Hjálpi mér allir heilagir!

Skrifað á sunnudagsmorgni

Löng færsla?

Í gær fór ég í sakleysi mínu í bæinn með það markmið að kaupa mér einhver flott föt. Þegar ég kom inn í miðbæinn var allsstaðar líf og fjör, og það fyrsta sem ég sá var kall í bláum gallabuxnasmekkstuttbuxum, með grænan hætt, í grænni skyrtu, í grænum sokkum og í grænum tréklossum. Þarna stóð hann og lét öllum illum látum á meðan hann spilaði á gítarinn sinn og söng, tjah, fagurlega með. Mér fannst þetta fyndinn kall og stóð þarna um stund og horfði á. Þá fór hann að tala eitthvað, og ég skyldi nú lítið af því sem hann sagði, fyrir utan "rounde vrouw" sem útleggst sem bollulegar konur. Hann var þá að tala um kvennamál sín, og óskaði einskis frekar en að eignast eina Rounde Vrouw. Og svo fór hann að spila og syngja, og í hvert sinn sem kona gekk fram hjá honum elti hann hana og urraði, eh, getnaðarlega á eftir henni. Og svo dansaði hann mjög eggjandi dans. Og alltaf þegar hann sá manneskju í grænum fötum hætti hann að spila og hrópaði "GROEN, GROEN!" sem útleggst sem grænn, grænn. Ég stóð þarna ásamt hóp af fólki og var næstum búin að hljóta bráðan bana, svo fyndið var þetta.

En obbobb, það var nú gott að ég hlaut ekki bráðan bana, því þá hefði ég farið straight to hell! Gúlp! Já, lesið lengra, og komist að því af hverju ég hefði endað þar...

Eftir að kallinn var búinn að urra á þónokkuð margar konur og dansað af miklum móð missti hann óvart gítarnöglina sína og komst þá að því að hann hafði slitið streng á gítarnum í öllum hamaganginum. Ég ákvað þá að fara og kíkja í nokkrar búðir og koma svo kannski aftur þegar hann væri búinn að laga gítarinn sinn.

En ég komst ekki nema 20 metra, því þá sá ég þennan fína flokk af fólki sem var að syngja gospel-lög. Ég að sjálfsögðu staldraði við og hlustaði, enda gospel-tónlist oft á tíðum mjög flott. Síðan var eitthvað fólk að rétta vegfarendum miða þar sem auglýstir voru ókeypis gospel-tónleikar þá um kvöldið. Ég tók við einum slíkum miða með hálfum hug, því ég var svo upptekin við að hlusta. Og allt í einu segir stelpan sem rétti mér miðann eitthvað. Og ég bara "Eh, sorrí, I don't speak Dutch..." Og hún skipti þá yfir á ensku. "Do you believe in God?" Og ég bara "No, not really, I just love the music so that's why I'm standing here..." Og í óspurðum fréttum sagði stelpan (sem var 26 ára) mér allt um hvernig allir á jörðinni væru fæddir syndugir vegna þess að Adam og Eva borðuðu eplið forðum daga, að Jesú hefði fórnað sínu lífi fyrir okkur og að okkur bæri að biðja Guð um aflausn synda okkar.

Það þarf nú varla að taka það fram, að ég er ekki mjög móttækileg gagnvart svona hlutum, og fór að spyrja meira út í þetta, bara svona upp á forvitnissakir. Komst ég þá að ýmsu, eins og að allir þeir sem eru í öðrum trúarbrögðum fara til Helvítis, því að þeir trúa ekki á hinn rétta Guð, því að sjálfsögðu er bara til einn Guð, og allir aðrir "Guðir" hafa orðið til vegna sjálfselsku annarra. Ekki einu sinni kristnir menn komist í Himnaríki, því þeir hafa ekki gefið Guði allt sitt líf og hjarta, því það er nottla ekkert nóg að fara í kirkju einu sinni í viku og biðja bænir... Ég spurði þá út í "Survival of the fittest" kenningu, það væri nú ekkert hægt að kollvarpa henni, þar sem að það væru jú vísindi sem hægt væri að sanna með auðveldum hætti. Þá fékk ég spurninguna "Who made your watch?" sem sagt, hver bjó til úrið þitt. Ég fór samstundis að leita að merki framleiðandans, en áður en mér gafst tími til að finna það sagði önnur kona sem var þarna komin "You don't know! And you don't know who made the world! So do you really believe in the Big Bang?". Ég bara "Jah, það á enn eftir að sanna það mál, en það er það skásta sem hægt er að trúa á allavega..."

