Já, þið heyrðuð rétt, Holland! Ég er búin að ráða mig sem au-pair þangað í nokkra mánuði og fer þangað í lok ágúst.
Ég þurfti reyndar að fletta upp í World-Atlasinum mínum (sem ég tók að sjálfsögðu með til Svíþjóðar) til að finna út hvar í heiminum Holland er staðsett. Ég vissi jú að það er í Evrópu og einhversstaðar nálægt Þýskalandsklessunni (Þýskalandsklessan = Þýskaland, Austurríki, Sviss, Lúxemborg og fleiri litlar klessur). En að það væri þarna rétt hjá Bretlandi, það vissi ég ekki.
Bærinn sem ég fer til er svipað stór og Reykjavík og heitir 's-Herogenbosch og er kallaður Den Bosch.
Holland. Hvað veit ég eiginlega um Holland? Jú, landið er alveg flatt (eins og Danmörk, vúhú!) og 1/4 hluti landsins er undir sjávarmáli. Tungumálið er alveg skelfilegt og fólkið gengur um í tréklossum.
Svo ég held að málið sé algjörlega að kaupa sér tréklossa og tala bjagaða þýsku, þá fattar enginn að ég er útlendingur.
Hollenska er nefnilega, að ég held, mjög svipuð þýsku, bara með meiri hrákahljóðum. Eða að minnsta kosti get ég lesið hollensku aldeilis ágætlega. Ætli þetta verði þá ekki sama sagan og hér í Sverige; Ég tala dönsku og þá tala ég sænsku eftir tvær vikur. Ég tala þýsku og þá tala ég hollensku eftir tvær vikur. Ekki mjög flókið reikningsdæmi. Hins vegar vil ég nota tækifærið og biðja foreldra mína um að svipast um eftir íslenskri/hollenskri og hollenskri/íslenskri orðabók, þótt ég efist reyndar um að slíkt sé að finna á hverju strái.
Eins vil ég nota tækifærið og biðja hann föður minn um að yfirfara tryggingarnar (hehe, aftur) og hana móður mína um að tékka á hvort ég sé með allar sprautur og allt slíkt. Haha, þau eru nýbúin að þurfa að gera þetta fyrir mig, og nú þurfa þau að gera þetta allt saman aftur!
En ég ætla nú ekki að tala um Holland í allan dag. Sussu nei.
Fyrir þá sem ekki vita, þá eru allar mínar bloggfærslur vel og vandlega úthugsaðar áður en þeim er þrusað inn á veraldarvefinn. Ég eyði oft mörgum klukkutímum í að pæla í hverju mig langar til að segja ykkur frá. Það er til dæmis mjög auðvelt að láta hugann reika í vinnunni. Þessi hugarstormur er mjög nauðsynlegur fyrir margra hluta sakir:
- Þá eru minni líkur á að ég segi ykkur í fljótfærni frá einhverju alveg hundleiðinlegu
- Þá eru minni líkur á að ég segi ykkur eitthvað sem kemur ykkur ekki svo mikið við
- Þá verða brandararnir betur útpældir
- Þá hef ég nægan tíma í að finna einhver flott orðasambönd til að troða einhversstaðar inn í færslurnar
- Þá sit ég ekki í þrjá klukkutíma fyrir framan skjáinn og reyni að sjóða saman færslu sem verður hundleiðinleg, kemur ykkur alls ekki við, brandaralaus og ekki með neinum flottum orðasamböndum.
En nú skulum við reyna að koma okkur að kjarna málsins.
