Det er i dag et vejr et solskinsvejr (Kim Larsen)

Í dag er búið að vera alveg meiriháttar veður hér í Kaupmannahöfn. 20 stiga hiti og skýjað, en samt rosalega bjart. Enda skellti ég mér í tveggja tíma göngutúr út í almenningsgarðinn sem er hérna við hliðina á húsinu mínu. Ég hef oft gengið um þennan feikistóra garð áður (hann er margra kílómetra langur en ekki nema svona 300 metrar á breidd, afar spes) og hef svo sem ekki náð að tengjast þessum garði neinum tilfinningaböndum. En eftir göngutúrinn áðan er ég orðin ástfangin! Grasið var allsstaðar nýslegið og búið að setja upp fleiri tugi marka á risarisastórum túnum (sem sagt búið að búa til einhvera tugi sparkvalla) og allsstaðar fólk í göngutúr og síðan var litla sjoppan sem er þarna stödd í miðjunni alveg pakkfull af fjölskyldufólki að fá sér ís og svo var fullt af fólki að leika sér með fjarstýrða báta á vatninu... Sem sagt ekkert smá næs í svona sumarveðri!

Af mér er annars fátt að frétta. Ég er komin áfram á þrep sex af ellefu í skólanum, þannig að þetta fer bráðum að styttast í annan endann. Sorglegu fréttirnar eru hinsvegar þær, að hann Jan minn kæri verður ekki lengur kennarinn minn (hann er búinn að vera kennarinn minn frá upphafi), heldur mun annar kennari að nafni Jan taka við. En það er allt í lagi, ég held að það sé nú bara hollt og gott að breyta til.

Að öðru leyti er allt enn við sama heygarðshornið. Og þar sem að þetta væri afskaplega tómleg og leiðinleg færsla ef hún færi í birtingu svona, þá ákvað ég að birta nokkrar smellnar myndir af minni kæru fjölskyldu frá því hún var í sumarfríi í Danmörku sumarið 2006. Athugið að ég á ekki heiðurinn af myndatökunni, ég er nú ekki alveg svona hugmyndarík... Að vísu slæðist þarna með ein mynd af mér, en það er bara vegna þess að ég skrapp yfir sundið einn daginn, því ég var náttúrulega stödd í Svíþjóð. Njótið vel!

Jájá, hvaða máli skiptir einn fótur eða svo...

Já, pabbi mátaði þessa líka fínu kórónu. Ekki skrítið þótt dóttirin (ég...) hagi sér eins og prinsessa oft á tíðum... Elton John hélt einkatónleika fyrir mömmu

Mig grunar að Friðrik litli brósi hafi tekið þessa flottu mynd, hann á greinilega framtíðina fyrir sér í myndatökubransanum :)

Kristinn eignaðist nýja vini...
Besta myndin sem fannst af mömmu og pabba

Ég ætla ekki einu sinni að ræða þessa mynd frekar!!! Já ókei, það var rigning með köflum og raki í lofti, látum þetta mál nú niður falla...

Mamma á slæmum degi (Kristinn lét þennan texta fylgja með myndinni, ég ber enga ábyrgð á þessu!)
Og svo var rólað, maður verður víst aldrei of gamall til þess!

Varð bara að setja þessa líka, ekkert smá falleg mynd af mömmu :)

Þessi mynd er tekin heima á Grænavatni nú nýlega. Þarna er Friðrik með nýja hjólið sitt og gamla hjólið sitt, smá stærðarmunur... Það er sko alveg greinilegt að bjartsýnina hef ég frá henni móður minni!

Ég ætlaði nú ekki að þekkja hann Einar stóra bróður minn þegar ég fékk þessa mynd senda! En þarna er hann allavega í vinnunni og eitthvað að pota í Kristinn eins og venjulega þegar þeir bræður hittast...

Og endum þetta á honum Friðriki Páli, sæta 8 ára bróður mínum :)

Jæja, best að fara og skella djúpfrosna lasanjanu í örbylgjuna, á þessum bæ er sko ekki eldað neitt flóknara en það.

Hafið það gott! Bestu kveðjur frá Danmörku, Anna sem þarf að mæta í vinnu á morgun eftir þriggja daga frí, skæl.

Það er ekki leiðum að líkjast!

Nei djók, ekki taka mark á færslunni hér fyrir neðan. Fólkið heima á Grænó skellti sér nefnilega í tæknimálin svo færslan fær að líta dagsins ljós núna í kvöld (já, eða þetta miðnættið).

