Vúps

Ég skrifadi færslu en hún var óheyrilega leidinleg svo ég eyddi henni aftur.

Heyrumst sídar!

PS. Finnst samt ad tid ættud ad hlusta á tetta lag og hækka allduglega í græjunum :) Lagid heitir Taxa og er med Sanne Salomonsen: http://www.youtube.com/watch?v=F2-_3xn3gI0

Ný færsla, vúhú!

Góda kvöldid kæru lesendur! (Ef tad eru tá einhverjir lesendur eftir, tad virdast allir vera pikkfastir á face-book).

---

Tad hefur alla tíd klætt mig afar illa ad ljúga ad ödru fólki, en ég komst samt ad tví í dag ad tad getur stundum verid brádnaudsynlegt!

---

Ég fór sem sagt í skólann í dag og á leidinni heim kom ég vid í verslun og keypti allskonar álegg á pitsuna sem ég ætladi ad baka handa mér og mínum elskulega seinna um daginn. Hungrid var ad drepa mig og ég ákvad ad kippa med mér súkkuladistykki, sem sagt tvöföldu Daim og ætladi ad geyma helminginn handa honum Peter mínum, enda viss um ad hann yrdi gladur fengi hann slíkt gódgæti. En á leidinni heim gleymdi ég óvart öllu um tad ad geyma annan helminginn og gleypti í mig báda helmingana án tess ad hika. Svo tegar heim var komid átti eftirfarandi samtal sér stad:

---

Peter: Hæ elskan, keyptirdu inn fyrir kvöldmatinn?

Anna: Jább, eitthvad álegg og hveiti og svoleidis.

Peter (æstur): Keyptirdu nokkud eitthvad gotterí? Ég er svo svangur!

Anna: Nei, keypti bara inn fyrir kvöldmatinn... (svo fékk ég ægilegt samviskubit yfir ad vera ad ljúga ad manninum svo ég bætti vid:) Eda jú, ég keypti líka Daim, en ég bordadi tad allt...

Peter: BORDADIRDU TAD???

Anna: Já... ég ætladi samt ad gefa tér helminginn... en tad er samt hugurinn sem gildir, er tad ekki annars?

Peter: Nei tad er sko fjandinn hafi tad ekkert hugurinn sem gildir!!! Höh!!!

Svo sat hann alveg ægilega módgadur í nokkrar mínútur á medan ég fór og skellti vörunum inn í ísskáp. Tegar ég kom til baka inn í stofi átti eftirfarandi samtal sér stad:

Peter: Tú getur ekki bara bordad allt nammid ein. Svona, hérna er Dankortid (debetkortid) mitt, tú bara verdur ad fara út í búd og kaupa handa mér nammi!

Anna: Nei gleymdu tví! Ertu á túr eda?

Peter: Nei en tú bordadir nammid mitt.

Anna: Nei ég nenni ekki, ég tarf ad lesa svo mikid og sjitt hvad tad er kalt úti...

Peter (ægilega vonsvikinn): Ohhh...

Anna: Oh nú fæ ég samviskubit. Svona, ég tek Dankortid titt og skrepp nidur í búd, hvad langar tig í?...

---

Ótrúlegt hvad madur lætur alltaf spila med sig! Lýg tví næst ad ég hafi ekki keypt neitt nammi og tá getur hann ekki klínt sökinni á mig og tá verdur hann sjálfur ad fara út í sjoppu ;)

---

Annars er ég nú búin ad vera almennileg Hausfrau í dag, fyrir utan tad ad hafa skroppid út í sjoppu fyrir kallinn er ég líka búin ad búa til heimabakada pitsu og lofa ad láta renna í heitt bad handa Peter tegar hann kemur heim af fótboltaæfingu á eftir, en hann ákvad ad reima aftur á sig takkaskóna eftir nokkurra ára pásu og býst ég vid ad fá hann kaldan og hrakinn heim, enda skítakuldi úti (samt ekki mínus billjón grádur eins og heima!).