Í dag eyddi ég miklum tíma í að hugsa um færslu dagsins þar sem ég skipti um á rúmum og skrúbbaði klósett í gríð og erg. Þetta var eftir hádegi og dagurinn hafði verið erfiður með eindæmum, öll herbergin skiptiherbergi og aukarúm (þriðja rúmið) í öllum herbergjunum sem tafði alveg endalaust mikið fyrir. Í hádeginu hafði ég talað við nokkra félaga mína og voru þeir allir búnir að gera svona 3-4 herbergi, af 13! Ég var aðeins betur stödd, enda búin að hamast á milljón allan morguninn og var þar af leiðandi búin með heil 6 herbergi. Um þetta hugsaði ég svo vel og vandlega þar sem ég þreif herbergin eftir hádegið og þakkaði mínum sæla yfir að ég skyldi hafa verið svona dugleg um morguninn svo ég kæmist vonandi heim fyrir klukkan 18:00. Og síðan fór ég að reyna að koma þessu öllu saman í flottar setningar svo ég gæti sagt ykkur frá þessu hérna á blogginu. Og þessa setningu hugsaði ég:
"...og ég að sjálfsögðu clein eins fast og ég gat"
Heh, vúps! Ég áttaði mig að sjálfsögðu fljótlega eftir fæðingu setningarinnar að það væri eitthvað bogið við þetta... Eftir að hafa krufið það mál til mergjar, þá komst að því að á íslensku segir maður:
"og ég að sjálfsögðu þreif eins hratt og ég gat"
Ég meina, ókei. Ég var nýbúin að tala ensku við félaga mína og það er staðreynd að íslenskan mín er orðin eitthvað furðuleg eftir þessa dvöl mína hér í Svíaveldi. En eftir að hafa pælt í þessu í smástund, þá komst ég að því að þessi furðulega setning mín er eiginlega algjör snilld! Ég meina, mér tókst, algjörlega óvart, að setja ensku sögnina "clean" í íslenska þátíð! Þið megið gera hlé á lestrinum í þrjár sekúndur og hugsa um snilldina. Byrja núna, takk.
Takk fyrir pent. Þessi tungumálaruglingur minn varð þó til þess að færslan sem ég var með í hausnum eyðilagðist því mér finnst miklu skemmtilegra að segja ykkur frá þessu heldur en erfiða vinnudeginum mínum.
En jæja, ég má ekki vera að þessu, ég er víst búin að lofa mér og Venlu í hitting í Liseberg að horfa á úrslitin í heimsmeistarakeppninni miklu. Þ.e.a.s. ef ég finn Venlu einhversstaðar. Hmm. Hvað er hún eiginlegað þvælast, getur fólk ekki bara verið heima hjá sér? Pff ;) Nei djók, hún var að koma inn úr dyrunum akkúrat í þessum töluðu orðum. Best að fara og yfirheyra hana!
Adiós, sumarkveðjur úr sælunni í Svíaveldi, Anna hin hollenska
Ég þurfti reyndar að fletta upp í World-Atlasinum mínum (sem ég tók að sjálfsögðu með til Svíþjóðar) til að finna út hvar í heiminum Holland er staðsett. Ég vissi jú að það er í Evrópu og einhversstaðar nálægt Þýskalandsklessunni (Þýskalandsklessan = Þýskaland, Austurríki, Sviss, Lúxemborg og fleiri litlar klessur). En að það væri þarna rétt hjá Bretlandi, það vissi ég ekki.
Bærinn sem ég fer til er svipað stór og Reykjavík og heitir 's-Herogenbosch og er kallaður Den Bosch.
Holland. Hvað veit ég eiginlega um Holland? Jú, landið er alveg flatt (eins og Danmörk, vúhú!) og 1/4 hluti landsins er undir sjávarmáli. Tungumálið er alveg skelfilegt og fólkið gengur um í tréklossum.
Svo ég held að málið sé algjörlega að kaupa sér tréklossa og tala bjagaða þýsku, þá fattar enginn að ég er útlendingur.
Hollenska er nefnilega, að ég held, mjög svipuð þýsku, bara með meiri hrákahljóðum. Eða að minnsta kosti get ég lesið hollensku aldeilis ágætlega. Ætli þetta verði þá ekki sama sagan og hér í Sverige; Ég tala dönsku og þá tala ég sænsku eftir tvær vikur. Ég tala þýsku og þá tala ég hollensku eftir tvær vikur. Ekki mjög flókið reikningsdæmi. Hins vegar vil ég nota tækifærið og biðja foreldra mína um að svipast um eftir íslenskri/hollenskri og hollenskri/íslenskri orðabók, þótt ég efist reyndar um að slíkt sé að finna á hverju strái.
Eins vil ég nota tækifærið og biðja hann föður minn um að yfirfara tryggingarnar (hehe, aftur) og hana móður mína um að tékka á hvort ég sé með allar sprautur og allt slíkt. Haha, þau eru nýbúin að þurfa að gera þetta fyrir mig, og nú þurfa þau að gera þetta allt saman aftur!