Fyrst átti ég þó afar skemmtilegt skype-símtal.

Anna: Hæ, heyrirðu í mér?
(Einar stóri bróðir): Ha já, hæ!
Anna: Bíddu, ertu heima á Grænavatni eða?
(Einar): Uh, já, af hverju ætti ég ekki að vera það?
Anna: Æh, bara, því þú býrð náttúrulega á Akureyri og svona.
(Einar): Öhhh...
Anna: En æh, þú veist, það er náttúrulega Hvítasunna og svona, þannig að auðvitað hafið þið [innskot:hann og Sigrún kærasta hans] skroppið heim...
(Einar): Ehh...
Anna: En heyrðu, snilld að þú skulir vera heima. Hérna, mig vantar nefnilega mynd af þér og mömmu. Ég talaði við mömmu áðan og hún veit alveg hvernig myndir þetta eiga að vera. Nennirðu nokkuð að senda mér þær í gegnum msn?
(Einar): En þú átt myndir af mér?
Anna: Nei, þær eru svo eldgamlar og óskírar, mig vantar nýjar!
(Einar): Nei, ég er nýbúinn að senda þér myndir af mér og verðlaunapeningunum!
Anna: Hvaða verðlaunapeningum?
(Einar): Uhh, þið vantaði myndir af mér í kommentakeppni mánaðarins svo ég sendi þér þær?
Anna: ER ÞETTA KRISTINN???
Kristinn: Öhh, já, en ekki hver???
Anna: Æi Guð, ég hélt þú værir Einar! Dísús, þú býrð nottla ekkert inni á Akureyri og mig vantar enga mynd af þér! Nennirðu nokkuð að senda mér mynd af mömmu og Einari...

Já, nú hef ég fengið myndirnar í hendur og get því hermt eftir Elísu frænku (og kærar þakkir til þín Elísa mín fyrir aðganginn!). Og hér er afraksturinn, sem sagt hvaða fræga fólki fjölskyldan mín líkist:

Ég

Kommon, ég veit barasta ekkert hvaða fólk þetta er!


Pabbi

Hoho, pabbi var nú duglegur í boltanum þarna í den, ábyggilega miklu betri en þessi Roy Keane!


Mamma (nærmyndin varð pínu óskír (óskýr?) vegna fjarlægðar á frumeintaki)

Ókei, hver vill ekki eiga svona svala mömmu? Ég meina, hjartaknúsarinn Johnny Depp! Hins vegar grunar mig að hún hafi horft yfir sig af Staupasteini hérna um árið...


Einar

Þúst, ó mæ gad, Josh Hartnett! Get nú ekki sagt að það sé amalegt að eiga bróður sem líkist honum!


Kristinn

Körfuboltakallinn Magic Johnson (var hann ekki annars körfuboltakall?) og fyrrum Westlife söngvarinn Bryan Mcfadden. Kristinn, hættu þessu rugli, hættu í fótbolta og bassaspilerí og skelltu þér í körfó og söng! Þú ert á kolrangri hillu minn kæri...


Friðrik

Ég hef alltaf vitað að litli bróðir minn væri guðdómlegur, hann verður greinilega doltið vinsæll þegar fram líða stundir! Elijah Wood (úr Lord of the Rings) og Leonardo DiCaprio í æsku, gæti nú varla verið betra! Og tjah, svo verður hann náttúrulega forsætisráðherra eins og herra Churchill (var hann ekki annars forsætisráðherra?).


En látum þetta duga í kvöld (sunnudagskvöld), ég ætla svo að skella inn annarri bráðskemmtilegri færslu á morgun!

Ástarkveðjur, Anna sem á flotta fjölskyldu

Afsakið hlé

Færslu hefur verið frestað til morguns vegna skorts á rafrænum gögnum að heiman.

Kveðja, Tæknideildin.

God aften

Hvernig er eiginlega hægt að vera svona latur? Ég er varla búin að gera handtak í allan dag, geri aðrir betur!

Gærkvöldið var súper. Fyrst var farið eitthvert og svo var farið eitthvert og svo var farið á brjálaðan klúbb þar sem hægt var að sturta í sig ókeypis áfengi... ágætt, en hvaða asna datt eiginlega í hug að hafa alla þessa stiga á klúbbnum? Ó mig auma. Að öðru leyti gekk kvöldið stórskandalalaust fyrir sig og ég kom ekki heim fyrr en undir morgun með þreytta dansfætur.

