Heima

Jæja, nú er ég komin heim í heiðardalinn. Er nú þegar búin að borða óhóflega af smákökum, en sem betur fer er til þrekhjól hér á bæ, svo ég býst við að eyða ágætum tíma jólanna þar. Læknirinn minn er nefnilega búinn að skipa mér að fara í aðhald, því ég er greinilega í miklum áhættuhópi offitusjúklinga með allar mínar eggjastokkablöðrur, og verð ég því með öll mín 58 kíló að hætta allri óhollustu og kaupa mér kort í ræktina. Dæs. Það verður allavega í kjólinn fyrir jólin á næsta ári, nema að ég verði hreinlega horfin...

Ferðalagið í gær gekk ljómandi vel. Vélinni seinkaði bara um 25 mínútur, en aftur á móti var svo mikill mótvindur á leiðinni heim að þar bættust við 20 mínútur. Ég hitti svo færeyskan vinnufélaga minn í flugstöðinni í Kastrup og hann sagði farir sínar ekki sléttar, hann var á leiðinni til Færeyja í jólafrí en það var svo mikið rok í Færeyjum að fluginu var allavega seinkað um 5 tíma. Hann tók því samt rólega og fékk sér bjór.

Pabbi og Einar stóribrósi komu svo að sækja mig, enda er ég alltof illa brennd af seinkuðu flugi til þess að ég taki séns á að fljúga ef hægt er að keyra.

Ég verð nú samt að segja eins og er að ég sakna hans Peters mín alveg ógurlega. Við höfum ekki verið eina einustu nótt í burtu frá hvort öðru síðan við fengum nýju íbúðina okkar í júlí og því alveg ómögulegt að sofa einn. Peter gat til dæmis ekki hugsað sér að sofa einn í rúminu okkar í nótt svo hann var vakandi fram á rauðamorgun og bjó svo um sig á sófanum og býst við að sofa þar þar til ég kem aftur...

Og svo þarf maður náttúrulega að venja sig á íslenskuna aftur. Í bílnum á leiðinni heim í gær sat ég í aftursætinu á meðan Einar og pabbi sátu fram í. Ég dottaði eitthvað og vaknaði svo aftur og þá átti eftirfarandi sér stað:
Anna: Hvor er vi henne?
Einar og pabbi: Ha??
Anna (ennþá hærra): Hvor er vi henne!!!
Einar: Uhhh, Holtavörðuheiði?

En jæja, best að fara og dúlla pakka (fast orðasamband hér á bæ: dúlla pakka=pakka inn og skreyta með allskonar dúlleríi) því ég þarf að koma pakkanum hennar Lilju minnar í póst á morgun... er löngu búin að kaupa gjöfina, en þar sem ég er ekki alltaf neitt rosalega framtakssöm, þá fær Lilja pakkann sennilega á milli jóla og nýárs... sorrí Lilja mín ef þú lest þetta!

En allavega, hafið það gott ástarpungarnir mínir! Bestu kveðjur, Anna Björk

Smá pása

Nei hæ, tú hér!



Í dag er sunnudagur. Og í dag er fyrsti dagurinn í margar vikur sem ég sit ekki vid verkefnaskrif, vúhú! En á morgun tekur harkid aftur vid, og allt sett í botn, tví vid eigum ad skila verkefninu á midvikudaginn. Tad verdur mikill gledidagur. Svo er medal annars búid ad skipa mig sem málfrædinördinn í hópnum, tví ég er eini útlendingurinn í hópnum (og reyndar sú eina í öllum bekknum) og er tví einhverra hluta miklu betri í hinum ýmsu hlutum danskrar málfrædi en Danirnir. Til dæmis eiga Danirnir mjög erfitt med ad átta sig á endingum á lýsingarordum og svoleidis, og tar kem ég til hjálpar tví ég tarf virkilega ad pæla í svoleidis hlutum á hverjum degi og er tví gódvinur reglanna sem nota skal. Jájájá.