---

Annars er nú lífid bara í nokkurnveginn vanagangi hér, skólinn er byrjadur aftur af fullum krafti og lesálagid er grídarlegt og verdur næstu tvo mánudina. En tad er samt ágætt, tví mér líkar vel vid annarskipulagid í skólanum sem er nokkurn veginn tad sama og á fyrstu önn og verdur sennilega gegnumgangandi næstu annir: Fyrstu tvo mánudina eru margir margir fyrirlestrar og mikid mikid mikid ad lesa (ég tarf ad lesa 60-100 bls. á dag, hvern einasta dag (líka um helgar) til tess ad halda tempói) og svo tekur vid hópverkefnavinna fram í maí. Í júní mun ég svo taka tvo skrifleg heimapróf (annad triggja daga og hitt tíu daga) og svo í lok júní mun ég taka próf úr hópverkefninu. Skidegodt.

---

Hinsvegar er öllu verra ad ástandid versnar og versnar í byggingarbransanum í Danmörku og Peter er núna búinn ad vera atvinnulaus í rétt rúma tvo mánudi, eda sídan í byrjun desember. Verkalýdsfélagid hans sagdi honum fyrir tveimur vikum sídan ad bara gleyma tví ad fá vinnu sem smidur (sem er einmitt hans menntun) og sækja um eitthvad annad. Enda skipta atvinnulausir byggingaridnadarmenn túsundum hérna í Kaupmannahöfn og Peter búinn ad hringja í fleiri fleiri fyrirtæki í hverri viku sídan í desember og honum er allsstadar sagt ad gleyma tessu. En málid er ad tad lítur heldur ekki út fyrir ad hann fái vinnu vid neitt annad í ödrum atvinnugreinum, bædi tví ad umsækjendum um hvert laust starf í Kaupmannahöfn skiptir tugum og líka vegna tess ad verkalýdsfélagid segir ad hann eigi ekki ad fara undir ákvedin tímalaun, tví hann fær tad mikid í atvinnuleysisbætur ad tad myndi ekki borga sig fyrir hann ad fara í ófaglærd störf sem gefa yfirleitt ekki jafn mikid og bæturnar dekka. En hann sækir samt um alveg á fullu, en störfin turfa sem ádur segir bædi ad vera med gott tímakaup (tannig ad tad myndi t.d. aldeilis ekki borga sig fyrir okkur ef ég tæki hann med mér í Nettó, hehe) OG störfin turfa audvitad vekja áhuga Peters, allavega upp ad vissu marki. Tannig ad tad verdur sem sagt ekkert um ferdalög hjá okkur í vor og sumar eins og planid var, en vid ætlum bara ad njóta elsku Danmerkur í stadinn og kannski skella okkur í helgarferd til Svítjódar eda eitthvad slíkt. Verd samt ad bæta tví vid ad vid erum ekki í neinum fjárhagskröggum, enda bædi algjörlega skuldlaus (fyrir utan námslánin mín, hehe) og búum í ódýru húsnædi og erum bædi med gott fjármálavit svo tetta reddast alveg ;)

---

En jæja, best ad skella sér í lesturinn aftur, er ad lesa um hvernig madur les og rýnir teiknimyndasögur á bord vid Andrés önd og Tinna og svoleidis... spennandi ;)

Bestu kvedjur úr kreppunni, Anna dekrari
---

PS. Endum tetta á nokkrum myndum frá litlu-jólunum okkar Peters sem vid héldum tann 20. desember ádur en ég fór til Íslands í jólafrí :)

Lambalærid undirbúid, med rósmarín og hvítlauk nammi namm

"Jólatréd" okkar :) Erum alltaf á leidinni ad reisa jukkuna vid, enda dálítid skökk greyid...


Peter sker lærid

Hyggeligt :) Vid leggjum samt ekki enntá í tad ad brúna kartöflur...

Peter minn

Madur deyr ekki rádalaus

Jæja, núna er fyrstu önn í skólanum lokid, peace of cake! Svo ég er í fríi til 2. febrúar og er tví búin ad tilkynna yfirmanni mínum ad hann megi misnota mig ad vild næstu tvær vikurnar (nei, ekki á tann hátt sódabrækurnar ykkar). Svo núna er ég komin í fulla vinnu og var medal annars send út í buskann í einhverja búd í dag til tess ad bjarga tilbodsvörudeildinni (sem hafdi verid vanrækt í smá tíma vegna veikinda starfsmanna) og gekk tad ljómandi vel. Alltaf gaman ad koma í adrar Netto-búdir og sjá hvernig hlutirnir ganga fyrir sig tar. Svo er tad bara vinna vinna vinna í minni búd næstu dagana.

