Annáll 2008

Jæja, þá er árið brátt á enda og því kominn tími á hinn árlega annál. Einhvern veginn finnst mér að ég hafi frekar fátt að segja, annað en Peter Peter Peter, en við skulum sjá til hvort ég geti ekki grafið eitthvað meira upp.

# Í janúar 2008 vorum við Peter farin að tala um, að það væri nú kannski ekki svo galið ef ég myndi pakka niður í ferðatösku og hálfpartinn flytja til hans. Okkur fannst fjarlægðin á milli Vanlöse og Kastrup alveg óhugnaleg, og ákváðum við að hafa kerfið þannig að ég væri slatta af dögum hjá honum og nokkra hjá mér, slatta af dögum hjá honum og nokkra hjá mér og svo framvegis. Í lok mánaðarins kastaði ég svo drasli í tösku og arkaði heim til hans í litlu sætu 40 fermetra íbúðina hans, þar sem við vorum fram á sumar.

# Í febrúar kom Ingi minn svo í stutta heimsókn, í hálfan sólarhring eða svo, og var svo veðurtepptur í 26 klukkutíma á Kastrup-flugvelli. Fátt annað fréttnæmt gerðist þann mánuð, ég var bara að vinna og rólegheit.

# Í mars gerðist ekkert markvert, fór samt oft út að borða með Peter mínum og allskonar dúllerí.

# Í apríl keyptum við Peter okkur þvottavél í litlu litlu íbúðina okkar. Sú þvottavél hefur verið mikið notuð alla tíð síðan, enda vitum við ekkert leiðinlegra en þvottakjallara... Eitthvað var farið á skemmtistaði borgarinnar þennan mánuð.

# Í maí fórum við Peter í helgarferð til Gautaborgar. Sú ferð var algjör snilld, og erum við ennþá að vitna í hana, því mikið af einkahúmor varð til í þeirri ferð. Við gistum á uppáhaldshótelinu mínu, Hotel Gothia Towers þar sem ég var að vinna sumarið 2006.

# Í byrjun júní var frekar heitt og ómögulegt að sofa. Eftir miðjan júní varð svo skítkalt aftur. Hann Ingi minn kom aftur í heimsókn, vúhú! Við sóttum líka um nýja íbúð í þessum mánuði. Peter var búinn að búa í 2 ár í litlu íbúðinni og myndi því lenda ofarlega á forgangslista. Það voru allavega ekki neinar ýkjur að við myndum lenda ofarlega á forgangslista, því 3 dögum eftir að við fengum umsóknina okkar staðfesta, þá fengum við tilboð um íbúð. Allajafna er um 2 ára biðlisti eftir íbúðarstærðinni sem við sóttum um (sóttum um 3 herbergja, ef maður sækir um 2 herbergja íbúð er 7 ára biðlisti! Peter þurfti að bíða í 2 ár eftir litlu íbúðinni, enda er biðlistinn ca. 2 ár þar). Til allrar lukku voru nefnilega tvö pör búin að skoða íbúðina á undan okkur og bæði sagt nei (annað parið því þeim fannst svalirnar ekki nógu stórar og hitt parið því þeim fannst eldhúsinnréttingin ekki nógu nýleg). Svo við nutum góðs af og skelltum okkur á íbúðina, enda stór (86 fermetrar), björt og rúmgóð. Í lok júní fékk ég að vita að mig vantaði einn þýskuáfanga og háskólaumsóknirnar mínar því ógildar. Ég tók þó til þess ráðs að hafa samband við Versló í snarhasti, smjaðraði pínu og sagði frá glæsilegri tíu-sögu minni í þýsku, og sjá, ég fékk að fljóta með í fjarnámið, þrátt fyrir að vera nokkrum vikum á eftir hinum nemendunum.