En ég ætla nú ekki að tala um Holland í allan dag. Sussu nei.
Fyrir þá sem ekki vita, þá eru allar mínar bloggfærslur vel og vandlega úthugsaðar áður en þeim er þrusað inn á veraldarvefinn. Ég eyði oft mörgum klukkutímum í að pæla í hverju mig langar til að segja ykkur frá. Það er til dæmis mjög auðvelt að láta hugann reika í vinnunni. Þessi hugarstormur er mjög nauðsynlegur fyrir margra hluta sakir:
- Þá eru minni líkur á að ég segi ykkur í fljótfærni frá einhverju alveg hundleiðinlegu
- Þá eru minni líkur á að ég segi ykkur eitthvað sem kemur ykkur ekki svo mikið við
- Þá verða brandararnir betur útpældir
- Þá hef ég nægan tíma í að finna einhver flott orðasambönd til að troða einhversstaðar inn í færslurnar
- Þá sit ég ekki í þrjá klukkutíma fyrir framan skjáinn og reyni að sjóða saman færslu sem verður hundleiðinleg, kemur ykkur alls ekki við, brandaralaus og ekki með neinum flottum orðasamböndum.
En nú skulum við reyna að koma okkur að kjarna málsins.
Í dag eyddi ég miklum tíma í að hugsa um færslu dagsins þar sem ég skipti um á rúmum og skrúbbaði klósett í gríð og erg. Þetta var eftir hádegi og dagurinn hafði verið erfiður með eindæmum, öll herbergin skiptiherbergi og aukarúm (þriðja rúmið) í öllum herbergjunum sem tafði alveg endalaust mikið fyrir. Í hádeginu hafði ég talað við nokkra félaga mína og voru þeir allir búnir að gera svona 3-4 herbergi, af 13! Ég var aðeins betur stödd, enda búin að hamast á milljón allan morguninn og var þar af leiðandi búin með heil 6 herbergi. Um þetta hugsaði ég svo vel og vandlega þar sem ég þreif herbergin eftir hádegið og þakkaði mínum sæla yfir að ég skyldi hafa verið svona dugleg um morguninn svo ég kæmist vonandi heim fyrir klukkan 18:00. Og síðan fór ég að reyna að koma þessu öllu saman í flottar setningar svo ég gæti sagt ykkur frá þessu hérna á blogginu. Og þessa setningu hugsaði ég:
"...og ég að sjálfsögðu clein eins fast og ég gat"
Heh, vúps! Ég áttaði mig að sjálfsögðu fljótlega eftir fæðingu setningarinnar að það væri eitthvað bogið við þetta... Eftir að hafa krufið það mál til mergjar, þá komst að því að á íslensku segir maður:
"og ég að sjálfsögðu þreif eins hratt og ég gat"
Ég meina, ókei. Ég var nýbúin að tala ensku við félaga mína og það er staðreynd að íslenskan mín er orðin eitthvað furðuleg eftir þessa dvöl mína hér í Svíaveldi. En eftir að hafa pælt í þessu í smástund, þá komst ég að því að þessi furðulega setning mín er eiginlega algjör snilld! Ég meina, mér tókst, algjörlega óvart, að setja ensku sögnina "clean" í íslenska þátíð! Þið megið gera hlé á lestrinum í þrjár sekúndur og hugsa um snilldina. Byrja núna, takk.
Takk fyrir pent. Þessi tungumálaruglingur minn varð þó til þess að færslan sem ég var með í hausnum eyðilagðist því mér finnst miklu skemmtilegra að segja ykkur frá þessu heldur en erfiða vinnudeginum mínum.
En jæja, ég má ekki vera að þessu, ég er víst búin að lofa mér og Venlu í hitting í Liseberg að horfa á úrslitin í heimsmeistarakeppninni miklu. Þ.e.a.s. ef ég finn Venlu einhversstaðar. Hmm. Hvað er hún eiginlegað þvælast, getur fólk ekki bara verið heima hjá sér? Pff ;) Nei djók, hún var að koma inn úr dyrunum akkúrat í þessum töluðu orðum. Best að fara og yfirheyra hana!
Adiós, sumarkveðjur úr sælunni í Svíaveldi, Anna hin hollenska
Engin ummæli:
Skrifa ummæli