---

Tegar ég kom aftur til Danmerkur eftir jólafríid tók ég med mér statífid fyrir hljómbordid mitt (sem ég tók med mér til Danmerkur tegar vid Peter fórum heim í sumar (30 kílóa flykki (hljómbordid alltso, ekki Peter)). Hljómbordid hafdi bara stadid á gólfinu sídan í sumar en er núna komid á gódan stad inni á skrifstofu. Núna undanfarna daga er Peter svo mikid búinn ad tala um ad hann langi til tess ad læra ad spila smá og ég hef svona hálfpartinn ýtt tví undan mér, enda verid frekar treytt og upptekin vegna prófalesturs og svo langra vinnudaga. Nema hvad, ad núna ádan kom ég heim úr vinnunni (algjörlega uppgefin) og lofadi hálfsofandi ad ég myndi kíkja á bókasafnid á föstudaginn og ná í einhverjar byrjendabækur og hefja kennslu. En Peter nennti nú ekki slíku dóli svo hann hvarf inn á skrifstofu og kom svo aftur skömmu sídar, búinn ad gúggla byrjendanótur fyrir píanó og prenta tær út. Svo byrjadi hann ad spyrja allskonar spurninga, t.d. hvad týdir tessi klessa og hvad týdir tessi klessa og hvernig veit madur hvada klessa er hvad og af hverju er gat á tessari klessu og strik undir tessari klessu en ekki hinum. Ég útskýrdi eftir bestu getu og sagdi svo ad vid myndum kíkja á tad annad kvöld, enda uppáhaldssjónvarpstátturinn minn ad byrja og svona. Allt í lagi med tad, nema ad svo hverfur Peter og svo heyri ég allt í einu "Mæja átti lítid lamb" innan úr skrifstofu. Talandi um ad redda sér!

Jújú, undir nótunum hafdi nefnilega stadid tölustafir sem sagdi hvada putti átti ad vera hvar og hvada putti átti ad ýta hvenær, haha. Og tá gat ég náttúrulega ekki bara setid og horft á sjónpvarpid svo ég fór og hóf kennslu ;) Og turfti ad rifja upp allt sem ég lærdi tegar ég var 6 ára, tví ég turfti náttúrulega ad útskýra allt frá byrjunarreit og útskýra tagnir og takta og af hverju madur veit ad C er C en ekki D og svo framvegis. Núna, tremur tímum seinna er Peter byrjadur ad spila lag fyrir 5 putta (Upp upp upp á fjall, upp á fjallsins brún) og tad er ekkert lát á áhuganum. Hann gerdi til dæmis tilraun til tess ad horfa á uppáhaldssjónvarpstáttinn sinn en entist bara í 3 mínútur tví tá turfti hann ad fara og halda áfram ad spila... Núna er Upp upp upp á fjall ordid fullkomid, mjög "mjúkt" og rennandi, og ég voda stolt, enda er hann allavega taktfastari en ég nokkurn tímann, hendurnar í réttri stödu og er mjög efnilegur byrjandi :) Hins vegar er ég búin ad hóta tví ad ef hann verdi ekki búin ad skipta um lag tegar ég kem heim úr vinnunni annad kvöld, tá kaupi ég handa honum heyrnatól...

En jæja, best ad fara og draga kallinn frá hljómbordinu, nágrannarnir verda nú ad fá smá pásu... Bestu kvedjur, Anna píanókennari

Próf

Á morgun er próf. Í dag er ég kærulaus og nenni ekki ad lesa meira. Ég er samt búin ad búa til trjú plön fyrir morgundaginn, og fer tad eftir vedri og vindum hvad ég ákved ad nota.

Plan A: Nota eftirfarandi setningar í gegnum allt prófid:
- Ég neita ad tjá mig.
- Spurdu Sidsel (eda Leu, eda Chrestine eda...).
- Ég er ad bída eftir lögfrædingnum mínum.