# Við fengum nýju íbúðina afhenta 1. júlí. Við höfðum hálfan mánuð til þess að tæma gömlu íbúðina okkar, en það gekk nú greiðlega þar sem að nýja íbúðin var einungis 300 metrum frá þeirri gömlu, hentugt! Svo máluðum við og græjuðum og gerðum þetta voða fínt og flott. Ég sagði einnig upp herberginu mínu í Vanlöse og tæmdi það. Ótrúlegt hvað maður sankar alltaf að sér mikið af drasli. Ég átti afmæli 29. júlí og varð hundgömul, sem sagt 21 árs. Í lok júlí fékk ég líka svar um að ég væri komin inn í Humanistisk informatik í Álaborgarháskóla í Kaupmannahöfn, vúhú!

# Í ágúst keyptum við Peter okkur viftu til þess að geta sofið í sumarhitanum. Reyndar var þetta sumar frekar kalt, en það var samt alltaf alveg ægilega heitt á nóttunni svo ekki var hægt að sofa. Þessi vifta er eitt af því besta sem við höfum fjárfest í, með fjarstýringu og tímastilli og svefnstillingum (blæs smá og stoppar, og blæs smá og stoppar) og skiptandi stillingum og hraðastillingum og hvað veit ég. Í byrjun ágúst skelltum við okkur svo til Íslands og gerðum okkur margt til dundurs þar, fórum í hvalaskoðum og baðlónið og út á vatn að veiða og allskonar sightseeing um sveitina. Svo lentum við í 11 tíma seinkun á flugi á Akureyrarflugvelli og rétt svo misstum af fluginu okkar til Portúgal. Við keyptum samt bara nýja (rándýra) miða og skelltum okkur til Algarve í Portúgal, enda búin að leigja hús þar ásamt vinum okkar. Í Portúgal var slappað af í einkasundlauginni, farið í risastóran sundlaugargarð og í sædýragarð, á ströndina og allskonar.

# Skólinn byrjaði í september. Það gekk nú ljómandi vel allt saman. Ég minnkaði alllaglega við mig vinnu, og fór að mæta annan hvern laugardag, 10 tíma í senn.

# Í október var farið í vísindaferð með bekknum. Við fórum til fjandans, nánar tiltekið til Haderslev á Suður-Jótlandi. Ægilega löng rútuferð. En þetta var samt mjög gaman allt saman. Ég tók einnig vikulangt heimapróf í þessum mánuði, það gekk nú ljómandi vel. Ég fór einnig partí með vinnufélögunum, fórum í keilu og keyptum svo óheyrilegt magn af búsi og drukkum duglega heima hjá einum vinnufélaganum. Gaman gaman. Mig minnir líka að það hafi verið í þessum mánuði sem ég fór í stóra Nettó-veislu, þar sem allir Nettó-starfsmenn Kaupmannahafnar voru samankomnir. Það var stuð, matur og ókeypis drykkir, en það allra besta var að Nik & Jay komu að spila, og spiluðu í ca. hálftíma, vúhú! Við Peter áttum svo ársafmæli þann 6. október.

# Nóvember= hópverkefni. Fyrst upptökur á stuttmynd og svo löng ritgerð. Átti mér þar af leiðandi ekkert líf í desember, fór reyndar einu sinni á Lauritz með henni Hildi minni.

# Desember= átti mér heldur ekkert líf, allavega ekki fyrr en þann 17. desember, þegar við skiluðum loksins ritgerðinni okkar. Það var mikill gleðidagur! Við Peter fórum svo út að fagna með Leu úr bekknum mínum og Martin kærasta hennar. 3. desember varð Peter einnig 25 ára, og við fórum að borða í tilefni þess. 6. desember vorum við svo með afmælisveislu þar sem fjölskyldu Peters var boðið í kökur og pitsu. 21. desember flaug ég svo til Íslands í jólafrí, borðaði yfir mig af smákökum og fór í partí með félögunum á Akureyri svo fátt eitt sé nefnt.

Já, ágætis ár að baki.