Hugsanlega ætla ég tó ad slaufa verkefnaskiladjamminu á midvikudaginn, tví ég hef nú varla séd kærastann minn seinustu tvær vikur (hef sagt gódan daginn á morgnana og góda nótt á kvöldin en hef ekkert getad talad vid manninn af rádi vegna annríkis) og tví ætla ég ad tileinka Peter ca. 4 daga og svo flýg ég af landi brott. Á fimmtudaginn ætlum vid sem sagt ad hafa tad virkilega hyggeligt og skreppa til Malmö í hygge-tur. Ég hef aldrei komid til Malmö ádur, eda jú ég skipti einu sinni um lest tar tegar ég fór á milli Gautaborgar og Kaupmannahafnar, svo ég ætla ad túristast med myndavél og tala sænsku, jätte bra!



Á laugardaginn 20. desember ætlum vid Peter svo ad halda okkar eigin litlu-jól. Tad verdur jólabad og jólamatur og jólalög og spariföt og pakkar svo tad verdur kósí :)



En jæja, best ad skella sér í sturtu, hef ekki haft tíma til ad háreyda á mér lappirnar undanfarnar vikur (en tad kemur tó ekki ad sök tví ég hef hvort sem er ekki séd Peter seinustu vikur og hef tví ekki fundid mig knúna til tess ad flagga hárlausum löppum) en í kvöld fær draslid ad fjúka, nema einhver geti kennt mér ad gera fastafléttu?



Vid heyrumst! Hilsen, Anna hin daudtreytta

Gærdagurinn

Jæja, 4. desember og tíminn týtur áfram. Í gær átti hann Peter minn afmæli og er tar med kominn "öfugu megin á trítugsaldurinn", sem sagt ordinn 25 ára, Peter til mikillar mædu. Peter var búinn ad segja mér hvernig svona danskir afmælisdagar eiga ad vera, og tví vard ég ad gjöra svo vel og laumast út í bakarí um hánótt og kaupa allskonar bakkelsi í morgunmatinn, leggja fínt á bordid og allskonar dúllerí. Svo á madur ad setja afmælispakkann á eitthvad annad bord tar sem afmælisbarnid getur horft á hann á medan tad bordar morgunmatinn. Mér fannst samt stofubordid okkar adeins of langt frá bordstofubordinu okkar tar sem vid bordudum morgunmat, svo ég skellti bara pakkanum á tvottagrindina okkar sem stód inni í stofu og vonadi ad ég yrdi ekki rekin úr afmælisdekrarahlutverkinu. Svo átti ég ad fara og vekja afmælisbarnid med afmælissøng. Frá tví er skemmst ad segja ad afmælisbarnid var sátt vid allt umstangid og afmælispakkann á tvottagrindinni og er ég tví ordin einum hæfileikanum ríkari: Ad geta vakid afmælisbarn á danskan hátt.

Ég gaf Peter svo úlpu í afmælisgjöf og hann nýtir núna hvert tækifæri til tess ad vera útivid, enda var gamla úlpan hans ekki upp á marga fiska og henni var hent rakleitt í ruslid...

Svo skellti ég mér upp í skóla eftir morgunmatinn og fór í munnlegt próf í digital videoproduktion, var eilítid stressud enda fyrsta háskólaprófid mitt og yfirprófdómari enginn annar en Ulrik Skotte sem er stór kall á DR-sjónvarpsstödinni sem er ríkisrekin stöd hérna í Danmörku, sem sagt svona eins og RÚV heima. En stressid nádi ekki yfirhöndinni (enda tjáist ég sem betur fer ekki af alvarlegum prófkvída) og ég rúlladi tessu prófi upp eins og rúllupylsu og fékk fullt af gódum kommentum á bord vid ad kynningin mín í upphafi prófsins hafi verid svo skemmtilega og ödruvísi uppbyggd ad ég hafi hreinlega vakid prófdómarana upp frá daudum eftir ad hafa setid í fleiri daga og hlustad á kynningar á verkefnum sem allar hljómudu eins... Tad var líka augljóst ad ég vissi upp á hár um hvad ég var ad tala og fékk ég alveg ljómandi góda einkunn, vúhú! :) Tetta var svo gaman ad ég væri til í ad endurtaka tetta, svei mér tá :) Plís minnid mig á tessi ord mín í janúar tegar ég fer í RISAstórt og mikilvægt próf...!