Og þannig hélt þetta áfram í einn og hálfan klukkutíma. Ég kom með öll hugsanleg mótrök, eins og hver skapaði Guð, af hverju ættu lítil börn að fara til Helvítis bara út af þessu eina epli, hverjar eru sannanirnar fyrir því að Guð sé til, hvernig bjó hann til sólina á bara einum degi, af hverju eru þetta og þetta syndir, af hverju ættum við að gjalda fyrir syndir Evu og Adam því þetta var jú ekkert okkur að kenna, af hverju er þetta hin eina rétta trú, og så videre og så videre... (Ég tek það samt fram að þetta eru ekki trúarbrögð, þessi trú gengur aðeins út á einlæga trú á Guði og Jesú). Og svörin sem ég fékk voru flest á þá leið "Þú verður bara að prófa, og þá kemur Guð til þín og þá veistu að það er bara til þessi eini Guð. Þú getur prófað Islam, þú getur prófað Búddatrú, þú getur prófað að gerast kaþólikki, en þú munt komast að því að það er tímasóun! Viltu biðja bænina um syndaaflausn núna? Við getum beðið með þér!"

Huhuhumm, ég var nú ekki alveg tilbúin til þess að játa syndir mínir (enda tel ég mig vera ákaflega syndlausa manneskju, sama hvað öllum eplum líður), en lofaði þó að mæta á tónleikana þarna um kvöldið, bara upp á forvitnissakir.

Og svo mætti ég þarna um kvöldið, rétt fyrir klukkan átta. Og það var heil móttökunefnd sem beið eftir mér! Jii, mér leið eins og ég væri fræg eða eitthvað! Og ég bjóst við einhverri svaka kirkju (í venjulegum skilningi), en þá var þetta samkomusalur sem er kirkjan þeirra. Frekar spes og annað en maður hefur vanist... Og þarna var fullt af fólki sem allt var súperforvitið um hagi Íslands og menningu og þjóð. Og svo byrjaði dagsskráin. Tónlistaratriðin samanstóðu af lögum sem allir kannast við, en það er bara búið að breyta textunum örlítið og skjóta orðum eins og "Jesus" og "God" inn í. En þetta var alveg ótrúlega skemmtilegt. Svo inn á milli kom fólk og talaði um af hverju það hefði ákveðið að gerast trúað. Sumir voru langt leiddir í fíkniefnum áður en þeir frelsuðust, og aðrir voru þarna til að fylla tómarúmið í lífi sínu. (Það var alltaf einhver að túlka fyrir mig, svo ég fékk alveg að vita um hvað málin snérust).

Og svo var sýnt sýnt leikrit inn á milli, sem öllum fannst alveg ferlega fyndið. Það gekk í megindráttum út á það að nunnan komst ekki til himna, biskupinn komst ekki til himna, búddatrúarmaðurinn komst ekki til himna, karlinn sem lenti í bílslysi komst ekki til himna... En töffarinn sem hafði beðið syndaaflausnarbæn daginn áður með einhverjum trúboða, hann komst til himna. Þótti þetta leikrit hin mesta skemmtun!

Þegar líða fór að lokum formlegrar dagskrár, þá var spiluð tónlist og allir sungu með, og þeir sem trúa á Guð, nú eða þeir sem vildu byrja að trúa þetta kvöld (og þá var litið á mig), þeir áttu að sýna Guði hendurnar á sér. Jah, frá því er skemmst að segja, að mig byrjaði að klæja í nefið akkúrat á þessari stundu, en ég þorði að sjálfsögðu ekki að klóra mér ef það skyldi vera tekið sem merki um að ég vildi frelsast, svo ég gretti mig bara sitt á hvað til að reyna að minnka kláðann... hahaha, það hefur ábyggilega verið alveg kostulegt að sjá mig!