Hafið það gott älsklingarnir mínir! Bestu kveðjur, Anna panna.

Leti

Á morgun ætla ég að hefja próflestur. Þegar við í hópnum mínum gerðum ábyrgðarlistann í ritgerðinni okkar, þá var einfaldast að ég tæki á mig einhverja þemagreiningarkenningu (sem ég hafði absolút ekki komið nálægt) til þess að ábyrgðarlistinn yrði ekki einn stór hrærigrautur. Ég er einnig ábyrg fyrir allskonar röksemdarfærslukenningum og sannfæringarkraftskenningum og allskonar málfarskenningum og guð má vita, hvað sem er gott og gilt því það er eitthvað sem ég kann, en þemagreiningarkenningunni var sem sagt skellt á mig líka. Ekkert mál, ég get vel lesið og lært þessa blessuðu kenningu fyrir prófið og kynnt mér málið. En svo var ég að lesa hver ætti að vera yfirprófdómari í prófinu og það er enginn annar en höfundur þemagreiningarkenningarinnar!!! Sjitt og fokk. Formlegur prófalestur hefst strax í fyrramálið. Gúlp.

Í gær fór ég til Akureyrar í partí hjá mínum kæra fyrrverandi sambýlingi, sem sagt honum Inga. Þar var gott samansafn af fallegu og skemmtilegu fólki og drykkirnir runnu ljúflega niður. Ég var gerð að yfirkórstjóra í fjöldasöngnum, því einhverra hluta vegna virtist ég vera sú sem kunni alla textana... Ekki skil ég af hverju, ég er aldrei í gítarpartíum. Einhversstaðar milli hins Ranga manns og frábærs einsöngs í Álfheiði Björk, með smá viðkomu hjá Bjarnastaðarbeljunum, þá var mér byrlað Jägermeister í orkudrykk (fjandi gott!) og ég man ekki mikið hvað gerðist eftir það. Man þó óljóst eftir mér á Kaffi Ak með alla strákastöppuna með mér, sem gerðu sitt besta til að halda mér á löppunum á milli þess sem ég þeytti þeim fimlega í marga hringi með mér í tangó. Svo við lokun staðarins uppgötvaði ég að lappirnar á mér höndluðu ekki meiri hæla og þá tók ég til þess ráðs að rífa af mér stígvélin og ganga um skólaus (samt í sokkabuxum). Eftir þynnkumat í sjoppu (sem ég keypti en nennti ekki að borða svo ég gaf einhverjum strákstaula pylsuna mína) þá var haldið heim til Inga sem býr blessunarlega í sjálfum miðbænum. Herramennirnir mínir 6 sem eftir voru (ég veit ekkert hvað varð um hina) voru ekta séntilmenn og héldu á frökeninni heim til Inga. Þar komst ég að, mér til mikillar skelfingar og sorgar, að vindsængin mín var óuppblásin. Ingi og Stymmi gengju til rekkju í sínum herbergjum og sófinn í stofunni var samstundis hertekinn af tveimur öðrum sem voru í svipuðu ástandi og ég og nenntu ekki heim. Þeir hættu allt í einu að vera herramenn neituðu að blása vindsængina mína upp. Svo ég svaf á gólfinu. Og er núna með marblett á mjöðminni og aumt bak. Ái.

Á morgun hefst sem sagt formlegur prófalestur og heilsuátak. Mamma, feldu smákökurnar.

Hilsen! Anna "Álfheiður" Björk.

Heima

Jæja, nú er ég komin heim í heiðardalinn. Er nú þegar búin að borða óhóflega af smákökum, en sem betur fer er til þrekhjól hér á bæ, svo ég býst við að eyða ágætum tíma jólanna þar. Læknirinn minn er nefnilega búinn að skipa mér að fara í aðhald, því ég er greinilega í miklum áhættuhópi offitusjúklinga með allar mínar eggjastokkablöðrur, og verð ég því með öll mín 58 kíló að hætta allri óhollustu og kaupa mér kort í ræktina. Dæs. Það verður allavega í kjólinn fyrir jólin á næsta ári, nema að ég verði hreinlega horfin...