Plan B: Ef ég verd spurd um eitthvad sem ég kann ekki skil á tá segja eftirfarandi:
- Sko jú, vid ákvádum ad skrifa tetta í verkefnid, en vid skulum spjalla um tad seinna, tegar ég er búin ad spjalla um rökfrædina (sem ég er gód í).

Plan C: Ljúga prófdómarana fulla af allskonar vitleysu, gera tad af mikilli innlifun og sannfæringarkrafti. Ég er hvort sem er sú fyrsta sem fer í prófid, og hinar í hópnum verda eflaust gladar ad turfa ad reyna ad laga og útskýra allt bullid sem ég hef sagt...

Nú, eda tá bara nota plan D, sem segir ad ég viti nú ansi margt og kunni grundvallaratridin í 130 bladsídna ritgerdinni okkar (170 í uppsetningu) og ætti nú ad geta reddad mér, svo framarlega ad ég nái ad stýra prófdómurunum frá themagreiningunni... Annars gríp ég til plans A eda B.

Bestu kvedjur, Anna súkkuladirúsína

Ófarir

Í dag er ég með dásamlega fallegar hendur.

Ástæða númer eitt: Þetta byrjaði allt saman í síðustu viku þegar ég fór að finna fyrir miklum handþurrki, sem ágerðist með dögunum og enginn handáburður vann á. Í gær skellti ég mér svo í vinnuna en þá versnaði þurrkurinn um helming, hendurnar á mér urðu hrúðurlagðar og um hádegi voru hendurnar á mér orðnar svo sprungnar og aumar og með svo miklum bjúg að ég gat varla setið á kassanum lengur. Þá splæsti Nettó í handáburð handa mér (datt ekki í hug að þetta yrði svona slæmt svo ég tók ekki slíkt með sjálf) og þá varð vinnan aftur þolanleg. Ofnæmi, sagði ein sem er að vinna með mér og er að læra hjúkrun. Frostexem, segi ég. Hef oft fengið svoleiðis á litla putta vinstri handar, en aldrei á allar hendurnar! Sjitt, þetta er vont, en þó skárra í dag en í gær, þótt það virðist sífellt bætast á krókódílahúðina. Kynþokkafullt.

Ástæða númer tvö: Áramótaheitið mitt 2009 ber yfirskriftina "Tútta tvöþúsundogníu". Sem felur meðal annars í sér langar og fagurlega lakkaðar neglur ásamt fleiru. Nema hvað að fröken Anna hafði gleymt því að hún vinnur ekki neitt voðalega naglavænlega vinnu og braut 4 neglur upp í kviku á fyrsta klukkutímanum þegar hún sveiflaði 84 stykkjum af 15 kílóa mjólkurkössunum fram og aftur og aftur og fram, þrátt fyrir að vera með hanska. Þær neglur sem ekki brotnuðu upp í kviku við mjólkurtilþrifin klofnuðu þegar ég sat á kassanum seinna um daginn.

Ástæða númer þrjú: Í dag skellti ég mér á bókasafnið hérna niðri í Kastrup og náði mér í fullt af bókum um röksemdafærslu og pólitísk samskipti sem undirbúningsefni fyrir stórt próf sem ég er að fara í á fimmtudaginn. Ég nældi mér í 7 hnausþykkar bækur og skellti í ferðatöskuna mína (já, ég fór með ferðatösku því frostexemahendurnar á mér höndla ekki að halda á neinu þungu, slíkur er sársaukinn) og ætlaði svo að æða heim, þegar ég gekk framhjá hillu þar sem stóð skrifað með stórum stöfum "Áramótaheit". Ég hægði ferðina og kíkti á hilluna og sá þá að þetta voru allskonar blöð og dvd-diskar sem fjalla um hreyfingu af allskonar tagi. Ég hugsaði til áramótaheitisins góða og greip með mér einn eróbikk-disk í anda Ágústu Johnson og strunsaði svo heim. Þegar heim var komið dró ég fyrir gluggana og skellti disknum í leikjatölvuna (og átti svo í löngum rökræðum við fjarstýringuna, Peter ekki heima og ég kann ekki á svona tæknidót en tókst þó með herkjum að koma disknum í gang) og fann mér viðeigandi íþróttaföt. Svo byrjaði hasarinn. Hér á bæ er nefnilega stór og rúmgóð stofa með fullt af gólfplássi og hentar því vel til eróbikks. Það voru þó ekki liðnar nema tvær mínútur af upphituninni þegar mér tókst að dúndra vísifingri vinstri handar í loftljósið (sem brotnaði guðs blessunarlega ekki!) og skóf skinnið að hálfum puttanum. Svo byrjaði blóðið að fossa úr fingrinum. Ég, full af eldmóði vegna áramótaheitisins, hljóp fram í eldhús og náði í plástur og hélt svo æfingunum áfram. Eftir hálftíma voru æfingar dagsins búnar og ég búin að skipta tvisvar um plástur. Það fossblæddi svo í hálftíma í viðbót. Svo núna er puttinn á mér hálfskinnlaus og ljótur, í stíl við útbrotin á handarbökunum og brotnu neglurnar.