Sumarið er aftur komið hér í Kaupmannahöfn. Mikil gleði!

Nei, ég nenni þessu ekki. Ég ætla að ná í þvottinn minn úr þvottavélinni og fara svo að sofa.

Sofið vel! Letikveðjur, Anna sem kann að gera glottal stop á meðan hún borðar McDonald's hamborgara (samkvæmt ítarlegum rannsóknum gærkvöldsins...)

Jättebra

Hversu gráðugur er maður eiginlega orðinn þegar maður smyr sér nesti fyrir heilan dag og borðar það allt í hádeginu? Ekki skrítið þótt vigtin fari upp og fjárhagurinn niður...

Í dag er fimmtudagur, og ég er í fríi í fyrsta skipti í heila viku, jájá. Eins gott að þessar aukavaktir skili sér á launaseðilinn minn, slurp! Svo er vinna og skóli á morgun, og svo frí um helgina, mikil gleði! Enda er búið að plana drykkju og dans annað kvöld, og er ég að því tilefni búin að æfa nokkur vel valin dansspor fyrir framan stóra spegilinn minn í allan morgun. Britney klikkar ekki...

Held að ég hafi annars engar stórar fréttir að færa.

Þótt veðrið sé ekki með allra besta móti þessa stundina (mígandi rigning og 8,3 gráður), þá er nú samt sem áður að koma vor og kóngulærnar stækka eftir því sem dagarnir lengjast. Ef þið bara gætuð séð drusluna sem er í dyrakarminum fyrir ofan útidyrnar, ég er viss um að þetta er baneitrað flykki!

Annars stóð ég eina kónguló að verki um daginn þar sem hún sat á vegg og glápti á mig í sturtu. Og það vita nú allir að maður á ekki að stara á ókunnugt kvenfólk í sturtu og fékk kóngulóin því að enda ævi sína undir sólanum á sandalanum mínum. Verra var þó að eiga við RISAkóngulóna sem kom eins og þruma úr heiðskíru lofti út úr loftræstingargatinu fyrir ofan sturtuna í fyrradag og hljóp á fullum hraða eftir kóngulóarvefjum í loftinu og ætlaði nú aldeilis að veita mér félagsskap. Ég hélt nú síður! En þar sem ég næ ekki upp í loft voru góð ráð dýr. Ég hafði svo sem engan sérstakan áhuga á að deila sturtunni með einhverju ógeðslegu kvikindi svo ég tók til minna ráða, skellti mér út úr sturtuklefanum, tók sturtuhausinn af sturtunni og sprautaði vatni af fullum styrk á drusluna. Það er ekki að því að spyrja að kóngulóin flaug í glæsilegum boga niður (og baðaði út öllum öngum í leiðinni, ekkert smá fyndið!) og sogaðist niður í niðurfallaði. Stóð ég síðan í fimm mínútur yfir niðurfallinu og sprautaði sjóðandi vatni ofan í það, svona til þess að vera alveg viss um að kóngulóin myndi ekki skríða upp aftur.

Núnú, eins og sennilega flestir sem hafa búið í útlöndum kannast við, þá vill maður stundum eiga í smá vandræðum með að svissa á milli tungumála ef maður er þreyttur eða illa fyrirkallaður. Reyndar þarf það ekki alltaf að vera til ills, eins og glöggt má sjá á bekknum mínum í skólanum. Þegar ég hendist inn í skólastofuna eftir erfiðan vinnudag rétt áður en tíminn byrjar, þá er rosalega vinsælt að spyrja mig allskonar málfræðispurninga og annarra dönskuspurninga. Sem ég hef nú ekkert á móti, enda elska ég að svara dönskuspurningum! (Nú muna kannski einhverjir eftir því að eina hlutverk mitt í dönskutímunum í MA var að leika orðabók og málfræðibók, því ég hafði hvort sem er ekkert annað að gera...). En nú er smá babb í bátnum, því ég get ekki með nokkru einasta móti stunið út úr mér setningu á ensku eftir að hafa talað dönsku allan daginn í vinnunni. Hef ég því tekið á það ráð að láta allan bekkinn tala á dönsku við mig! Og geng ég meira að segja svo langt í þessum aðferðum mínum, að ég þykist ekki skilja þann sem talar á ensku við mig. Frá því er skemmst að segja að þetta nýtur þvílíkra vinsælda að nú talar enginn ensku lengur, heldur fara öll samskipti í bekknum fram á dönsku, og neitar fólk jafnvel að tala ensku við fólk úr öðrum bekkjum. Er það mál manna að þetta sé hin allra besta æfing og afar sneddí hugmynd hjá mér...