Ferðalagið í gær gekk ljómandi vel. Vélinni seinkaði bara um 25 mínútur, en aftur á móti var svo mikill mótvindur á leiðinni heim að þar bættust við 20 mínútur. Ég hitti svo færeyskan vinnufélaga minn í flugstöðinni í Kastrup og hann sagði farir sínar ekki sléttar, hann var á leiðinni til Færeyja í jólafrí en það var svo mikið rok í Færeyjum að fluginu var allavega seinkað um 5 tíma. Hann tók því samt rólega og fékk sér bjór.

Pabbi og Einar stóribrósi komu svo að sækja mig, enda er ég alltof illa brennd af seinkuðu flugi til þess að ég taki séns á að fljúga ef hægt er að keyra.

Ég verð nú samt að segja eins og er að ég sakna hans Peters mín alveg ógurlega. Við höfum ekki verið eina einustu nótt í burtu frá hvort öðru síðan við fengum nýju íbúðina okkar í júlí og því alveg ómögulegt að sofa einn. Peter gat til dæmis ekki hugsað sér að sofa einn í rúminu okkar í nótt svo hann var vakandi fram á rauðamorgun og bjó svo um sig á sófanum og býst við að sofa þar þar til ég kem aftur...

Og svo þarf maður náttúrulega að venja sig á íslenskuna aftur. Í bílnum á leiðinni heim í gær sat ég í aftursætinu á meðan Einar og pabbi sátu fram í. Ég dottaði eitthvað og vaknaði svo aftur og þá átti eftirfarandi sér stað:
Anna: Hvor er vi henne?
Einar og pabbi: Ha??
Anna (ennþá hærra): Hvor er vi henne!!!
Einar: Uhhh, Holtavörðuheiði?

En jæja, best að fara og dúlla pakka (fast orðasamband hér á bæ: dúlla pakka=pakka inn og skreyta með allskonar dúlleríi) því ég þarf að koma pakkanum hennar Lilju minnar í póst á morgun... er löngu búin að kaupa gjöfina, en þar sem ég er ekki alltaf neitt rosalega framtakssöm, þá fær Lilja pakkann sennilega á milli jóla og nýárs... sorrí Lilja mín ef þú lest þetta!

En allavega, hafið það gott ástarpungarnir mínir! Bestu kveðjur, Anna Björk

Smá pása

Nei hæ, tú hér!



Í dag er sunnudagur. Og í dag er fyrsti dagurinn í margar vikur sem ég sit ekki vid verkefnaskrif, vúhú! En á morgun tekur harkid aftur vid, og allt sett í botn, tví vid eigum ad skila verkefninu á midvikudaginn. Tad verdur mikill gledidagur. Svo er medal annars búid ad skipa mig sem málfrædinördinn í hópnum, tví ég er eini útlendingurinn í hópnum (og reyndar sú eina í öllum bekknum) og er tví einhverra hluta miklu betri í hinum ýmsu hlutum danskrar málfrædi en Danirnir. Til dæmis eiga Danirnir mjög erfitt med ad átta sig á endingum á lýsingarordum og svoleidis, og tar kem ég til hjálpar tví ég tarf virkilega ad pæla í svoleidis hlutum á hverjum degi og er tví gódvinur reglanna sem nota skal. Jájájá.



Hugsanlega ætla ég tó ad slaufa verkefnaskiladjamminu á midvikudaginn, tví ég hef nú varla séd kærastann minn seinustu tvær vikur (hef sagt gódan daginn á morgnana og góda nótt á kvöldin en hef ekkert getad talad vid manninn af rádi vegna annríkis) og tví ætla ég ad tileinka Peter ca. 4 daga og svo flýg ég af landi brott. Á fimmtudaginn ætlum vid sem sagt ad hafa tad virkilega hyggeligt og skreppa til Malmö í hygge-tur. Ég hef aldrei komid til Malmö ádur, eda jú ég skipti einu sinni um lest tar tegar ég fór á milli Gautaborgar og Kaupmannahafnar, svo ég ætla ad túristast med myndavél og tala sænsku, jätte bra!