Eftir formlega dagskrá hópaðist fólk í kringum mig og rökræddi við mig um Guð. En ég nenni nú ekki að trúa á þann Guð sem sendir alla til Helvítis út af einu epli, svo ég gaf mig hvergi. Svo finnst mér líka einkar þægileg tilhugsun að maðurinn hafi einu sinni verið api, já, það er langeinfaldast að hafa það bara þannig. Ég hefði eflaust getað verið þarna í marga klukkutíma, en ég þurfti nú samt að drífa mig heim og spila póker (sem var nú alveg satt, það voru allir að bíða eftir mér heima). Áður en ég fór var mér samt boðið að mæta til kirkju morguninn eftir og skoða þetta mál aðeins betur, athöfnin myndi að sjálfsögðu verða þýdd fyrir mig. Ég bara "Eh, jah, sjáum til..." og gerði mig líklega til þess að fara. En áður en ég komst lönd eða strönd, lenti á ég spjalli við eitthvað fólk úr "GreenPeace", og segið þið mér, ó kæru Íslendingar, erum við byrjuð að veiða hvali aftur? Jii, ég vissi það ekki, og gat þess vegna ekki varið land og þjóð sem skyldi. Held ég verði að fara að lesa fréttir!

Já, svo hélt ég að ég væri loksins sloppin, en þá sagði ein konan við mig "Remember your watch!" og ég bara "Jájájá..." og hélt hún væri að skírskota til þess að ég ætti að muna hver hefði búið til úrið mitt... En það var nú aldeilis ekki svoleiðis, því hún var bara að minna mig á að sumartíminn myndin breytast yfir í vetrartíma þá um nóttina! Já, gott að hún sagði mér það, því við í Geldersedam vissum ekki af því!

Og svo fór ég heim að spila Póker, og tapaði, samt eiginlega viljandi, því ég var orðin dulítið þreytt í hausnum af öllu þessu trúarspjalli. (Þess má geta að um síðustu helgi vann ÉG!).

Já, kannski ég skjóti því að, að ég er með engum hætti að gera lítið úr trú, hvorki gospel né annarri. Þetta var bara svona lítil saga til að sýna ykkur muninn á menningu fólks, og mun ég sko bera miklu meiri virðingu fyrir trú fólks núna en ég gerði áður. Já, alltaf er maður að læra!

En þetta er orðin dágóð klausa, vona samt að flestir hafi komið sér í gegnum hana, þetta var nú smá svona upplifun!

Kveðja, Anna the Monkey

Jeremías minn

Skrifað á laugardagsmorgni

Nennir einhver að fletta því upp í orðabók fyrir mig hvað orðið "jæja" þýðir eiginlega? Einkar asnalegt orð, og áðan fór ég skyndilega að efast um tilvist þess. En svo mundi ég eftir því að það væri til, og væri meira að segja mjög mikilvægt orð. En ég hef ekki hugmynd um hvað það þýðir! Anyone?

Jæja (ég bara varð að nota þetta), klukkan er ekki nema korter í níu á laugardagsmorgni og ég er strax komin á stjá. Það er þó engan veginn af fúsum og frjálsum vilja, það get ég sagt ykkur!

Sagan er sem sagt sú, að í morgun um sjö-leytið vaknaði ég við eitthvert undarlegt píp-hljóð. Ég slökkti á vekjaraklukkunni minni og bölvaði í hljóði, því auðvitað á ég ekkert að stilla vekjaraklukkuna á laugardögum. En áfram hélt hljóðið. Ég stökk þá á símann minn (sem var nú annars á silent), en hann var ekki sökudólgurinn. Og áfram hélt pípið. Ég grunaði þá hátæknivigtina mína um græsku, en fannst þetta þó í meiralagi undarlegt, því hljóðið var mjög óreglulegt og stundum liðu alveg 4 sekúndur á milli pípa. Ég gramsaði um stund í náttborðsskúffunni minni (sem inniheldur ekkert annað en snyrtivörur og skartgripi og engin píptæki), því eftir miklar pælingar komst ég að því að sennilega kæmi hljóðið þaðan. (Og nei, ég gat ekki kveikt á lampa því ég á engan lampa, haha). En ég fann ingenting. Datt mér þá í hug að þetta væri kannski vekjaraklukkan nágrannanna, en það á nú samt ekki að heyrast svona hátt í henni yfir til mín, og ekki var þetta vekjaraklukka úr hjónaherberginu á þriðju hæð. Og áfram hélt pípið. Ég stóð þá á fætur og kveikti ljósið, og gramsaði aðeins betur í náttborðsskúffunni minni. En ég sá engin líklega píptæki þar, nema kannski þráðlausa netkortið mitt, en uhh, það á nú varla að taka upp á því að pípa! Og áfram hélt pípið og ég var að verða geðbiluð þarna, fálmandi eitthvað út í loftið í leit að einhverju sem ég vissi ekki hvað var. Allt í einu fattaði ég hvað þetta var! Þetta var þá skrefamælirinn, sem ég fékk ókeypis í einhverri búð um daginn, að verða batteríslaus... Og mælinn geymdi ég einmitt ofan í náttborðsskúffunni. Hoho, þetta var nú skemmtileg saga!