En já, þetta var nú samt ekki það sem ég ætlaði að segja, þetta var nú bara smá svona útúrdúr. Heldur ætlaði ég að segja frá einu góðu dæmi um það hvernig maður verður alveg gjörsamlega ruglaður í hausnum þegar maður þarf að hugsa á útlensku allan daginn:

Um daginn var ég á morgunvakt. Það var nýbúið að opna búðina og engir kúnnar komu í heilar tíu mínútur (hallelúja!). Á meðan ég sat á kassanum í mannlausri versluninni fór ég að pæla í sígarettumaskínunni sem var á kassanum á móti mínum kassa. Já, ég sagði sígarettumaskínu. Það er víst nýbúið að innleiða svaka sígarettukerfi í Nettóið mitt þannig að nú þarf fólk bara að velja bókstaf frá A-P og þá berst sígarettupakkinn til manns í gegnum langt rör í loftinu með tilheyrandi hávaða og látum. Afar sniðugt og hef ég heyrt komment á borð við "geimsígarettur" um þetta kerfi. En já, svo ég víki nú aftur að sögunni, þá sat ég og var að pæla í því hvaða sígarettutengundir væru eiginlega í boði, og komst að því að það eru ekki sömu tegundir og maður fær í búðinni heima í Mývó. Og ég ákvað að nota tækifærið á meðan ég hefði ekkert að gera og æfa mig pínu í dönsku (í hljóði að sjálfsögðu) og ímynda mér þær aðstæður að einhver svakalega sætur gæi (gæji?) kæmi og spyrði mig hvaða sígarettur væri eiginlega hægt að fá á Íslandi.

Ímyndað samtal:
Gaur: Nú, ertu frá Íslandi? Hvaða sígarettur er eiginlega hægt að fá þar? Þær sömu og hér?
Anna: Nei, þar er mest Microsoft, Salem, Prince, Winstone, Capri, Camel og svoleiðis...

Og þar sem það voru enn engir kúnnar í búðinni, þá ákvað ég að æfa þetta samtal aftur, og hafa það svolítið flottara í þetta skiptið.

Ímyndað samtal, betrumbætt útgáfa:
Gaur: Nei í alvörunni? Ertu frá Íslandi? Hehe, flott sígarettugræja sem þið eruð með, ég ætla að fá einn pakka... Eruð þið með sömu sígarettutegundir á Íslandi?
Anna: Nei alls ekki sko! Þar er sko Microsoft langvinsælasta tegundin, en svo er náttúrulega mikið um Winstone og Prince, og síðan er líka Capri og svona...

En eitthvað var samt skrítið við þetta samtal hjá mér. Eftir smá stund fór að rofa til í hausnum á mér, ég meinti náttúrulega Marlboro en ekki Microsoft!!! Já, manni verða oft á allskonar rökhugsunarvillur þegar maður er að einbeita sér að erlendri málfræði... Eins gott að ég er þá búin að æfa mig, áður en sæti gæinn kemur og spyr mig...

Nei, nú gengur þetta ekki lengur. Ætla að skella mér upp í rúm og kúra þar með dönskubækurnar fram á kvöld og borða rúsínur!

Hafið það gott í dag älsklingarnir mínir! Bestu kveðjur, Anna sem selur ekki Marlboro

PS. Niðurstöður úr kommentakeppni aprílmánaðar liggja fyrir og verða úrslitin birt vonandi núna um helgina...

