Tungur knívur!

Helgin var hreint út sagt stórkostleg. Maður minn sko!

Ég var komin í Hunnebostrand um tólf-leytið á laugardeginum, aðeins seinna en áætlað var vegna þess að karlinn á Västraffik-skrifstofunni hafði gleymt að breyta dagsetningunni í tölvunni og hafði ég þess vegna fengið vitlaust rútuplan. En mér tókst að sjálfsögðu að redda því, enda eru almenningssamgöngurnar hér í Svíaveldi frábærar. Eða a.m.k. í samanburði við Ísland.

Dagurinn byrjaði síðan á því að ég fór með Ylvu og Arne (systkinum gaursins sem leigir mér íbúðina, þau eru nítján og tuttuguogtveggja ára) og vinum þeirra í smá bátsferð á spíttbát fjölskyldunnar. Við fórum í land á einhverri eyju og stungum okkur síðan til sunds í sjónum. Við vorum öll með "snorkl"-græjur, sem sagt stór sundgleraugu sem hylja bæði augu og nef og síðan svona öndunarpípu, til að geta skoðað sjávarlífið svolítið. Einnig vorum við með froskalappir, svo ég drukknaði nú ekkert alvarlega. Sjórinn var 23-24 gráður (og svona 28-29 gráður úti) svo ég fraus nú ekkert alvarlega heldur. En já. Þarna syntum við og skoðuðum alls konar lífverur og ég hélt meira að segja á ansi stórum krabba...! Ekkert smá sætur og gekk bara út á hlið! Eða hljóp eiginlega út á hlið, því hann vildi nú ekkert vera hjá mér greyið.

Síðan syntum við aftur í land og lögðumst í sólbað á klöppunum. Því miður var ég ekki með myndavélina mína með mér (vissi ekkert hvernig aðstæður voru þarna svo ég skyldi hana eftir í sumarhúsinu), en ég hefði sko átt að taka hana með! Þvílíka fegurðin!

Síðan sigldum við aftur til meginlandsins og fengum grillaðan mat í kvöldmat. Ég stóð mig alveg ofsalega vel og borðaði alveg fullt af mat sem ég hef aldrei smakkað áður svo ég varð landi mínu ekkert til skammar í þeim málum.

Maturinn var margrétta, enda voru nágrannarnir í heimsókn svo það leið alltaf smá tími á milli rétta. En sá tími var til margs nýttur, t.d. spilaði ég "kubb" með Ylvu og Arne og við Ylva gerðum okkur fínar og sætar fyrir kvöldið. Því að síðar um kvöldið komu nefnilega vinir Ylvu og Arnes í heimsókn. Við sátum fyrst úti á palli og spjölluðum, og var Ísland allt í einu flottasta land í heimi eins og svo oft áður. Og umræðuefnið eftir því.

Eftir að hafa setið úti á pallinum klifruðum við upp á einhverja kletta og horfðum á sólsetrið. Síðan fórum við í bæinn og fundum okkur einn af þessum tveimur skemmtistöðum sem þar eru að finna. Og kannski þykir rétt að taka það fram að fjölskyldan sem ég var hjá hefur búið þarna í Hunnebostrand í mörg mörg sumur, þau flytja alltaf þangað á sumrin svo þeim var bærinn vel kunnugur sem og fólkið sem býr þar. Enda ekki nema svona 2000 manna bær.

En já. Eftir að hafa setið smá stund á skemmtistaðnum, þá fórum við upp á einhverja kletta einhversstaðar og horfðum á flugeldasýningu. Síðan fórum við aftur á skemmtistaðinn og vorum þar og spjölluðum og dönsuðum fram að lokun, sem var klukkan tvö. Þá fórum við heim eftir frábæran dag.

Á sunnudeginum dröttuðumst við á fætur um tíu-leytið. Ég skellti mér með Ylvu og Karin vinkonu hennar á risastóran útimarkað sem var staddur í bænum. Síðan fórum við í göngutúr og þið getið séð á myndunum hér fyrir neðan hvað bar fyrir augu þar.

Og svo var haldið á ströndina! Og enn voru vinir Ylvu og Arnes með í för. Við fórum ekki á bát í þetta skiptið svo við hjóluðum á hvíta sandströnd sem er þarna í nágrenninu. Og kannski ég nefni það að ég hef ekki hjólað í, tjah, svona þrjú ár svo það var nokkuð skrautlegt að sjá mig... Því það er algjör lygi að sá sem hefur lært að hjóla einu sinni gleymi því aldrei!

Og síðan þurftum við að fara heim, því ég ætlaði að taka rútuna klukkan sex. Ég hafði nefnilega ekki tékkað á rútuferðum seinna en það, því ég bjóst ekki við að ég myndi skemmta mér svona ógeðslega vel! En já, við hjóluðum heim og ég afrekaði að klessa ekki alvarlega á neitt (bara pínu) og borðuðum og spjölluðum og síðan fórum við út á rútustöð.

Reyndar seinkaði rútunni minni alveg helling sem þýddi það að þegar ég þurfti að skipta um rútu á miðri leið, þá stóð ég bara og boraði í nefið, því ég var ekki með nein plön í höndunum sem sögðu hvenær næsta tengirúta kæmi, og hvort hún kæmi yfirhöfuð! Ég reyndar reyndi að lesa á eitthvað skilti sem ég sá, en það var nú óskiljanlegt með öllu og samkvæmt því átti nú engin rúta að stoppa þarna næsta klukkutímann. En ég fann mér bara eitthvað fólk sem var líka á leiðinni til Gautaborgar og sjá, rútan kom eftir svona 10 mínútur! Dugleg að bjarga sér sko ;)

En já. Þessi ferð alveg hreint yndisleg! Reyndar held ég að ég hafi ALDREI á ævinni talað jafn mikið um Ísland og þessa tvo daga, svei mér þá! Já, ég er nokkuð viss um að allt umræðuefni helgarinnar hafi snúist um Ísland. Málið var ekki að ég væri algjörlega óstöðvandi í sögum mínum um Ísland, heldur voru Ylva og Arne og allir þeirra vinir svo ótrúlega áhugasöm að ég hef nú bara ekki kynnst öðru eins! En það er að sjálfsögðu ekkert nema gott um það að segja ;) Og þau voru meira að segja öll farin að tala íslensku á sunnudeginum... Því þau komust nefnilega að því að orðin (sérstaklega nafnorðin) í sænsku og íslensku eru alveg lygilega svipuð og þá þurftu þau að vita hvernig maður segir allt mögulegt á íslensku. Frasar og orð helgarinnar eru m.a. þessi:

-Tungur knívur! (Þau sáu einhvern tímann íslenska víkingabíómynd)
- Tungur kubbur! (Þau fundu út að ef maður bætir "-ur" við sænsku nafnorðin, þá er maður kominn með íslensk orð... Þau bjuggu þessa reglu til, EKKI ég!!!)
- Tungur pinnur! (Þungur pinni, jájá)
- Ég heiti (eða já, þau sögðu reyndar alltaf "Ég heitir"... svolítið föst í sænsku málfræðinni!)
- Ég ætla að fara að djamma (mjög vinsæl setning, svolítið ofnotuð í enda kvöldsins)
- Flugeldar (orð orðanna!!!)
- Fiskur
- Kind (sem þýðir absolút EKKI barn eins og á þýsku!)
- Hvalur
- Krabbi (eða "krabbur")

Og þá skulum við vinda okkur í myndirnar:

Síðasta myndin er af Ylvu og Arne. Og síðan fór ég heim.

Adiós, Anna Björk :)