Á laugardaginn 20. desember ætlum vid Peter svo ad halda okkar eigin litlu-jól. Tad verdur jólabad og jólamatur og jólalög og spariföt og pakkar svo tad verdur kósí :)



En jæja, best ad skella sér í sturtu, hef ekki haft tíma til ad háreyda á mér lappirnar undanfarnar vikur (en tad kemur tó ekki ad sök tví ég hef hvort sem er ekki séd Peter seinustu vikur og hef tví ekki fundid mig knúna til tess ad flagga hárlausum löppum) en í kvöld fær draslid ad fjúka, nema einhver geti kennt mér ad gera fastafléttu?



Vid heyrumst! Hilsen, Anna hin daudtreytta

Gærdagurinn

Jæja, 4. desember og tíminn týtur áfram. Í gær átti hann Peter minn afmæli og er tar med kominn "öfugu megin á trítugsaldurinn", sem sagt ordinn 25 ára, Peter til mikillar mædu. Peter var búinn ad segja mér hvernig svona danskir afmælisdagar eiga ad vera, og tví vard ég ad gjöra svo vel og laumast út í bakarí um hánótt og kaupa allskonar bakkelsi í morgunmatinn, leggja fínt á bordid og allskonar dúllerí. Svo á madur ad setja afmælispakkann á eitthvad annad bord tar sem afmælisbarnid getur horft á hann á medan tad bordar morgunmatinn. Mér fannst samt stofubordid okkar adeins of langt frá bordstofubordinu okkar tar sem vid bordudum morgunmat, svo ég skellti bara pakkanum á tvottagrindina okkar sem stód inni í stofu og vonadi ad ég yrdi ekki rekin úr afmælisdekrarahlutverkinu. Svo átti ég ad fara og vekja afmælisbarnid med afmælissøng. Frá tví er skemmst ad segja ad afmælisbarnid var sátt vid allt umstangid og afmælispakkann á tvottagrindinni og er ég tví ordin einum hæfileikanum ríkari: Ad geta vakid afmælisbarn á danskan hátt.

Ég gaf Peter svo úlpu í afmælisgjöf og hann nýtir núna hvert tækifæri til tess ad vera útivid, enda var gamla úlpan hans ekki upp á marga fiska og henni var hent rakleitt í ruslid...

Svo skellti ég mér upp í skóla eftir morgunmatinn og fór í munnlegt próf í digital videoproduktion, var eilítid stressud enda fyrsta háskólaprófid mitt og yfirprófdómari enginn annar en Ulrik Skotte sem er stór kall á DR-sjónvarpsstödinni sem er ríkisrekin stöd hérna í Danmörku, sem sagt svona eins og RÚV heima. En stressid nádi ekki yfirhöndinni (enda tjáist ég sem betur fer ekki af alvarlegum prófkvída) og ég rúlladi tessu prófi upp eins og rúllupylsu og fékk fullt af gódum kommentum á bord vid ad kynningin mín í upphafi prófsins hafi verid svo skemmtilega og ödruvísi uppbyggd ad ég hafi hreinlega vakid prófdómarana upp frá daudum eftir ad hafa setid í fleiri daga og hlustad á kynningar á verkefnum sem allar hljómudu eins... Tad var líka augljóst ad ég vissi upp á hár um hvad ég var ad tala og fékk ég alveg ljómandi góda einkunn, vúhú! :) Tetta var svo gaman ad ég væri til í ad endurtaka tetta, svei mér tá :) Plís minnid mig á tessi ord mín í janúar tegar ég fer í RISAstórt og mikilvægt próf...!