Eftir ad ég var búin í prófinu dreif ég mig heim og sjænadi mig og svo fórum vid Peter út ad borda, ægilega huggó :) Vid vorum samt mjög óheppin med almenningssamgöngur bædi á leidinni á veitingastadinn og á leidinni heim, sem var ekki mjög gaman tví tad var skítavedur úti, rigning og slabb og jökulkuldi, sem var ekki mjög snidugt ad ég er búin ad vera veik sídan á sunnudaginn (er samt ad hressast í dag). En tá var nú gott ad kallinn var búinn ad fá almennilega úlpu, sjá mynd:

Á laugardaginn fáum vid svo ættingja Peters í heimsókn í smá afmælisbod, ég er búin ad fá tad hlutverk ad baka bollurnar, tví lagkökuna snerti ég ekki! Finnst svona danskar afmælislagkökur ekkert spes (örtunnir svampbotnar, vanillukrem og rjómi og bananar á milli laga og helst makkarónukökur líka...) og tad er tví midur ekki hefd fyrir alvöru súkkuladikökum í svona afmælum svo tad eina sem ég fæ ad baka eru b0llur. Tad eiga ad vera svona pakkabollur, eda eins og Peter segir: "Madur kaupir bara svona pakkaduft og setur smá vatn og olíu útí og hnodar og skellir á plötu og svo inn í ofn, pís of keik!". En heyrdu minn kæri, af hverju gerirdu tetta ekki bara sjálfur fyrst tú kannt tetta svona vel ;) Sú athugasemd var látin um eyru tjóta... En tetta verdur mjög huggulegt allt saman :)

En jæja, ritgerdarlufsan er farin ad kalla á athygli, bara verst ad pólitíski lesendabréfatextinn sem ég er ad vinna med fellur undir tvær mismunandi kenningar og tad má bara alls ekki gerist, tarf ad reyna ad leysa tetta mál svona ádur en ég fer yfirum :)

Vid heyrumst! Bestu kvedjur, Anna panna

Lau-Lau-Lauritz ;)

Tetta verdur skemmtilegt kvøld, ójá!!!

Byrjadi á upphitun í vinnunni, tad var einn vinnufélagi sem splæsti einum (eda tremur...) Cult á mannskapinn eftir vinnu, svo fór ég heim og er núna búin ad æfa Benny Lava danssporin (sjá hér) ásamt Hildi Evu og svo verdur stanslaust stud ad eilífu á LAURITZ BETJENT í kvøld. Naglalakkid er í vinnslu og drykkir á bordi, og gluggakisturnar bída eftir okkur... Um ad gera ad taka einn gamlan og gódan Lauritz á tetta, nú fer hver ad verda sídastur á tessu ári tví ég sit ca. 14 tíma vid tølvuna vid ritgerdarskrif á dag og mun halda tví áfram fram ad 17. desember, og tví verdur tetta sennilega sídasti Lauritz ársins... snøft :(

Vona ad tid skemmtid ykkur vel í kvøld og hugsid til mín snemma í fyrramálid tegar ég tarf ad fara á fætur og hittast med hópnum mínum og halda áfram med ritgerdarskrif!!! :D

Bestu kvedjur, Anna Lárits

Ohh

Týpiskt ad fara út og versla og adamálid á listanum er hakk svo hægt sé ad elda spaghettí í kjötsósu. Hakkid er uppselt í búdinni og madur ætlar ad hoppa í búdina vid hlidina á til ad kaupa hakkid. Madur gleymir ad fara í hina búdina. Svo tegar heim er komid og undirbúningur eldamennsku hefst, tá fattar madur ad madur gleymdi hakkinu.

Tad verdur tví spaghettí med pylsubitum hér í kvøld, høfum aldrei útbúid svoleidis ádur svo tad verdur spennandi ad sjá útkomuna...

Hafid tad gott! Bestu kvedjur, Anna Ritgerd Haraldsdóttir

Ógöngur

Guten Tag!