Sumum er ekki ætlað að vera fallegir...

Hafið það gott älsklingarnir mínir! Bestu kveðjur, Anna hin handfagra.

Annáll 2008

Jæja, þá er árið brátt á enda og því kominn tími á hinn árlega annál. Einhvern veginn finnst mér að ég hafi frekar fátt að segja, annað en Peter Peter Peter, en við skulum sjá til hvort ég geti ekki grafið eitthvað meira upp.

# Í janúar 2008 vorum við Peter farin að tala um, að það væri nú kannski ekki svo galið ef ég myndi pakka niður í ferðatösku og hálfpartinn flytja til hans. Okkur fannst fjarlægðin á milli Vanlöse og Kastrup alveg óhugnaleg, og ákváðum við að hafa kerfið þannig að ég væri slatta af dögum hjá honum og nokkra hjá mér, slatta af dögum hjá honum og nokkra hjá mér og svo framvegis. Í lok mánaðarins kastaði ég svo drasli í tösku og arkaði heim til hans í litlu sætu 40 fermetra íbúðina hans, þar sem við vorum fram á sumar.

# Í febrúar kom Ingi minn svo í stutta heimsókn, í hálfan sólarhring eða svo, og var svo veðurtepptur í 26 klukkutíma á Kastrup-flugvelli. Fátt annað fréttnæmt gerðist þann mánuð, ég var bara að vinna og rólegheit.

# Í mars gerðist ekkert markvert, fór samt oft út að borða með Peter mínum og allskonar dúllerí.

# Í apríl keyptum við Peter okkur þvottavél í litlu litlu íbúðina okkar. Sú þvottavél hefur verið mikið notuð alla tíð síðan, enda vitum við ekkert leiðinlegra en þvottakjallara... Eitthvað var farið á skemmtistaði borgarinnar þennan mánuð.

# Í maí fórum við Peter í helgarferð til Gautaborgar. Sú ferð var algjör snilld, og erum við ennþá að vitna í hana, því mikið af einkahúmor varð til í þeirri ferð. Við gistum á uppáhaldshótelinu mínu, Hotel Gothia Towers þar sem ég var að vinna sumarið 2006.

# Í byrjun júní var frekar heitt og ómögulegt að sofa. Eftir miðjan júní varð svo skítkalt aftur. Hann Ingi minn kom aftur í heimsókn, vúhú! Við sóttum líka um nýja íbúð í þessum mánuði. Peter var búinn að búa í 2 ár í litlu íbúðinni og myndi því lenda ofarlega á forgangslista. Það voru allavega ekki neinar ýkjur að við myndum lenda ofarlega á forgangslista, því 3 dögum eftir að við fengum umsóknina okkar staðfesta, þá fengum við tilboð um íbúð. Allajafna er um 2 ára biðlisti eftir íbúðarstærðinni sem við sóttum um (sóttum um 3 herbergja, ef maður sækir um 2 herbergja íbúð er 7 ára biðlisti! Peter þurfti að bíða í 2 ár eftir litlu íbúðinni, enda er biðlistinn ca. 2 ár þar). Til allrar lukku voru nefnilega tvö pör búin að skoða íbúðina á undan okkur og bæði sagt nei (annað parið því þeim fannst svalirnar ekki nógu stórar og hitt parið því þeim fannst eldhúsinnréttingin ekki nógu nýleg). Svo við nutum góðs af og skelltum okkur á íbúðina, enda stór (86 fermetrar), björt og rúmgóð. Í lok júní fékk ég að vita að mig vantaði einn þýskuáfanga og háskólaumsóknirnar mínar því ógildar. Ég tók þó til þess ráðs að hafa samband við Versló í snarhasti, smjaðraði pínu og sagði frá glæsilegri tíu-sögu minni í þýsku, og sjá, ég fékk að fljóta með í fjarnámið, þrátt fyrir að vera nokkrum vikum á eftir hinum nemendunum.