En bölvaður skrefamælirinn vakti mig greinilega svo mjög að mér varð eigi svefns vant aftur og skakklappaðist því niður á klósettið. Sótti að mér þorsta og ég ákvað að fá mér vatnssopa, svona eins og ég geri alltaf þegar leið mín liggur inn á bað. En einhverra hluta vegna var mér svo ferlega óglatt að ég kom ekki vatnsdropa niður, og pældi ég vel og lengi í því hverju þetta sætti. Fór ég aftur upp í rúm með svima mikinn og lagðist fyrir og pældi í þessu um stund. Og þá fattaði ég það!

Ég hef aldrei áður vaknað klukkan sjö hérna í Hollandi, því ég vakna alltaf klukkan rúmlega átta á virkum dögum og er þá tekið að birta allverulega úti. En klukkan sjö er greinilega alveg kolniðamyrkur úti, og ég hef ekki vaknað í myrkri síðan, tjah, í febrúar eða svo, þannig að ég vaknaði með jólaspenning í maganum!!! Staldrið aðeins við og pælið í því! Jæja, ég reyndar sönglaði "Jóóólin, jóóólin aaallstaðar" úti á leikvelli núna í vikunni, en ákvað að líta ekki á það sem alvarlegan hlut. En núna þegar ég vaknaði í myrkrinu fann ég jólaandann hellast yfir mig og væri nú alveg til í að það væri kominn desember og að ég væri heima á Grænavatni í jólastemningu! Jah, fyrir þá sem ekki vita, þá ríkir alltaf gífurlegt stress heima hjá mér fyrir jólin. Pabbi situr og ræður krossgátur eins og vitlaus maður og betra að vera ekki fyrir honum þegar hann stendur á fætur og nær í meira Toblerone! Mamma náttúrulega alveg að tapa sér og púslar í tölvunni eins og hún eigi lífið að leysa... Bræður mínir alveg að ganga af göflunum þar sem þeir sitja við tölvurnar og lana af miklum móð þegar þeir eru ekki of uppteknir við að lesa Andrésblöð á milli leikja...! Og ég spái og spekúlera allan daginn í því hvernig best sé að nýta fríið sem best, og enda svo í allsherjarsjónvarpsglápi. Juu, 47 dagar í að ég komi heim, og ég kem heim á besta tíma, sem sagt beint í jólastemninguna! :D Mamma, ertu ekki örugglega byrjuð að baka...?

Sveiattan

Iss, ég ætlaði að standa við stóru orðin og skella inn nokkrum myndum, en þá er bloggerinn á hinni örgustu gelgju og neitar með öllu að sýna ykkur þessa unaðsfögru myndir. En það þýðir nú lítið að gráta Björn bónda, svo ég skrifa bara örstutta færslu í staðinn.

Það er samt ekkert nýtt að frétta síðan í morgun. Tjah, fyrir utan að ég fór í þriggja tíma verslunarleiðangur og afrekaði það stórvirki að festa kaup á leggings. Aðrar flíkur skoðaði ég einnig af miklum móð, og verður gert framhald af þeirri skoðun núna strax í fyrramálið.

Já, og svo var engin klósettdama á McDonalds svo ég slapp við að borga 25 cent þegar ég skaust þangað inn til þess að pissa. Alltaf er maður að græða!

Nei, það væri öllum fyrir bestu að ég hætti þessu blaðri og einbeitti mér þess í stað að æsispennandi söguverkefni. Adiós!

Á gellunni?

Juu, ég var næstum búin að gleyma því að ég ætti blogg!

Já, annars er fátt að frétta, eins og svo oft áður. Fátt hef ég afrekað síðustu daga, en eitthvað þó.