Rétt í tessu var ég ad koma heim úr afar spennandi bíltúr. Ég var í skólanum og bekkjarsystir mín hún Lea spurdi hvort mig vantadi ekki far heim, svona fyrst hún væri med bíl í láni tennan dag og vid búum í nágrenni vid hvor adra. Ég var nú ekki lengi ad segja já vid tví, enda adeins hálftíma leid med bíl (meira en klukkutími med lest).

Svo vid hlussudum okkur inn í bílinn og Lea dró fram glæsilegt kort sem hún hafdi prentad af netinu tá um morguninn, enda í fyrsta skipti sem hún keyrir í skólann sem er í Ballerup. Gallinn vid kortid var bara sá, ad tad var ekkert kort heldur bara leidbeiningar á bord vid "keyrdu í 0,7 kílómetra eftir tessum vegi og beygdu tá til vinstri nidur tennan veg". Og enn meiri galli var sá, ad kortid leidbeindi bara leidina heiman frá Leu og í skólann, en ekki øfugt. Og svo sátum vid og ræddum um hvort allar beygjurnar ættu tá ad vera øfugt vid tad sem stædi á kortinu, sem sagt beygja til hægri tegar tad stædi til vinstri og svo framvegis, en komumst ekki ad neinni nidurstødu (treyttar eftir skóladaginn). En vid ákvádum ad vid myndum nú redda tessu og løgdum af stad.

Frá tví er skemmst ad segja ad stundum beygdum vid eins og kortid sagdi og stundum øfugt vid tad sem kortid sagdi og ádur en vid vissum af (og eftir nokkrar kolóløglegar beygjur til ad redda okkur úr ógøngum) tá vorum vid loksins komnar á rétta hradbraut. En bara í vitlausa átt!!! Sjitt, og hvergi hægt ad beygja út af! Vid høfdum nú ekki mikinn áhuga á ad lenda í Hillerød eda Helsingør eda einhverju tadan af verra svo vid fundum seint og um sídir stad tar sem hægt var ad beygja út af hradbrautinni. Tá vorum vid staddar í Gladsaxe sem er nú aldeilis slatta frá Kastrup! Lea fann gamla kortabók í bílnum og stúderadi tad á medan ég skaust inn á bensínstød ad kaupa súkkuladi til ad róa taugarnar og til ad nota sem nesti, svona ef vid kæmumst aldrei aftur heim. Ég sagdi gaurnum á bensínstødinni frá óførum okkar og ég held ad hann sé enntá hlægjandi.

Núnú, en tegar ég kom í bílinn aftur var Lea búin ad grandskoda kortid og eftir ad hafa safnad í okkur kjarki og spæna í okkur súkkuladi tá héldum vid aftur af stad. Í tetta skiptid gekk tad betur og eftir heljarinnar vegaslaufu tá komumst vid aftur inn á hradbrautina (í rétta átt!) og gátum keyrt beina leid nidur til Kastrup. Hálftíma bíltúrinn tók sem sagt rúma tvo tíma...

Tad má alveg segja eins og er ad óheppnin eltir mig tegar tad kemur ad samgøngum. Ég sit føst í metrónum næstum dag hvern vegna bilunar á spori eda vegna vidvørunarbjallna (sem hafa enga ástædu til ad hringja) eda vegna tæknilegra ørdugleika og fastrar hurdar. Svo er S-lestinni oft aflýst og allskonar vesen. En ég toppadi tad nú samt allt um daginn.

