Leti

Á morgun ætla ég að hefja próflestur. Þegar við í hópnum mínum gerðum ábyrgðarlistann í ritgerðinni okkar, þá var einfaldast að ég tæki á mig einhverja þemagreiningarkenningu (sem ég hafði absolút ekki komið nálægt) til þess að ábyrgðarlistinn yrði ekki einn stór hrærigrautur. Ég er einnig ábyrg fyrir allskonar röksemdarfærslukenningum og sannfæringarkraftskenningum og allskonar málfarskenningum og guð má vita, hvað sem er gott og gilt því það er eitthvað sem ég kann, en þemagreiningarkenningunni var sem sagt skellt á mig líka. Ekkert mál, ég get vel lesið og lært þessa blessuðu kenningu fyrir prófið og kynnt mér málið. En svo var ég að lesa hver ætti að vera yfirprófdómari í prófinu og það er enginn annar en höfundur þemagreiningarkenningarinnar!!! Sjitt og fokk. Formlegur prófalestur hefst strax í fyrramálið. Gúlp.

Í gær fór ég til Akureyrar í partí hjá mínum kæra fyrrverandi sambýlingi, sem sagt honum Inga. Þar var gott samansafn af fallegu og skemmtilegu fólki og drykkirnir runnu ljúflega niður. Ég var gerð að yfirkórstjóra í fjöldasöngnum, því einhverra hluta vegna virtist ég vera sú sem kunni alla textana... Ekki skil ég af hverju, ég er aldrei í gítarpartíum. Einhversstaðar milli hins Ranga manns og frábærs einsöngs í Álfheiði Björk, með smá viðkomu hjá Bjarnastaðarbeljunum, þá var mér byrlað Jägermeister í orkudrykk (fjandi gott!) og ég man ekki mikið hvað gerðist eftir það. Man þó óljóst eftir mér á Kaffi Ak með alla strákastöppuna með mér, sem gerðu sitt besta til að halda mér á löppunum á milli þess sem ég þeytti þeim fimlega í marga hringi með mér í tangó. Svo við lokun staðarins uppgötvaði ég að lappirnar á mér höndluðu ekki meiri hæla og þá tók ég til þess ráðs að rífa af mér stígvélin og ganga um skólaus (samt í sokkabuxum). Eftir þynnkumat í sjoppu (sem ég keypti en nennti ekki að borða svo ég gaf einhverjum strákstaula pylsuna mína) þá var haldið heim til Inga sem býr blessunarlega í sjálfum miðbænum. Herramennirnir mínir 6 sem eftir voru (ég veit ekkert hvað varð um hina) voru ekta séntilmenn og héldu á frökeninni heim til Inga. Þar komst ég að, mér til mikillar skelfingar og sorgar, að vindsængin mín var óuppblásin. Ingi og Stymmi gengju til rekkju í sínum herbergjum og sófinn í stofunni var samstundis hertekinn af tveimur öðrum sem voru í svipuðu ástandi og ég og nenntu ekki heim. Þeir hættu allt í einu að vera herramenn neituðu að blása vindsængina mína upp. Svo ég svaf á gólfinu. Og er núna með marblett á mjöðminni og aumt bak. Ái.

Á morgun hefst sem sagt formlegur prófalestur og heilsuátak. Mamma, feldu smákökurnar.

Hilsen! Anna "Álfheiður" Björk.