Eftir ad ég var búin í prófinu dreif ég mig heim og sjænadi mig og svo fórum vid Peter út ad borda, ægilega huggó :) Vid vorum samt mjög óheppin med almenningssamgöngur bædi á leidinni á veitingastadinn og á leidinni heim, sem var ekki mjög gaman tví tad var skítavedur úti, rigning og slabb og jökulkuldi, sem var ekki mjög snidugt ad ég er búin ad vera veik sídan á sunnudaginn (er samt ad hressast í dag). En tá var nú gott ad kallinn var búinn ad fá almennilega úlpu, sjá mynd:

Á laugardaginn fáum vid svo ættingja Peters í heimsókn í smá afmælisbod, ég er búin ad fá tad hlutverk ad baka bollurnar, tví lagkökuna snerti ég ekki! Finnst svona danskar afmælislagkökur ekkert spes (örtunnir svampbotnar, vanillukrem og rjómi og bananar á milli laga og helst makkarónukökur líka...) og tad er tví midur ekki hefd fyrir alvöru súkkuladikökum í svona afmælum svo tad eina sem ég fæ ad baka eru b0llur. Tad eiga ad vera svona pakkabollur, eda eins og Peter segir: "Madur kaupir bara svona pakkaduft og setur smá vatn og olíu útí og hnodar og skellir á plötu og svo inn í ofn, pís of keik!". En heyrdu minn kæri, af hverju gerirdu tetta ekki bara sjálfur fyrst tú kannt tetta svona vel ;) Sú athugasemd var látin um eyru tjóta... En tetta verdur mjög huggulegt allt saman :)

En jæja, ritgerdarlufsan er farin ad kalla á athygli, bara verst ad pólitíski lesendabréfatextinn sem ég er ad vinna med fellur undir tvær mismunandi kenningar og tad má bara alls ekki gerist, tarf ad reyna ad leysa tetta mál svona ádur en ég fer yfirum :)

Vid heyrumst! Bestu kvedjur, Anna panna

Lau-Lau-Lauritz ;)

Tetta verdur skemmtilegt kvøld, ójá!!!

Byrjadi á upphitun í vinnunni, tad var einn vinnufélagi sem splæsti einum (eda tremur...) Cult á mannskapinn eftir vinnu, svo fór ég heim og er núna búin ad æfa Benny Lava danssporin (sjá hér) ásamt Hildi Evu og svo verdur stanslaust stud ad eilífu á LAURITZ BETJENT í kvøld. Naglalakkid er í vinnslu og drykkir á bordi, og gluggakisturnar bída eftir okkur... Um ad gera ad taka einn gamlan og gódan Lauritz á tetta, nú fer hver ad verda sídastur á tessu ári tví ég sit ca. 14 tíma vid tølvuna vid ritgerdarskrif á dag og mun halda tví áfram fram ad 17. desember, og tví verdur tetta sennilega sídasti Lauritz ársins... snøft :(

Vona ad tid skemmtid ykkur vel í kvøld og hugsid til mín snemma í fyrramálid tegar ég tarf ad fara á fætur og hittast med hópnum mínum og halda áfram med ritgerdarskrif!!! :D

Bestu kvedjur, Anna Lárits

Ohh

Týpiskt ad fara út og versla og adamálid á listanum er hakk svo hægt sé ad elda spaghettí í kjötsósu. Hakkid er uppselt í búdinni og madur ætlar ad hoppa í búdina vid hlidina á til ad kaupa hakkid. Madur gleymir ad fara í hina búdina. Svo tegar heim er komid og undirbúningur eldamennsku hefst, tá fattar madur ad madur gleymdi hakkinu.

Tad verdur tví spaghettí med pylsubitum hér í kvøld, høfum aldrei útbúid svoleidis ádur svo tad verdur spennandi ad sjá útkomuna...

Hafid tad gott! Bestu kvedjur, Anna Ritgerd Haraldsdóttir