# Við fengum nýju íbúðina afhenta 1. júlí. Við höfðum hálfan mánuð til þess að tæma gömlu íbúðina okkar, en það gekk nú greiðlega þar sem að nýja íbúðin var einungis 300 metrum frá þeirri gömlu, hentugt! Svo máluðum við og græjuðum og gerðum þetta voða fínt og flott. Ég sagði einnig upp herberginu mínu í Vanlöse og tæmdi það. Ótrúlegt hvað maður sankar alltaf að sér mikið af drasli. Ég átti afmæli 29. júlí og varð hundgömul, sem sagt 21 árs. Í lok júlí fékk ég líka svar um að ég væri komin inn í Humanistisk informatik í Álaborgarháskóla í Kaupmannahöfn, vúhú!

# Í ágúst keyptum við Peter okkur viftu til þess að geta sofið í sumarhitanum. Reyndar var þetta sumar frekar kalt, en það var samt alltaf alveg ægilega heitt á nóttunni svo ekki var hægt að sofa. Þessi vifta er eitt af því besta sem við höfum fjárfest í, með fjarstýringu og tímastilli og svefnstillingum (blæs smá og stoppar, og blæs smá og stoppar) og skiptandi stillingum og hraðastillingum og hvað veit ég. Í byrjun ágúst skelltum við okkur svo til Íslands og gerðum okkur margt til dundurs þar, fórum í hvalaskoðum og baðlónið og út á vatn að veiða og allskonar sightseeing um sveitina. Svo lentum við í 11 tíma seinkun á flugi á Akureyrarflugvelli og rétt svo misstum af fluginu okkar til Portúgal. Við keyptum samt bara nýja (rándýra) miða og skelltum okkur til Algarve í Portúgal, enda búin að leigja hús þar ásamt vinum okkar. Í Portúgal var slappað af í einkasundlauginni, farið í risastóran sundlaugargarð og í sædýragarð, á ströndina og allskonar.

# Skólinn byrjaði í september. Það gekk nú ljómandi vel allt saman. Ég minnkaði alllaglega við mig vinnu, og fór að mæta annan hvern laugardag, 10 tíma í senn.

# Í október var farið í vísindaferð með bekknum. Við fórum til fjandans, nánar tiltekið til Haderslev á Suður-Jótlandi. Ægilega löng rútuferð. En þetta var samt mjög gaman allt saman. Ég tók einnig vikulangt heimapróf í þessum mánuði, það gekk nú ljómandi vel. Ég fór einnig partí með vinnufélögunum, fórum í keilu og keyptum svo óheyrilegt magn af búsi og drukkum duglega heima hjá einum vinnufélaganum. Gaman gaman. Mig minnir líka að það hafi verið í þessum mánuði sem ég fór í stóra Nettó-veislu, þar sem allir Nettó-starfsmenn Kaupmannahafnar voru samankomnir. Það var stuð, matur og ókeypis drykkir, en það allra besta var að Nik & Jay komu að spila, og spiluðu í ca. hálftíma, vúhú! Við Peter áttum svo ársafmæli þann 6. október.

# Nóvember= hópverkefni. Fyrst upptökur á stuttmynd og svo löng ritgerð. Átti mér þar af leiðandi ekkert líf í desember, fór reyndar einu sinni á Lauritz með henni Hildi minni.