PS2. Ég bið alla bloggara um að afsaka hvað ég kommenta hrikalega sjaldan á síðurnar hjá þeim, ég er bara svo ferlega upptekin að ég hef ekki mikinn tíma til þess að lesa blogg þessa stundina... Eins vil ég biðja alla notendur bloggar.is kerfisins um að afsaka extra vel kommentaleysið hjá mér, en málið er að Opera-vafrinn minn annað hvort a) lætur síðurnar hristast alveg geðveikt hratt upp og niður svo ég get ekki lesið einn einasta staf eða b) birtir engan texta á síðunum. Sumar síður eru þó í lagi, eins og t.d. hjá Elínu og Baldvini og ég get skoðað þær í Opera. En til þess að skoða síðurnar sem falla annað hvort undir flokk a eða b eða bæði a og b þarf ég að ræsa annað hvort Internet Explorer eða FireFox og það tekur næstum því marga daga (ekki mikið ýkt!). En ég geri það samt annað slagið og þá fá þeir sem eru í tenglalistanum hjá mér komment frá mér, klöppum fyrir því! En ég verð að viðurkenna að fjöldinn allur af öðrum bloggar.is síðum sem ég hef fylgst með (en er ekki á tenglalistanum hjá mér) er dottinn út úr mínum blogghring, þ.e. ég skoða þær síður ekki lengur, því ég þoli ekki að nota Explorer og FireFox vegna sljóleika og nenni ekki að nota þá vafra meira en til þess að kíkja á tenglalistann hjá mér. Hvet ég því alla sem eru EKKI á tenglalistanum mínum til þess að skipta yfir á aðrar bloggsíður, svona svo ég geti haldið áfram að fylgjast með... Sorglegt að vera með bloggsíðu en missa lesendur á þennan máta :/ Ég mæli að sjálfsögðu með blogspot kerfinu ;) En já, ætlaði bara að láta ykkur vita af þessu...

"Det er bare for dårligt!"

Sælt veri fólkið! Ég skelli á ykkur einni færslu hér úr 10,8 gráðunum... Skítakuldi alveg hreint, en miðað við hvað ég hef heyrt frá Fróni í dag, þá er það ég næstum því á Spáni hér!

Óheppnin hefur elt mig á röndum hvað varðar almenningssamgöngur undanfarið.
- Á þriðjudaginn fór ég í vinnuna rigningarblaut í fæturna og fór heim alkóhólblaut í fæturna (ég fékk mér of mikið í aðra tána í orðsins fyllstu merkingu þegar það datt flaska af sterku alkóhóli niður úr hillu í vinnunni og smassaðist við lappirnar á mér svo ég varð rennandi blaut upp á miðja kálfa). Þetta var á kvöldvakt og ég hlakkaði ég ógurlega mikið að komast heim sem fyrst úr blautu sandölunum mínum. En nei, S-lestinni minni var frestað, takk fyrir pent! Og ekki gefið upp hvenær næsta lest yrði á ferðinni, svo ég mátti leggja á mig hálftíma labb heim klukkan ellefu að kvöldi til. Komst ég því ekki í rúmið fyrr en seint og um síðir, og svo var ræs klukkan sex morguninn eftir, því ég átti að mæta í vinnu klukkan átta... Ég var ekki sátt við lestarkerfið þá stundina!
- Já, daginn eftir (á miðvikudaginn) fór ég í skólann strax eftir vinnu. Þar tók ég dönskupróf og var snögg að klára. Íha, ég kæmist snemma heim! En vúps, þegar ég kom út úr skólanum var ég næstum því trömpuð niður af pönkaraklæddum mótmælendum (Ungdomshuset) sem marseruðu upp Nörrebrogade (þar sem skólinn minn er)! Já, gatan var blokkeruð og engir strætóar gátu keyrt! Reyndar verð ég að segja að mér fannst gaman að sjá þessi mótmæli (sem voru friðsamleg), smá svona stemning eftir erfiðan dag. En mér fannst ekki alveg jafn gaman að þurfa að arka alla leið yfir á Nörreportstation, það er nú smá labb! Og ég með byrjunarstig kvefs (og pirruð og með hausverk eftir því) og þrjár orðabækur í poka (var í prófi) auk nýþungu gellutöskunnar minnar (það eru margir hlutir sem maður þarf að nota yfir daginn) og með vöðvabólgu, svo ekki var ég alveg sátt við ástandið þá stundina. En ég hafði ekkert val, svo ég arkaði þessa, tjah, rúmlega tuttugu mínútna leið ásamt fullt af öðru fólki. Á einu ljósinu átti eftirfarandi samtal sér stað á dönsku:
Kona: Ertu búin að labba langt?
Anna: Æi jáhh....
Kona: Þetta er bara svo ömurlegt! Þetta mætti nú alveg fara að verða búið.
Anna: Æi jáhh...
- Núnú, svo daginn eftir (á fimmtudaginn) fór ég aftur í skólann og þá til þess að taka munnlegt próf. Þegar því var lokið ætlaði ég að fara með strætó niður á Nörreportstation og komast heim með lest eins fljótt og auðið var, enda ætlaði ég að ná að læra heima áður en júróvisjón byrjaði. En enginn kom strætóinn! Þannig að ég þurfti að bíta í það súra epli að þurfa að ganga niður á Nörreportstation, sömu leið og daginn áður. Reyndar var veðrið svo dásamlegt að ég hafði svo sem ekkert mikið á móti því, en langaði samt að komast heim sem fyrst. Þegar ég var komin eitthvað áleiðis sá ég af hverju engir strætóar gengu: Gatan var lokuð á parti vegna umferðarslyss. Bíll hafði klesst á mótórhjól og það var verið að mynda slysstaðinn. En mér tókst allavega að missa af lestinni minni og komst ekki heim fyrr en löngu á eftir áætlun. Sem varð til þess að ég náði ekki að klára heimalærdóm fyrir júróvisjón, sem varð til þess að ég fór ekki að sofa fyrr en klukkan eitt um nóttina og þurfti svo að vakna klukkan sex...
- En það er ekki allt búið enn, því að í gær (föstudagur) átti ég að mæta í vinnuna klukkan átta. Ég fór sömu leið og venjulega og tók fyrst S-lest, svo Metro-lest og svo strætó. Hef sem sagt farið þessa leið þúsund sinnum áður rétt fyrir klukkan átta á morgnana. En eitthvað var umferðin erfið þennan dag, svo strætóferðin tók fimmtán mínútur í stað fjögurra mínútna! Það var rigning úti og og kalt og blautt, en þegar ég sá fram á að mæta of seint í vinnuna, þá fór ég fram í og spurði bílstjórann hvort hann mætti nokkuð hleypa mér út á miðri götunni, ég væri nefnilega að verða of sein... Sem betur fer var algjör ljúflingur sem sat við stýrið og hann opnaði fyrir mér og ég spretti allduglega úr spori og stimplaði mig inn til vinnu klukkan tvær mínútur yfir átta... Þá átti ég eftir að telja kassann minn og svona, en það reddaðist og kúnnarnir þurftu ekki að bíða mikið...