T.d. er matvöruverslunin á horninu að fara að hætta og voru því allar vörur búðarinnar á heilmiklum afslætti núna í vikunni. Og hvað gerði ég? Jú, ég fór að keypti mér ýmsan bráðnauðsynlegan óþarfa! Til bráðnauðsynlegs óþarfa telst m.a. Andrélon hárlotion sem maður setur í blautt hár og er til þess gert að binda lit betur en ella, extreme hárgel úr Fructis-línunni og sléttulotion frá L'oréal Paris sem maður setur í blautt hár, blæs svo hárið og sléttar og whola, slétt hár! Svo nú gengur ekki lengur að vera bara með slegið og venjulegt hár, ó nei!

Já, allt er þetta liður í gellu-processnum svokallaða, en ég hef einsett mér að gerast gella, sama hvað það kostar. Eða, reyndar skiptir alveg heilmiklu hvað það kostar, en það er ýmislegt hægt að finna á góðu verði ef maður leggur á sig nokkurra klukkustunda leit.

Já, ég hef komist að þeirri niðurstöðu eftir fimm mánaða dvöl í útlöndum, að það gengur ekki lengur að vera ekki-gella. Ég skellti mér t.d. í bæinn í gærkvöldi (það er allt opið til klukkan 21 á fimmtudögum), og ég átti nú eitthvað lítið af hreinum og hlýjum gellufötum, svo ég skellti mér í Nike-buxur sem eru rifnar á rassinum, eldrauða íþróttapeysu og ljósbláa íþróttaskó. Jah, ég er ekki frá því að ég hafi skorið mig örlítið úr hópnum, en á fimmtudagskvöldum dressar fólk sig greinilega extra vel upp og mætir í djammgallanum í verslunarleiðangur með vinkonunum og Heinaken-bjór í hönd. En ég lét þetta nú ekkert á mig fá, heldur strunsaði beinustu leið inn í helstu gellubúðirnar og skoðaði þar ýmisskonar gelluvarning. Endaði svo á því að kaupa mér þvílíkan gellubol að annað eins hefur ekki sést í fataskápnum mínum, hvorki fyrr né síðar! Ætla svo í bæinn á eftir að kaupa mér leggings og einhverja óþægilega gelluskó til að fullkomna dressið... hver veit nema að ég leggi svo einhverndaginn í það að KAUPA MÍNU FYRSTU GALLABUXUR Á ÆVINNI? En það er náttúrulega stórt skref sem þarf að íhuga vel og vandlega, það er óþarfi að ana að einhverju... Róm var nú ekki byggð á einum degi, eller hur?

Ég skelli svo sennilega inn nokkrum myndum í kvöld, þó ekki af mér því ég er með skítugt hár (mjög svo ógellulegt, ég veit) heldur verða þetta myndir af trjám og fleiru spennandi.

Ástarkveðjur úr hitanum og sólinni í Hollandi, Anna van Bosch

On the list

Ég hef loksins fundið skipulagið og dugnaðinn í mínu lífi! Eða allavega smá hjálpartæki sem stuðlar að breyttum lífsháttum.

Listar. Listar af öllum stærðum og gerðum!

Ég get t.d. ekki lengur án innkaupalista verið, því ég gleymi alltaf öllum smáatriðum sem þarf að kaupa, á borð við póstkort, svitalyktareyði og lyklakippu. Þannig að um leið og ég man eftir einhverju sem ég þarf að kaupa, en þarf kannski ekki að kaupa akkúrat á stundinni, þá skrifa ég það niður á lista og kaupi það svo næst þegar ég rekst á það! Og svo um leið og hluturinn er keyptur, þá er gert áberandi strik yfir hann svo maður sjái nú hvað maður er duglegur. Reyndar hafa nokkrir hlutir verið á innkaupalistanum hjá mér allt frá því ég kom hingað til Hollands þann 24. ágúst, en þeir eru engu að síður á listanum sem þýðir að þeir verða keyptir svona einhvern daginn.

Fatainnkaupalistar eru líkar stór partur af mínu lífi. Til þess að halda eyðslu í skefjum kaupi ég ekkert annað en það sem er á listanum, og kem þannig í vef fyrir að ég kaupi mér fimm djammboli en enga úlpu. Ég er svo sneddí! Reyndar hafa nokkrar flíkur verið á listanum frá því 24. ágúst, en þær verða nú samt keyptar einhvern tímann því þær eru jú á listanum.