# Desember= átti mér heldur ekkert líf, allavega ekki fyrr en þann 17. desember, þegar við skiluðum loksins ritgerðinni okkar. Það var mikill gleðidagur! Við Peter fórum svo út að fagna með Leu úr bekknum mínum og Martin kærasta hennar. 3. desember varð Peter einnig 25 ára, og við fórum að borða í tilefni þess. 6. desember vorum við svo með afmælisveislu þar sem fjölskyldu Peters var boðið í kökur og pitsu. 21. desember flaug ég svo til Íslands í jólafrí, borðaði yfir mig af smákökum og fór í partí með félögunum á Akureyri svo fátt eitt sé nefnt.

Já, ágætis ár að baki.

Hafið það gott älsklingarnir mínir! Bestu kveðjur, Anna panna.

Leti

Á morgun ætla ég að hefja próflestur. Þegar við í hópnum mínum gerðum ábyrgðarlistann í ritgerðinni okkar, þá var einfaldast að ég tæki á mig einhverja þemagreiningarkenningu (sem ég hafði absolút ekki komið nálægt) til þess að ábyrgðarlistinn yrði ekki einn stór hrærigrautur. Ég er einnig ábyrg fyrir allskonar röksemdarfærslukenningum og sannfæringarkraftskenningum og allskonar málfarskenningum og guð má vita, hvað sem er gott og gilt því það er eitthvað sem ég kann, en þemagreiningarkenningunni var sem sagt skellt á mig líka. Ekkert mál, ég get vel lesið og lært þessa blessuðu kenningu fyrir prófið og kynnt mér málið. En svo var ég að lesa hver ætti að vera yfirprófdómari í prófinu og það er enginn annar en höfundur þemagreiningarkenningarinnar!!! Sjitt og fokk. Formlegur prófalestur hefst strax í fyrramálið. Gúlp.

Í gær fór ég til Akureyrar í partí hjá mínum kæra fyrrverandi sambýlingi, sem sagt honum Inga. Þar var gott samansafn af fallegu og skemmtilegu fólki og drykkirnir runnu ljúflega niður. Ég var gerð að yfirkórstjóra í fjöldasöngnum, því einhverra hluta vegna virtist ég vera sú sem kunni alla textana... Ekki skil ég af hverju, ég er aldrei í gítarpartíum. Einhversstaðar milli hins Ranga manns og frábærs einsöngs í Álfheiði Björk, með smá viðkomu hjá Bjarnastaðarbeljunum, þá var mér byrlað Jägermeister í orkudrykk (fjandi gott!) og ég man ekki mikið hvað gerðist eftir það. Man þó óljóst eftir mér á Kaffi Ak með alla strákastöppuna með mér, sem gerðu sitt besta til að halda mér á löppunum á milli þess sem ég þeytti þeim fimlega í marga hringi með mér í tangó. Svo við lokun staðarins uppgötvaði ég að lappirnar á mér höndluðu ekki meiri hæla og þá tók ég til þess ráðs að rífa af mér stígvélin og ganga um skólaus (samt í sokkabuxum). Eftir þynnkumat í sjoppu (sem ég keypti en nennti ekki að borða svo ég gaf einhverjum strákstaula pylsuna mína) þá var haldið heim til Inga sem býr blessunarlega í sjálfum miðbænum. Herramennirnir mínir 6 sem eftir voru (ég veit ekkert hvað varð um hina) voru ekta séntilmenn og héldu á frökeninni heim til Inga. Þar komst ég að, mér til mikillar skelfingar og sorgar, að vindsængin mín var óuppblásin. Ingi og Stymmi gengju til rekkju í sínum herbergjum og sófinn í stofunni var samstundis hertekinn af tveimur öðrum sem voru í svipuðu ástandi og ég og nenntu ekki heim. Þeir hættu allt í einu að vera herramenn neituðu að blása vindsængina mína upp. Svo ég svaf á gólfinu. Og er núna með marblett á mjöðminni og aumt bak. Ái.

Á morgun hefst sem sagt formlegur prófalestur og heilsuátak. Mamma, feldu smákökurnar.

Hilsen! Anna "Álfheiður" Björk.