Og gekk það ekki bara vel?
Anna: Jújú, alveg ljómandi. Nema kannski þegar ég ákvað að taka sjálfstæða ákvörðun og fór í gegnum vitlaust hlið...
Blm: Og hvað gerðist þá?
Anna: Fyrst var ég eins og villuráfandi sauður og sá ekki nokkurn mann, en þá fattaði ég að fara bara sömu leið til baka.
Blm: Og fannstu svo rétta hliðið?
Anna: Já, eða sko fyrst þurfti ég að fara aftur upp í afgreiðsluna og fá nýjan lykil, því maður þarf alltaf að setja lykilinn sinn í einhvern kassa þegar maður fer út um hliðin aftur.
Blm: Og hvað svo?
Anna: Svo fór ég og fann rétta hliðið.
Blm: Og gekk þetta eins og í sögu eftir það?
Anna: Já, eða kannski ekki þegar ég læsti lykilinn minn inni í skápnum mínum...
Blm: Nei hvað segirðu! Og hvað gerðirðu þá?
Anna: Ég ákvað að gera ekkert í málinu og ætlaði að strunsa út eins hratt og ég gæti, svona áður en eitthvað fleira kæmi fyrir, enda var ég ekki búin að setja dótið mitt í skápinn.
Blm: Hvað strunsaðirðu hratt?
Anna: Æ, ég gat eiginlega ekki strunsað mikið, því maður þarf nefnilega lykil til að komast út...
Blm: Og varstu þá bara föst?
Anna: Já, eða svona þar til ég var búin að ganga 37 hringi í klefanum og leita að sundlaugarverði.
Blm: Og fannstu sundlaugarvörð?
Anna: Já, og hann var ekkert smá sætur sko.
Blm: Og opnaði hann skápinn?
Anna: Já.
Blm: Og gekk það áfallalaust fyrir sig?
Anna: Já, en hann hefði nú alveg mátt sleppa því að öskra "WAS IT NUMBER 322???" yfir allan klefann.
Blm: Og komstu þá loksins ofan í laugina?
Anna: Já.
Blm: Og hvað var klukkan eiginlega orðin?
Anna: Hún var orðin seint og um síðir...

Blaðamaður þakkar Önnu kærlega fyrir þetta viðtal og vonar að hún haldi sig frá sundlaugum í bráð...