Listinn yfir það sem ég ætla að gera í jólafríinu lengist dag hvern. Já, það er margt sem þarf að huga að, skella sér í sjónmælingu (bara hálft ár síðan síðast, en ég vil auðvitað fá að vita um leið og sjónin versnar svo ég missi ekki af útsýninu í kringum mig), kaupa hitt og þetta sem fæst ekki í útlöndum (útlenskar vörur samt á borð við náttúrulegan sítrónusvitalyktareyði sem ég hef hvergi séð nema heima á Íslandi), skella sér til einhverra lækna (maður þarf nú að vita að það sé í lagi með mann) og fara í ýmsa hittinga og djömm.

Listinn yfir það sem ég ætla að gera áður en ég fer frá Hollandi er nú reyndar ekki ýkja langur. Það helsta sem á honum er, er samt að fara til Amsterdam og til útlanda.

Listinn með fjárhagsáætluninni minni er svo kapítuli út af fyrir sig. Því á honum tilgreini ég allt sem ég þarf að kaupa, set niður hámarksupphæð og lágmarksupphæð og skrái svo niður raunverð hlutarins þegar hann er keyptur. Með þessu spara ég mér háar fjárupphæðir, því ég reyni að sjálfsögðu alltaf að halda mig við lágmarksupphæðina...

Nýjasta nýtt er svo listinn yfir það sem ég ætla að gera yfir daginn. Sá listi er líka lang skemmtilegastur, því ég legg mig, grínlaust, alveg heilmikið fram við að gera hlutina sem standa á listanum svo ég fái að gera stórt og fallegt strik yfir þá að loknu verki. Og svo kemur maður svo miklu í verk! Dæmi um hluti sem eru á þessum dagslistum eru t.d. að ryksuga í herberginu mínu, skrifa hinum og þessum tölvupóst, skila spænskuverkefni, fara út að labba, þvo smá þvott, fara í sturtu, setja símann í hleðslu... Oftast kemur það nú reyndar fyrir að ég næ ekki að ljúka við allt sem ég ætla að gera, en það færist þá yfir á lista næsta dags. Og ekki vil ég að listinn lengist endalaust, svo ég legg mikið kapp við að klára sem mest... og strika svo fallega yfir það.

Þannig að þið kæru lesendur sjáið að það þarf lítið til að gleðja mig. Mér hafði ekki einu sinni dottið í hug að stór og falleg strik gætu glatt mig svona mikið! Ég mæli með því að allir latir taki upp þessa listaaðferð, þetta svínvirkar.

Hlýtt í Hollandi

Í dag ætla ég að gera ýmislegt gáfulegt. M.a. ætla ég í bæinn og svipast um eftir úlpu, því hún móðir mín segir að ég megi ekki koma heim fyrr en ég hafi keypt mér úlpu. Annars stofni ég útlimum mínum í hættu...

Hvað segið þið, er kalt þarna á klakanum hjá ykkur? Ha ha ha ;)

Jarí jarí

Nei, ég strokaði óvart færsluna mína út! Humm, það er nú eitthvað dularfullt við þetta, því ég gerði nú ekki neitt af mér nema að skrifa á fullu...

Kannski eru æðri máttarvöld eitthvað að grípa inn í og segja mér að blogga um eitthvað spennandi?

Nei, ég hlusta ekki á svoleiðis rugl.

En já, í stuttu máli sagt, þá fjallaði færslan um einkar óspennandi hluti á borð við tiltekt í herberginu mínu, allsherjar yfirhalningu (æh þið vitið, vax og plokk og kornakrem og allt það) og góð kaup í bænum. Ég meina, 14 pör af eyrnalokkum á 8 evrur (692 krónur) sem áttu að kosta 64 evrur (5.537 krónur) er nú ansi góður díll. Langar einhvern í heimsókn eða?

Og mamma, ég keypti líka svona plastpoka sem virka þannig að maður setur bara fötin sín í þá og pressar loftið úr! Gasalega sneddí fyrir fólk sem kann ekki að brjóta saman föt, með öðrum orðum, þetta var ábyggilega sérhannað fyrir mig :D

Annars er þessi frívika mín ekki búin að fara í neitt gáfulegt. Ég sem ætlaði að skella mér til útlanda og allskonar, en æh, það fór nú eitthvað út um þúfur í krónísku letikasti. Nei þetta gengur ekki lengur, ég er farin að læra!

Ástarkveðjur, Anna van Bosch