Fleira hefur gerst í vikunni. Já gott fólk, ég er búin að fara í klippingu og litun! Þvílík hamingja hér á bæ, og ég get ekki hætt að horfa á sjálfa mig í spegli. Vala þjáningarbróðir minn kom einmitt með góða lýsinguna á ástandinu hér í kommenti: "[...]búin að halda mig inni í 2 daga því ég vil ekki hætta á að fólk fari að grenja við það eitt að sjá hárið á mér[...]". En nú erum við báðar búnar að fara í snurfiseringu, svo fólk getur farið að hætta sér út úr húsi... ;)

Já, svo ég tali pínu um þetta dönskupróf sem ég fór í á miðvikudaginn og fimmtudaginn. Eigum við ekki bara að segja að í því skriflega/hlustunarlega fékk ég hæstu mögulegu einkunn og prófdómarinn í munnlega prófinu kiknaði í hnjánum af hrifningu þegar ég byrjaði að tala dönsku. Ekki amarlegt það... Og fullt hús stiga fyrir mig :)

En oh, ég ætlaði að segja ykkur margt fleira sniðugt, en ég er bara svo þreytt að ég get ekki meir... Ætla að skella mér í sturtu og svo beint í bælið (klukkan er núna hálfátta) svo ég verð sennilega að láta júróvisjón um lönd leiða í kvöld...

Hafið það gott! Bestu kveðjur úr vorveðrinu, Anna panna

Rigningardrasl

Goddag goddag!

Oh, ég trúi þessu ekki! Ég reis úr rekkju klökkan sjö í morgun og skellti mér í sturtu og dúllerí, því ég ætlaði nú aldeilis að brasa margt í bænum áður en ég færi í vinnuna klukkan tvö. Og nú er hann brostinn á með rigningu og leiðindaveðri, og ekki séns að ég nenni niður í bæ. Mamma, pakkinn fer í póst á fimmtudaginn, ég er í fríi þá og þá skiptir engu máli þótt rokið rugli hárinu...

Annars er hitt og þetta búið að gerast frá því seinast. Kannski maður skelli því í punktafærslu, því annars tæki það ykkur allan daginn að lesa það!