Ég var sem sagt uppi í skóla seint ad kveldi ad klippa til stuttmynd. Ég var nú reyndar ekki í mínum skóla heldur Verkfrædiháskólanum sem er skammt frá og er med samstarf vid Álaborgarháskóla. Og tess vegna turfti ég ad taka strætó til tess ad komast í lestina til ad komast heim (get venjulega gengid í lestina, en vegna fjarlægdar tá var æskilegra ad taka strætó). Og tegar ég kom út úr Verkfrædiháskólanum sá ég ad tad var strætó vid strætóskýlid skammt frá skólanum. Ég hljóp eins og fætur togudu ásamt bekkjarsystur minni ad strætónum, dró strætókortid mitt upp í miklum flýti, skellti mér inn í strætóinn og sagdi hátt "HEJ" vid strætóbílstjórann um leid og ég sýndi honum strætókortid mitt. Strætóbílstjórinn horfdi á mig eins og ég væri geimvera og ég stód bara og stardi á móti, hissa á ad hann hvorki segdi hej á móti né liti á strætókortid mitt. Tá hnippti bekkjarsystir mín í mig og sagdi "Heyrdu Anna, ég er ekki viss um ad tetta sé réttur strætó!". Tá tók ég eftir tví ad tessi strætó liti nú eitthvad undarlega út, tetta leit meira út eins og rúta. Ég afsakadi mig ringlud og hrøkkladist út og leit á hlidina á strætónum/rútunni. Tar stód "Jettes Bus"en ekki 350S eins og á ad standa. (Vid nánari athugun á netinu, tá eru Jettes Bus strætóar sem hægt er ad sérpanta fyrir sérstøk tilefni, en alls ekki strætóar sem keyra fyrir almenning í Kaupmannahøfn). Tad hefdi ekki verid neitt sérstaklega fyndid hefdi ég endad í ellilífeyristegaferd til Nordur-Jótlands eda eitthvad álíka... og bekkjarsystir mín er enntá hlægjandi ad mér.

Og svo er ég, Anna Björk Haraldsdóttir, búin ad fá NÝJAN SÍMA!!! Og tid skulud ekki láta ykkur detta tad í hug ad ég hafi keypt hann sjálf! Onei Hemmi minn, minn 5 ára gamli sími dugar enn og tví tími ég ekki ad spreda peningum í nýjan. Heldur er sagan sú, ad hann Peter minn fær nýjan síma á 9 mánada fresti fyrir adeins 1 DKK tví hann er med tannig símnotkunarsamning. Og tad eru nú ekki hvada sími sem er sem tolir tad ad vera í vinnunni hans Peters og augljóst mál ad tessi nýji myndi eydileggjast um leid, og tví fæ ég hann! Vid turfum reyndar ad láta aflæsa honum fyrst en svo ætti hann ad virka :) Fyrir tá sem ekki vita, tá skrifadi ég tetta á bloggid mitt tann 23. maí 2006 tegar ég var ad flytja til Svítjódar:

"Og já, eitt af mínum fyrstu verkum þegar ég kem út er að kaupa mér nýjan síma. Gemsagreyið mitt er víst aðeins farið að eldast með tilheyrandi hrörnun. Í fyrsta lagi er batteríið orðið ansi lélegt. Í öðru lagi sleppir síminn því stundum að sýna nafn þess sem hringir, jafnvel þótt viðkomandi sé í símaskránni hjá mér. Í þriðja lagi sé ég ekki alltaf þegar ég á "missed calls". Í fjórða lagi tekur síminn minn upp á að "blokka" fólk þegar honum sýnist, þ.e. fólk hringir en fær bara sóninn í eyrað, hvað eftir annað. Já, ég veit ekki ennþá hvort síminn svíki mig um smsin mín líka, þannig að ef þið sendið mér sms og ég svara ekki innan 6 klst, þá er ég annað hvort inneignarlaus eða síminn minn er með stæla... "

Og greyid hefur ekkert skánad sídan tá. Ef fólk hringir í mig, tá er alltaf tad fyrsta sem ég segi "Hæ ég er ad verda batteríslaus, svo vid skulum tala hratt". En loksins verdur ekki tørf á tví lengur ;) Hugsa ad ég noti nýja símann í minnst 5 ár, flýtur á medan ekki sekkur...

En jæja, núna verd ég ad drífa mig tví ég ætla ad hitta eina bekkjarsystur á kaffihúsi klukkan sautjánhundrud.

Hafid tad gott! Bestu kvedjur, Anna busy

Fádu tér sæti, sæti

Var búin ad skrifa færslu, en hún var svo leidinleg ad ég eyddi henni. Ég er ordin svo hrædilegur penni ad ég get ekki sent svona texta frá mér. Annars er allt gott ad frétta hédan úr Kastrup og lífid gengur sinn vanagang.

Sjáum til hvenær ég skrifa aftur næst, gæti ímyndad mér ad tad lídi nokkrar vikur tangad til.

Bestu kvedjur, Anna panna