• Vinna gengur ljómandi. Ég er samt búin að komast að því að ég get ekki fyrir mitt litla líf sagt "neutralmarinerede kyllingebryster". Ég reyndi að böggla því út úr mér um daginn, gekk ekki vel...
• Ég tók dönskuprófið um daginn í aðra nösina og brilleraði þvílíkt að slíkt hefur vart sést. Er ég því komin áfram á þrep fimm í skólanum, jess. Ekki nema 66% fall í bekknum...
• Er að fara í annað dönskupróf á morgun og hinn, það verður skítlétt.
• Mundi allt í einu eftir því í lestinni einn daginn að lestarkortið mitt hafði runnið út daginn áður. Stökk ég því hið snarasta út úr lestinni áður en ég myndi lenda í vörðunum...
• ...en gleymdi í æsingnum mínum kæra bakpoka í lestinni, takk fyrir pent! Bakpokann hef ég átt frá því í fimmta bekk í grunnskóla og hefur hann verið notaður sem íþróttataska, skólataska, ferðataska, veski og allrahandataska nær dag hvern síðan þá. Bakpokinn kostaði 990 krónur í Rúmfó þarna um árið...
• ...og nú þori ég ekki að hringja niður á lestarstöð ef ske kynni að þeir skyldu hafa fundið pokadrusluna. Ég er nefnilega búin að splæsa í nýju risastóru veski (já, ein að reyna að vera gelluleg) og fengi því samviskubit yfir kaupunum ef bakpokinn myndi koma í leitirnar...
• ...því satt best að segja var ekkert í pokanum sem ekki mátti týnast. Eftirfarandi er listi yfir allt það sem í bakpokanum var: námsefni fyrir þrjár kennslustundir í skólanum, tveir kúlupennar, auð stílabók, vatnsflaska, hálfur pakki af þurru hrökkbrauði (ég veit, ég er svo dugleg að smyrja mér nesti...) og Netto-bolur.
• Mesta tapið var þó án efa í námsefninu, því ég þurfti náttúrulega að læra heima fyrir skólann og svona. En þar sem þetta námsefni er ókeypis, þá skellti ég mér bara í skólann og fékk nýtt námsefni...
• ...en á leiðinni í skólann var strætókerfið í einhverju rugli, svo ég endaði nú næstum því einhversstaðar úti í sveit! Eða ekki kannski alveg, en ég þurfti allavega að labba langa leið til þess að finna skólann minn...
• ...og það tók svo langan tíma að ég var næstum því mætt of seint í vinnuna, en það reddaðist.
• Á laugardaginn fór ég í fimm klukkustunda window-shopping, geri aðrir betur! Þori ekki að ímynda mér hvernig ástandið verður þegar ég loksins fæ útborgað...
• Svo í gær sat ég í rúminu mínu og var að blása á mér hárið á meðan ég lærði dönsku af miklum móð. Vildi ekki betur til en svo að ég dúndraði hárblásaranum mínum í ljósið fyrir ofan rúmið mitt og peran sprakk...
• ...en peran er samt ennþá í heilu lagi, sjúkket! Það hefði verið verra að fá glerbrot yfir allt rúmið...
• ...en nú er ástandið ekki bjart, því það er einhver skrítin pera í ljósinu og ég hef ekki grænan Guðmund um hvar maður fær svona peru...
• ...verð ég því að færa heimalærdóminn úr rúminu og yfir í sjónvarpsstólinn á meðan ég leita að nýrri peru, snökt.

Já, þannig er nú sagan af mínu lífi. Annars er fátt í fréttum. Eitthvað hef ég heyrt að því látið að fólk sakni þess að sjá sjálfsmyndir af mér hér á blogginu. Nú, ástæðan er einföld: Hárið á mér er svo úr sér gengið að ég get ekki einu sinni litið í spegil lengur, og þá er nú mikið sagt! En ég lofa að myndirnar munu dælast inn þegar ég verð búin að láta lagfæra strýið... Þangað til verður þessi mynd að duga:

Þarna er ég rétt rúmlega fjögurra ára. Er eitthvað skrítið þótt gelluyfirhalningin gangi hægt hjá manni þegar þetta var áhugamálið í æsku?

Njótið dagsins, sjálf ætla ég að laga til, stúdera dönsku og fara á kvöldvakt í vinnunni... Adiós! Anna, öðru nafni Ena (vinnan), Ena 1 (skólinn), Ana (þeir sem kunna ekki að skrifa nafnið mitt) og Smukke (útlenskir kallar þegar ég fer í mínípils).

Ps. Allir að taka þátt í könnuninni hér til hliðar...